zondag 16 november 2014

Trimloop - 2e GVAC Witvencross: 8.090m

Dit jaar zijn wij als eerste aan de beurt in de Kempencross competitie. Jammer genoeg gelijkertijd met de 7Heuvelenloop in Nijmegen. Dat scheelt weer een aantal GVAC-ers die dan ook zouden meedoen. En misschien ook wel niet GVAC-ers.
En toch hebben we aan GVAC-deelname niet te klagen.

Ik kom een uur voor de start van de recreanten al op het wedstrijd terrein aan en ik ben echt niet de eerste. En in no-time stroomt het restaurant ook vol en voornamelijk met GVAC-geel/groen. Er wordt duidelijk gehoor gegeven aan de lobby van de organisatie om toch zo veel mogelijk leden hier naar toe te krijgen. En dat ondanks het weer.
Er is nl. alleen maar regen voorspeld. "We krijgen vandaag maar één bui..." heb ik al voor de grap getwitterd. Eentje van een uur of 5-6.

Mijn plannen voor vandaag zijn, de maximaal 5 grote rondes afleggen, totaal 8.090m. en dat binnen de 50 minuten. Dat lijkt niet ambitieus, maar is voor mij wel heel wat. Ook heb ik de beslissing al genomen om met spikes te lopen. Met de ervaring uit de eerste keer hier, weet ik, dat het aan de overkant van het water best wel eens glibberig kan zijn. En nu met die zondvloed er over heen is dat zeker zo.
De tijdsregistratie-chip moet dus aan de spikes en die kan ik pas aandoen in de omkleedtent. (weer een luxe bij een cross!). En dat betekent weer dat ik mijn kostbare tijd verdoe met allerlei andere dingen, behalve inlopen. Sta ik uiteindelijk inlooploos in het startvak. Ik ken mijn plek, dit keer op 3/4 van het startveld.

Als het startschot is gevallen schiet iedereen als gekken uit de startblokken. Man, man, wat gaat iedereen hard van start. Met de 5 rondes in mijn achterhoofd doe ik het gewoon rustig aan en in mum van tijd loop ik al in de achterhoede.


En dan verschijnt het eerste stukje strand. Niet ingelopen betekent dat dit de eerste verrassing wordt. En dat blijkt ook zo. Door het vele regenwater is het strand een zuigende pap geworden. Witte modder zou een mooie benaming kunnen zijn. Het tempo dondert omlaag. En zo komen we nog 3 stukken "strand" tegen, inclusief een kunstmatig opgeworpen bult, voordat we, via een lus over een stuk gras het bos in gaan.
Ik heb het goed gezien, het is hier inderdaad glibberig en we moeten zelfs nog een modderbak doorkruisen. Na nog een grote lus, het 4e stuk blubstrand em 2 haarspeldbochten komen we het finishgebied in: linksaf finishen, rechtdoor de volgende ronde.

Nadeel van spikes: als de matten niet goed liggen, moet je toch een stukje over de verharde weg.
(foto Lau Liefting)

Ik klok 9:47 op de doorkomst na de 1e ronde, wat goed is voor 1.610m. Onder de 10 minuten betekent, dat ik op schema lig. Maar laat ik nu net voor de doorkomst gepasseerd zijn door 2 dames die voorbij de doorkomst weer gas terugnemen. En dus ga ik er maar weer op en er over. Het blubstrand steek ik nu wat sneller over en eigenlijk is mijn tempo door de inhaalbeweging eigenlijk net iets te hoog gebleven. Dat blijkt ook wel bij de 2e doorkomst die bijna een halve minuut sneller is.
Intussen heb ik Dorie ook ingehaald. Dat is een koud kunstje want één van haar schoenen blijkt ten prooi te zijn gevallen aan de zuigende werking van het blubstrandzand. En dat kost natuurlijk een hoop tijd.
Ik weet dat ik gas terug moet nemen. Na 2 rondes in dit loeizware parkoers begin ik al moe te worden. En ik wil er graag 5 doen. Met een paar tandjes terug word ik in de 2e helft van ronde 3 door een aantal lopers ingehaald. Later zal blijken dat die het maar bij 3 rondes gelaten hebben. Ook Dorie stopt na de 3e ronde.
Ronde 4 en vermoeidheid en met name de ademhaling vereist hoge concentratie. Degene die mij nu voorbij gaan, hebben me gedubbeld en zijn bijna klaar. Met een ronde van over de 10 minuten, maar wel met een tussentijd van net onder de 39, mijn eigen nettotijd wel te verstaan, weet ik dat de minus 50 minutengrens binnen bereik is. Ik mag het de laatste ronde wat rustiger aan doen.
Maar eigenlijk deed ik dat al. En loop ik al even op een 10-tal meters van een duo vandaan, die mijn tempo lopen. Langzaamaan loop ik op hen in. Met licht voordeel van mijn spikes ben ik er bijna bij als de heer van het stel versnelt. De dame heb ik te pakken, maar de heer blijft me uiteindelijk toch nog 8 seconden voor.

Ik klok 49:23 vanaf het moment dat ik de startstreep heb overschreden.
De officiële bruto tijd is echter 6 seconden langzamer.


Ik heb wel afgezien. De hele navolgende mannenwedstrijd heb ik aan me voorbij moeten laten gaan om in de omkleedtent weer tot mijn positieven te kunnen komen.
Maar na de erwtensoep en de mars van Dorie ben ik er weer helemaal boven op en kan ik de rest van de middag nog genieten van de andere wedstrijden.
Uiteindelijk is het vandaag weer een geweldige dag geworden.






Geen opmerkingen: