woensdag 15 april 2015

Musikmesse op de Frankfurter Messe dag #1

Gisteren was ik al in Breda gearriveerd. In Breda? Ja, in Breda. Ik blijf daar nl. overnachten want het is de bedoeling dat we de volgende dag om 4:15uur 's morgens richting John en Marga in Wernhout, gemeente Zundert, vertrekken, om van daar in alle vroegte richting Frankfurt te gaan. Dat betekent wel dat de wekker ingesteld staat op half 4. Betekent ook dat we wel op tijd naar bed moeten, maar daar komt natuurlijk helemaal niets van terecht.

Hoe dan ook, we zijn wel op tijd wakker en ook op tijd onderweg, in het pikkedonker. In Wernhout zijn ze ook al klaar en om 5 voor 5 start de reis naar Frankfurt. Die gaat over België en dus gaat voor alle zekerheid meteen de "data" op mijn mobieltje uit. Veel van België heb ik overigens niet bewust mee gemaakt omdat ik, zittend op de 2e rij in de VW Transporter, met gesloten ogen nog probeer wat extra nachtrust te pakken. Dat valt niet mee. De zittingen in een VW Transporter zijn verre van  comfortabel.
We zijn al zeker 3 uur onderweg en al diep in Duitsland wanneer ik uit mijn lichte coma ontwaak. Ik herken de omgeving. We rijden op dezelfde weg als die we reden richting Europapark totdat we op een gegeven ogenblik afslaan richting Frankfurt. Op de borden langs de weg zie ik "Frankfurt 48km" staan en niet veel later staan we voor het eerst stil. Echt stil. In de file. Het is dan ook ochtend spitsuur in Frankfurt. John komt hier al 25 jaar en weet zo ongeveer wel de weg naar de Messe. Dat is dan ook niet de weg die de borden aangeven. Eenmaal in de parkeergarage geparkeerd hebben we een uur gedaan over die laatste 48km.
Maar dan zijn we er nog niet! Nee, eerst nog te voet de kolossale parkeergarage uit waar buiten shuttlebussen af en aan rijden naar de Messe.

We stoppen bij het Portalhaus, blijkbaar de "hoofdingang" maar hier stappen we niet uit. De bus rijdt door, tot helemaal aan de andere kant van het beurscomplex en hier bij "Galeria" stappen we wel uit. En dan zijn we er nog niet, hoor. Door de immens lange gangen over rollende voetpaden, oftewel horizontale roltrappen, leggen we nog een behoorlijk eind af tot aan het plein tussen de hallen 3, 4 en 5 en de Yamaha-hal. Op dit plein bevindt zich o.a. de Agorahal waar om 10:00uur al een big band zal aantreden. Na een spetterend optreden waar vooral de kwaliteit van het geluid opvalt, scheiden onze wegen. John en Marga gaan naar de geluidshallen en wij gaan, uiteraard, naar die van de gitaren.

Voor gitaristen is dit het Walhalla. Allerlei merken en soorten gitaren, versterkers en allerlei zaken die te maken hebben met gitaarmuziek. Opvallend veel Chinees materiaal en veel Chinezen staan en lopen hier rond. Ook opvallend is dat de gerenommeerde merken het hier laten afweten. De stand van Gibson stelt bijvoorbeeld geen reet voor, geen merchandise, eigenlijk helemaal niets en Fender is zelfs de grote afwezige hier in Frankfurt. Wel een prachtige stand van Marshall, die van de hardrock versterkers die, mede door Jimi Hendrix, grote bekendheid hebben gekregen. En hier wél merchandise en dat tegen uitverkoopprijzen. Een cap (met tekst Marshall) voor € 5,00 en een grote Marshall versterker met 2 grote boxen in mini-formaat voor € 10,00 zijn geen prijzen om over te klagen. Zelfs de T-shirts en een, door broer Thony aangeschafte, jack met opschrift gaan hier voor 10 Euries over de toonbank. Duurder dan die € 15,00 voor een hooded sweater kom je hier niet uit.
Het is verder wel lekker rustig vertoeven in deze hal. Dat heeft er natuurlijk alles mee te maken dat we hier als werknemers van het bedrijf van John zijn. Inderdaad, de eerste 2 dagen van de beurs zijn alleen voor bedrijven. Daarom lukt het ons ook om deze gitaarhal helemaal af te werken.
Tussendoor gaan we ook wel even naar buiten, genieten van het zonnetje, het is dik over de 20ºC, en ook hier buiten zijn ook nog de nodige optredensen demo's. En wat dat er mee te maken heeft weet ik niet maar er staan ook een paar auto's van BMW te pronken.

Yamaha heeft hier een hal voor zichzelf geclaimd. Helaas stelt het voor gitaristen weinig voor. De toetsenborden en drumkist zijn wel in grote getale aanwezig en ook aan mengpanelen en versterkers kom je niet te kort. Achterin deze hal is er nog wel een grote lichtshow maar naast wat stille objecten zoals een motor, een fiets, een drumkit samengesteld in een bol en een ronddraaiende vibrafoon houdt het ook hier verder helemaal op. Blijft er alleen nog een optreden over waar we wel even van mogen genieten omdat het ook nog funky en soul muziek betreft.

We hebben om half 6 afgesproken met John en Marga en die treffen we daar dan ook op de afgesproken plek. We gaan nu weer even samen verder. Doen nog een halletje aan en dan weer met de shuttlebus terug naar de parkeerplaats.
Er is voor ons een hotelletje geboekt in de buitenwijken van Frankfurt. De weg er naar toe is vreemd en gaat kriskras via allerlei binnenwegen en wegen door woonwijken. Uiteindelijk arriveren we dan toch in hotel XXXXX.
Bij het inchecken laat de receptioniste weten dat ze voor broer Thony en mij alleen nog een kamer heeft met een 2-persoonsbed. Of wij daar bezwaar tegen hebben. Dat vinden we alle vier toch wel heel apart, omdat John en Marga als echtpaar een kamer toegewezen hebben gekregen met 2 aparte eenpersoonsbedden. "Of we het niet gewoon met hen kunnen ruilen....?". Daar had ze blijkbaar totaal niet aan gedacht. En zo gezegd, zo gedaan, Thony en ik nemen de kamer met 2 aparte bedden terwijl John en Marga het 2-persoonsbed met elkaar delen.
De kamer is eenvoudig maar wel functioneel. De tekst "minibar" staat er alleen voor de sier op en wij maken er mooi gebruik van om onze meegebrachte drank koel te houden.

Om half 8 hebben we afgesproken om ergens te gaan eten. In het hotel kan het niet en eigenlijk is er in de directe omgeving niet veel te vinden, behalve dan een italiaan, aldus de receptioniste en dus gaan we zelf buiten dan maar op zoek naar een eetgelegenheid. De eerste die we tegenkomen is de  italiaan waar het bord met "pizza's, pastas en fleischgerechte..." ons naar binnen moet lokken. Op verzoek van Marga kijken we eerst nog eens verder maar dat duurt geen 200 meter of we draaien ons toch maar om. Het wordt de italiaan, maar dan wel buiten op het terras.
Het duurt even voordat we onze drank kunnen bestellen en als we ons afvragen wanneer die drank, 2 rode wijntje, een radler en een flesje bier, nu eindelijk eens komt, komt de gastvrouw weer bij ons aan tafel. Niet met de drank maar wat we willen eten. Dat weten we wel. We beginnen alle vier met straciatella. Nee, niet het ijs met stukjes chocolade maar een soepje, een groentebouillon met ei en kaas. Nooit eerder van gehoord maar het smaakt voortreffelijk. Terwijl Thony als hoofdgerecht het met spaghetti bolognese doet, gaan wij voor een van de aanbiedingen van het huis: In ieder geval spaghetti met champignons in saus en 3 stukken vlees met daarbij ook nog salade. Ook dat valt helemaal niet verkeerd.
We zijn toe aan een toetje en daarvoor wordt eerst nog internet geraadpleegd voordat de uiteindelijke keus op tartufo valt. Tenminste voor de heren. Marga heeft liever een kopje thee, liefst mint-thee, als ze die hebben. Maar hoe vraag je dat? Uit de communicatie met de gastvrouw hebben we tot nu toe nog geen zinnig woord kunnen verstaan. Als ze weer verschijnt en we vragen om thee kent ze slechts 2 soorten thee, "nähmlich schwarzer oder pfeferminz ...". Opgelost, dus.
We hebben er geen spijt van dat we hier hebben gegeten. Het was lekker en oergezellig. We hebben ons buikpijn gelachen. Tijd om terug te keren naar ons hotel. Morgen om half 8 is het ontbijt.

Foto's volgen.....



Geen opmerkingen: