zondag 14 december 2014

Trimloop - Mescherbergloop Eijsden, 10,4km


Joop Slagboom rijdt vandaag met ons mee naar Eijsden. Hij is al vaker bij de Mescherbergloop geweest en ook voor hem is het al weer lang geleden hier.
De voorspelling is, dat het koud zal zijn. Temperatuur weliswaar een graad of 5 boven nul maar door de wind een gevoelstemperatuur die zo rond het vriespunt ligt. Onderweg naar het Limburgse schijnt in ieder geval wel het zonnetje op zijn opperbest. Dat betekent dat de stralingswarmte het altijd wat aangenamer maakt. Ook in Eijsden aangekomen schijnt de zon nog steeds maar de temperatuur, volgens de thermometer in de Volkswagen Golf, geeft toch al een graadje lager aan.
Zoals verwacht is het parkeren niet bepaald gemakkelijk maar Johan weet toch een plek achter een cafeetje te vinden en zo zijn we slechts een paar honderd meter van de start vandaan verwijderd.

Het ophalen van de nummers is in een tent nabij de start. Erg groot is deze niet en het is daarom ook een dringen vanjewelste. Het uitdelen van de nummers gaat op alfabetische volgorde en dat gaat gelukkig snel. Het vinden van de kleedkamers, aan de achterkant gaat wat moeizamer. Door de tent heen naar de achteruitgang is onbegonnen werk en daarom gaan Dorie en ik via de zijkant, achter een goal en over het voetbalveld naar de kleedkamers. Geen grote kleedkamers overigens. Het is behoorlijk behelpen op de vierkante meter, maar de gemoedelijke zuidelijke sfeer maakt veel goed.

Als we weer buiten staan is het behoorlijk fris onder de 2 lagen T-shirts. En dat ondanks dat de zon nog volop schijnt. Het is dan ook de straffe wind die ons behoorlijk afkoelt. Omdat het inlopen ons nog niet warm genoeg heeft gemaakt zoeken we wat warmte op tussen de andere wachtende lopers in het startvak.

Als het startschot heeft geklonken duurt het wel erg lang eer er bij ons achterin wat in beweging komt. Bijna 2 minuten (1:48) duurt het eer we de "zandloper-startlijn" passeren en maar dan zijn ook wij weg.

We lopen een heel eind over de weg en pas na linksaf een zijstraat te zijn ingegaan, steken we een omhooghellend grasveld in. Tussen de boompjes, modderpoelen en koeienvla's banen we ons een weg naar boven. Eenmaal boven begint het pad, ik denk naar de top van de Mescherberg want we gaan omhoog. Glibberig en ongelijk blijven we aldoor klimmen. Het duurt lang en dat is iets waar ik met ademhaling op den duur altijd in problemen kom. Of dat nu komt doordat ik de afgelopen week niet helemaal fit was, weet ik niet, maar eenmaal buiten adem kan ik weer niet terug komen in mijn ritme. Ik kan nog achter Dorie aan blijven hangen maar geef haar alvast aan dat ze niet op mij moet wachten. De afdalinkjes zijn dit keer niet aan mij besteed. Normaal kan ik lekker tempo maken maar de paden zijn mij wat te glibberig en als ik buiten adem ben kan ik dat ook niet goed.
Langzaam aan begin ik wat bij Dorie achterop te geraken. Niet veel, totdat mijn tempo omhoog zo sterk stagneer dat ik beter kan wandelen. Als ik het goed geteld heb, heb ik 4 keren (omhoog) moeten wandelen. Uiteindelijk krijg ik Dorie weer in het vizier, nadat ik haar al een tijd uit het oog was verloren.
Voor de eindetappe dalen af, weer over datzelfde grasveld waar we over zijn gekomen. Nu gaat dat afdalen weer wat sneller en ik loop weer op Dorie in, maar de afstand is veel te groot om ook maar dicht in de buurt te komen. Op het laatste asfaltstuk richting finish zie ik haar nog voor me lopen en finishen. Ik volg op bijna anderhalve minuut.
Geen herinnering hier, zelfs geen consumptiebon.

Johan en Joop finishen hun 15,6km later.
In de kleedkamer vertellen enkele snelle heren dat zij bij de beruchte trappen verkeerd zijn gelopen. Blijkbaar was er nog geen "aanwijzer"' aanwezig toen zij daar arriveerden zodat zij linksaf gingen daar waar zij rechtsaf hadden moeten gaan. Eerlijk geven ze toe dat ze een tijd hebben gelopen wat helemaal niet kan op dit parkoers, nl. zo rond de 50 minuten, goed voor zo'n 19km/u. Jammer maar helaas.

Ik heb de kilometerpunt die ik heb gezien wel geklokt maar vraag met toch af of die wel op de juiste plaatsen stonden. De verschillen zijn, ondanks de wandelpauzes, wel heel erg groot.
Het is ook bij lange na niet meer hetzelfde parkoers wat ik jaren geleden hier liep. Toen was het nog hoofdzakelijk door bossen terwijl her nu eigenlijk amper door bossen is gegaan. Maar het blijft en beproeving.

Als we terug gaan richting Veldhoven begint het al gauw donker te worden. Zo rond 6 uur 's avonds ben ik weer thuis.





Geen opmerkingen: