maandag 9 juni 2014

Trimloop - Pinkserloop Eersel 10km (DNF)

Voordat ik vandaag richting Eersel vertrek heb ik nog even mijn bericht uit mijn blog van de Pinksterloop van het vorige jaar er even op nageslagen.
Toen was ik nog niet zo ver met mijn conditie en kon ik er maar net een 57:00 uitpersen.
Vandaag de dag ben ik helaas nog geen stap verder, eerder terug gezet.
En dan is het vandaag ook nog eens bloedje heet.
Met de ervaring van gisteren bij de GVAC Trimloop weet ik al dat het heel moeilijk zal gaan worden. Het wordt gewoon heel langzaamaan starten, rustig aan doen, veel drinken. En als het niet gaat gewoon uitstappen want het zijn gelukkig 4 rondjes van 2,5km.

Ik vertrek wel vroeg want ik wil wel op tijd zijn en mijn auto kwijt kunnen. Zo vertrek ik al om 9u45 en voor dit keer pak ik een keer de "snelle" route die ik eigenlijk nog nooit eerder heb gepakt, nl., die van over de snelweg. En dat werkt, moet ik zeggen want al 13 minuten later sta ik al geparkeerd en wel op de parkeerplaats van het zwembad in Eersel.

Het zonnetje doet zijn uiterste best om iedereen levend te verbranden maar op mijn Samsung S4 zie ik toch een dreigend bericht dat het tussen 11 en 12 uur onweer te verwachten is. Eventjes maar de wereld in twitteren....

Op de Markt in café De Mert heb ik zo mijn nummer al in bezit. Denk ik dat ik al vroeg ben zit er al een hele kudde aan de koffie op het terras. Ook nu best wel veel GVAC-ers. Alleen mis ik Peter Kramer die eigenlijk hier foto's zou komen maken.
Na even wat bijkletsen hier en daar inclusief wat foto's, maak ik me ook maar gereed voor de start. Daarvoor mogen we gebruik maken van het zaaltje achter het café. Een keurig omgebouwd zaaltje en.... ook nog eens voorzien van airco.


Na eerst de jeugd aanschouwd te hebben doe ik nog een korte warming-up voor ik me naar de start begeef. Een ander trouw loopmaatje gaat er vandaag ook het beste van maken. Ik ken eerlijk gezegd niet eens zijn naam, maar is wel een bekende verschijning bij trimlopen. In ieder geval zal hij het niet in het uur halen. Nou, ik ga er in ieder geval vanuit dat ik dat wel moet halen, maar zo niet, dan nog niet getreurd. Alleen start hij vooraan terwijl mijn plaats toch echt ergens achteraan is. Nee, mijn ervaring is al dat bij stratenlopen, en ook hier, erg hard gestart wordt. Dat zou mijn eerste kilometer, die per definitie rustig aan moet, danig in de war kunnen sturen.
En direct na de start schiet het hele veld ook als een gek weg. Laat ik het hierachter maar rustig aan doen.... Maar net 300 meter onderweg enik zie Jürgen al aan de wandel.
Of er iets mis is... "Nee, gaat niet, stop er mee....", is zijn antwoord, maar vervolgens gaat hij er weer vandoor. En 200 meter verder is het gedaan. Hij stapt echt uit.

Ik vervolg rustig mijn weg, maar ook mij gaat het niet voor de wind. Ondanks het lage tempo en mijn bekende hijgkwartier" snak ik al naar adem terwijl we nog lang niet bij de eerste kilometer zijn. Ik ga even over op wandelen. Even op adem komen en daarna aansluiten bij wat achterblijvers.
Het 2-km. paaltje gaat voorbij in 6:14. Bewijs dat ik toch echt niet te hard van start ben gegaan.
Dat geeft weer moed en ik sluit me aan bij de 2 laatsten van het veld, 2 dames. Lekker, een heel laag tempo. "Het wordt niet meer dan 5km.", heb ik al besloten. En dan maken de dames opeens plaats voor mij. Nou, ik was niet van plan voorbij te gaan hoor, maar blijkbaar staan ze erop en dus toch maar voorbij. Had ik dus niet moeten doen want opeens is het voorbij.
Opeens weer helemaal buiten adem. Mijn hart bonst tot in mijn keel. Ik stop onmiddellijk. Wandelen dan maar. Ik heb het al opgegeven. Nog voor ik bij het 2km-paaltje ben aangekomen hebben de 2 eerste lopers me al gedubbeld.
Moeizaam wandel ik door, hier en daar nog met wat toeschouwers aan de kant kletsend. Bij de finish aangekomen, meld ik me af. En nog steeds gaat mijn hart te keer in mijn borst.
Het kan haast niet van de warmte kunnen komen. Daar heb ik gewoonweg nog veel te weinig voor gelopen. En trouwens ook nog eens niet bepaald in een hardlooptempo.


Ik nestel me nu maar op het terras en maak maar van de gelegenheid gebruik mijn collega GVAC-ers te fotograferen. Dat kan ik nu meteen ook van de prijsuitreiking doen.
In tegenstelling tot vorig jaar gaat het dit keer niet zo rap. Dat is niet zo gunstig omdat intussen de blauwe hemel veranderd is in een dreigende donkergrijze wolkenmassa. Als dan de wind opsteekt is het wel duidelijk: We houden het niet meer droog.
In rap tempo worden de terrasjes ontruimd en als de regen plots met bakken tegelijk naar beneden komt zoekt iedereen zijn heil in de kiosk waar de prijsuitreiking zal plaatsvinden.
Niet iedereen wacht die prijsuitreiking af. Paul Peeters houdt het voor gezien en dan blijkt ook nog dat hij eerste was geworden in zijn categorie. Een kwestie van op tijd meedelen denk ik dan.


In de kiosk wordt dan alsnog de prijsuitreiking gedaan en schiet ik wat schamele plaatjes.
En dan is het tijd om naar huis te gaan. De capuchon in mijn trainingspak is er vandaag voor het eerst uit geweest en heeft zijn diensten al bewezen.
Onder weg naar Veldhoven is de korte maar hevige onweersbui, want dat was het, goed te zien. De wegen zijn bezaaid met takken en bladeren. Overal zijn wegafzettingen omgewaaid.
Maar daarna is het weer rustig.
Eenmaal thuis kan ik de bevindingen van vandaag eens goed overpeinzen.
Conclusie:
Nee, geen hartklachten. Het is die verkoudheid, die kriebelhoest die de boosdoener is. De stevige, niet te stoppen hoestbuien die zo nu en dan de kop op steken, die zijn de oorzaak van de druk op mijn borst. Ik zal daarom proberen die hoest zo veel mogelijk uit te stellen.....





Geen opmerkingen: