Na het bezoek aan de huisarts is het nog even de tank vullen bij de Shell omdat de benzine bij de Gulf aan de Kempenbaan opeens een aantal Eurocenten per liter is gestegen. Ja, zo raak je je vaste klanten wel kwijt. En dan komen Marcia en Jochem met de kinderen (of moet ik heel modern "kids"zeggen?) al bij ons.Want vandaag gaan we naar Kalkar Wunderland, met zijn zevenen, want vrouwlief gaat ook mee.
De weersverwachting voor vandaag is eigenlijk véél te goed. Droog en zonnig maar ook véél te warm. De verwachting voor Kalkar is 36ºC. Weliswaar zal er wel een briesje staan, windkracht 3, maar ook daar van is ook nog de voorspelling dat die uit het zuiden komt en dus lekker warm. Enfin, we zullen het allemaal vandaag wel meemaken.
Bijna 140 km verder staan we op een bijna verlaten parkeerplaats in het Duitse Kalkar. Bijna verlaten. Ik schat de bezettingsgraad op max. 10% Het is er dan ook niet echt weer voor...
Vanaf de parkeerplaats kijken we wel alvast uit op de kleurig
beschilderd koeltoren waar een draaiende draaimolen al boven uit steekt.
Ondanks de weinige bezoekers bij de 2 kassa's duurt het nogal eer we er doorheen zijn, maar dan zijn we uiteindelijk ook binnen.
De eerste indruk is "klein". Klein in de trant van kleine attracties. O Ja, het was voor kinderen tot 12 jaar en vanuit dat standpunt is dat logisch.
Het eerste bezoek is een treintje. Kleinkinderen + vrouwlief en verder niemand. Na 5 rondjes vragen we ons al af hoe lang het treintje blijft rijden. Of moeten ze aangeven als ze eruit willen? Of blijft hij rijden totdat er nieuwe liefhebbers zijn? Als Marcia bezorgd vraagt hoe lang het nog duurt, blijkt dat ze het op 10 rondjes houden. Gelukkig.
Niet alle attractie zijn open. Waarschijnlijk vanwege het lage aantal bezoekers. Maar alle attracties worden wel gebruikt en worden roulerend in bedrijf gezet zodat je toch overal in kunt, mocht je dat willen. Wel even de klokken in de gaten houden dus.
De enige echte achtbaan is een treintje, identiek aan die van Bobbejaanland. Ik mag met Lizzie voorin en Jochem neem Luuk een plaatsje verderop mee. Met verder nog één enkele passagier vertrekken we. Echt hard gaat het niet en zeker niet over de kop, maar voor de kleintjes is het hard genoeg. Maar ook nu blijven we maar door het eindpunt heen rijden. Ook 10 rondjes? Nee, gelukkig niet, 5 is genoeg, daar waar het normaal toch maar 2 zijn.
Bijna alle attracties zijn ronddraaiend en dat is nu net iets waar ik niet goed tegen kan. Het mag van mij best op zijn kop gaan of heel hard, of hard door bocht of omhoog of omlaag, maar alleen ronddraaien, nee, niet echt. Ik zou het wel willen, maar mijn ingewanden zeker niet.
Na de bootjes, waar we een half uur moeten wachten eer we aan de beurt zijn (ja, hoe is het mogelijk met nog geen 20 mensen voor je in de rij) gaan we een verdieping hoger. We staan in de koeltoren.
Het echoot hier vanjewelste. Elke kreet sterft pas na 4, 5x herhalen weg.
Midden in de koeltoren staat een toren met eraan vast een zweefmolen en rondom de toren nog wat stoeltjes voor mensen die niet in de zweef durven. Helaas weer ronddraaiend, dus.
Jochem gaat in de zweef en Marcia in de stoeltjes.
Het begint met een stijging naar zo'n, 20 meter hoogte en dan begint hij te draaien. Daarna nog verder de hoogte in, totdat de draaimolen boven de koeltoren uitsteekt. Dat uitzicht missen wij dus, hier onderaan de koeltoren.
Als het stilletjes aan tijd wordt voor de inwendige mens is het lekker gratis friet pakken en drank want dat is ook all-inclusive. Extra dingen zoals frikandellen en kroketten. daar moet je wel voor betalen, maar € 1,50 zijn de prijzen die ze in de gewone friettenten bij ons ook vragen. Ik trakteer mezelf op curryworst.
Na afloop ook nog een gratis softijsje en voor de liefhebbers een betaald slushpuppy en dan is het weer tijd om verder te gaan.
De kleintjes krijgen maar geen genoeg van de attracties. Waar ze maar in kunnen gaan ze in, behalve dan de wildwaterbaan. Daar gaat alleen Lizzie mee, samen met Marcia, Jochem en ik. Nee, daar komen we niet bepaald droog uit,maar wat is dat dit keer dan lekker om zo nat te zijn.
We ontdekken 3 kartbanen. Voor de kinderen 2 stuks maar voor de wat groteren een echte kartbaan. Daar hebben ze zelfs een 2 persoons-kart, tenminste, voor één volwassene en een kind tot 1.50m.
Voor die € 6,00 per heat neemt Jochem samen met Luuk de 2 persoons-kart en ik doe het wel alleen.
Zodra we aan de beurt zijn kan een jong gastje niet wacht om voor te dringen en meteen maar in de voorste kart te springen. Helaas moet hij toch op ons wachten totdat we in de kart zitten. Mijn start is wat later dan die van de anderen omdat mijn gordel in de knoop zit. Gek genoeg moeten we wel een gordel om maar geen helm en ook geen overall. Toch een verschil met Nederland, in een land waar de fietsers al met helmen op rijden...
Goed, ik begin aan een inhaal race maar na 2 rondes heb ik Jochem al te pakken. Hun kart is gewoon niet vooruit te branden. De fanatiekeling heeft een grote voorsprong op mij en toch kom ik steeds dichterbij. Ik heb blijkbaar goed naar de Formule 1 gekeken want ik snij de bochten wat beter aan, kom sneller uit bochten. Dat blijkt ook wel want als ik eenmaal achter hem rijd haal ik ik hem in no-time binnendoor in. Geen uit-rem-actie, niks, gewoon voorbij en dan is het steeds verder uitlopen. Elke 3 à 4 rondes ga ik Jochem voorbij. Jammer genoeg moeten we al stoppen voordat ik dat jonge gastje kan dubbelen. Maar het is wel lekker scheuren met alleen 3 karts in de baan.
Wandelend door het park ontdek ik een open deur in één van de gebouwen. Het blijkt een soort museum over de snelle kweekreactor zelf. Dat is net iets voor mij en omdat het binnen enorm koel is vergeleken met buiten gaan de anderen ook even mee naar binnen.
Binnen wordt de geschiedenis vertelt van de voorbereiding, de bouw, de werking en het uiteindelijk niet doorgaan van de snelle kweekreactor. Niet voor iedereen interessant en de rest staat al buiten terwijl ik eigenlijk nog lang niet ben uitgekeken.
In de deuropening zijn de muren wat open gehakt en bedekt met een kunststof raam waardoor je de muren nog kunt zien zitten. Maar liefst 2 meter dik beton. Het is daarom ook niet gek dat de temperatuur hier binnen meer dan 20ºC lager is dan buiten.
We maken de dag vol met nog wat attracties, drinken en ijs en als laatste de souvenirwinkel en dan loopt het al tegen 6 uur aan. Het tijdstip waarop het park gaat sluiten.
De eerste stop onderweg is bij een tankstations voor shag tabak, want die is hier in Duitsland goedkoper. Niet dus!
En zo gaan we verder naar de volgende stop: de Mac.
Na nog een uurtje rijden is het in Veldhoven einde Kalkar-dag.
Tijd voor een pintje, want die heb ik daar in Kalkar ook niet gezien.
Het is maar een korte week, deze week.
Danny en Anoek maken gebruik van een HEMA-treinkaartje, en dat is dan meteen inclusief 2 kinderen per kaart. E-card wel te verstaan, dus thuis uitprinten voorzien van naam en barcode. Ik doe het wel met mijn NS vervoersbewijs. Nee, ik heb géén vrij reizen! Ik betaal gewoon elke maand een bedrag voor die kaart. Niet veel, maar ik betaal wel!
