donderdag 9 april 2015

Weekje Texel - Dag #7 Donderdag, nog één keer trainen en een dagje Oosterend en Fort Schans

We doen het nog één: trainen. De laatste keer dit verblijf op Texel.
Dit keer alleen de dames en moi. Dorie wil dit keer niet alleen maar over het strand gaan maar ook eens een stukje duin of zo meenemen. En zo rijden we richting Ecomare, slaan de parkeerplaats over en stoppen op de parkeerplaats voor de strandgangers. En voor de paarden, niet te vergeten. Direct bij het uitstappen komt de geur van verse paardenpis je tegemoet. Maar goed, de afstands-app gaat weer aan en we vertrekken richting strand.

Het is lekker zonnig en weer waait het niet tot amper. Bij laag water lopen eerst richting waterlijn en dan volgen we die rechtsaf. Ik volg braaf het tempo van de dames. Onderweg zien we in het duingebied enkele strandopgangen in de duinen. "Die kunnen we misschien wel op de terugweg nemen...", aldus Dorie. Bij paal nummer zoveel is het tijd om om te draaien en terwijl we nu met de zee rechts van ons lopen wordt er al bepaald waar we het strand af gaan.
Die plek brengt ons over de duinen door de camping op een weg parallel aan het strand. Gemakshalve sla ik het gedeelte van de steile stukken tot nu toe maar over. We volgen de asfalt weg totdat het ons beter lijkt een wandelpad door de duinen te nemen. En op en neer gaat het hier. Het harde werken wordt wel goedgemaakt door het prachtig uitzicht door het duingebied. Uiteindelijk komen we uit bij de parkeerplaats van Ecomare waar we de auto nou net niet geparkeerd hebben. Nog een kronkelend en stijgend stuk het duingebied om hoog maar dan is de Clio weer in zicht. En uit gaat de smartphone-app. 6,04km in 41:27, hoewel, de tijd doet er niet toe want die liep al, lang voordat we daadwerkelijk vertrokken.

Rest van de dag: shoppen in Oosterend en een bezoekje aan Fort Schans.
Wat ik vanavond zou willen eten? Friet, frikandel, hamburger...  De vraag blijkt allen voor de vorm want het worden de nasi kliekjes van gisteren en soep met brood. Niet dat ik dat nu een stevige avondmaaltijd vind en ook Dorie niet en uiteindelijke draait het er toch op uit dat, na de kliekjes, Dorie, Bram en ik toch op zoek gaan naar een eetgelegenheid om de echter honger te stillen.

Maar eerst nog een wandelingetje over het strand met Janse. Bij het strandpaviljoen blijken alle tafels gereserveerd te zijn vanaf 18u15. Overigens is het al kwart voor 7 maar dat maakt niet uit. Willen we hier wat eten, dan zullen we dat buiten moeten doen. Een langzaam dalende temperatuur, voortdurende wind in de rug, een magere kaart en bediening die lang op zich laat wachten, mwah, doen we niet. En tegen het serveerstertje die dan eindelijk op komt dagen kunnen we alleen maar zeggen dat we het elders gaan proberen. Dat elders is terug in De Koog, waar we toevallig nog Johan en Leo bezig zien met het inslaan van drank voor de laatste avond. Kunnen ze mooi Janse mee terugnemen terwijl wij voor ons laatste avondmaal een italiaan binnen stappen. De uitgebreide kaart op de gevel heeft de doorslag gegeven.
We hebben ons niet vergist. In 5 woorden: "niet duur, veel en lekker." Of "onthouden voor de volgende keer"

De laatste avond. Ik op mijn laptop, de anderen kaarten "Spoorspel" en gebruiken voor de telling voor het eerst mijn Excel-bestandje. Het bier moet op en de koffers gepakt. Morgen de terugreis.

Foto's volgen....



Geen opmerkingen: