vrijdag 1 mei 2015

Dagje Dierenrijk met Damian, Kay en Jason

Dat hadden we namelijk Damian en Kay nog beloofd, een dagje naar de dierentuin. En laten we vandaag nou, tijdens de meivakantie, de 2 jongens een dag te gast hebben. Dus wij alle afspraken op zij gezet en maar meteen de oude belofte naar boven gehaald. Met de agenda vol kortingsbonnen van de postcodeloterij valt al gauw de keuze op "Dierenrijk" in Nuenen.

€ 10,00 per persoon i.p.v. € 18,00 en daarbij is het ook nog bijna om de hoek. Wel even checken of "Dierenrijk" nog wel bestaat, na al die berichten over faillissement en zo. Ze leven nog (steeds) en daarmee is de beslissing voor vandaag definitief. Eén wijziging nog. De jongens willen graag Jason mee, maar dat kan alleen als Kathy ook nog over die Postcode agenda met kortingsbonnen beschikt, want nog eens € 18,00 neertellen voor één extra dreumes is totaal niet meer in verhouding. Maar we hebben geluk en zo vertrekken we met zijn vijfjes richting Nuenen.
Daar aangekomen lijkt het, zo te zien aan de parkeerplaats, vooralsnog niet zo druk. Het is intussen wel al mooi weer. De zon doet al zijn uiterste best. Alleen de wind koelt toch nog behoorlijk af.
Wat dat betreft zijn de jassen nog steeds welkom.
Vrouwlief doet het kassa werk. Inclusief € 6,00 voor de parkeerplaats en voor iedereen een boekje en plattegrond is het begin van de extra kosten alvast gemaakt.

Onze entree in de dierentuin gaat met een hoop herrie gepaard. Een hoop herrie veroorzaakt door de papegaaienkooi direct bij de in-, c.q. uitgang. Ondanks dat hij zelf gewend is om heel veel herrie te maken, houdt Jason nu wel zijn handen tegen zijn oren. Hij is dus blijkbaar niet doof...


Na een ritje met de schilpaddenstoelenkarretjes beginnen we onze tocht door de dierentuin. Dierenrijk noemt zichzelf ook wel een kinderdierentuin. Dat heeft er mee te maken dat de dierentuin uitermate geschikt is gemaakt om met kinderen naar deze dierentuin te gaan en dus niet zo zeer over de kinderen, de jongen, van de dierentuindieren. Dat is ook wel te merken aan de vele kinderattracties tussen de dierenverblijven. Overal staan schommels, klimtoestellen, springkussens, glijbanen  en speeltuintjes. Het lijkt wel één grote, wijd verspreide speeltuin met daartussen ook wat wilde dieren. Op zich leuk voor de kinderen maar opa en oma moeten toch geregeld de jongens van de speeltoestellen rukken en ze er aan herinneren dat we in de dierentuin zijn.
Het is een mooie dierentuin. Het zier er goed verzorgd uit. De dieren nemen het er goed van, zo in het zonnetje. Daar hebben wij dan weer helemaal niets aan. Alles ligt te slapen en of te zonnen. De leeuwen, de cheeta's, de tijgers. De beesten die wel actief zijn, zijn de dieren die, tegen betaling, door de bezoekers (bij)gevoerd mogen worden.


De lunch-stop is bij de "Halte", een soort bushalte-achtige friettent waar het geringe aantal tafeltjes al gauw bezet zijn. We vragen ons af hoe het zou zijn als het wel druk is. Ook het frietje met frikandel gaat via een draadloos belsysteem, je weet wel, zo'n schoteltje die gaat zoemen met flitsende LED-lampjes. En dat voor maar één frietje en een frikandel waar we stiekem toch een kwartiertje op moeten wachten. Nee, het is niet druk, maar ze moet het wel alleen doen en ze doet haar best. De puntzak friet is wel lekker groot en de mayonaise is zelfbediening dus daar komen we niet te kort aan.


Na het 2e deel van de dierentuin sluiten we af bij de grote speeltuin. Eerst buiten, waar Jason ons even uit het oog verliest, en daarna nog binnen. Kunnen opa en oma lekker rustig in de strandstoelen (strandkorven, zoals ze officieel heten) onderuit, terwijl het grut in, over, door en onder het klimparkoers zich zelf vermaken. Als het tijd is om naar huis te gaan blieken we nog even in het souvenierswinkeltje. Nee, tegen die prijzen, daar gaan we geen geld aan spenderen, ondanks de krokodillentranen van Jason. Zijn we mooi om 4 uur weer in Meerhoven bij de papa van Jason. Een half uur later staat de mama van de andere 2 jongens al weer voor de deur.
Zo. Weer een vermoeide dag achter de rug. Maar wel weer een leuke.




Geen opmerkingen: