donderdag 16 april 2015

Musikmesse op de Frankfurter Mess dag #2

De smartphone-wekker staat ingesteld op half 7. Dan kunnen we nog op ons "gemak" douchen en uitgebreid toilet maken voordat we ons om half 8 aan de ontbijt tafel melden.
We zijn in ieder geval niet de eerste. Aan 2 tafels wordt al driftig gebuffeld. Als John en Marga er ook zijn schuiven aan.
Ik ben niet zo'n ontbijter dus hou ik het voorlopig maar op 1 broodje. Het is het beleg waar ik meer waarde aan hecht, nl. scrambled eggs en bacon. Genoeg om 3 van zulke broodjes te beleggen. Dat hebben er meer gedacht want de 2 bain maries met scrambled eggs zijn nog niet meer voor de helft gevuld en de bacon is nagenoeg op. nog een volkoren broodje, en niet omdat het zo gezond is maar omdat ik er gewoon zin in heb en dan nog een half zacht gekookt eitje. De boel blussen we af met koffie en 2 glaasjes sap, jus d'orange en multisap. Dan hebben we nog mooi tot half 9 de tijd om wat op onze kamer nog wat boodschappen te bezorgen voordat we weer vertrekken naar de Messe.

Bij deVW  Transporter wordt toch eerst de olie gepeild. Het lampje zal niet voor niets branden. De peilstok geeft bijna niets aan. Met andere woorden, hij staat zo goed als droog. En daarom gaan we eerst nog langs een Shell benzine station waar voor een dikke 62 Euro 2 flesjes olie wordt ingeslagen. 1 Flesje in de motor en dan is het door naar de Messe. Via een heel andere weg dan gisteren. Eigenlijk alleen maar snelwegen dit keer.

We bezoeken nog een keer de gitaarhal maar omdat we die al gehad hebben zijn we weer zo buiten om dit keer naar de grote podia te gaan kijken die op een parkeerplaats staan opgesteld. Het grootste podium, van Pinkpop-formaat is ook voorzien van een groot beeldscherm waarop de bouw van het podium te zien is. 5 dagen zien we voorbij gaan. En dan is er nog geen geluid en licht geïnstalleerd.
Op een ander podium volgt een demo van een geluidsinstallatie. Wanneer 2 heren met akoestische gitaren aan het werk gaan snap je niet waarom het geluid hier zo ongelooflijk helder en zuiver klinkt, terwijl dat op concerten doorgaans verre het geval is.

De rest van de dag brengen we door in de hallen van geluidsinstallatie, mengpanelen, verlichting, lasershows. Ook weer een bezoek aan de Agoratent voor weer een optreden.
Het is vandaag wel duidelijk een stuk drukker dan gisteren, hoewel het nog steeds goed te doen is. De drukte is eigenlijk hoofdzakelijk te merken bij de eettentjes en op de toiletten.
Bij de eettentjes hanteren ze het statiegeld principe. je besteld voor € 10,00 eten en drinken en je betaal € 12,50. Dat laatste is voor het bestek, het bord en de soepkom. Breng je het niet terug, ben je dat geld kwijt en heeft de persoon achter de balie zijn eerste winst, c.q. fooi, binnen.
We, ik in ieder geval, beginnen al aardig vermoeid te raken. Voornamelijk de voeten. De zitplaatsen zijn door de drukte ook al schaars maar we slagen er toch nog in een bankje in de zon te verschalken.
Zo rondkijkend valt ook wel op dat er weinig rugzakdragers zijn. Dat zal morgen en overmorgen met de publieke dagen wel anders zijn. Dan zijn alle iPads veilig weggeborgen, net als de pepermuntjes en pennen en zo "want die schuiven ze met honderden tegelijk in de rugzakken..." zo weet een standhouder ons al te vertellen.

Na ons rendez-vous met John en Marga bezoeken we nog de lasershow hallen en dan is het genoeg geweest tijd om aan de terugweg te denken.
Ik ben niet de enige die inde auto de ogen niet meer open kan houden. Pas als het bijna duister is zie ik waar we ons ergens bevinden. Toch nog bijna 100km van Köln verwijderd.
We moeten nog eten maar op de locatie waar we tanken, we zijn inmiddels alweer in Nederland, is het restaurant nergens te zien, ondanks het mes en vork symbool op de ANWB-borden. "Nee, die is er niet meer, al lang niet meer...",  aldus de kassière van het tankstation, en ze heeft gelijk. In de duisternis kunnen we wel duidelijk een lege ruimte herkennen.
Het wordt doorrijden. Valkenburg en Chinees/wok restaurant Jin Ponn. Of we daar nog kunnen eten op dit tijdstip? Het is inmiddels 9 uur maar ze sluiten pas om half 11. Het kan, maar geen wok. Geeft niet want we nemen allen een Tepan maaltijd. Smaakt ons goed, maar als de lichten al uitgeschakeld worden en ik op mijn horloge kijk is het inderdaad al half 11. Tijd om te vertrekken. Het is nog een eind rijden naar Zundert.

Kwart over 12 en in Zundert begint de laatste etappe, die naar Breda.
Lang verhaal kort: om 3 uur in bed. (het is toch maar goed dat de afspraak van morgen in het ziekenhuis een week is verzet...)

Foto's volgen.....


Geen opmerkingen: