woensdag 16 maart 2016

Staat van de gezondheid, het hart: Echoscopie en test-in-rust

Nou dat laatste kan geschrapt worden. Daar kreeg ik gisteren laat in de middag nog een telefoontje over. De machine is kapot. De gammacamera, blijkbaar. Onderdelen worden zo snel mogelijk geleverd en wordt er met spoed aan herstel gewerkt. Dat betekent dat woensdag de machine niet kan worden gebruikt en alle afspraken zijn gecanceld. De afspraak voor de 2e test, de test met inspanning, gaat wel door, is de verwachting. Vandaag zal ik dan wel gebeld worden over de voorbereidingen daarvoor.
En hoe dan met die eerste test?
Daar worden z.s.m. afspraken voor gemaakt zodat de testen nog voor het uitslag bezoek bij de cardioloog uitgevoerd zijn. En daar zit hem dan meteen het "probleem". Ik vertrek nl. op vrijdag voor een weekje vakantie..... Oei, dat wordt dus even afwachten.

De echoscopie test?
Die kan gewoon doorgaan. We praten nu alleen met de afdeling radiologie.
Even een check bij die andere afdeling, want iets van voorbereiding heb ik ook nooit gehoord, maar er is geen voorbereiding nodig en ik word gewoon volgens afspraak verwacht.

En dat was allemaal gisteren.
Vandaag sta ik al om half 2 op de parkeerplaats van het MMC. Het zal niet de eerste keer zijn dat het me niet lukt om binnen een half uur een lege parkeerplaats te vinden, maar die zijn er op dit tijdstip gelukkig genoeg. Dan maar een half uurtje in de wachtkamer wachten. Met de smartphone is dat tegenwoordig een heel stuk aangenamer. Helaas zoals de afgelopen weken al meer het geval, kan ik nu mijn ogen nog maar amper open houden. Vrouwlief is er bij en dan durf ik mijn oogleden gerust zo nu en dan te laten zakken.
Met de smartphone in de hand vliegt de tijd voorbij en op de seconde nauwkeurig word ik binnen geroepen. Even bovenlijf ontbloten en wat is lengte en gewicht? Elke keer moet ik op de weegschaal staan en onder de meetlat, behalve hier, en dus geef ik, respectievelijk 1,75m en 84kg. Laat ik er maar een kilootje meer tegen aan gooien dan de vorige keer.
En dan op de behandelbank, liggend op mijn linkerzij. Elektroden worden aangebracht en met een echo-apparaat begint de operator mijn hartstreek te scannen. Ik lig met mijn rug naar de monitor en kan het dus allemaal niet meemaken. Anders is het voor vrouwlief die het "live" allemaal wél meekrijgt. Zo nu en dan een vraag stellend, maar zodra het wat "medisch" wordt, is meteen het antwoord dat hij dat niet mag zeggen want hij is geen dokter. Uiteraard.
En intussen lig ik maar te liggen. Dat is doorgaans fataal voor mij. Nu dus ook want ik val in slaap, maar ik merk het meteen en "schiet" weer wakker. Niemand heeft het gemerkt, nou ja, behalve vrouwlief dan. Denk ik...
Alles bij mekaar duurt het slechts een kwartiertje, oftewel € 1,00 parkeergeld.

's Middags gaat de de smartphone met een privénummer. Het MMC. De machine is nog niet gemaakt, maar de voorbereidingen voor morgen worden doorgeven.:
Vanaf vandaag 14:45 geen cafeïne nuttigen en morgen vanaf 10:45 helemaal niets meer. Daarvoor nog wel een lichte maaltijd, zoals beschuit of crackers met zoet beleg.
Na de injectie met radioactieve vloeistof mag ik een boterham met vette kaas en/of worst nuttigen.
Ze gaan er vanuit dat de machine morgen weer gereed is. Mocht dat onverhoopt niet het geval zijn, dan word ik daar morgenvroeg nog over gebeld.
En dan die eerste test? Er is nog de mogelijkheid dat de dokter aan de inspanningstest van morgen voldoende informatie heeft zodat die eerste test kan worden overgeslagen. Daar heb ik dus niet zo'n goed gevoel bij. 
We zullen het wel afwachten. En intussen begin ik toch zin te krijgen in ....koffie....



Geen opmerkingen: