woensdag 27 januari 2016

De inspanningstest

Na de longfunctietest van vorige week, vandaag dan de inspanningstest. Die mogen nl. niet op dezelfde dag uitgevoerd worden. En zo reis ik in de vroege ochtend weer naar het Diagnostiek-voor-u, dit keer aan de Boschdijk 1119. Toch bijna 10km van huis af.
Ik heb het filmpje al gezien dus weet wat me te wachten staat.

Als ik uit de wachtruimte geroepen word mag ik met ontbloot bovenlijf uit de kleedkamer de "behandelkamer" in. Na een korte voorstelronde meteen maar de fiets op. Toevallig is degene die nu assisteert ook degene die bij mij vorige week de longfunctietest heeft afgenomen. Zij is ook degene die mijn torso vol plakt met elektrodes en mijn armen voorzien van een bloeddruk-meter-band. Links wordt automatisch gemeten en rechts doet zij bij aanvang. 110/85 hoor ik nog zeggen terwijl ik in rusttoestand me opmaak voor de inspanningstest.
Ik mag fietsen. Op 80rpm. Standje 100Watt. Dat gaat niet moeilijk. En na een minuutje of 2 (denk ik) komt er 25W bij en na eenzelfde tijd weer 25W. Bij de 200W is het al aardig zwaar en bij 225 begin ik het al behoorlijk moeilijk te krijgen. Bij 250W kan ik niet meer de kracht opbrengen die 80rpm te halen. Het daalt tot zelfs 67 en ik mag er dan ook mee stoppen en op 40rpm uit fietsen. De herstelfase, naar later zal blijken.

"Of ik ergens last van had, pijn of zo...."
Nou nee, eerlijk gezegd. Alleen enorm moe, uitgeput, zeg maar. Ik ben gewoon helemaal kapot. Ik snap niet hoe dat kan omdat ik hardlopen als sport doe.
Nou, dat weet zij dus wel, vertelt ze, terwijl ze achter haar bureau vandaan komt.
Op de afdrukken van het hartfilmpje laat ze in rusttoestand mijn hartslag zien.
"Kijk, dat kleine bultje geeft aan dat er een hartslag aan komt. Alleen is die bult wat te lang", vindt ze.
En op de grafiek tijdens de inspanningstest is wel te zien dat de hartslag niet regelmatig is. "Niet echt een hartritmestoornis, maar wel genoeg om toch nader te laten onderzoeken....".
"Wat ik er aan kan doen? Extra trainen?" 
Nee, blijkbaar juist niet. Juist geen zware belasting. Wel rustige duurloop......
Oef! Dat hakt er wel in.
En wat betekent dat dan?

De resultaten worden naar de huisarts gestuurd en als ik vrijdag voor de uitslag op audiƫntie kom, zal hij de resultaten al in zijn bezit hebben. Nu nog een afspraak maken voor vrijdag en zien wat dat gaat betekenen.

Maar dat is nog niet alles. Die dikke 10 minuten fietsen hebben me volledig afgemat. Als ik anderhalf uur later in de trein naar Maastricht zit kan ik eindelijk een beetje bijkomen. Ook dat lijkt me toch niet echt normaal.....



Geen opmerkingen: