zaterdag 27 december 2014

Vrijbuiters, maar géén Vrijbuiters

Koning Winter heeft gesproken. Vannacht heeft hij zijn winterdeken over het Brabantse gelegd. Het is duidelijk dat ik vandaag wat vroeger moet vertrekken om enigszins op tijd op de Vrijbuitertraining te zijn. "...of ik wel moet gaan...", vind vrouwlief, met betrekking tiot de veiligheid op de weg. Natuurlijk ben ik voorzichtig en hopelijk heb ik profijt van mijn winterbanden. Overigens heb ik de sneeuwschep, rijplaten, snowboots en spijkerzooltjes al in de Scénic liggen.

Het inderdaad Dakar-rally om van huis uit de woonwijk te verlaten. En dan nog blijft het moeilijk op de overige wegen. Wat zal er liggen? Een centimeter of 10 dik, witte, maar ook best wel natte sneeuwlaag. Nat en daardoor extra glibberig. Tot zover alles goed, maar afdalend van het viaduct richtig Koningshof staat er een auto dwars op de weg. Tenminste, dat dacht ik,maar nee hoor, de bestuurder, naar later blijkt bestuurster, is aan het keren op de weg. Voor alle duidelijkheid, op deze weg waar je 80km/u mag en waar het nu glad is van de sneeuw is er iemand aan het keren op deze weg! Dat kan niet anders of het moet een Belg zijn! Inderdaad. Eenmaal gekeerd vertrekt de Belg richting Eersel met een snelheid van 20, 30km/u. Intussen halen andere wagens mij en mijn trage voorgangster al in en zodra ik de kans krijg doe ik dat ook maar. En terwijl ik dat doe gaat de Belgische dame, oude dame, kan ik wel zeggen, ik schat een jaar of 80, ook naar links. Gelukkig niet ver genoeg om mij van de weg te drukken, niet dat ik ook maar 1 cm. extra naar links ben gegaan. Maar wel blij dat ik er heelhuids voorbij heb kunnen komen.

Ik ben bij het bospad naar de startplek van de Vrijbuiters aangekomen. Rijdend over het bospad zie ik slechts 1 auto. Het blijkt André te zijn. Ja, die moest wel komen, natuurlijk, want gisteren was hij nog jarig en dan moet er vandaag getrakteerd worden én hij heeft de koffie bij.
Ik parkeer de Scénic en samen wachten we af of er nog wel wat komen gaat. Die kans achten we klein. Heel klein. Uiteindelijk dus nihil. We besluiten het hierbij te laten en zullen elkaar wel weer in 2015 terug zien. Mijn advies om in ieder geval dan wel nieuwe koffie te zetten :-)


Als André vertrokken is maak ik nog wat foto's en dan is het ook voor mij tijd om te gaan. Helaas is intussen de Scénic van binnen helemaal aangeslagen en wordt het wat lastiger om in de sneeuw het juiste pad te vinden. Ook hier is het even Dakar-rally-rijden. Ik weet dat er een bultje,of beter een kombocht dwars op het bospad ligt waar ik eerst rechts op moet, vlak langs een paaltje af en dan bovenop de kombocht naar links en dan zo verder het bospad af. Maar door het slecht zicht ga ik te vroeg naar links en beland ik onder in de kombocht. In de kuil dus. En nu lijk ik vast te zitten. Tenminste, de voorwielaandrijving blijft maar spinnen terwijl ik niet echt voor of achteruit kom.
Uitstappen dus. Zo slecht ziet de situatie er niet uit. Ja het is wel degelijk glad door die drabsneeuw maar met wat op de juiste manier heen en weer schommelen moet het lukken. En dat lukt, zij het wel dat ik de koppelingsplaten kan ruiken.
En zo ben ik vandaag lekker vroeg thuis.




Geen opmerkingen: