zondag 18 mei 2014

Expositie en open dag Carla en een kennismaking met Riethovense gastvrijheid.

Vorig jaar was ik verhinderd maar dit jaar, vandaag, ga ik er wel naar toe: de open dag en expositie van kunstschilderes en medevrijbuiter Carla. Vrouwlief is ook mee.
De expositie is op de plek waar ik zo'n 2 jaar geleden ok een keer heb meegedaan aan een workshop schilderen. Helaas kan ik verder niet mee doen met de cursus omdat ik gewoonweg overdag altijd moet werken en de avondcursus valt op hetzelfde tijdstip als de baantraining bij GVAC.

De TomTom brengt ons na een zonovergoten reis naar het Heiereind in Riethoven. Een schilderij op ezel met tekst "Expositie en Open Dag" maakt duidelijk dat we er zijn.


Bij binnenkomst worden we al door een zelfportret van Carla begroet.
Het zijn verder schilderijen van cursisten maar ook van Carla die staan ten toon gesteld. Ook staan voor verschillende workshops, een beeld van een koe, een schaal en 2 torso's opgesteld als voorbeeld voor diegenen die zich voor een workshop willen inschrijven.
Het aantal kunstwerken is helaas niet zo groot en we zijn er vrij snel doorheen, wat overigens niets zegt over de kwaliteit van de kunst.

Om 2 uur neemt dochter Maureen plaats achter de piano en zingt ze een aantal liederen voor ons waarbij ze zichzelf op de piano begeleidt. Ze studeert aan de muziek academie en dat is ook wel te horen. Ook de musical-achtige manier van zingen is me niet ontgaan.

Na Vrijbuiter Monique is ook Germaine intussen gearriveerd.
Na het optreden van Maureen nemen we afscheid van Carla.
Wanneer we naar onze auto lopen schiet ik nog even een plaatjevan vrouwlief bij een geparkeerde Ferrari en dan gaan we terug richting Veldhoven. Die is voor kleinzoon Luuk die gek is op zulke auto's.


Maar het mooie weer lokt wel erg naar een terrasje. En Riethoven, dan denken we aan vroeger, toen we zowat wekelijks hier te vinden waren, bij "De Sleutel". En dus gaan we even die kant op. We zien de gele parasolletjes al buiten staan en het terras is ingericht en niet druk. Waarom het niet druk is wordt gauw duidelijk. Alle parkeerplaatsen zijn afgezet en er staat zelf een springkussen die deparkeerplaatsen aan de achterkant blokkeert. Aha, het is blijkbaar niet de bedoeling dat er hier mensen op af komen. We rijden daarom maar gauw door, naar de volgende uitbater.

Op de hoek vinden we een terrasje. Op de gevel van het pand prijkt de naam Vandeijck.
We parkeren de Scénic aan de overkant van de weg en stappen het terras op. Hier staan alleen enkele grotere tafels en stoelen voor 4 of meerdere personen en aan elke tafel zitten al 2 mensen. Daar ga je natuurlijk niet bij zitten en dus gaan we binnen op zoek naar plek. Daar zien we nog een terras aan de achterkant en er zitten ook enkele mensen. Maar we worden tegengehouden door een zweterige jong persoon in zijn zondagse pakje. Of hij ons ergens mee kan helpen. Nou ja, we willen even wat een terrasje op, daar aan de achterkant. Maar daar komt niets van in. Nee, nee, je mag alleen naar het terras aan de voorkant, de achterkant is voor mensen die wachten op hun maaltijd.
"Nee, dat komt logistiek voor ons niet goed uit...."
Wat net zoveel wil zeggen als ;"Nee, dan moeten we op 2 terrassen bedienen en daar heb ik nou écht geen zin in met dit mooie weer...."
Dat komt ons dan mooi uit want hier willen nog voor geen goud meer iets nuttigen, ook al zouden we er geld toe kjijgen.
Na deze 2 kennismakingen is ons wel duidelijk dat gastvrijheid in Riethoven ver te zoeken is.

We rijden naar Veldhoven en op het eerste de beste terras nemen we al plaats: Saint Tropez.
"Kan dat nog, een 12-uurtje, om half 4....?"
"Nou eigenlijk niet, maar wat maakt ons dat nu uit. Een kleine moeite om dat alsnog te maken, toch?"
Wat een verschil met Riethoven...!!
En zo genieten we even later van een tomatensoepje met 3 verschillend belegde kleine broodjes. We blussen het af met ijsthee. Kijk, zo kan het dus blijkbaar ook.



Geen opmerkingen: