zondag 3 januari 2016

Trimloop - GVAC Oliebollenloop + nieuwjaarsreceptie

Eigenlijk had ik een keer de Genneperparkenloop in gedachten. Vroeger heette dat nog de nieuwjaarsloop en heb ik de eerste 3 edities nog meegedaan. Nog kleinschalig. Dit in tegenstelling tot vandaag de dag. Er is een maximum-limiet van 1.500 deelnemers en die schijnt bijna bereikt te zijn. Daarbij hoort dan meteen alleen een voorinschrijving en geen na-inschrijving. Laat ik het daarom maar gewoon weer bij de GVAC oliebollenloop houden.

Peter K. is wel naar de Genneperparkenloop vertrokken om te fotograferen. Daarom neem vandaag mijn klein fotocameraatje tegen om aan het begin van de training nog wat te kieken en misschien nog tijdens de nieuwjaarsreceptie.

Het is heel druk bij de inschrijving. Dat is lang geleden. Dat zachte weer zal daar natuurlijk weer aan bijgedragen hebben. Bij de start staan tenminste weer genoeg korte broeken.
Voor de start wordt eerst Peter D. nog in het zonnetje gezet. Zijn verdiensten als klusser worden zeer op prijs gesteld en dat moet publiekelijk nog even benadrukt worden.
En dan wordt afgeteld voor de start.
Ik maak daar wat foto's van en stap pas in als de Dorie in de groep lopers op het fietspad voorbij komt.


En niet ingelopen en daarom is het tempo voor mij al stevig. Wil overigens niet zeggen dat ook hard gaan. Op de eerste kilometer die ik zelf op de weg gekalkt heb start ik mijn stopwatch. Helaas is het geheugen inmiddels helemaal vol en rest mij alleen nog de de tussen tijden op de tussenliggende kilometers van 1 t/m 4. Laat ik die maar niet noteren. Wel kan ik verraden dat het begint met een kilometertijd van 6:14 en uiteindelijk op de GPS van Dorie net een seconde onder de 6 minuten uit komt. Geen echte toptijden, dus.
En alweer ver buiten adem aan de finish. Even uitwandelen, en daarna heel zachtjes dribbelen maar toch nog te vroeg. Pas als ik een hele ronde gewandeld heb kan ik een zachte dribbelpas weer volhouden. "Had ik dat dan in Weert ook niet kunnen doen?", is dan de vraag. Ik weet het niet. Dat gevoel had ik toen niet maar wie weet, als ik een paar honderd meter had gewandeld dat ik dan weer wat hersteld zou zijn.

Precies zoals ik Dorie al had voorspeld zal ik na het douchen ook weer buiten adem zijn. En inderdaad. Het is dat Vincent zich blijkbaar zorgen maakt en vraagt of het me wel goed gaat. Ik adem zo zwaar... Inderdaad. En hij is de 2e in de kleedkamer die me dat vraagt. Ook Toon heeft me al gevraagd waarom ik nog steeds zo hijg....

Dan de nieuwjaarsreceptie. Het is er druk. De oliebollen worden weer vers gebakken en de bubbeltjeswijn die als champagne door moet gaan, gaat er ook goed in.
Even nog een officieel moment als Lau afscheid neem van de functie van hoofdcoördinator trainer en dit stokje overdraagt aan Evert.






Geen opmerkingen: