maandag 6 april 2015

Weekje Texel - dag #4: Maandag, 2e Paasdag, dag van de wedstrijd


We zouden om 8 uur opstaan maar om kwart over 7 heeft de spanning iedereen al uit bed gejaagd.
Geen gezamenlijk ontbijt vandaag maar ieder voor zich. Ruim voor het geplande vertrek naar de startlocatie zitten we al in de auto en onderweg. Volgens de weer-app is het nu "slechts" windkracht 2 uit het noorden. De fel wapperende vlaggen aan de kant van de weg doen echter anders vermoeden.
Aangekomen in 't Horntje is het weer niets vergeleken met gisteren. Het is somber, er waait een behoorlijk stevige koude wind, de temperatuur is slechts een graad of 6 maar gevoelstemperatuur zal maximaal 2 graden boven het vriespunt liggen. Tot overmaat van ramp regent het ook nog eens, wel miezerig maar met die harde wind voelt dat behoorlijk nat aan. Bij het onderzoekscentrum, in de luwte, valt het gelukkig wel mee. En als de zon ook nog heel even begint te schijnen lijkt het dat we toch nog een mooie dag tegemoet gaan. Even nog allemaal op de foto vóór de start en dan begeven Johan en ik ons naar de startlocatie. Die ligt overigens op een heel andere plek dan vorige keer, maar de organisatie heeft op de website al deze wijzigingen al aangegeven.

Team "6 uurtjes Texel" vóór de start, v.l.n.r. Jim, Dorie, Anja en Reinier

Johan en ik, klaar voor de start van de 60 van Texel

Na het aftellen tot nul en het fluitsignaal is de start van de 60 van Texel een feit. Het duurt op mijn horloge 55 seconden eer we de startstreep passeren. Het tempo is heel rustig, net iets voor mij. Misschien ook omdat we nu ook nog eens de wind in de rug hebben. Hoewel ik mijn best doe, ik kan onze supporters langs de kant van de weg niet vinden. Zij mij ook niet en blijkbaar Johan in zijn GVAC-geel wel. Tja, ik ben dit keer niet in GVAC-geel maar in mijn zwarte windjack. Wellicht reden te meer om toch ook zo'n windjack in GVAC-kleuren aan te schaffen.
Intussen gaat het lekker rustig. Iedereen doet het rustig aan. Pas na een kilometer beginnen er zo links en rechts wat passeerbewegingen voor te doen. Met name langs beide kanten van de weg waar blote-voeten-lopers door het gras voorbij gaan. Het ontgaat me overigens nog steeds wat de kick is om op blote voeten te lopen. En als je dat dan doet, loop dan net als de rest gewoon op de weg, zou ik zeggen. Of zou het zuinigheid of gierigheid zijn?
We naderen het einde van de verharde weg als we door een fietser worden ingehaald. Duidelijk herkenbaar aan zijn postuur is dat Eric, voormalig GVAC-er en nu succesvol bij Eindhoven Atletiek, die hier één van zijn maatjes ondersteund.

Voor we "De Hors" op gaan krijgen we te maken met stukken onvervalst klapzand. Voor we er aan beginnen hebben we gelukkig de eerste verzorgingspost waar ik me tegoed doe aan cola, water en peperkoek, terwijl Johan, net als een hele bus anderen, er een sanitaire stop van maken, klaar voor de woestijn. De opgang naar "De Hors" is uiteraard heel zwaar en in dit vroege stadium en met de, te verwachten, tegenwind gaat dit ook heel voorzichtig. Kleine pasjes, behouden.
Eenmaal op "De Hors" is het een mooi uitzicht. "Een woestijn",  zo beschrijft Johan het, "maar dan met niet zo'n mooie lucht....", vult een meeloopster aan, en inderdaad, zo'n mooie wolkenlucht vind je niet in de woestijn. Het zou een mooie foto kunnen worden, maar die ga ik nu niet maken.
Het zand is hier redelijk hard op sommige stukken na, maar we voelen de noordenwind al. Intussen zijn de snelheden bepaald en lopen we met anderen zo tussen de 9,5 en 10 km/u in een grote bocht over "De Hors". Naarmate we het westen naderen wakkert de wind steeds meer aan. Eenmaal de "bocht" om hebben we hem recht van voren. Het waait nog veel harder dan ingeschat. Het strand is breed en nagenoeg iedereen loopt richting waterkant waar het strand het hardst is. Maar het blijft een zandoppervlak. Bij elke stap en afzet verdwijnt kostbare energie de grond in.
Ik denk dat we pas halverwege zijn als ik dit tempo niet kan volhouden en ik me me achter Johan moet schuilen om zo uit de wind te lopen. Ook dat blijft me moeite kosten. Het duurt ook erg lang eer het bordje "50" verschijnt. Ja, ja, hier op de 60 van Texel wordt afgeteld naar "0". Dan moet ik nog 4,6km en ik kan Johan nu al met slechts de grootste moeite bij houden. Even een gaatje en dan gaat gaat een loper achter me erop en erover en snijdt mij de pas af om achter Johan uit de wind te lopen. Even later loopt Johan voorop met een treintje van 4 lopers in zijn kielzog en 10 meter daarachter volg ik pas. Hij stapt uit de bus en houdt in tot ik er weer bij ben. Bij de verzorgingspost gaat hij toch maar even bellen naar de volgende teamleden. Misschien toch beter om de 2e etappe door Reinier te laten doen? Helaas, geen verbinding en daarom gaat hij maar alvast vooruit. Ik doe het in mijn eigen tempo verder.
Eindelijk is daar dan de strandafgang. Wel een bijzonder zware en lange strandafgang. Ondanks dat ik hier ben overgegaan naar wandelpas, kost het me behoorlijk veel moeite die bult op te klimmen. De enige troost is dat ik niet de enige ben die omhoog klautert. Iedereen namelijk. Alleen gaan de meesten boven aangekomen weer over in een draf en moet ik nog bijkomen.
Nog een stukje duinpad tot aan de parkeerplaats voor het wisselpunt maar, man, man, wat duurt dat nog lang. Het pad stijg en daalt en kronkelt nog een behoorlijk eind door. Bij elke bocht denk ik dat even verderop het wisselpunt ligt maar uiteindelijk komt aan deze eerste etappe toch een eind. Ik druk mijn stopwatch op de mat wel in maar die drukknop weigert tegenwoordig in 9 van de 10 gevallen en dus nu ook. In een vluchtige blik heb ik al iets van 1u41 gezien, minus 54 seconden, dan zal ik er wel zo ongeveer 1u40-1u41 over gedaan hebben. Toch heel wat anders dan de geplande 1u28.
Als 2e etappe loper staat toch Dorie klaar en na overhandigen/omdoen van het startnummer gaat zij er vandoor. Wij naar de auto waar ik tot zeker een kwartier later nog steeds zit na te hijgen. Nee, mijn tijd mag dan niet zo best zijn, ik heb toch alles gegeven en ben best diep gegaan. Ik mag wel zeggen dat ik "kapot" ben, zo moe.

We rijden naar het punt waar de fietser (Leo) zich bij de lopers gaat voegen. Ik ga de auto niet uit maar gebruik deze als mobiele kleedkamer. Alles is doorweekt. Een combinatie van zweet en regen en alles moet daarom ook worden uitgewisseld. Overigens een hele toer op de achterbank van een Clio. Eenmaal op adem kan ik beginnen met de aanvulling van vocht en voeding, beginnend met een energiedrankje en vervolgens met de isotone drank. Met een Snickers even de suiker voorraad aanvullen en tenslotte gaan er nog 2 sneetjes bruinbrood er bovenop. Nog 2 flesjes drank te gaan voor de rest van de dag. Die duurt nog wel tot een uur of half 6.

Na deze stop vertrekken we naar het 2e wisselpunt.
Ook hier weer druk met auto's uiteraard. In tegenstelling tot het eerste wisselpunt zijn er hier geen linten die supporters duidelijk afscheiden van de lopers. Dorie komt "op schema" binnen, 1u30. Tegenwind viel haar blijkbaar mee.Vlug de nummerband bij Anja om, alleen duurt het nog even voordat die doorheeft dat ze moet vertrekken voor haar etappe.

We vertrekken voor een tussentijdse stop, eerst bij het plaatsnaambord van De Cocksdorp en vervolgens bij de Krassekreet. Anja loopt intussen alleen en Johan heeft moeten lossen. Bij De Cocksdorp heeft Johan al laten doorschemeren dat hij misschien wel uitstapt en als hij dat doet dan ook nooit meer aan de 60 van Texel zal meedoen. En weg zijn ze...
Voor ons tijd om naar wisselpunt nummer 3 te gaan: Hotel Prins Hendrik waar we, uiteraard, weer een heel eind van het wisselpunt de auto kwijt moeten.

Het is even wachten op Anja. Met mijn camera super ver ingezoomd zie ik haar uiteindelijk aan de horizon verschijnen. Reinier staat al klaar voor de wissel en op ongeveer 1u34 sluit Anja haar etappe af en snelt Reinier er vandoor. Hij mag in geheel eigen tempo gaan. Het weer is intussen helemaal omgeslagen naar mooi weer met veel zon, droog en de harde wind heeft hij nu helemaal in de rug. Hij gaat daarom voor zijn best mogelijke tijd.

Volgende stap is weer even naar het vakantiepark om daar de 2e auto op te halen en daar mee naar de finishlocatie te rijden. Onderweg vangen we nog wel een glimp op van Johan die het laatste wisselpunt inmiddels ook is gepasseerd.
Eventjes in de bungalow en dan gaat het mis. Terwijl ik nog met mijn tas bij de auto staat heeft Anja de deur al gesloten en de huissleutel ligt nog steeds op tafel..... Zit er dus niets anders op dan maar vlug naar de finishlocatie te gaan en straks maar een reserve sleutel op te halen bij de receptie. En het is nog dringen geblazen want we hebben nog geen half uur om naar de finish te rijden, de wagen te parkeren en het parkoers op te gaan om daarna samen met Reinier over de finish te rennen.
We kiezen de meest lege parkeerplaats die aansluit op de wielerbaan om de Golf weg te zetten maar helaas, afscheiding tussen parkeerplaats en wielerbaan is hermetisch afgesloten. De enige poort is op slot en een officieel art. 64 verboden toegang moet ons angst aan jagen dat we niet voorbij deze poort mogen komen. Om het verbod kracht bij te zetten is het het hekwerk, compleet met poort ook nog eens voorzien van scherpe punten. Helemaal géén goed idee dus, en daarom terug inde Golf en op naar de drukke parkeerplaats bij de finish. Niet zo best want Dorie is helemaal niet zo'n held, laat ze duidelijk weten, en uiteindelijk neem ik maar het stuurwiel over als de neus van de Golf in de omgekeerde richting moet wijzen. Daarvoor maak ik dankbaar gebruik van de wielerbaan die door een open poort toegankelijk is. Maar hoe we ons ook haasten, eenmaal bij het finishdoek zijn we toch te laat om nog samen te finishen want Reinier komt al binnen in een tijd van 1u22 en nog wat. 2 Minuten sneller dan verwacht, net die 2 minuten die wij nog nodig hadden om mee te kunnen finishen. De "6 uurtjes Texel" heeft het dan wel niet binnen 6 uur gefikst maar wel in 6u08:06. Uiteraard nettotijd want aan wie geef je die 55 seconden wachttijd aan de start door.

Dan is het wachten op Johan. Dat duurt en duurt. De limiet eindtijd, vanwege de harde noordenwind, met 1 extra minuut verlegd naar, 17u36 nadert met rasse schreden. Dorie gaat ongerust alvast in de verte op zoek naar Johan, ik hou het met mijn ver ingezoomde camera op afstand nauwlettend in de gaten. Uiteindelijk verschijnt wat geels aan de horizon met daarlangs een fietser met pet op. Ja hoor, zelfs wandelend zou hij nog op tijd binnen komen. Het wordt 6u51:25 wedstrijdtijd en dat is natuurlijk wel bruto. Netto 55 seconden minder.
Als estafetteploeg en natuurlijk omdat de eindtijd bijna voorbij is moge toch nog gebruik maken van de gratis tomatensoep aan de finish. Rest alleen nog één van de, te grote XL, T-shirts om te ruilen voor de bestelde maat L. Helaas, alles is al opgeruimd, niets is meer aanwezig dat kan duiden op iets van de organisatie en zit er niets anders op dan onverrichter zake me naar de parkeerplaats te begeven. Maar die weg gaat langs een kraampje met broodjes hamburger en rookworst. Juist! Mooi voor € 3,00 nog een broodje hamburger gescoord, zelf belegd met veel rauwe uien, curry en mayonaise. Ik ben echt dringend toe aan een voedzaam en energierijke vette hap. Dat knapt pas echt op.

Terug naar het vakantiepark betekent meteen ook ophalen van een reservesleutel en meteen maar klagen over de technische dienst, welke technische dienst (?), die nog steeds niet geweest is om defecten in de bungalow op te lossen. Precies zoals verwacht weet niemand zich nog maar iets van defecten te herinneren, sterker nog, moet het wel gerepareerd worden, oftewel, kunnen ze dat niet van de borg inhouden. Oké, dat lost Dorie verder wel op, wij hebben de sleutel en of we die meteen terug willen bezorgen. Ik stel nog voor om net zo snel te reageren als de technische dienst en dat we ons niet kunnen herinneren dat we die al meteen terug moesten brengen, hebben we voorlopig 2 sleutels, maar helaas is Reinier zo galant geweest om die meteen terug te brengen. Helaas....

De avond lekker lamballend doorgebracht, hangend achter mijn laptop met een pilsje er naast.
Morgen is weer een dag, the day after....



Geen opmerkingen: