zondag 15 juni 2014

Trimloop: Vaderdagloop St.Oedenrode 10km

Het wordt weer zo'n dag-van-de-waarheid-trimloop vandaag.
6 Dagen geleden ging niet bepaald best, daar in Eersel. De 6-minutentest van afgelopen donderdag was ook al niet zo'n succes, maar dat komt misschien wel omdat ik een beetje té voorzichtig was,want de kern training die er op volgde gaf weer goede moed.
Vandaag staat toch weer een10km op het programma. Dorie is er weer bij maar ik denk nu al stiekem, laat haar maar met Anja lopen. Ik kies mijn eigen "wedstrijd".

Zoals gebruikelijk halen Johan en Dorie me op en na ook Anja in Achtse Barrier te hebben opgepikt is het op weg naar St.Oedenrode.
Onderweg twitter ik nog "Dankjewel" terug naar Marjolijn, die alle GVAC-ers nog succes wenst op de Vaderdagloop. Nou ja, alle... Meer dan 2 GVAC-ers, te weten Dorie en ik, zijn er hier doorgaans niet.
Maar dat verandert op het moment dat we het terrein van Fortuna '67 betreden. Er zijn vandaag wél veel GVAC-ers. Naast Karin, ook Rian, Rinie, Hans, Jürgen, Piet, Joop, Anita.... Waarom er nu meer GVAC-ers zijn is me niet helemaal duidelijk.... Wie ik wel verwacht zijn de "Buurtjes", waarvan alleen Rudolf dit keer mee loopt. Mirjam doet vandaag niet mee.

Op het naastliggende veld doe ik de broodnodige warming-up rondjes. Bij de start kies ik wijselijk bijna de laatste positie. Op aandringen van Dorie sluit ik me toch maar bij de dames Dorie, Anja en Anita aan, maar eenmaal gestart ga ik toch maar meteen over in mijn eigen lage aanvangstempo. Ik wil me vooralsnog niet laten beïnvloeden door het tempo van de 3 dames.


Als we het "rechte"stuk verlaten en linksaf aan de grote ronde beginnen, loop ik niet langer meer achteraan. Het damestrio heeft inmiddels al wel een voorsprong opgebouwd. Maar ik hou mijn eigen tempo aan. Dat blijkt toch lang niet zo langzaam te zijn als het lijkt omdat de 1e kilometerpaal al op 6:00 precies door mij gepasseerd wordt. De dames zijn dus behoorlijk sneller gestart dan ik.
Intussen loop ik samen met een jongedame aan mijn rechterkant en een heer aan de andere kant. Ze lijken mijn tempo te volgen want elke keer als ik een andere loper passeer trekken ze weer aan om er weer bij te zijn. Mij gaat het intussen steeds gemakkelijker. Het hijgen wordt minder en het lopen gaat lichter. Ik begin er langzamerhand "in" te komen. Wel zijn de dames al zo tegen de 100 meter van me weg gelopen als de 2e kilometer in 6:03 aan me voorbij gaat.


Ik ben er klaar voor om langzaam het tempo te verhogen. Een tandje maar en meteen ben ik mijn "volgers" kwijt. Er gaan meteen zo'n 15 seconden van de kilometertijd af en ik daal zienderogen op de dames voor me af. Ik zie Anja omkijken, waar ik blijf, maar het is nog een eind. Het zal zo om en nabij het 4 km. punt zijn dat ik op gelijke hoogte ben. "Erop en erover...", roept Dorie nog, maar dat vind ik een beetje te veel van het goede. En toch loop ik meteen weg,door naar het volgende groepje.
Mijn kilometertijden blijven rond de 5:45 hangen en meerder lopers moeten er aan geloven. Ik loop zuinig, de bochtenscherp binnendoor, zelfs even over het gras de laatste bocht in op naar het rechte stuk richting finish. Ik zie nog 2 mannen voor me lopen als ik plots nog door een dame word ingehaald. Op het moment dat zij nog een van de 2 heren te grazen zet ik toch nog maar mijn turbo aan. Erop en er over en de sprint gaat erop. De laatste heer zet zijn spint ook in, maar ik heb veel meer over. Op mijn klokje in 57:31, dat is dus netto. Wonder boven wonder ook helemaal niet echt moe en ook niet buiten adem, plus snel hersteld. Ik heb mijn race dus goed opgebouwd, kan ik zeggen.
Niet veel later volgt Anita. zij is me achterna gegaan toen ik al een eind voor hen liep maar ze is er niet meer in geslaagd om bij me te komen. Dorie en Anja volgen uiteindelijk in netto 59:25, bijna 2 minuten op mij verloren in de afgelopen 6 kilometer.


Na afloop nog even de prijsuitreiking meemaken van de 10km waarbij Rian ook nog eens de prijzen mag uitreiken. Ze blijkt nl. nu ook nog eens parttime bij Run2Day aan het werk te zijn. Bijzonder zijn dit keer de prijzen in de categorie M65. Dat zie je eigenlijk bijna nergens maar dat betekent wel dat Piet van der Nat bij de 10km op het hoogste ereschavot mag plaats nemen en Rinie datzelfde doet voor de halve marathon afstand.
Voor de prijsuitreiking van Karin is helaas geen tijd meer. We moeten gaan.


Geen opmerkingen: