maandag 4 mei 2015

D-Day: Spoorwegmuseum - Bioscoop - Sushi, All You Can Eat

En D-Day staat natuurlijk voor Dietermannendag, de dag van de Dietermannen, de échte mannen, wel te verstaan. De missie voor vandaag is: Het spoorwegmuseum in Utrecht.
Gelukkig heb ik wel de Spoordeeldagenvoordeelenvelop van de NS in de brievenbus ontvangen met daarin o.a. een gratis meereiskaart. Kan Danny mooi gratis met mij, met mijn OV-Businesskaart, meereizen. Natuurlijk, ook 1e klas, want er de meereiskaart is meteen verbonden aan de klasse van degenen met wie je meereist en dat is in dit geval mooi 1e klas.

Ruim op tijd op station Eindhoven hebben we nog genoeg tijd voor de aanschaf van 2 OV-chip-Railrunnerkaartjes. Maar de persoon voor de automaat heeft wel zo veel tijd nodig dat ik voor alle zekerheid toch ook maar in een rij van een andere kaartverkoopautomaat ga staan. Gelukkig is het niet nodig en na 4x inchecken kunnen we in de trein stappen richting Utrecht.
In Utrecht is het verstappen in de speciale trein naar het Spoorwegmuseum. Die rijdt maar 1x in het uur en alleen op 29 minuten over het uur. We hebben dus nog dik 20 minuten. Die tijd hoeven we niet buiten te wachten want de trein, een sprinter, staat er gewoon al.
De laatste keren dat ik naar het Spoorwegmuseum ging, heb ik dat gewoon te voet gedaan, dus dit is weer eens wat anders. Wat ik me nog herinner van vroeger is, dat de trein ergens in the middle of no-where stilstond, de machinist naar de andere kant van de trein liep en we vervolgens onze weg weer vervolgden in de tegengestelde richting. En ook nu staan we opeens "ergens" zomaar stil. Opa betweter naast ons maakt zijn kleinkinderen wijs dat we voor een rood stoplicht staan en dat er een wissel omgezet moet worden. Ik vertel mijn kleinkinderen gewoon dat we direct de andere kant op gaan. Net als vroeger. Ik heb gelijk....


Eenmaal in het Spoorwegmuseum is het uitchecken en na scannen van de E-tickets mogen we los.
Als eerste spoeden we ons naar de "monsters van staal",  een kruising tussen een 8-baan en een toer door de geschiedenis van het spoor, tenminste, zo wordt dat ons aangeprezen. Gelukkig is het nog niet druk en na een paar minuten mogen we al plaatsnemen in een kaartje.
De toer gaat helemaal in het donker. Onderweg komen we allerlei treinen tegen, botsen er bijna tegenaan en eigenlijk zijn we in no-time weer terug bij af. Wel leuk, toch wel.


Volgende stap is "De Vuurproef". Dat blijkt achteraf toch niets te maken te hebben met het bestelbusje brandveiligheid wat buiten staat. Nee, totaal niet. Eerst staan we in de rij te wachten voor een schuifdeur. Wij staan in de blauwe rij, wat zoveel wil zeggen dat we met zijn viertjes op 5 blauwe cirkels met nummer staan.Eén cirkel blijft dus leeg. Waarom is me nog niet duidelijk als even later meerdere bezoekers de kleuren groen en rood kiezen. Wel hebben we de opdracht de gekozen kleuren te blijven volgen. Oké....
De deur gaat open en alle kleuren gaan naar binnen en nemen plaats op bankje met overeenkomstige kleuren. Ieder bank kijkt uit op een monitor met allemaal hetzelfde filmpje. We gaan nl. een trein besturen. Een stoomtrein, wel te verstaan.  Na het eerste filmpje mogen we verder, weer in de rij in overeenkomstige kleuren en weer voor een monitor waar we nieuwe instructies ontvangen. We krijgen te horen wie de druk van de stoom opvoert, wie de machinist is en nog wat, helaas vergeten. En daarna gaat een schuifdeur open en lopen we ieder naar een locomotief van onze gekozen kleur.
We nemen plaats en voor ons verschijnt een volledig beeld. We zitten in een simulator. En we moeten "onze " trein dus gaan bedienen. Nou, daar is niet zo veel van waar, hoor, maar het lijkt net echt, tenminste dat bedienen. De trein helemaal niet. Eerst besturen we een stoomtrein maar al gauw gaat dat over in een moderne trein, rijden we het ene moment in de woestijn en in het ander moment in poolgebied, dan weer in een achtbaan en dan weer hangend aan een monorail. Maar vermakelijk, dat is het wel.



We gaan terug de grote hal in en melden ons bij weer een toer door de geschiedenis van het spoor. We krijgen een koptelefoon op en stappen een "lift" in. De lift is een tijdmachine die ons terug brengt in de tijd, tot voor 1800. Dan gaat aan de andere kant van de lift een deur open en de spreker in de koptelefoon leidt ons naar buiten in een oud dorpje in het oude Engeland. Oké, we volgende toer verder...., bla, bla, bla en als we eenmaal weer buiten staan is het tijd voor de lunch.


Het is niet druk aan de counter, maar wat is alles duur! Verschrikkelijk duur. We kijken op ons gemak, maar om de een of andere reden loopt het opeens helemaal vol. Vlug nemen we maar wat we lekker vinden en rekenen af.


Na het eten spoeden we ons naar buiten. Daar rijdt inmiddels het treintje zijn rondjes op het terrein weer. Alleen bestemd voor de kleintjes en dus gaan Damian met Kay onder zijn hoede alleen in de rij staan. Het ritje duur niet lang maar is wel een must als je hier toch bent.


We vermaken ons nog verder op het terrein en vinden het verstandig om toch maar de trein van 2 uur terug naar Utrecht te nemen. Je wilt nu eenmaal niet met zijn vieren in het spitsuur vanuit Utrecht terug naar het zuiden vertrekken.


Maar eenmaal weer op Utrecht Centraal zijn alle de treinen vanaf Schiphol uitgevallen. We moeten dus een kwartiertje langer wachten op de trein naar Maastricht. Gelukkig zijn dit altijd lange treinen zodat de mensen uit de geschrapte trein er ook bij kunnen. Mooi niet dus. Komt er slechts een kort treintje, een 3-bak, binnen rijden. Nog minder dan de helft wat er normaal ingezet wordt. Dat wordt dus dringen geblazen, maar dan moeten we eerst nog weer helemaal terug naar voren lopen. Nu komen de 1e klas vervoersbewijzen goed van pas. Alleen zijn we boven gaan zitten en daar mag je niet praten, nee, stiltecoupé....
Enfin, na deze rustige reis arriveren we om half 4 in Eindhoven.


In de trein hebben we al besloten wat de invulling van de rest van de dag gaat worden. We gaan namelijk nog naar de bios, naar de Nederlandse versie van Home. Maar eerst nog bij Fuso reserveren voor na de film: Sushi, all you can eat....

Leuke kinderfilm, Home, maar ik heb met Nederlandstalige of nagesynchroniseerde films toch altijd wat moeite met de verstaanbaarheid. En natuurlijk heb ik mijn 3D bril niet bij, maar daar doen ze bij Pathé gelukkig niet moeilijk over.


Ik ben wel vaker bij Fuso wezen eten. Het eten is goed en wordt altijd snel geserveerd. Zo ook nu. We hebben 5 gangen te gaan maar dat lukt me al lang niet meer. Ook nu is het na de 4e gang, waarbij elke gang nog niet eens maximaal benut is, genoeg geweest. Dat bolletje ijs gaat er dan nog net in.


Poehee. Alles bij mekaar toch een vermoeiende dag. Lijkt wel of ik oud begin te worden. Wel een heel leuke dag. Een echte Dietermannen-dag. Voor herhaling vatbaar....







Geen opmerkingen: