zaterdag 5 september 2015

Etentje met broers en zus

Het was een goed idee, van broer Eduard, die tegenwoordig onder de naam Ed door het leven gaat, om ons zomaar ineens uit te nodigen voor een etentje. Ons, dat zijn vrouwlief en ik en broer Thony met Ilona. En dat was in de zomer.
Nu dacht ik, laat ik dat ook een keertje over doen en dat na de nationale feestdag, nl. mijn verjaardag. En dan nodig ik ook meteen zusje Mary uit Heerlen uit.

En zo ben ik samen met vrouwlief aan het kokkerellen geslagen.
Eerst nog maar eens een proef gedaan van wat ik zo al zal gaan maken. Het gaat in ieder geval wel iets Indisch worden.
De proef valt enigszins verrassend uit. De smoorkip in champignons en sambal goreng boontjes met garnalen zien er werkelijk voortreffelijk uit, al zeg ik het zelf. En de resolles die ik al een paar keer heb geoefend worden ook elke keer beter. Echter.... De smoorkip is super zout!  Blijkt achteraf dat ik de bouillon had moeten verdunnen en niet puur had moeten gebruiken.... Kleinigheidje. En de sambal goreng boontjes, daar had ik trassi bij gedaan, volgens het recept. Maar WTF is trassi en wat is een theelepel als ik alleen maar een brok trassi kan kopen. Nu weet ik het wel. Een theelepel van die brokjes is misschien wel minstens 10x te veel. Gevolg: Een ongelooflijke stank die nu nog in het behang zit. Vrouwlief heeft de rest van de trassi maar zo snel mogelijk onder in de grijze kliko weggestopt en we zijn bij het eten van de de sambal goreng boontjes maar na een paar happen zonder adem te halen maar gestopt en deze groenten maar in de groene kliko opgeborgen. Lees ook mijn bericht "Probeersels"

Maar vandaag is het anders. Vandaag is het wel wat beter gelukt. Ziet alles er smakelijk uit en smaakt het ook zo. Tenminste, dat vind ik.
Broer Thony arriveert al vroeg, al voor 5 uur zelfs. En dat voor een Dieterman. Tussen 5 en 6 uur was afgesproken, "maar je mocht eerder komen", herinnert hij ons er nog aan. En als op klokslag 6 uur de bel gaat en broer Ed samen met Riekie aan de voordeur staan denken we al weer: Nu al, dat kan niet, een Dieterman komt nooit op tijd.... De enige Dieterman die niet op tijd komt is de zus en die heet Crompvoets, inderdaad, een halfzus.... om kwart over 6. Helaas alleen want Paul is ziek thuis gebleven.

Na eerst van de resolles gesmuld te hebben wordt buiten de buffettafel opgediend. Ik maak nog even bekend wat de pot allemaal schaft en dan kan er aangevallen worden.
Er wordt goed van gesmuld. Goed dat we ruim gekookt hebben want zo veel blijkt er niet over te blijven. We vullen de avond rondom de grote vierkante tafel, wat later nog bij verwarmd door een terrasverwarmer. Het wordt een hele gezellige avond en om half 11 vindt iedereen het toch tijd om thuis te gaan uitbuiken. Wij kunnen in ieder geval terug kijken op een geslaagde avond.




Geen opmerkingen: