zaterdag 27 februari 2016

Vrijbuiters - wandelen i.p.v. (mee)trainen

Nee, trainen zit er zelf even niet in. Niet op de eerste plaats omdat zowel huisarts en cardioloog me dat ontraden hebben, maar vooral ook omdat ik dat gewoon weg even niet kan. Die snelle vermoeidheid bij slechts minimale fysieke inspanning is niet bepaald bevorderlijk voor mijn gestel.
En daarom sluit ik me vandaag aan bij de wandelbrigade van de Vrijbuiters. Ik ga er vanuit dat het tempo van deze wandelgroep lager zal liggen als die van de wandelgroepen bij GVAC.
En, waarom ook niet, neem ik mijn camera ook mee. Het is mooi zonnig weer, wat overigens funest is om mooie foto's in het bos te maken. De training gaat met 6 personen en de wandelaars doen het er met één persoon meer. En als ex-jarige Dorris er geweest zou zijn zouden we zelfs met zijn 8-en zijn.


Ik schiet zo nu en dan plaatjes van de training en dan eventjes weer aanzetten om aan te sluiten bij de wandelaars. Maar dat ga ik niet trekken en dus na de foto's bij het snelle heen- en weer stukje, steek ik af via het binnendoor fietspad. Helaas heb ik mijn camera net niet in de aanslag als laag over het fietspad, een roofvogel met grote prooi in zijn klauwen mijn pad kruist. Nog vlug een blik tussen de bomen maar hij is niet meer te zien. Jammer. Had misschien wel een mooie foto kunnen zijn.


Al wandelend zien we ook een welkomstbord voor de vluchtelingen.
En als we er bijna langslopen worden we zowaar bijna van achteren omver gereden door een fietser die aan de verkeerde kant van de weg rijdt. Blijkt het Dorris te zijn, die toch nog is komen opdagen. Met achterop de fiets gebak. Dus we hebben wat te smikkelen bij de koffie.
Volgende week zijn zijn Dorie en ik er weer niet. Dan zijn we bij de halve marathon van DES Eersel. Dorie voor de 10km. Ik voor de support.

Even nog wat bijpraten met Rinie. Hij heeft de afgelopen week de inspannings- en "in rust"-test gehad die ik waarschijnlijk ook op 16 en 17 maart ga krijgen. En net als ik, dacht ook hij te moeten fietsen. Nee, blijkbaar helemaal niet. Wel met halters bewegen en vloeistoffen via infuus door de aders. En tussendoor een vette hap, broodje kaas of zo. Rinie deed het met een worstenbroodje. Een goed idee overigens. Bij hem was de uitslag dat alles in orde is, en zo voelt hij zich ook. Benieuwd hoe dat bij mij zal uitpakken want ik voel me helemaal niet oké.
En dan is het weer tijd om naar huis te gaan, met even nog een blik op de prachtig gerepareerde auto van Germaine. Van de flinke deuk van een wegpiraat die onbekend wilde blijven is nu helemaal niets meer van te zien.


Het weer:
In ieder geval droog en erg zonnig maar wel koud, guur koud, door de harde koude wind. De temperatuur kan dan wel een graad of 2 zijn, de gevoelstemperatuur is toch zo'n graad of 2 beneden het vriespunt.



Geen opmerkingen: