maandag 21 januari 2013

Een uurtje sportschool

Ik noem het sportschool maar dat is het dus helemaal niet. Nee hoor, het is gewoon fitness. Maar dan lijkt het heel wat.
Direct na het werk wip ik binnen in het Klokgebouw in Eindhoven.
Dit keer is een kwartiertje hardlopen met 10km/u wel genoeg. Het moet een warming-up zijn, maar ik lijk nu al oververhit. Vandaag probeer ik enkele machines uit. Nee, nog niet de krachtpatserapparaten. De gebruiksaanwijzing staat er wel overal op maar ik heb geen idee hoeveel gewicht ik er aan moet hangen en of mijn houding wel goed is. De instructeur is er pas na 5 uur en dan ben ik al weer bijna weg. Ik vermoed dat ik het mezelf te zwaar gemaakt heb. Ik zie anderen aan het werk en die maken veel korter en snellere bewegingen dan ik. Toch maar eens een privé lesje aanvragen.

Ik besluit met een stukje te roeien. Natuurlijk kan ik me ook nu niet goed bedwingen. Ik roei dat de stukken er van af vliegen. Heb het gevoel dat ik iedereen al heb ingehaald, maar nee, we liggen allemaal nog gelijk. Na een hele poos flink te hebben door geroeid controleer ik de klok. Al bijna 3 minuten! Wàààt, pas 3 minuten? En ik ben al kapot. De volgende 2 minuten gaan toch maar wat rustiger. Na 5 minuten ben ik uitgeroeid. Bij wijze van spreken dan.

Een uurtje fitness en het is al genoeg geweest voor mij.
Ik pik de Scénic op uit de gratis parkeerplaats en huiswaarts.
Maar ik voel het wel, in mijn armen...



1 opmerking:

Dave zei

Sporten blijft altijd zwaar. In het begin heb ik er ook altijd erg veel last van, jammer genoeg.