donderdag 7 februari 2013

GVAC sintelbaantraining

Ook vandaag is het weer pokkenweer. Wat hebben we vandaag allemaal gehad? Het begint met sneeuw en dan hele donkere wolken, regen, regen, zon, regen, sneeuw, regen en een heleboel wind. Bah, bah.... Bij een temperatuur die niet ver boven het vriespunt ligt voelt het behoorlijk onaangenaam aan. Waterkoud.
Met afschuw denk ik al aan een winderige, kletsnatte en ijskoude baantraining vanavond. Ik zou ook mijn "blessure" aan mijn grote teen kunnen gebruiken als smoes... Maar nee, dat kan ik mijn loopmaatje niet aan doen, denk ik dan maar. En dus, nogal laat maar wel vol goede moed, breng de Scénic me naar de Kempen Campus.

Iedereen is intussen al uit de kantine en zoals gebruikelijk blijft alleen groep 1 achter voor instructies. Ik maak nog net de afsluiting mee voordat we aan de warming-up beginnen. Maar helaas, geen Dorie. En ook geen Rik. Die zagen de bui al hangen. Ook Herman is er niet. Ik ben de enige die-hard, samen met de, best wel grote, groep 1 van vandaag
.
Tijdens de warming-up ronde merken we al dat de baan aan de Knegselkant aan het bevriezen is. Het is er al aardig glad. En het gaat best snel want al in de 2e inloopronde zien we de baan zienderogen meer glinsteren. Ik heb het voor mij al beslist, ik ga hier géén piramide training op doen.
Maar ook Marjolijn en ook de andere trainers zien dat dit niet kan en er wordt besloten om de training buiten de baan te doen. Op het wandelpad rondom de atletiekbaan. Op de sintelbaan, zogezegd. De 100m-pionnen blijven wel op de baan staan zodat we die ook kunnen blijven gebruiken als richtpunten.


Het programma voor vandaag is nl. een piramideloop.
We doen 2x100m-2x200m-2x300-2x400m-2x300m-2x200m-2x100m en tussen elke run 100m wandelen.
Dat is op de baan. Op de sintelbaan is dat heel anders. Die loopt niet precies parallel aan de atletiekbaan en de ronde afstand is ook niet helemaal bekend. De een zegt 500m en de ander meet 560m terwijl ik geen GPS heb. Het wordt dus gewoon lopen op de bonnefooi.
Laat ik die 560m maar aanhouden. Dan worden de piramide als volgt:
2x140m-2x280m-2x420m-2x560m-2x420m-2x280m-2x140m met daar tussen in 140m wandelen.
Die afstanden kloppen dus niet omdat de baan niet de zelfde vorm heeft als de atletiekbaan. Elke run is daarom een totaal verschillende afstand, maar voor het gemak zonder GPS hou ik dat maar aan.

De 2 jonge mannen gaan hard weg. Ik volg op kleine afstand maar ik wandel tussendoor sneller en bij de volgende run starten we weer samen. Naarmate de afstanden groter worden raak ik toch langzaam achter op. Na de top van 2x400m doen de heren vóór mij, volgens mij, een 3e keer 420m. Ik ga toch maar gewoon door met het programma en dus 2x280m en 2x140m.Omdat ik twijfel doe ik er toch nog maar een keer 3x420m achteraan. Je weet maar nooit. En dan blijkt achteraf, eenmaal thuisgekomen en mijn tussentijden gecheckt, dat die mannen wel gelijk hadden. Dankzij mijn "extra' run heb ik toch aan het programma van vandaag voldaan.

Dat was een lekkere training. Geen last van mijn zere teen. En nu er geen wind meer is, is het ook wat minder onaangenaam. Dat extra dikke T-shirt en de handschoenen waren eigenlijk niet nodig. Maar zo denken veel anderen er ook over, achteraf...

Aan onderstaande afstanden en bijbehorende snelheden moet niet te veel waarde aan gehecht worden. Het geeft alleen een indruk van de training.





Geen opmerkingen: