zaterdag 4 maart 2017

De Vrijbuiters - training

Het scheel weer echt niet zo veel met vorige week. Nu is het bijna kwart over 10 als vrouwlief me uit mijn coma haalt. Een blik op de wekker leert me dat het al weer 10:14 is. En dat op de dag dat ik weer training moet geven. Met een ruk kom ik overeind. "Rustig, rustig, eerst rustig wakker worden, er is nog tijd genoeg", wordt me al op ferme wijze benadrukt. Oké, dan doe het wel even rustig aan, even, een minuutje en dan meteen er tegen aan. Het hele badkamer ritueel in sneltrein-tempo en warempel is het amper half 11 geweest als ik al helemaal klaar ben. Moet ik wel even bij vertellen dat de wekker op mijn nachtkastje ook al 5 minuten vóór staat. Maar ik kan nu ook gewoon alles verder rustig aan doen. Rustig vertrekken en ook de tocht richting De Sprankel in alle rust volbrengen.
En als je geen haast hebt, dan gaat onderweg ook van alles als vanzelf. Geen verkeer waar ik op hoef te wachten, geen zondagsrijders of chauffeurs met hoed op, de standaard slo-mo's, alle verkeerslichten op groen, tjonge jonge. Het gaat wel heel erg soepel vanmorgen. Zelfs nog een keer extra op de rem getrapt, dan maar. Ik zou eens veel te vroeg arriveren 😉.

Voordat ik het pad naar de Vrijbuiter parkeerplaats op draai is Dorie me net voor.
Ik parkeer de Grand Scenic op mijn, min of meer, vaste plek en eenmaal klaar voor de start zie ik dat het wel erg zwart van de Vrijbuiters staat. Het blijkt dat werkelijk iedereen er is, op Jo na, dan. Echt volle bak vandaag. Waarom wordt al gauw duidelijk. Dorris heeft op 26 februari de status van 60-jarige bereikt en die gaat vandaag trakteren.


En als het bijna 11 uur is kunnen we ook al starten, want iedereen is er immers al. En zo leid ik mijn schaapjes naar de 1e stop voor de eerste warming-ups. Het is op zich al best wel niet zo koud, vandaag. Nou is de temperatuur al de hele week best wel hoog en in de dubbele cijfers, maar de gevoelstemperatuur en de behagelijkheidsfactor (!) is door de harde wind toch wel een heel stuk in mineur gebracht. Maar niet vandaag. Dus eigenlijk had ik naast mijn 2 T-shirts gerust dat windjack uit kunnen laten. Maar nee hoor. Het is goed zo. Ik kan het goed hebben. En ook Carla, die vandaag een spiksplinternieuw jasje draagt.
Na de 2e warming-up ronde doen we estafette/wissel loopje, de jongens tegen de meisjes, 3 tegen 4. We vervolgen ons pad deels dribbelend naar de openbare weg voor wat lunges en squats en na een rustig dribbel naar de boerderij in de bocht maken we ons op voor een stukje in eigen tempo terug richting 2e fietspad. We wachten nog even op een auto met paardentrailer die er nog aankomt, maar eenmaal voorbij stopt ze (het is een chauffeuse) en rijdt ze de trailer achteruit de oprit van de boerderij op. Het vrouwelijk deel van de Vrijbuiters vindt dat best wel knap. Tja voor ons mannen is dat een fluitje van een cent, bijna dagelijkse kost. Maar voor de chauffeuse met paardentrailer is het nog niet voorbij. Nee, zij reed niet zomaar achteruit. Welnee, ze was aan het keren. En nu komt ze weer onze kant op en weer moeten we wachten tot ze voorbij is.
Enfin, we hebben door die stuurvrouwkunst een hele poos kunnen uitrusten en dus vertrekken we nu in eigen tempo richting 2e fietspad. Ik geef het voorbeeld, in eigen tempo. En het gaat lekker, kom steeds meer in mijn ritme en eenmaal bij het 2e fietspad haal ik de fotocamera te voorschijn om mijn schaapjes te fotograferen. Ik had alleen even niet in de gaten dat ik zo "hard" ging. Er blijkt nogal een groot gat tussen de herder en zijn schaapjes te liggen. Zo heb ik ze allemaal in ieder geval wel op de foto kunnen zetten.


We vervolgen onze weg en voor de verandering lopen we ook eens een stuk achteruit in wandeltempo. Ook even goed voor de oriëntatie en het rustig blijven lopen. Na nog wat molenwiek- en de Vrijbuiter-oefeningen gaan we in lichte draf weer verder naar het kapelleke/hutje in de bocht voor de beenrek- en strekoefeningen. Daar worden we verrast door de jongste dochter van Monique die even op bezoek komt.


Met wat cooling-down oefeninkjes, met uitleg aan Hans waar precies de schouderbladen zitten, en nog wat gedribbel, komen we maar liefst bijna 10 minuten te vroeg aan bij de afslag naar de kantine. Zeker overal veel te hard gelopen of zo. Ik geloof niet dat ik wat oefeningen heb overgeslagen. En dus lassen we er nog maar een extra omloopje aan vast. In eigen tempo door naar de weg langs Buiten-Jan, linksaf richting De Locht en dan over het fietspad terug naar de ingang van de Vrijbuiters parkeerplaats en dan naar de kantine. Na de laatste ademhalingsoefeningen is het mooi geweest voor vandaag,


Tijd voor het gebak van Dorris. En wat voor gebak! Reuze appelflappen. Die gaan er wel in. Scheelt weer een lunch thuis. 😉
Dat extra rondje lopen heeft ons wel op een totale trainingsafstand van boven de 5km gebracht. Om precies te zijn 5,03km volgens de Endomondo app dan.
En een opmerking over de camera: Die maakt toch wel erg onscherpe foto's vind ik zelf. Had wellicht beter mijn smartphone kunnen gebruiken.

Het weer:
Droog en rustig weer. Bijna geen wind en een temperauur die op 10ºC ligt. Gevoelsmatig misschien een graadje minder.



Geen opmerkingen: