zaterdag 15 april 2017

Trimloop - GVAC Trimlopen, 10,25km

Als mijn gegevens kloppen, is de laatste keer dat ik hier bij GVAC heb gelopen op 22 mei 2016 geweest !
Niet te geloven, dus.
Vandaag zijn Johan en Reinier naar Rotterdam voor de marathon terwijl Ellen de 10km voor haar rekening neemt. Uiteindelijk is ook Dorie naar de Maasstad vertrokken voor de hoognodige support. Ik daarentegen hou het voor een thuiswedstrijd, hier bij onze atletiekvereniging GVAC.
Maar eerst 's morgens nog naar Max kijken, tijdens de Grand Prixs van China. Is maar goed ook dat ik niet heb uitgeslapen, want vertrokken van een 16e plek en uiteindelijk eindigend op de 3e plaats van het podium, plus de daarbij behorende spanning verhogende acties... ja, ja, het is dat vrouwlief erop aandringt dat ik toch maar ga lopen, anders had ik het wellicht nog eens na gevierd. 😁😁😁

En dus kom ik nog wel net op tijd aan voor de inschrijving. Rik is er ook bij en ook Theo. Het is direct na de kleedkamer meteen naar de start. Na de start praat ik weer even met Theo bij. Nee, het lopen is niet meer zoals vroeger. Ik herken dat wel. Maar we lopen intussen wel zo langzaam dat we niet alleen meteen achteraan lopen maar dat ook het gat met de lopers voor ons, Rik en Trees, al zienderogen groeit. "Zo'n 8 min. per km.", laat Theo nog weten, heeft hij nodig om een kilometer af te leggen. Nou, dat heb ik tijdens de trails ook, als het niet langer is. Al zwetsend laat ik weten dat ik tot aan de eerste kilometer bij blijf en dan in eigen tempo door ga. Gelukkig kan ik nog net de versleten streep op het fietspad zien en ik neem afscheid van Theo. "Precies 8 minuten", laat ik hem nog weten, en ik versnel lichtjes. "Ik dacht dat je er meteen als een speer vandoor zou gaan....", roept Theo nog na, maar nee, ik ga gewoon rustig verder en niet als een gek er vandoor...
Op de Knegselseweg raap ik eerst Nico op en dan Rik, Trees, even verderop nog iemand. Het 2 km-punt is er niet meer omdat het fietspad sinds mijn laatste keer hier, geasfalteerd is en daarom kan ik pas weer klokken op de plek waar ik denk dat het 3 km-punt is. 12:50 over de laatste 2km. Ik ben dus rustig bij Theo weg gegaan.
Eenmaal in het bos gaat het best lekker. Ontspannen loop ik op Henk en Gemma in en iets voorbij het 4 km-punt ga ik ze voorbij. In de verte een fel oranje dames T-shirt. En heel eind weg en dan gaat automatisch het tempo iets omhoog. Nog voor de rotonde voor de Kempen Campus ga ik haar voorbij en nu op naar de baan voor de doorkomst van de eerste ronde. Ja,eerste ronde, want ik heb al besloten dat ik er een tweede, kleine achteraan zal doen.

Richting rotonde zie het groepje met Rik en Theo afslaan en meteen weer richting Knegsel. Nee, die gaan dus niet langs START. Mijn tempo is intussen gegroeid tot een groot verschil met hen en niet veel later ga ik ze al weer voorbij.
Bij de trimbaan linksaf, ik ga deze ronde niet verder dan een kleine ronde. In de verte zie ik nog een loper met dezelfde gedachte. "Het zou mooi zijn als ik nog in zijn buurt zou kunnen komen", peins ik, terwijl stiekem het tempo wat omhoog gaat. Op de Moormanlaan aangekomen linksaf richting het bos uit. De man voor me heeft inmiddels al het kruispunt overgestoken. Ach ja, die laatste kilometer naar de baan kan er nog wel een schepje boven op. De hokeybanen zijn al gepasseerd als ik trainer Toon nog aan de kant zie staan. Even een groet en ik zie dat de afstand tot mijn voorganger wel heel erg geslonken is. "Zou het...?" Ik zet weer een tandje bij en warempel, net voorbij het 6km-punt ben ik bij hem. Erop en er over en dan meteen de eindsprint erop. Het gaat gemakkelijk, deze laatste 300 meter en dat blijkt ook wel als ik achteraf zie dat ik het in 12km/u heb afgelegd. Het zou toch mooi zijn als ik dit wat langer zou kunnen volhouden. Een kilometer of 21 of zo.... 😉






Geen opmerkingen: