zaterdag 3 december 2016

De Vrijbuiters - training in mooie herfsttaferelen

Ik heb het blijkbaar gisteren niet goed bekeken bij het weerbericht. Dacht ik dat we geen nachtvorst zouden krijgen maar niets is minder waar. De Grand Scenic, helemaal dicht gevroren. Nu heb ik nog wel even voordat ik naar de training vertrek maar ondanks dat de zon al is doorgebroken is deze nog niet doorgedrongen tot de Grand Scenic. Dat wordt dus gewoon ouderwets ijskrabben. Wel eventjes, erg milieu-onvriendelijk, de auto alvast gestart en het interieur op ontdooien gezet. Helaas merk ik nu ook dat de spiegelverwarming rechts het niet doet. Terwijl de linkerspiegel, wel de belangrijkste, dampend het ijs in waterdamp doet sublimeren, blijft de rechterspiegel koud, ijskoud. Jammer maar helaas. Iets minder luxe dan maar.
Germaine zit nog in de auto te wachten en ik zie de Peugeot van Herman ook al staan als ik het pad naar de startplek inrij. Het ziet er mooi uit, zo, met die felle zon door de donkere bomen. Toch vlug even een kiekje schieten. Met de telefoon, want ik heb mijn fototoestel vergeten...


We, of beter gezegd zij, weten al dat Monique en Carla vandaag niet zouden komen en Hans verwacht ik ook niet. Wel nog Dorie en die komt dan ook. Het is nog een paar minuten voor 11 als iedereen al staat te popelen om te beginnen. En waarom niet, als we toch al compleet zijn.
En compleet wil zeggen wij met zijn viertjes, Riet, Dorie, Herman en ik, voor de echte training en André, Jan, Jos, Annie en Germaine voor de wandeling.

Die vorst voelt nog steeds koud aan en daarom slaan we stop 1 over en dribbelen al zwaaiend, knieheffend, hakken-billend, huppelend en slingerpassend, door naar stop 2 voor de overige dynamische warming-up oefeningen op de plaats. Intussen toch ook weer wat mooie sfeerfoto's geschoten met de Samsung S4.
Het heen en weer slaan we ook niet over en verder lopend naar de bosrand komen we uiteindelijk uit in een stralend zonnetje op de verharde weg. Na nog wat oefeningen en dribbelen gaan we in eigen tempo terug tot aan het 2e fietspad. Herman maakt ons nog vlug even wijs dat we over het zandpad verder moeten gaan want verderop heeft hij een vossenstrontje zien liggen. En God-weet-wat een vossenstrontje is. Maar hoe we ook zoeken, niks geen vossenstrontje....


En dus maar verder met serieus werk, langzaam aan richting cooling-down.
En we zijn vroeg dit keer. Bij de afslag richting kantine hebben we nog 10 minuten te gaan. Tijd genoeg om nog een extra blokje om te lopen richting verharde weg en via de Locht weer terug naar onze kantine. En zodoende komen we ook nog Vrijbuiter Ko tegen die vandaag even op bezoek komt.
Ter afsluiting van de training nog wat rekken en ademhalingsoefeningen en dan is het op naar het gebak van Jos, die morgen 76 jaar wordt.

Het weer:
Koud en ook vochtig koud. Gelukkig geen wind maar de temperatuur ligt hier in het bos nog rond het vriespunt. 

En dan nog even de sfeerfoto's van vandaag.





Geen opmerkingen: