zaterdag 10 mei 2014

De Vrijbuiters - moessontraining

Afgelopen donderdag hebben we ervaren hoe het is om te trainen tijdens een wolkbreuk. Eigenlijk hebben degenen die met de fiets naar de training waren gekomen, onbewust mee gedaan aan een triatlon.
En vandaag is het weer niet veel beter.
Nadat er gisteravond nog een storm, gepaard met onweer en hagel over Brabant trok, is de hevigheid aan regenbuien nog niet afgenomen. Het is dat ik vandaag de koffie moet komen brengen anders was ik nog dieper onder het dekbed gekropen zodat ik de slagregens tegen mijn slaapkamerraam niet hoef aan te horen. Maar ja, de koffieplicht roept en dus stap ik met frisse tegenzin mijn bed uit.
Tijdens het koffiezetten belt Dorie nog op. Of beter gezegd "af". Jo vindt het te nat en Dorie ook en dus komt Lina vandaag ook niet. "En ik ben nog wel 2 kannen koffie aan het zetten!"

En dan vertrek ik nog net op tijd richting Vrijbuiters en dan kom ik op de Kempenbaan in de file te staan, of langzaam te rijden. Een grote vrachtwagen met er achter een oplegger plus kraan, beweegt zich uiterst langzaam over de weg. Zo'n lange combinatie heeft mijn schoonvader vroeger wel eens een boete opgeleverd want zo'n oplegger, samen met een, bepaald niet zo'n kleine, vrachtwagen vormen samen toch een behoorlijk lengte. Wettelijk te lang, blijkbaar. Dat is dan ook meteen de reden waarom het zo langzaam gaat. De rotondes vormen de grootste obstakels, uiteraard. Het wordt elke keer weer behoedzaam manoeuvreren. En wij daar achter maar wachten. Bij Baetsen is dan de laatste hindernis: hij moet hierin, een haakse bocht naar rechts het terrein op. En dan kan ik eindelijk richting onze kantine. Hopelijk zijn ze er nog want anders zal ik ze waarschijnlijk niet meer terug vinden, met onze nieuwe training parkoersen. Maar ze zijn er nog, nog net. Hebben speciaal op mij gewacht. En nu Jo er niet is mag ik gebruik maken van zijn parkeerplaats.

Voordat we starten moet ik toch nog even terug. Germaine zou ook graag zo'n petje willen lenen, tenminste als ik die nog één bij me heb. En die heb ik, dus nog even terug naar de Scénic en dan kunnen we, ware het niet dat nu Carla terug moet. Toch nog maar even de auto afsluiten.
En dan zijn we eindelijk op weg.


Er is min of meer al afgesproken dat we vanwege de verwachte modderpaden op de verharde weg of fietspaden gaan trainen. En inderdaad, de paden zijn glad, glibberig en bezaaid met plassen.
Maar zoals altijd weet Riet ons toch via allerlei paden en om plassen heen te amuseren. Ook nu weer de nodige loopstukken. Intussen blijft het maar regenen en hebben de 3 petdragers veel baat bij hun hoofddeksels.
Ondanks het pokkenweer en ik in mijn korte broek valt het met de temperatuur reuze mee. Alleen één keer, achteraan voorbij het koeienweiland, hebben we even wat beschutting moeten zoeken tegen de harde wind bij wat statische oefeningen, maar eigenlijk is dat het enige, terwijl we gedurende de rest van de training de overmaat aan zuurstof in de lucht mogen inhaleren.


Terwijl de paraplu brigade, de wandelaars dus, al in de kantine op de koffie wachten, sluit ik de training af. Nog even een selfie bij de koffie en dan zit het er weer op voor vandaag.




Geen opmerkingen: