zondag 17 januari 2016

Trimloop - Dieprijtcross Eersel (Ter Spegelt)

En het heeft gesneeuwd. Gisterenavond, onderweg van Breda naar Veldhoven, terug van de verjaardag van Ilona, was het al voorzichtig rijden tussen Breda en Tilburg. De snelweg was al behoorlijk dicht gesneeuwd en alleen de rechter baan had wat sporen in de sneeuw waar we met gematigd snelheid overheen gingen. Inhalen op de linkerstrook was niet echt aan te raden. Dat veranderde gelukkig op het moment dat het in Tilburg overging naar 3 banen. En tegelijkertijd was het ook langzaamaan afgelopen met de sneeuw.

Maar vanmorgen is het anders. De sneeuw heeft Zuidoost Brabant ook bereikt.
Op weg naar Duizel is op de snelweg niets te merken van de sneeuw, maar eenmaal van de snelweg af begint het aardig wit te worden. In Duizel zijn de strooiwagens in ieder geval nog niet actief geweest als ik Dorie daar oppik om richting de camping Ter Spegelt in Eersel te gaan. Het is weliswaar glad en glibberig op de veelal besneeuwde wegen, maar zolang we rechtdoor gaan en behoedzaam de bochten nemen is er niets aan de hand.
Ondanks dat we pas na half 10 het parkeerterrein oprijden, is het er helemaal niet druk. We hadden het al drukker verwacht. Zo ook bij het secretariaat. Ik kon me niet eens herinneren dat ik hier vorig jaar ook was...
Reinier is er ook en zijn vriendin Ellen loopt vandaag ook mee, voor het eerst een cross én gewapend met een action cam! (Nee, niet de winkelketen...)


Terwijl we naar de start toe dribbelen, zo'n 600m verderop, zien we al hoe mooi de sneeuw het landschap heeft veranderd. De felle zon daarboven op maakt het alleen maar nog mooier. En geen of nauwelijks wind, ideaal weer om te lopen bij een paar graden onder nul. Nee, ik had niet per se 3 lagen T-shirts aan hoeven doen. Volgens mij ben ik ook de enige, als ik zo om me heen kijk.
En ook vandaag weer veel GVAC-geel bij de trimloop. Elke keer steeds meer, zo lijkt het. En dus ga ik er met mijn smartphone op af om dat vast te leggen. Hier en daar wat groepjes bijeen drijven en uiteindelijk resulteert dat weer in één grote groepsfoto. Goed voor Facebook.


En dan is de start. We gaan ieder ons eigen tempo. Ik start sowieso een een heel laag tempo, om de kortademigheid tegen te gaan. Ik zie Dorie al weg lopen, maar het parkoers is smal en glad en vooral in de eerste ronde schuift het veld af en toe in elkaar door filevorming bij een poortje en een nogal gladde bult. En dan sluit ik zonder veel moeite weer bij Dorie aan.
De eerste ronde klok ik op 12:17.  Dat lijkt me nogal snel voor een rondje van 2km, ook gezien het tempo en de aantal keren dat we stil stonden. Ik loop in ieder geval nu niet meer zo heel ver van Dorie af, maar toch gaat ze nog wel iets sneller. Aan het einde van de 2e ronde loop ik in haar kielzog en even ga ik haar voorbij. Maar dat maakt ze meteen weer ongedaan. Ik ga echter wat sneller de bultjes op en af, vooral nu ze ook zand op het parkoers aan strooien zijn, en op de inmiddels beruchte gladde bult heb ik in de aanloop genoeg snelheid op gebouwd om haar weer te passeren. Helaas is ze te vriendelijk voor anderen op het parkoers, nog niet eens deelnemers aan de trimloop maar warmlopende wedstrijdatleten, en dat kost haar de achterstand op mij. Ik kijk om en zie het gebeuren.
Ik had al aangekondigd dat ik het ook bij 3 rondjes laat en daarom snel ik door naar de finish. Mijn eigen geklokte eindtijd wordt 34:23 (officieel 34:28) en als Dorie binnenkomt klok ik haar op mijn klokje af op 34:51, 28 seconden later. In tegenstelling tot de andere trimlopen van de laatste tijd ben ik dit keer helemaal niet zo buiten adem en ook nog eens snel hersteld. Rara.... Mag wel vermeld worden dat de rondes niet 2.100m. waren maar slechts 1.750m. Nogal een verschil dus...
Het duurt niet lang eer ook de andere GVAC-ers binnendruppelen, maar die hebben dan wel een rondje meer gedaan.


We genieten nog na in het lekkere zonnetje en na de start van de wedstrijd van de heren gaan we terug naar het secretariaat. Omkleden en een kop snert op ons startnummer en dan de loterij waarvan één van de hoofdprijzen valt op degene die net vóór mij, haar startnummer + lotnummer kreeg, nl. geel 899. En ik heb dus geel 900....


Terug in Duizel gaan we nog eens aan de soep, "" Huppeldepup-de-Pollo", of zoiets, maar wel lekker.
Nog een bezoekje in de hete hut en dan toch maar weer richting Veldhoven. Tevreden.

Het weer:
Mooi zonnig en weinig wind (volgens de weer-app toch nog windkracht 2), winters weer met een prachtig wit laagje sneeuw overal en een temperatuur van -2ºC, gevoelstemperatuur 3 graden lager, maar dat geloof ik niet zo, want de ferme zon warmt het lichaam toch behoorlijk op.





Geen opmerkingen: