zondag 7 december 2014

Trimloop: 2e Mispelhoefloop - 8km.

Vorig jaar, bij de eerste editie was ik er ook bij. Toen, prachtig zonnig weer. Aan het aantal deelnemers was toe ook nog een maximum gesteld: 250. Dat heb ik nl. ook keurig in mijn blog van toen vermeld.
Voor dit jaar is er geen limiet. Sterker nog, nu  wil  men zoveel mogelijk deelnemers zien te strikken. Daarvoor is ook het parkoers gewijzigd. Zeg maar een compleet ander parkoers. Ging het in 2013 nog over een ronde door stil en saai industriegebied, in 2014 gaan we door de bewoonde wereld van Acht.

Net als vorig jaar ben ik ook nu ruimschoots op tijd. Kan ik de Mercedes gemakkelijk kwijt en heb ik alle tijd om nog wat aan ontbijt en koffie te doen. Mijn startnummer voor vandaag is 210.
Even later zie ik ook Gemma binnen komen en daarna Lian. Ingrid en Elise komen ook weet Gemma te vermelden. Zijn we in ieder geval met 5 GVAC-ers aanwezig. Gemma laat weten er zo´n 55 minuten over denkt te doen. Voor mij is wordt dat 48 minuten, uitgaande van 10km/u.
Zo tegen 11 uur verplaatsen we ons van de Mispelhoef naar de start, zo'n 500 meter verderop. Een mooi stukje om alvast in te lopen, c.q. te warming-uppen. Bij de oranje Start-Finish boog is het nog wel even wachten. Hier staat een vies windje. Dat, samen met een temperatuur van pakweg 2ºC, voelt behoorlijk koud aan. Het duurt wat langer eer het startsein wordt gegeven. Eerst zien we nog wat verlate 4km-lopers binnen komen. Die zijn om 10u45 gestart en zijn nu dus al ruim een half uur onderweg. Nog niet iedereen is binnen, maar we gaan toch maar van start. Over de weg omdat de achterblijvers van de 4km. nog ongestoord kunnen finishen.


Ik start gewoon rustig, Op 800m zie ik fotograaf Peter Kramer langs de weg staan. Laat ik maar even de berm in duiken, kan hij me ook zien.....
Ik weet waar ongeveer het 1km-punt moet zijn maar daar zie ik helaas geen bordje. Ook voor de 2km. niet. Intussen hobbel ik achter een "vader en zoon (?)" aan in hun tempo. Maar, of zij lopen niet constant of ik, want we halen elkaar om en om in. Dan zie ik opeens een wit blaadje tegen een boom geplakt. Het blijkt een kilometer-aanduiding van de 4km-loop te zijn en iets verder verschijnt zo'n zelfde "bordje" van de 8km met de aanduiding 3km. Ik druk dan wel mijn stopwatch in maar de tijd lijkt niet overeen te komen met mijn tempo.

 
Aan het parkoers te zien hebben we de eerst "8" ongeveer te pakken en gaan we die opnieuw maken. Ik heb me intussen losgemaakt van de "vader & zoon" en loop nu achter een stelletje met de kleuren van de atletiekvereniging uit St.Oedenrode aan. Ook hier weer het zelfde liedje. Eerst gaan ze mij voorbij, dan ik hen weer, zij mij.... Ik zet even een tandje bij voor die laatste dikke 3 kilometers. Ben er weg van.
En zo raap ik gaandeweg nog meer andere lopers op. Niet dat het nu gemakkelijk gaat.
Ik klok de 6km op 33 nog wat. Ik denk, ik ga veel te langzaam en ik ben al aardig moe. Nog 2km te gaan. Als het straks rechtsaf gaat is het nog één lang recht stuk van ruim een kilometer naar de finish.  Als het zover is komt het bordje 7km voorbij. Ach laat ik maar niet kijken, gewoon even dat laatste stuk nog afwerken. Tegen de wind in, ook nog. Als ik op honderd meter voor de finish nog bijna word ingehaald schakel ik vlug 2 tandjes bij. Zo, dat gaat niet gebeuren!
Ik klok 44:51. (bruto volgens de officiële uitslag 45:01)
Dat ging zwaar en dan deze tijd?!
Lang verhaal kort: ik kom er thuis eigenlijk pas achter dat ik verkeerd heb zitten rekenen.
Mijn uitgangspunt was een eindtijd van 48 minuten, maar tijdens de loop heb ik voortdurend 40 minuten tussen mijn oren gehad. Dan zou ik inderdaad te langzaam zijn gegaan. Nu ben ik dus véél te snel gegaan en dat rechtvaardigt dan ook mijn vermoeidheid. Stom, stom stom...

Van de finish naar de Mispelhoef, doe ik mijn cooling-down. Afkoelen gaat wel gemakkelijk tegen die ijskoude tegenwind in. Eenmaal terug bij de Mercedes kleed ik me in de auto vlug om, terwijl de motor milieu-onvriendelijk, de cabine alvast op ontdooi temperatuur brengt.
Ik ben nog niet zo lang thuis, lekker binnen in de warme woonkamer, als het buiten begint te regenen. Ja, Joop Broeders heeft gelijk gehad. Wij lopen als het nog droog is en pas als we klaar zijn gaat het regenen. Gelukkig,want ik vond het zo al koud genoeg, met mijn 3 T-shirts over elkaar heen.


(De foto bij het startvak is van mij, de overige foto's zijn gemaakt door Peter Kramer)


Geen opmerkingen: