zondag 18 november 2012

Get Running Campus Cross - hoezo glibberig...?

Mijn eerste crossje weer sinds heel lang.... Ik ga daarom ook maar voor een korte afstand. Voor mij worden het hier bij de Get Running Campuscross slechts 2 rondjes. (een overigens vreemde naam voor de GVAC Campuscross, maar dat schijnt te maken te hebben met sponsoring...)
Met 10.00 uur 's morgens is de start lekker vroeg. Met slechts 2 flesjes bier op, gisteravond op het verjaardagsfeest van broer Thony, moet dat geen probleem worden.

De thermometer wijst slechts 6ºC aan dus voor alle zekerheid een longsleeve aan onder mijn GVAC-shirtje. Ook de nog nooit gebruikte spikes gaan mee.
Het regent en dat belooft niet veel goeds. Bij het Oeienbosch aangekomen staan er slechts een paar auto's op het fietspad geparkeerd en ik kan nog mooi helemaal vooraan staan. Heb ik dus even niet in de gaten dat het de bedoeling was om in het bospad te parkeren. Enfin, ik sta er al en dat is voor eigen risico.
Bij het opspelden van startnummer 970 valt het me al op dat ik het helemaal niet koud vind. Gevoelsmatig zou ik bijna zeggen dat die longsleeve niet nodig is.

De aanloop naar de start is ca. 120 meter en vervolgens volgt een ronde van 1.730 meter.
Ik weet mijn plek in het startvak. Ik sta dan ook achteraan. Helaas heb ik geen warming-up gedaan. Voor de spieren heb ik niet zo'n vrees, wel voor mijn tempogevoel. Meestal te snel. Het parkoers gaat dwars door het bos ter plaatse van de trimbaan. Karakteristiek voor dit parkoers zijn altijd de sloten die dwars op het parkoers liggen. Met mijn spikes aan heb ik gewoon nergens last van. Ik ga de plassen ook niet echt uit de weg. Bij het einde van de eerste ronde merk ik mijn conditiegebrek al. Ik moet mijn tempo in de gaten houden want de ademhaling kan het niet meer bijhouden. Ik laat een dame passeren maar een tweede achtervolger komt niet voorbij, simpel genoeg omdat ik, met dank aan de spikes, de sloten sneller bedwing. Maar 2 rondjes is echt genoeg. Eindtijd 21:49
Ik kan echter niet zeggen dat ik zo blij ben met mijn gemiddelde snelheid van nog geen 10km/u. Voor mijn gevoel dacht ik dat ik boven de 10 zou zitten. Maar dat is cross, ik weet het....



In de microfoon van speaker Paul Bekers laat ik aan de finish weten dat ik het parkoers lang niet zo glibberig vind als anders en ook niet zo zwaar. Ik kan dat natuurlijk zeggen want ik ben al na 2 rondes gestopt. In de omkleedtent hoor ik echter heel andere verhalen. Van een steeds glibberig wordend parkoers tot valpartijen en eerder uitstappen toe. Ik hou mijn mond maar en denk alleen nog aan de bewezen diensten van mijn spikes.



Geen opmerkingen: