dinsdag 26 augustus 2014

Eindelijk naar de huisarts, incl. controle

Eigenlijk is het andersom. Controle en dan ook maar meteen voor dat eczeem probleem.
"Hoe het met me gaat?"
"Nou niet zo best en met name met mijn eczeem."
Een blik van de huisarts op mijn opgezwollen been en alle open wondjes doen hem toch wat schrikken.
"Nee, het is geen wondroos",  is zijn antwoord op mijn gelijkluidende vraag.
"Nee, hier moet een dermatoloog naar kijken...." en hij grijpt meteen naar zijn mobieltje.
Maar het gesprek met de dermatoloog aan de andere kant van de lijn loopt niet bepaald vlotjes.
"Nee, hij hoeft geen verband om..."
"Nee, hij heeft nu ook geen verband..."
"Nee, ook geen zwachtel, ik wil gewoon dat de dermatoloog er naar kijkt. Ik kan het niet helemaal definiëren gezien de voorgeschiedenis. In ieder geval secundaire infectie...."
"Kijkt hij er zelf ook naar...?"
Het gaat nog even door maar daarna is de afspraak gezet. Morgen om 10u10 Máxima Medisch Centrum Veldhoven, polikliniek dermatologie.
Nou, erg vriendelijk uitnodigend klonk het niet. Ben benieuwd wat me daar te wachten staat.

Voor nu alvast 2 medicijnen:
Uiteraard de antibiotica, 4x daags en elke keer op een lege maag. Dat betekent 1 uur voor het eten of 2 uur na het eten. En met eten wordt bedoelt alles wat eten betreft. Een snack tussen door is ook eten en dan gaan de 2 uren opnieuw tellen. 
Dat wordt dus eten en slikken op de wekker.
En dan een zalf. Weer een andere zalf. Overal op smeren, dus ook op de open wondjes... Maar ook op al die plekken waar ik mijn hand gelegd heb als ik aan mijn benen ben geweest. En als het op is en nog niet over, terugkomen en nieuwe zalf halen. Gelukkig heb ik meteen een herhaalrecetpt mee gekregen.
De hele uitleg is uitgebreid en duidelijk. Duidelijker dan de vorige keer, in ieder geval.
En dan heb ik thuis gekomen toch weer een vraag.
Hoe zit dat dan met de pillen die ik dagelijks slik. Als ik die eerst neem, ben ik niet meer nuchter...?

Tussendoor toch nog even de check-up:
Bloeddruk 145/85. Op het randje maar nog goed en dat gezien de situatie.

Vandaag haalt vrouwlief de kleinkinderen op van school. De reden is duidelijk. Alleen zwelt mijn linkerbeen tijdens het wachten behoorlijk op. Het voelt alsof hij op springen staat. De wondjes puilen uit door de druk en ik begin warempel te duizelen. Als vrouwlief weer arriveert maak ik dat ik naar boven kom en na insmeren met zalf moet ik plat met de benen stijl omhoog. Ik voel me even toch niet goed meer maar met de benen omhoog kom ik weer langzaam bij positieven.
Poehee, wat een gedoe allemaal. Als dat maar snel goed komt, want dit is echt niks zo.....




Geen opmerkingen: