zaterdag 19 december 2015

Trimloop - Funrun: Q-Santarun, De Efteling, Waalwijk - 5km

Samen met Marcia heb ik besloten om hier aan mee te doen. Duur, dat wel, maar de opbrengst is ook deels voor een goed doel en ook deels voor de entree want we mogen er ook vanaf 13:30 uur mee het park op om zodoende van alle faciliteiten gebruik te mogen maken. Dat wist ik overigens al van GVAC-er Ellis die hier vorig jaar was.
Vrouwlief gaat mee als supporter en het parkeergeld is ook nog eens in de deelname inbegrepen. Ook schoonzoon Jochem en de kleinkinderen Luuk, Lizzie en Holly gaan mee omdat laatste 4 een abonnement hebben en daarom sowieso ook naar binnen mogen. Het abonnement van Marcia is niet geldig voor deelname aan de Q-Santarun dus zij betaalt ook gewoon de volle mep.

We parkeren op "De draak" op rij 6-7 en dan het park in. De Q-Santarun deelnemers en supporters via de zij-ingang.
Allereerst meteen maar onze inschrijving, oftewel, onze kerstmannenpakken maar ophalen. En meteen aandoen, uiteraard. Het is gezellig zo. Iedereen is in goede stemming en alles is sowieso sfeervol ingericht. Diverse Efteling figuren staan ook her en er opgesteld voor een selfie of andere foto. Ook allerlei activiteiten, zang en dans, kampvuren enzovoorts.


We gaan meteen maar naar de bobslee. Vrouwlief blijft liever bij de krat op wieltjes met onze spulletjes erin terwijl wij in de korte rij wachten op onze beurt. Na een kort ritje omlaag gaan we weer verder. Maar eerst even tijd voor een vette hap. Waarom ook niet. Vrouwlief heeft tijdens ons bob-avontuur al een bamischijf verorbert en omdat het helemaal niet zo druk is en mijn maag al knort bestellen we hier  ook maar meteen de nodige friet met frikandellen. Dat gaat erin als koek, mag ik wel zeggen.


Eten naar binnen en we gaan verder. De volgende stop is "De Baron 1898". De achtbaan waar zoveel om te doen is. Hoewel ik hier nog nooit in ben geweest lijkt me dit toch echt hetzelfde als de "Typhoon " in Bobbejaanland. Maar vandaag kan ik dat mooi eens vergelijken. Volgens het bord duurt de rij een half uur en dat schijnt kort te zijn voor "De Baron..." en dus sluiten wij achteraan. In de rij van de stoelen op rij 2 en 3 dan wel te verstaan. Wil je op de voorste rij zitten, dan duurt het wat langer. 2x zo lang, dus. En inderdaad. Op bijna precies 30 minuten zitten we dan al vastgeklemd in de stoeltjes van "De Baron". De Kerstmanmuts en -baard heb ik dan wel even moeten afstaan. Ik vraag aan Lizzie of ik per se moet gillen maar dat hoeft niet, laat ze me weten. Ik zal in plaats daarvan onderweg gewoon zeggen "dat ik het zo leuk vind..."
We worden omhoog getrokken en bovenaan hangen we even stil om vervolgens een stukje omlaag te vallen. Nog een dubbele schroef en dat was het. Wat een teleurstelling. Dat stelt dus geen r**t voor. Nog geen kriebeltje in mijn buik. Nee, helaas, weinig sensatie. Misschien ben ik al te veel gewend. Dat kan natuurlijk ook.

De Baron 1898 op De Efteling                                                                    De Typhoon in Bobbejaanland
We gaan verder het park op. Eerst nog even autorijden op een baantje waar je ook nog écht zelf moet sturen, ook al rijden de auto's op een vastgestelde baan. Ik mag met Holly mee om af en toe wat bij te sturen. Oma rijdt met Luuk mee.


Volgende attractie is een sneeuwbaan. De kleinkinderen willen langlaufen. Blijkbaar is op het baantje waar normaal een treintje rijdt nu een langlauf-circuit gebouwd. Holly gaat voorop en dat doet ze snel. en na afloop is het haar eigenlijk nog niet genoeg maar we hebben nog meer te doen.


Op weg naar de "Vogelrok". Daar wordt voor een kampvuur door 3 poppendames vrolijk en luidkeels gezongen, omringd door allerlei kerstmannen en -vrouwen. Wij gaan intussen maar even de "Vogelrok" in. Nog nooit eerder in geweest en het blijkt een achtbaan in het donker te zijn. De achtbaan stelt niet veel voor maar ronddraaien in het donker is niet echt aan iemand die last heeft van wagenziekte besteed. Jammer, maar dat kost me dan wel eventjes wat wagenziekte-hoofdpijn maar dat gaat ook wel weer over.


De volgende attractie, de "Fata Morgana" sla ik over. Mag vrouwlief met de kleinkinderen in terwijl ik dit keer op alle spulletjes let.


Stilletjes aan begint het tijd te worden om ons naar het startgebied te begeven. We hebben nog wel een half uur te gaan maar er schijnt ook nog een warming-up aan vooraf te gaan. En het zal ook druk zijn, gaan we vanuit. We zien ook wel dat alle kerstmannen zich richting het startgebied begeven. We nemen even afscheid van de rest van de familie en gaan verder op in de kerstmannenmenigte. Om toch herkenbaar te zijn heb ik het GVAC knipperlampjesvest aan gedaan, over mijn kerstmannenjas.
We staan een eind voor het startdoek stil. Het is dat de DJ's van Q-Music de kerstmannen manen om allemaal wat naar achter te gaan zodat wij toch het startvak kunnen betreden, anders zou het wel eens een hele lastig start worden. En zo staan we uiteindelijk in de menigte op nog geen 20 meter van de start verwijderd terwijl de warming-up gaat beginnen. Nou ja,warming-up... er wordt wat op en neer gesprongen, heen en weer gelopen, ja echt, allemaal 2 stappen naar links, 2 stappen naar rechts, en dat met zijn 3 duizenden. Tja, dan moet je wel meedoen.


Het is inmiddels al ver over half 9 als er eindelijk wordt afgeteld voor de start. En bij NUL worden we weg geschoten. Nou ja, bijna. Het duurt minimaal 2 minuten eer we de, nog geen, 20 meter naar de startlijn hebben overbrugd. En dan gebeurt er nog niets. Nee, er wordt alleen nog maar gewandeld. Er wordt helemaal niet gerend. Ook al zou je het willen, rennen is gewoon niet mogelijk tussen al die wandelaars. Als we na een paar honderd meter eindelijk voorzichtig al zigzaggend wat kunnen dribbelen horen we zeggen dat "ik niet ga hardlopen, hoor. Dat hou ik nooit vol....". En dan zijn we nog geen kilometer onderweg.
De paadjes over De Efteling zijn doorgaans smal voor zo'n grote groep "runners". Op veel plaatsen staan files. Voor poortjes, over bruggen, maar ook op plaatsen van fotomomenten, zoals een professionele foto met de échte kerstman. Het passeren van de 3, 4, 5 personen breed uitgewaaierde wandelaars is ook niet zonder gevaar, zal blijken, want Marcia verzwikt haar enkel flink over de rand van het voetpad. Het wordt even pauzeren maar na een stuk (mee) wandelen kunnen we toch weer overgaan tot een dribbelpas. Ik heb mijn knipper-LED-vest aanstaan en ben daarom goed herkenbaar. Maar het blijft moeilijk om Marcia in de gaten te houden. Die kerstmannen lijken zo ook wel erg veel op elkaar. En dan ben ik haar opeens kwijt. Staat ze ergens weer stil vanwege haar enkel blessure? Ik loop terug en wacht,en wacht en wacht. Het duurt erg lang. Waarschijnlijk is ze toch al voorbij en dus ga ik weer over in een dribbelpas of beter gezegd, hardlooppas. Dan pas wordt ook duidelijk hoe langzaam het gaat. Ik loop niet echt hard, maar in verhouding met de rest lijkt ik wel een wedstrijdloper. En dankzij mijn knipper-LED-vest weet Marcia mij verderop te herkennen en gaan we weer samen verder, dribbelend.
En opeens zijn we aan de finish. 


Een stukje verderop worden we naar een open ruimte geleid waar we eerst nog worden bestoven met een sneeuwkanon. Met deze hoge temperatuur verandert die sneeuw in no-time in een dikke natte sneeuwbrei. Dat in combinatie met hardloopschoenen resulteert in kletsnatte voeten. Ook op het "plein" is het goed nat omdat het grotendeels uit gras bestaat. Hier kunnen we op adem komen en omkleden naar droge kleren. Dankzij de eet en dranktentjes komen we niets te kort aan cola en een grote kop erwtensoep.
Intussen gaat de DJ-muziek over in een optreden van Miss Montreal. 


Na de bekendste nummers aangehoord te hebben is het laat genoeg voor de kleinkinderen. Door dezelfde ingang waar we het plein opgekomen zijn, moeten we nu ook weer van het plein af. En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Terwijl wij, en velen met ons, naar buiten trachten te komen, door de natte zooi heen, komen tegelijkertijd nog steeds mensen binnen van de Santarun. Tien minuten lang worstelen, duwen en dringen duurt het, eer we er door heen kunnen komen, maar dan is eindelijk de weg vrij om door te stomen naar de uitgang van het park. Het is inmiddels half elf en nog steeds moeten mensen finishen van de Santarun. Die hebben er waarschijnlijk heel lang over gedaan om over de startlijn te komen, zullen daarna de 5km geheel gewandeld hebben en ook nog overal gebruik gemaakt hebben van de fotomomenten en hapjes en drankjes onderweg. Wij zijn er in ieder geval klaar me en eenmaal weer terug op "De draak", rij 6-7 is het inpakken en op naar huis. Dik 11 uur thuis is laat genoeg. Ook voor ons.
Het dagje Efteling was erg leuk en gezellig. De Q-Santarun? Nou, niet echt bijzonder, maar wie weet....

Het weer:
Heel erg zacht met nauwelijks wind en een temperatuur van boven de 10ºC.

En nog wat filmpjes van vandaag:

 

En nog meer foto's:




Geen opmerkingen: