Gezondheid - Ik ook positief - Corona

Begin deze week komt het droeve bericht binnen van het overlijden van een oud-collega. Alweer heeft iemand de ongelijke strijd tegen kanker  verloren. Begrafenis is morgen en daar wil il wel bij zijn. Vanwege corona van vrouwlief wil ik toch eerst nog een zelftest doen. We vertrekken vrijdagmorgen om half 8 al en daarom besluit ik dat de avond van tevoren alvast te doen. Eerst even testen na 9uur en dan opmaken om te gaan slapen en morgen vroeg eruit.

Jaja, was dat maar zo. 

Eventjes nog vlug de test doen... BAM.... POSITIEF!! 😖

Dat komt even hard aan. De kleren voor morgen al klaar gelegd. Alles geregelden nu moet ik afbellen. Er zit niet anders op. Helaas. Zelfs die laatste eer kan ik mijn oud-collega niet bewijzen.

Vlug maar meteen een afspraak maken voor de PCR test. Nee, ik wil niet weer onnodig lang moeten wachten. Morgen 9:45. Zou ik ook nog de online uitvaartdienst van 10:00u moeten missen. Ga ik gewoon morgen alvast om 9:00u naar Eindhoven. Ben ik misschien op tijd terug...

Gezondheid - Marie-José positief en ik negatief - Corona

Na het bericht dat zoon Danny gisteren positief testte op de zelftest en omdat vrouwlief zich ook niet helemaal lekker voelde, heeft ze vanmorgen toch maar, voor het eerst sinds de pandemie, een zelftest gedaan. Die blijkt dus  positief wat betekent dat ze toch voor een PCR test op pad moet. 

Ik voel me helemaal oké maar ja, dan doe ik voor alle zekerheid ook maar die zelftest. Die blijkt bij mij negatief te zijn. Goed kijken, voor alle zekerheid, maar is toch echt negatief.

We besluiten geen afspraak te maken maar meteen naar  de testlocatie aan de Anton Coolenlaan in Eindhoven te gaan. Ik ga de test ook doen, want je weet het niet, hè....

Er staat een korte rij dus dat valt wel mee. Nòg mee... Het is 11:29, check ik, voor alle zekerheid. Maar er zit eigenlijk helemaal geen schot in. Na een kwartier is er nog niemand verder. Alleen enkele mensen die van de linkerkant aan komen lopen en die blijkbaar een afspraak hebben mogen wel al door. Maar goed, ook wij komen eindelijk aan de beurt om door te mogen lopen. Nog net, want de mensen achter ons worden weer tegen gehouden. Degene met afspraak mogen naar "B" en zonder afspraak, wij, moeten doorlopen naar "D". En daar staan we dan in zo'n slinger labyrint die je wel kent van pretpark-wachtrijen. Na weer een kwartier wachten staan we nog op dezelfde plek en worden er nieuwe  testgegadigden losgelaten die achter ons aansluiten. En wij zijn nog geen meter opgeschoten...

Wanneer we eindelijk binnen zijn in de tent staan, we weer in zo'n heen en weer wachtrij en een kwartiertje verder mogen we eindelijk verder naar één van de ruimtes waar de testen worden gedaan.

Intussen heb ik natuurlijk wel zitten prakkezeren waarom het eigenlijk zo lang moet duren. De grote testlocatie heeft 5 ingangen, A t/m D en waarvan er nu maar 2 in gebruik zijn, t.w. B, voor afspraken en D voor geen afspraken. Eenmaal binnen zijn er een 5-tal ruimtes waar de testen worden afgenomen. Daarvan zijn er 3 in gebruik.Van zoon Danny, die voor vandaag eenafspraak heeft, weet ik inmiddels dat ook daar slechts 3 testruimtes in gebruik zijn.

In elke testruimte worden gegevens opgevraagd en geverifieerd. Ook het ID gecheckt. Bij vrouwlief ook email-adres en telefoonnummer en dat moet nog helemaal worden ingevoerd. Bij mij niet want die hebben ze al. Ik heb mijn eerste 2 vaccinaties ook bij de GGD gehad en vrouwlief alles, inclusief de booster, bij de huisarts. Duidelijk dus en dat is dat ook de reden van die "vertraging". Mijn beurt is dan ook zo voorbij en als we eindelijk buiten staan is het inmiddels 12:32. Ruim een uur over gedaan. waarvan  zo'n 55min aan wachttijd wat eigenlijk niet had gehoeven als er wat meer inzet zou zijn geweest. Gelukkig is het mooi zonnig weer en geen regen.

Diezelfde avond komt het bericht van de GGD binnen: vrouwlief - positief, ik - negatief.

Helaas dus. Plannen voor deze week moeten worden aangepast. Ik leg in de logeerkamer de matrassen op de grond voor mijn tijdelijke slaapplaats. Vrouwlief verblijft grotendeels in bed en ik in mijn mancave. Ik heb toch nog zat dingen te doen, daar.

Nu is het afwachten hoe alles verloopt. Voor alle zekerheid maar niet samen met Rik hardlopen. Je weet maar nooit, hè...

Training - Alternatieve Vrijbuiters training alleen met Dorie - Lente-uitdaging #08

De 8e dag van mijn Lente-uitdaging vandaag. So far so good, maar ik merk wel de vermoeidheid. De reden weet ik ook wel: ik ga gewoon te hard voor mijn doen. Daarom vandaag maar eens wat rustigere aan doen.
Dorie en ik komen ongeveer tegelijk aan op onze parkeerplaats van de Vrijbuiters. André is er vandaag niet, zo te zien aan het ontbreken van zijn auto en zijn fiets.
Na een korte onderonsje over het reilen en zeilen van de afgelopen week gaan we van start. En rustig aan, zoals we al hebben afgesproken. Na de standaard 1e stop gaan we meteen weer rechtsaf het singeltrack bospaadje in. Nog steeds bezaaid met los bos spul, zoals takjes, takken, dennenappels en ook nog de diepe sporen van de bomenrooi-machines die hier hebben rondgereden.
We komen aan bij "het gat" maar we dalen niet meteen helemaal het gat in maar rechtsaf hebben we ook een pad gezien waar we inslaan. Zo zien we links van ons in de "diepte" de grote plassen water staan. Het pad draait in een lus terug in omgekeerde richting. Nee, we gaan niet naar beneden maar blijven boven in de veronderstelling dat je daar beneden niet kunt lopen vanwege de plassen. Dat blijkt niet helemaal te kloppen want dat is toch wel mogelijk en daarom dalen we iets verderop toch "het gat" in. Het is wel wat behelpen maar we kunnen toch door het gat trailen zonder natte voeten te halen. Bijna op het eind voordat we "het gat" weer verlaten maken we nog wat foto's en zelvies van "het gat".

We vervolgen onze training door de bospaden. Voor we bij de plek waar we het autowrak vonden, doen we onze 2e stop met oefeningen. Bij de plek van het wrak inspecteert Dorie nog hoe het staat met de rommel en nee, helaas nog niet opgehaald. Even nog een foto maken die ik later naar Dorie zal sturen.

We gaan weer verder, doen het redelijk rustig aan, terwijl de vermoeidheid in mijn benen toch duidelijk merkbaar is. Maar met de grote "social distance" tussen Dorie en mij (zeker 5m) kan ik het ook wel rustig aan doen. Moet wel, want ik wil niet weer op mijn bek gaan. Op sommige "gemakkelijkere" stukken trek ik even aan om de voorsprong weer terug te brengen tot een metertje
 of 5 à 6.
Bij een kruispunt zien we in de verte een gezin evenwichtsbalk spelen op een boom die over het pad ligt. We gaan daarom niet verder maar even naar rechts om weer op gepaste onderlinge afstand wat krachtoefeningen te doen. We beginnen met squats en daarna wat lunges. Helaas door mijn snotneus en toch best wel dat ik nog steeds buiten adem ben, heb ik, voor we beginnen aan de lunges, eerst nog even een adempauze nodig. Intussen doet Dorie nog wat extra oefeningen.
Als het gezin het kruispunt voorbij is gaan we ook weer verder. Eerst een klein stukje wandelen tot aan de omgevallen boom. Laten we voor de foto ook even op deze "evenwichtsbalk" tekeer gaan. Dat valt echter vies tegen. Nee, ik kan amper een paar seconden overeind blijven door de ronde vorm van de boomstam maar ook blijft dat ding voor geen meter stilliggen, laat staan anderhalve meter 😂😂.
Dorie moet het ook even proberen, al is het alleen maar voor de foto. En dan gaan we weer verder.

Best wel een eindje nu en we komen uiteindelijk uit bij het bankje. Tijd voor wat rekoefeningen en daarna gaan we verder met al wandelend wat rekoefeningen: rekken op de tenen lopend, op de hakken, handen tussen de schouderbladen, rekken armen aan de voorkant, draaien met de schouders en zo doende komen aan bij de afslag naar de kantine. Nog mooi even tijd voor wat balansoefeningen maar die gaan mij niet zo goed af. Weer een teken dat mijn benen best wel vermoeid zijn.
In de kantine sluiten we de training af met de ademhalingsoefeningen.

Na de laatste rommel te hebben opgeraapt en weer terug bij de auto's heeft Dorie een kannetje met heet water voor elk 2 koppen thee. Helaas is er geen gebak wat ik beloofd had mee te nemen. Tot aan vertrek van huis was mij nog steeds niet duidelijk welk gebak ik nou eigenlijk mee kon nemen en dus werd het helaas niets. Maar daar smaakte de thee niet minder om. Na die, voor mij toch weer, vermoeiende, training zijn die 2 kopjes thee een welkome veraangenaming.
Hierna is het tijd om terug naar huis te gaan. Morgen gaan we weer in Duizel aan de gang.

Training - Spring-Challenge #01 - Alternatieve Vrijbuitertraining alleen met Dorie

Vandaag begint voor mij de lente. Voor mij, want ik heb vroeger op school geleerd dat die altijd op 21 maart begint. Tegenwoordig, in de moderne tijd, begint die op verschillende tijdstippen. Op 1 maart, op 20 maart op 21 maart, naar gelang iemand zich daar erg belangrijk mee moet lijken. En daarom begint gewoon heel ouderwets de lente vandaag, op 21 maart.
Wat is daar zo bijzonder aan?
Nou, ik heb besloten om voor mezelf eens een Challenge aan te gaan. De Spring-Challenge. Om te beginnen vind ik de naam challenge al zo iets verschrikkelijks en daarom zal ik het vanaf morgen doodgewoon Lente-uitdaging gaan noemen, met alleen de letter "L" als hoofdletter.
En wat houdt die Lente-uitdaging in?
Elke dag minstens een mijl, 1,6km, hardlopend af te leggen. Wandelen mag ook maar dan moet het minstens 2 mijl, 3,2km, zijn. Voor de nauwkeurigheid: 1 Engelse mijl is 1.609,344m maar voor het gemak afgerond naar 1,6km. M.a.w. voor 10EM kom je dan al gauw bijna 100m verder. Als ik zover kom zal ik wel gaan afronden, maar gezien mijn conditie en elke dag lopen, zullen het best wel (erg) korte dagelijkse afstanden worden.

Vandaag dus de eerste dag en het is zaterdag en dus Vrijbuiters training.
Maar de Corona crisis en een club met nagenoeg alleen leden in de risicogroep van 60+ en 60++ en ook nog een aantal met verminderde weerstand door longklachten is in onderling overleg besloten dat iedereen toch maar thuis blijft. Behalve André dan, die komt wel even zijn rondje wandelen.
Ik heb ook afgezegd maar als er toch niemand is, dan kan ik net zo goed in mijn eentje een rondje door het bos rennen.
Op het moment dat ik Dorie app om te vragen of zij misschien toch ook wel zin heeft, met zijn tweeën is dat nog wel te overzien, appt ze mij tegelijkertijd met dezelfde vraag. En zo komt het dat we toch naar de Vrijbuiters gaan, maar alleen met zijn tweetjes.
En het is koud vandaag. Als ik 's morgens op de weer-app kijk ligt de gevoelstemperatuur op slechts 0,1ºC vanwege de schrale en harde oostenwind. Dus jasje aan....
Dorie is er al als ik 5 minuten voor de afgesproken 11uur arriveer. We hebben André ook al gespot en hij is om 10uur al aan zijn rondje begonnen en is nu klaar. Opgepaste afstand van elkaar spreken we elkaar nog en om te bewijzen dat we genoeg van elkaar verwijderd staan maak ik nog een zelvie. Jaja, laten we dat Engelse "selfie" ook maar meteen vernederlandsen 😁

Daarna gaan we op pad, Dorie en ik. We houden gepaste afstand van mekaar terwijl we naar stop 1 lopen voor wat warming-up oefeningen. We vervolgen onze weg over paden door het bos. Dorie neemt het voortouw en ik volg op gepaste afstand. Is het niet vanwege de Corona dan wel omdat ik niet weer op mijn snuffert wil gaan, zoals vorige week zondag. De paden zien er namelijk moeilijk begaanbaar uit. Los van de ongelijke bodem, de ene keer met plassen, de andere keer met modder en dan weer diepe sporen, ligt het ook bezaaid met takken en bladeren en van alles wat er van bomen af kan komen. Niet zo zeer door de herfst maar door de onderhoudswerkzaamheden die al een hele tijd hier aan de gang zijn. Het is ook wel duidelijk aan de kale plekken te zien dat de houthakkers stevig tekeer zijn gegaan. Enfin, daarom loop ik dus wat verder naar achteren zodat ik duidelijk zicht heb op de rommel voor me.
We bezoeken weer eens "het gat" en kronkelen door het bos met af en toe wat oefeningen. Als we aan de rand van het bos komen, daar waar we normaal gesproken ons sprintje trekken, gaan we links af. Nee, vandaag hebben we beiden geen zin in een sprintje. En hier merken we ook dat de gure windkracht 5 hier goed voelbaar is en daarom slaan we het eerste beste pad maar weer in, weg van de wind. En zo kronkelen we weer door om uiteindelijk weer bij de kantine uit te komen. Bij de afsluitende rekoefeningen staan we helaas weer volop in de wind, zelfs als we in de kantine gaan staan rekken.
We stoppen er maar mee. Het is genoeg geweest. Fijn dat we toch wat gedaan hebben. We hebben 4,45km afgelegd in een training die 48:23 duurde.
We staan minstens 3 meter  uit elkaar als we nog even een afsluitende zelvie maken.
De herdenkingskrans voor Jan ligt er intussen stilzwijgend maar voor ons veelzeggend bij.

Dorie raapt nog een handvol sigarettenpeuken op die nooit van één van de Vrijbuiters geweest kan zijn en we lopen naar de auto's om ons om te kleden. Even later vertrekken we tegelijkertijd. Voor morgen hebben we toch weer afgesproken voor het zelfde rondje als vorige week. Alleen zal ik dan toch maar een jasje aandoen want voor morgen wordt weer een schrale oostenwind en temperatuur in de ochtend rond het vriespunt voorspeld.
En dan bedenk ik me dat we onze training dit keer niet met ademhalingsoefeningen hebben afgesloten. 😤