donderdag 26 februari 2015

Training - Baan GVAC, 2x (400m+600m)

Op mijn vrije dag, 2x naar de bios en eventjes naar het werk om een probleempje op te lossen en daarna weer lekker 's middags thuis en vrij. Oké, staat voor vanavond toch wel weer de baantraining op het programma, maar reeds kennis gemaakt met de gure wind en nattigheid daar buiten, is de trainingszin nogal erg gedaald. Wat zal ik doen. To go or not to go, that's the question....
Omdat het nog zo vroeg is, nog geen 5 uur, zou ik al een warme maaltijd kunnen nuttigen. Er is nog wat van gisteren over. Of ik dat zelf maar eens wil opwarmen. En natuurlijk gaan daar dan nog eens wat extra smaakstoffen bij, ik bedoel sambal om het wat spicy te maken. Ik laat me een groot vol bord goed smaken en omdat de pan nog niet leeg is kan dat er ook nog wel bij, zo'n 2 uur voor de training. Onoverkomelijk slaat na dit vreetfestijn de slaap opeens hard toe. Uitbuikslaapje. Het kan nog. Of vrouwlief me uiterlijk om kwart over 6 uit mijn slaap wil rukken, vlei ik me uitgebreid op de bank neer. Nee, ik heb er nooit moeite mee en ook nu ben ik binnen een minuut al in de REM-fase.

Kwart over 6 wekken is niet hetzelfde als om kwart over 6 wakker zijn. En zo gaat de extra tijd die ik nodig heb om weer bij positieven te komen, af van de tijd die ik nodig heb om me in mijn looptenue te hijsen en de weg naar de Kempen Campus te vinden. Nog een laatste blik op de smartphone en, nee, Dorie heeft niet afge-whats-appt, en dus moet ik wel naar GVAC. Het lukt me uiteindelijk wel om net na de mededelingen van Marjolijn de kantine te betreden. Voor groep 1 dus nog ruim op tijd. Maar Dorie is er niet. Herman evenmin.....

Buiten is het vies nat. En de lastige wind op 2 bocht koelt ook nog eens extra af.
Al tijdens de warming-up rondjes ligt het eten als een baksteen in mijn maag. Dat is toch wel heel erg lang geleden dat ik met zo'n volle buik aan een training meedeed! En ondanks dat het eigenlijk niet zo heel koud is, voelt dat bij mij wel zo, natuurlijk ook, omdat ik hier nog zo'n beetje slaapdronken op de baan sta.
Ik overleef de warming-up rondjes, de warming-up oefeningen en de loopscholing en mijn eten is maar een paar keer omhoog gekomen. Tijd voor de kern.

Voor vandaag is dat:
3 setjes van 400 + 600m op resp. 95% en 90% met tussen alle afstanden 100m wandelen.
Ik heb geen idee wat die 95% en 90% voor mij inhouden. Ik heb mijn huiswerk niet goed gedaan, helaas. Rekening houdend met mijn volle maag ga ik maar voor resp. 30s en 32s per 100m.
Ik laat het eigenlijk ook een beetje afhangen van de eerste run, de eerste 400m. Die blijkt zo ongeveer op 1:54 uit te komen en daarom stel ik mijn programma maar bij naar resp 29s en 31s per 100m. Dat is echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het controleren van de tussentijden op mijn horloge gaat erg lastig en vooral omdat het ook nog steeds meer gaat regenen. Ik check de 100m-tussentijden niet maar loop maar op gevoel. De 2e 400m-run loop ik mee met Joop (in zijn training) denkende dat hij zo ongeveer 12 per uur doet. Nou, daar zat ik dus ver langs. De opvolgende 600m-run mag rustiger maar dat is meteen weer moeilijk aan te passen. Rustiger terwijl je weet dat je ook nog langer moet lopen is op gevoel lastig in te schatten. Ik besluit de tijden thuis wel te bekijken.
Bij controle, eenmaal thuis, blijken dat de 95% en 90% overeen te komen met resp. 29s en 31s per 100m uitgaande van de resultaten op mijn laatste 6-minutentest (1.297m). Heb ik me toch mooi aan het juiste schema gehouden.

Afgezien van de buikpijn is het allemaal goed gegaan. "Of ik achteraf toch blij ben dat ik gekomen ben...", vraagt Gonnie nog, en natuurlijk is dat zo, maar dat "er naar toe gaan, hè....".
Ik heb mijn best gedaan, gezien mijn vermoeidheid en mag daarom ook tevreden zijn.

Het weer:
Vies, nat herfstweer. Kijkend in het licht van de baanverlichting zie je de wolken regen omlaag komen. Het voelt, mede door de wind, kracht 3, erg onaangenaam aan. De temperatuur is weliswaar 8ºC maar de gevoelstemperatuur ligt toch minstens 3 graden lager.



Geen opmerkingen: