donderdag 1 december 2016

GVAC baantraining - coopertest

De stress weken lopen ten einde en dat betekent dat we eerst nog de top moeten bereiken. Man,  man, wat een dagen de laatste tijd. Vroeg op het werk, laat thuis, ik maat 's morgens het licht aan en 's avonds weer uit, zo gezegd. En vandaag is het niet anders, behalve dat ik wat later ben begonnen vanwege een bezoek aan de huisarts vanmorgen. Maar toch, het is al weer donker wanneer ik het kantoor verlaat, als allerlaatste.
En het is druk buiten. Op de parkeerplaats bij mijn Grand Scenic hoor ik op het perron nog omroepen dat de reizigers "gratis een kopje koffie kunnen halen, gezien de omstandigheden....". Geen idee wat is gebeurd maar ik ga maar vlug naar huis want vandaag wil ik, hoe dan ook, naar de GVAC baantraining.....

....en het is al half 7 als ik oor de voordeur binnenkom.mijn bordje eten staat al klaar. Hoe ze wist dat ik er aan kwam? "Nou gewoon, ik zou gaan trainen en dus zou ik wel "op tijd" thuis komen....".
En nu aanvallen. Hap snap. slik, zo een volledige maaltijd naar binnen in een dikke 5 minuten. Snel omkleden naar sportkledij en de broodnodige sanitaire stop, nummer 3 en dan met gezwinde spoed richting GVAC. Natuurlijk is de parkeerplaats vol maar gelukkig vind ik in Knegsel nog een plekje.Eenmaal in de sporthal blijken de groepen 1 en 2 nog in de kantine. Heb ik nog even geluk. Kan ik ook nog net "ja" roepen als mijn aanwezigheid wordt gecheckt.

Het programma voor ons: Een uitgebreide warming-up. Dat betekent vandaag heel wat rondjes in lopen en actieve handelingen onder het lopen. Oké, dat gaat wel goed. Alleen die wind. Die koude wind nog wel. 10 Minuten inlopen en ik heb het nog koud, in tegenstellingen tot de anderen in mijn groep. Maar we zijn zo ver. De groep voor ons is klaar en wij mogen.

Het wordt voor mij de eerste keer sinds mensenheugenis sinds ik een coopertest doe. Die 6 minuten lopen van de afgelopen jaren, die gingen wel. Lekker kort. Nu moet ik echt gaan indelen. Ik schat me zelf in op over de 2.000meter, liefst 2.200meter. Dus ook niet te hard weggaan!
De eerste 100m gaan in 0:31 en ook de tweede 100m. Belinda loopt voor me en ik hou zo'n beetje haar tempo aan. 1e Rondje in 2:03, Dat zal ongetwijfeld gaan teruglopen. En ja hoor, Einde 2e ronde en Belinda gaat er vandoor en loop langzaam uit. De 3e ronde en een jongedame wiens naam ik nog niet weet komt hard voorbij en haakt in ronde 4 aan achter Belinda. Ronde 5 en Belinda loopt zeker al 100m voor me maar ze is inmiddels ook al door de jongedame ingehaald. De 2000m heb ik al in de pocket en bijna op 2.100m gaat het fluitje van de laatste minuut. Nou, 2.300m lijkt me niet haalbaar en een "eindsprint" zit er niet echt meer in, in tegenstelling tot vroeger. En dus stopt de afstand na 12 minuten op 2.270m oftewel 11,35km/u.
Tevreden? Ja dat wel , maar toch.... Liever had ik 2.400m zien staan. Ook Belinda is daar niet in geslaagd, op 65m na. Het jonkie wel, precies op de minuut af 2.400m. Chapeau!
Heb ik tenminste een afstand om volgende keer te verbeteren, als het weer wat warmer is.
Even een blik terug in de geschiedenis. 
Pakweg 30 jaar geleden haalde ik op 20m. na net de 3.200m niet.....
Ja, ik begin ook ouder te worden.




Geen opmerkingen: