donderdag 31 december 2015

Trimloop - Oliebollenloop Weert - 10km.

Net als vorig jaar zijn we er vandaag weer bij. En weer voor de 10km.
Kwart voor 12 word ik opgehaald omdat Reinier toch maar niet mee gaat. Hoofdzakelijk vanwege de wachtdiensten die hij heeft moeten draaien.
Ik waarschuw maar alvast dat ik vanaf opstaan al behoorlijke last heb van ademnood of inspannings-ademnood. Hoe dan ook, ik ben in no-time buiten adem, al bij de minste geringste inspanning en dat hoeft niet eens hardlopen te zijn maar zelfs de sporttas van de ene kant van de kamer naar de ander kant brengen. Maar we zien wel hoe het zal gaan. Gewoon rustig aan doen. Als een training.

Bij de 10km zien we in ieder geval ook Suzanne F., Inge vd B., Ruud v.H en Giel B. van GVAC aanwezig. Suzanne gaat voor de prijzen. Ook Anja is er met haar loopmaatje Gianni.
Voor de start nog even een selfie met alle GVAC-ers op de 10km en dan gaan we weg.


Dorie moet haar eigen tempo maar lopen. Het zijn rondjes van 2km en ik zie wel hoe het gaat. Mogelijk haal ik haar wel weer in. En ze gaat ook op haar eigen tempo weg, tegelijk met Anja en Gianni. Eerst valt er nog een gaatje, maar na dik een kilometer hang ik er al weer vlak achter aan. Nee, het gaat niet moeilijk, zelfs gemakkelijk en nee, ik ga niet voorbij maar blijf er rustig achter aanhangen. Aan het einde van de 1e ronde ontdekken ze dat ik er nog "bij" ben. "...dat ik het tempo kan bijhouden...", aldus Dorie, maar "ik kan het maar alvast gehad hebben...", is mijn antwoord.
De doorkomst naar de 2 ronde lijkt met 11:15 voortvarend, echter die 1e ronde is wat korter vanwege de verplaatste start. De afstand wordt namelijk uiteindelijk goed gemaakt doordat de finish in de laatste ronde wat verder weg ligt. Ik schat de afstand op zo'n 30m.

In de 2e ronde lijken de dames wat te versnellen. Ik doe niet mee en langzaam slaan ze een gaatje. De eersten dubbelen ons al. De 2e ronde wordt ook al wat langzamer afgelegd en in de 3e ronde wordt het gat nog groter. Eigenlijk omdat ik mijn tempo toch danig omlaag geschroefd heb. De ademnood begint al op te komen en dat al in de 3e ronde. Een blik naar achter maakt duidelijk dat er nog heel wat mensen achter me lopen dus ik kan het nog steeds rustig aan doen. En weer is deze ronde wat langzamer dan de voorgaande. Johan heeft me intussen aan het beging van deze ronde al gedubbeld en Suzanne doet dat zo tegen het einde. Ik schat de voorsprong van Dorie al op minstens 100 meter als we de eerste bocht van de ronde nummer 4 weer rechtsaf gaan.


In deze 4e ronde maak ik toch weer gebruik van de drankpost. Een bekertje water. Maar niet veel verder ben ik zo buiten adem, waarschijnlijk door het drinken, dat ik even een stukje wandel. Man, wat hijg ik. Ik start het dribbelen weer op maar nu schijnt het nog slechter te gaan. 10, 20 Meter verder en ik sta weer stil, maar dan ook echt stil. Alsof ik net de finish ben gepasseerd en dat na een felle eindsprint. Nee, dat voelt niet goed. Voorover gebogen, helemaal buiten adem en een hartslag die in mijn keel bonkt. Het duurt even en omdat er geen enkele verbetering optreedt besluit ik niet verder te gaan maar juist om te keren, terug naar de start/finish. Dat is nog een paar honderd meter maar beter dan dat ik wandelend deze 4e ronde afleg. Intussen kom ik de GVAC-ers Inge, Ruud en Giel nog tegen die hun 5e ronde aan het volbrengen zijn.


Bij de finish kiek ik nog even de doorkomst van Dorie, Anja en Gianni naar de 5e ronde. Hun verbaasde gezichten zijn begrijpelijk. En dan nog de finish van onze GVAC-ers en uiteindelijk gevolgd door de binnenkomst van Anja en Gianni, gevolgd door Dorie. Zij heeft de laatste, maar wel aangekondigde, versnelling van Anja bewust niet gevolgd en volgt daarom op korte afstand. Ik volg haar meteen ook maar naar de finish, want daar was ik nog niet geweest. Mijn tijd is daarom niet van toepassing maar meer voor het het inleveren van de chip.


En in de kleedkamer is er nog steeds de ademnood en de hoge hartslag.
Even later, in de kantine, hoor ik bij de prijsuitreiking de 3e prijs 5km. bij de dames 50 de naam Martina Smeets vallen. Dat moet natuurlijk Marina zijn. En inderdaad. Ze is weer in de prijzen gevallen, net als vorig jaar. Alleen kwam ik daar pas achter toen ze al weer naar huis ging. Nu is er even tijd voor kort wat bij kletsen en een foto van ons tweetjes.


Bij de prijsuitreiking bij de heren valt Johan in de prijzen bij de mannen 60. De eerste prijs, nog wel. En daar staat dan weer een envelop met geld voor. Dat is niet het geval voor de dames op de 10km, wat geen wedstrijd was (dat was nl. de 5km.) en waarbij de 3 eerste dames een vlaai als prijs mee naar huis mogen nemen. Voor Suzanne is hier de 3e prijs weggelegd. Hun onderlinge tijdsverschillen op deze afstand zijn overigens best wel groot.


De ontvangst van onze 3 oliebollen is tevens ons laatste onderdeel van deze oliebollenloop.

Het weer:
Nog steeds mooi zonnig doch geen winters weer. Wel waait het best wel maar hebben we daar tijdens de trimloop in de bungalowwijk geen last van. De temperatuur zal om en nabij de 10ÂșC liggen maar de gevoelstempertauur ligt daar wel een graad of 2 onder.



Geen opmerkingen: