Weekoverzicht 2019-26

Ik kan hier heel kort over zijn:
Helemaal niets sportiefs gedaan!
Veel te warm en waarschijnlijk daardoor ook veel last van mijn ademhaling en ja, als je dan ook nog een paar dagen er tussen uit bent hoeft dat ook niet per se.
Als ik de wandel, c.q. slenterpassen wel mag meerekenen: die waren dagelijks toch meer dan 11.000, aldus mijn TomTom Spark 3 😃

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 1536 verbruik= 34kWh
Hoog = 1310 verbruik= 25kWh
Totaalverbruik:              59kWh (+3) [8,4kWh/dag]
Wederom een stijging, dit keer t.g.v. het aantal wasmachines die gedraaid hebben.


Gas:

Stand = 1119 Verbruik = 3m³ (-1) [0,4m³/dag]
No comment!

Gewicht = 79,9kg (-1,0)
😁

Weekoverzicht 2019-25

Dinsdag 18-06-2019
Training 3x rondje Zeelst-Oost om 10:00u, zonnig en erg warm 24ºC: 6,95km in 49:29 (=8,43km/u)

Valt erg tegen en voelt zwaar. Moeilijke ademhaling vooral bij diep inademen.

Zaterdag 21-06-2019
Trimloop: Veldhoven 10 Miles, 5mile = 8,23km in 55:14 (=8,83km/u
Erg in ademnood na afloop. Duurt ca 30min.
Na deze trimloop is mijn fitnessleeftijd meteen weer gestegen naar 67 jaar  😖

Zondag 16-06-2019
Training uitlopen: 1x rondje Zeelst-Oost (26ºC) 2,49km in 16:46 (=8,91km/u)
Herstel adem duurt best lang (15min.)
En mijn fitnessleeftijd is nu nog 67jaar. 😕

Trimloop - Veldhoven 10 Miles (~5mijl)

Afgelopen donderdag een behoorlijk stressmoment gehad met als gevolg dat elk akkefietje nog meer stress opleverde. Dat heeft duidelijk zijn uitwerking op mijn welzijn, mag ik wel zeggen.
En ook vanmorgen is dat al weer merkbaar, druk op mijn borst en benauwdheid, lichtelijk misselijk en geen honger. Daarentegen toch maar wat eten naar binnen gefrot want eten moet nu eenmaal.
De sporttas wordt al helemaal in gereedheid gebracht als ik eerst op verjaardagsbezoek ga van Marcia, Jochem en Holly. Op tijd weer vertrokken om ook weer ruim van tevoren op het strijdtoneel aanwezig te kunnen zijn.

Daar zit Rik al te wachten. Hij is er al een half uur en het is nog helemaal niet druk. En het blijft lang rustig. Er is heerst helemaal geen nerveuze drukte die je verwacht voor de start van een wedstrijd. Zouden er deelnemers hebben afgezegd door de warmte?
Ik haal mijn nummer op en neem op het bankje plaats naast Rik.

Intussen komen allerlei ander lopers bij ons bankje bij ons op bezoek.
Een half uur voor de start gaan we ons toch maar omkleden, ik puf alvast en we brengen de tassen naar de tassen bewaking. Ik moet even een stukje inlopen om mijn longen alvast "wakker" te krijgen. Kunnen we meteen wat van de temperatuur proeven, die ons zo meteen te wachten staat.

We maken nog een selfie voordat we naar de start gaan. We zien ook Jo even.  Of ik Rik aan da hand wil nemen want anders komt hij niet vooruit... Jo weet zeker niet dat ik de laatste tijd ook helemaal niet vooruit te branden ben...
En dan wordt er afgeteld voor de start.

Samen met Marique en Mark van Fit With Friends Samen met Gemma en Rik

Natuurlijk zitten we helemaal achter in het veld maar de dames Joke, Elise, Gonnie en Gemma ga ik al binnen de 100 meter voorbij en als het veld samengepropt wordt op het sintelpad sluit ik daar achter aan. Het loopt heel gemakkelijk of we gaan tergend langzaam, in ieder geval heb ik het gevoel met 2 vingers in mijn neus te lopen. Als we het bredere fietspad opdraaien en voorbij de rotonde de brede starten op gaan is het aanpassen van de snelheid. Het 1km-bord passeren we en ik ga duidelijk te snel. Nog onder de 6:30 terwijl een 1e kilometer minimaal met 6:45 mag worden afgelegd. En dus gaat er een tandje af. Ik sluit me bij een aantal dames voor me aan. Niet inhalen.

Ik heb het parkoers bestudeerd, hoewel dat geen reet voorstelt maar het gaat me meer om waar ik de kilometerpunten kan verwachten. Intussen loop ik "zuinig". Neem overal de binnenbochten. De dames voor me doen dat niet en telkens als zij de buitenbocht nemen en ik binnendoor dan ga ik ze voorbij en op snelheid passeren ze mij weer.
Op 3km zie ik Patrick voor me lopen, druk babbelend met zijn loopmaatje. Heel langzaam loop ik op hem in en op 4km ga ik voorbij. Ik check mijn klokje om te zien of ik niet te snel ga. Misschien wel. Ik zit op het tempo wat ik ook in Sint Oedenrode, vorige week liep. Alleen was het toen 2 kilometer langer,dus dat moet te doen zijn.

Aan het einde van de Moormanlaan draaien we de verharde weg op om even later weer terug het bos in te gaan. We zijn op de terugweg en het gaat hier wat op en neer. Het gaat mij even niet zo soepel. Of het ligt aan dit pad want met de dames voor me gaat het net zo. Ook hun tempo zakt in en 2 ga ik voorbij.

Ik weet dat er voorbij het 5km. punt een drankpost staat maar daarvoor al gaan een paar van die dames wandelen. En zo toch al weer 4 voorbij. Heel vreemd... Bij de drankpost neem ik, ondanks mijn waterrugzakje, toch een verse beker water van André aan begin aan de laatste etappe, rechtsaf en dan over de Knegselseweg op de terugweg. Patrick is intussen al weer langszij gekomen en onderwijl hebben we nog even de route doorgenomen: "...tot aan de rotonde en dan een U-bocht weer terug tot aan de achteringang richting atletiekbaan..."
Intussen gaat mijn ademhaling steeds sneller en ik moet weer terugschakelen, of beter gezegd, dat gaat al automatisch. Patrick loopt op me uit.
Ik weet dat ergens bij Box de 7kilometer staat maar het kost me al veel moeite. Voor me gaan lopers wandelen en ik ga ze voorbij in mijn toch al lage snelheid. Even later komen ze mij weer voorbij. Dat herhaalt zich een paar keer.

Eindelijk is daar het 7km-bord. Nog een dikke kilometer.
Terwijl ik richting rotonde loop zie ik aan de andere kant van de weg mijn voorgangers. Ik zwaai naar Kitty, ik zie (Fit-With-Friends) Mark en ook Patrick al lopen. Heel even ga ik in wandelpas. Even wat ademhalen en na een paar passen weer aan de gang. Het gaat steeds moeizamer. Iedereen haalt me weer in, inclusief al die wandelende dames. Eenmaal gekeerd bij de rotonde moet ik dat hele stuk ook weer terug. Wat is dat stuk opeens lang. Ik zie Gemma die nog op de heen weg is en op moment dat ik rechtsaf richting baan kan passeert Rik aan de overkant.

Maar mijn ademhaling gaat erg moeizaam en op het fietspad ga ik toch nog even wandelen. Beter nu dan op de baan, denk ik nog, terwijl weer een paar dames mij voorbij gaan.
Eenmaal op de baan strompel ik naar de finish. De snelheid is inmiddels ver onder de 8km/u.
Ik ontvang mijn allereerste Veldhoven-10-Miles-medaille en een flesje water.

Ik ben helemaal buiten adem in ik zoek een plekje op het gras en in de schaduw om op adem te komen. Maar dat gaat wel even heel wat tijd kosten. Ik zie Rik binnenkomen, wat rondlopen en uiteindelijk naar me toe komen. Ook Mary komt erbij. En ik blijf maar hijgen. Precies zoals na de Ohm-trail. Ook nu ben ik niet aanspreekbaar en heb alle moeite om met ademen lucht binnen te krijgen. Ik check mijn horloge hoe lang het duurt en pas na 20 minuten begint het wat te verbeteren maar het duurt toch alles bij elkaar een half uur eer ik weer aanspreekbaar ben.
Die 5 mijl waren toch net een kilometer te lang, zo lijkt het.

De medailles en op de achtergrond, recht zit ik, op het gras op adem te komen na de finish.

Na het omkleden ga ik direct naar huis. Het is stiekem al bijna 8 uur en over een uur ga ik met Danny mee naar het feest van Louis in Valkenswaard.

Foto's zijn van Peter Kramer en Igno van de Woude

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 1502 verbruik= 37kWh
Hoog = 1285 verbruik= 19kWh
Totaalverbruik:              56kWh (+6) [8,0kWh/dag]
Een lichte stijging die me weinig zorgen baart. 😉


Gas:

Stand = 1116 Verbruik = 4m³ (0) [0,6m³/dag]
No comment!

Gewicht = 80,9kg (+0,8)
Was te verwachten na Vaderdag met gebak en afhaal-chinees  😁

Weekoverzicht 2019-24

Maandag 10-06-2019
Wandelen met Marie-José tbv bezorgen van de Korziaan, 1,96km in 22:12 (=5,29km/u)

Zaterdag 15-06-2019
Training Vrijbuiters: 4,79km in 55:49

Zondag 16-06-2019
Trimloop: Vaderdagloop Sint Oedenrode, 10km in 1u04:34 netto (1u04:44 bruto)
En mijn fitnessleeftijd is nog steeds 66jaar. 😕

Trimloop - Vaderdagloop sint Oedenrode (10km)

Afgelopen donderdag werd ik wakker met een enorme benauwdheid. 2-3x ademhalen voor 1x lucht. Zo ongeveer voelt het. En het blijft maar, wordt niet minder. Ik app voor alle zekerheid alvast naar Rik voor aanstaande zondag. Als ik me dan ook zo voel zal ik wel meegaan maar waarschijnlijk slechts starten op de 5km. Ik wil absoluut geen herhaling van de Ohm trail.
Gelukkig wordt het gaandeweg de dag wel wat beter al duurt het wel tot in de middag.
Waarom dit oud nieuws?
Omdat ik vanmorgen weer met het hetzelfde gevoel wakker ben geworden. En weer is het mooi weer, oftewel schijnt het zonnetje al vroeg volop. Zou het dan toch daar aan liggen, ondanks dat ik van de warmte zelf niet zo veel last heb?
Ik meld vrouwlief alvast dat het wellicht tóch een 5km gaat worden vandaag...
In afwachting van Rik ga ik alvast verkennen hoe het buiten is. Man, man, zo warm had ik het nog niet verwacht zo vroeg in de ochtend en het is pas 9 uur geweest.
Het is tegen kwart voor 10 dat Rik arriveert en hij is vandaag ook niet op zijn best. Net als ik wat last van benauwdheid en de sporen van een feestje van de avond tevoren. We zullen wel zien hoe het in Sint Oedenrode gaat uitpakken en of de 10 dan wel de 5km gaan doen.

De weg naar Zwembadweg volgen met de pijltjes van Fortuna terwijl de navigatie ons echt de andere kant op sturen. De weg komt me bekend voor dus we zitten wel goed maar de navigatie zegt toch echt dat we om moeten keren. Wij blijven de pijlen volgen, behalve als we tegenover de speeltuin linksaf een parkeerplaats worden opgestuurd. Nee, dichterbij is nog een parkeerplaats en als die vol is dan keren we wel om. Maar op de bedoelde parkeerplaats is nog wel plek voor 200 voertuigen, dus dat is geen enkel probleem en daarom rijden we nog rond op zoek naar een plek in de schaduw. En dan is het nog maar een klein stukje naar de inschrijving en naar de kleedkamers.

Het weer is intussen wat anders geworden. Nog steeds mooi maar minder zonnig, wat meer bewolking wat meer wind. Het voelt een stuk aangenamer aan. Zo aangenaam dat die 10km al weer begint te schijnen.
Terwijl Rik in de kleedkamer nog in gesprek blijft met Eric, inhaleer ik alvast wat anti astma medicijnen en ga vast inlopen. Inlopen voor mijn longen dan wel te verstaan. Wanneer ik minimaal een kilometertje rustig dribbel dan lijkt het alsof mijn longen alvast worden "wakker" gemaakt en gaat het doorgaans met de trimloop zelf een stuk gemakkelijker. Dat gaat dan wel steevast met een paar keer kokhalzen gepaard maar dat kan ik beter nu hebben dan bij de trimloop.


Terwijl we ons gereed maken voor de start zien we de andere GVAC-ers, William, Anita, Piet, Evelien en Gaby en nog wat andere bekenden uit de loopwereld. Evelien zal wel gaan vlammen hier en dat bevestigt ze ook met een knikje. Maar behalve William gaan zijn dan ook voor de halve marathon. Ze starten dan ook om 11uur en wij volgen 10 minuten later.

Zoals altijd start ik rustig, kleine pasjes, op mijn ademhaling lettend, terwijl iedereen me al voorbij gaat. Rik sluit al meteen niet aan. Ik ga blijkbaar al te snel weg wat min of meer toch een waarschuwing is voor mezelf.
Als we aan het einde van de weg linksaf slaan begint de eigenlijke ronde waar GVAC-fotograaf Peter ons staat op te wachten. Na een kilometer loop ik, vreemd genoeg, al in hetzelfde tempo als mijn voorgangers die me niet voorbij zijn gegaan. Het duurt dan ook niet lang of ik heb de eerste al te pakken. Blijft altijd uitkijken dat ik in dit vroege stadium niet meteen "te snel" ga maar de volgende wordt al opgeraapt. Die zijn blijkbaar toch te snel gestart.

Ik zie de 1e van de 5km al terug komen van hun keerpunt. Het is GVAC-er William die nu al met een flinke voorprong voorbij komt. En ik ben nog niet eens aan de 2km.
Ik ben al even naast een dame in het oranje komen lopen maar die wil niet gepasserd worden en snelt vooruit. Oké, ik ga niet racen,denk ik bij mezelf en op het keerpunt van de 5km keert ze om. Oh, daarom...
Het is nu wel een stuk rustiger achterin en ik zie de lopers voor me met grote onderlinge afstanden.  Ik loop zuinig, snij de bochten strak aan, bij haakse bochten zelfs even door het zand naast de weg. En zo pik ik nog wat lopers op. In de verte zie ik nog een duo, heer in geel en dame in wit en ook daar loop ik op in maar meer omdat ik ook bij de grote bochten de binnenbochten neem en zij gewoon overal links blijven lopen. De man in geel moet lossen en even later hop ik er over heen.
De dame neemt beduidend snel afstand van de man in geel maar ik kan volgen en heel langzaam kruip ik er naar toe. Als we halverwege zijn loop ik bijna op haar hielen als ze opzij gaat om mij te laten passeren. "Nou nee", laat ik haar duidelijk weten, "ik blijf gewoon echt mijn tempo lopen hoor!", en ze blijft even naast me lopen, maar wel alsof het haar geen moeite kost.
Ze gaat weer voor me lopen of ik achter haar, net hoe je het bekijkt. Het bordje 6km verschijnt rechts in het gras en opeens demarreert ze. Ze slaat een gat van een meter of 10 en loopt daarna langzaam weg. Niet dat ik haar meteen achterna ga, dat is nog veel te vroeg voor mij, maar ik wil het gat toch ook niet zo snel zo groot laten worden, dus ik volg op bescheiden afstand.
We slaan rechtsaf en dat is dat saaie lange stuk over het fietspad. De wind staat hier schuin op kop tegen en heel in de verte herken ik aan de mensen in het oranje dat we daar weer rechtsaf mogen, terug richting de finish. Maar het is een kolere eind en ik ben blij hier rechtsaf te mogen met nog geen 2km voor de boeg.
De dame in wit gaat voortvarend. Ik zie haar in de verte nog een ander dame oprapen. Op de laatste 2km hoef ik niet mee zo voorzichtig te zijn met mijn energie en ik probeer ook naar die dame toe te lopen. Op een paar honderd meter voor de finish ben ik al tot op een metertje of 2-3 genaderd maar dan gaat bij haar de turbo erop. Dat kan ik niet beantwoorden en het enige waar ik nu nog aan denk is zo snel mogelijk de finish halen.

Ik klok op de mat 1u04:34. De (bruto) wedstrijdtijd is met 10 seconden meer 1u04:44, 9 seconden achter de dame voor me en al 25 seconden na de dame in wit.
Gelukkig ben ik ook nu opnieuw snel hersteld. Dat is een goed teken.
Het wachten is op Rik en de eerste 2 van de halve marathon zijn al binnen. Als de nummer 3 ook al in aantocht is, is Rik ook al in zicht. Ook hij heeft intussen de man in geel ingehaald. Die was dus duidelijk wat te hard gestart. Uiteindelijk blijft Rik de nummer 3 van de halve marathon nog net voor. Eindtijd 1u13:55 bruto en daar mag voor netto zo'n 10 seconden worden afgetrokken.

We halen ons herinneringsplantje op tegen inlevering van ons startnummer. Dan is het toch wel jammer als je nog gebruik zou willen maken van de waardecheque op de achterkant van het startnummer. Na even op adem te zijn gekomen en omgekleed gaan we maar direct terug naar huis.
Ik ben wel tevreden, Rik niet bepaald.
2 Dames van GVAC zijn op de halve marathon als eerste geëindigd: Evelien bjj Vsen+ en Anita bij de V45+ maar die podia hebben we helaas gemist.
En op de 5km is William met afstand ook op de hoogste trede beland.

Training - Vrijbuiters

Na weer een paar gemiste zaterdagen ben ik vandaag weer van de partij. Om kwart voor 11 rij ik het bospad al in en ik zie meteen Germaine al zitten in de bordeaux-rode Clio. Behalve de Peugeot van Herman staat er ook een zwarte Citroën Picasso. Die zal wel van Hans zijn. Wellicht zijn blauwe ingeruild voor een nieuwere. Mis. Blijkt gewoon gezichtsbedrog. Het is nog steeds dezelfde Picasso. Alleen van Hans en Herman (en Tiny) is geen spoor te bekennen. Daarom kruip ik maar even bij Germaine in de auto, in afwachting van de rest.
Die komen allemaal best wel laat opdagen.
Herman, Hans en Tiny blijken al een verkenningswandeling gedaan te hebben. Ze komen tot de vervelende conclusie dat het in het bos wemelt van de eikenprocessierupsen.
En Hans heeft er in zoverre al ervaring mee gehad dat hij al weet dat hij die niet gaat opzoeken.
We besluiten daarom het bos maar te vermijden en de training dan maar op de openbare weg te gaan doen, op het fietspad langs de Locht. Dat gaan de wandelaars ook doen.
Nu heb ik uit voorzorg tegen al dat stekend ongedierte toch al een lange legging en een longsleeve aan gedaan maar daarmee zou ik sowieso de eikenprocessierupsen niet mee uitdagen.

En dan starten we maar richting Steensel. Een paar honderd meter verder dan wat eerste oefeningen om dan weer de weg voort te zetten. Ook nu weer lopen Herman en Carla ver vooruit en kan ik ze toch weer niet bij houden. Maar op gegeven moment stoppen ze. Verderop het fietspad zijn de eiken naast het fietspad ook vergeven van de rupsen.

We besluiten over te steken en weer terug te lopen. Onderweg steken we even over om toch weer wat oefeningen te doen. We gaan verder tot aan nummer 123 wat met grote cijfers in het weiland staat. De bedoeling is dat we hier het weggetje inslaan en dan deze weg vervolgen om uiteindelijk weer op de Turfweg uit te komen. Maar amper 50 meter afgelegd zien we aan de kant van de weg al eiken met puisten van kluwen rupsen. Dat gaat nog wel, maar als we omhoog kijken zien we hoog boven ons ook al allerlei zakken met rupsen hangen. Nee, dat gaat hem niet worden en we gaan weer terug en dan maar weer over het fietspad richting Turfweg. We mogen nu best wel een stukje wandelen. Het is best saai zo. Uiteindelijk besluiten we toch nog een eindje door te lopen en dan linksaf het bos in, het dennenbos wel te verstaan, tot aan het grote bospad en zo langzamerhand terug naar onze kantine. Daar doen we nog even wat oefeningen om de training af te sluiten.
Toch hebben we stiekem nog 4,79km afgelegd en zijn we bijna 56 minuten actief geweest.

Tijdens de training hebben we ook nog even stil gestaan bij de Berenklauw. De plant die de laatste tijd ook weer in het nieuws is vanwege de verschrikkelijk grote blaren die je er van kunt oplopen. Gek genoeg vertelt Herman dan hij, in zijn jeugdjaren, die stelen juist gebruikte om er blaaspijpjes van te maken en hij demonstreert ook even welk deel hij gebruikte terwijl hij de grote bladeren opzij duwt en de stelen laat zien. En wij zijn al bang om ze überhaupt al aan te raken.
Navraag op internet leert wel dat het niet zo zeer geldt voor de gewone berenklauw maar wel voor de reuzenberenklauw waarvan het sap wel grote schade aan huid en ogen kan veroorzaken, tot blindheid toe.

Volgende week is de Veldhoven 10 Miles en dan weet ik nog niet of ik kom en als ik kom dan zal ik alleen komen om te wandelen omdat ik diezelfde dag nog zal meedoen aan de 8,2km. Herman doet misschien wel mee met de wandeling van de 10 Miles.

Geslaagd of wel?

Het is weer de tijd dat iedereen nagelbijtend met de smartphone op schoot zit. Wachtend op het verlossende telefoontje. Dat je geslaagd bent.
Wat een groot verschil met vroeger.
En met vroeger, dan heb ik het over "mijn" tijd. Nu al bijna 50 jaar geleden.
Ik kan me mijn examentijd nog herinneren.
De weken voorafgaand aan het examen. Hard blokken? Nee hoor. Totaal niet. Mij werd toen heel duidelijk gemaakt dat je al de stof al moet kennen. Dat moest je al bij de voorgaande 3 schoolonderzoeken. Nee, het was gewoon beter om lekker te ontspannen, leuke dingen te doen, Dan kom je ook geheel ontspannen aan het examen. En zo gezegd zo gedaan. Terwijl het zonnetje op zijn best scheen deed ik het nodige aan ontspanning en dat was in die dagen veel buiten vertoeven. Voetballen, rondfietsen, rondhangen.
Later hoorde ik wel dat mijn verzorgende tante, toeziend voogdes na de scheiding van mijn ouders, het maar niet kon begrijpen dat ik niet aan het leren was. Nou ja. Dat heb ik hier boven al uitgelegd.

En dan volgen de eindexamens.
Gewoon in een aula of gymzaal met op de hoek van de tafel je examennummer. Nummer 27. Ik heb het nooit meer vergeten en ik weet niet eens waarom. Zo belangrijk was dat niet eens voor mij.
Geen airco of ventilatie of enige luxe. Dat bestond vroeger helemaal niet. Toen was het gebruik van een rekenmachine nog niet verboden, domweg omdat die dingen in draagbare en draadloze uitvoering nog niet eens bestonden. Alleen een tabellenboekje met de logaritmen mocht je gebruiken , maar eerst na een grondige inspectie door de toezichthouder.
Al die examens werkten we dan gewoon af behalve dan practicum scheikunde. Daar moest je nog een keer apart voor terugkomen terwijl iedereen al klaar was. Maar goed. Daarna was je vrij en was het nog een paar weken wachten op de uitslag. Inderdaad, een paar weken. Het woord digitaal bestond toen nog niet en automatisering alleen nog in de machinerie van de grote fabrieken.
Je wist wel wanneer je zo ongeveer het bericht zou moeten ontvangen. Niet telefonisch want een telefoon hadden wij niet eens. Vrijwel niemand. Ik geloof dat er in de hele straat 2 of 3 adressen waren waar er een telefoon in huis hing. Zo'n vast ding aan de muur en steevast in de gang. De eerste de beste telefoonhouder voor ons was 2 huizen verder bij de kolenboer.
En daarom was het wachten op de postbode, die in die dagen zelfs nog 2x per dag langs kwam. In de ochtend een keer en laat in de middag, meestal zo vanaf een uur of 4.
Maar net als bij de examens maakte ik maar helemaal niet druk om. Waarom zou ik? Ik wist toch wel dat ik geslaagd zou zijn, toch? Een klassenleraar maakte me toen al duidelijk dat je gewoon moet slagen en als je niet slaagt dan moet je flink zakken en niet met een tiende punt tekort. Dan ben je pas een schlemiel. Ik ging voor slagen en ja, natuurlijk was ik geslaagd. En als dat niet zo was geweest had ik van te voren ook al geweten dat ik zou zijn gezakt. Voor mij geen enkele reden tot paniek.

Driftig voetballend op straat verschijnt opeens mijn tante op het toneel. En dat was vreemd want die komt nooit buiten en zeker niet op straat en naar mij toe lopend, 100 meter van ons huis vandaan. Ik denk, er is iets ernstigs aan de hand. Nee hoor, ze komt me feliciteren! Met een ferme handdruk laat ze me weten dat de post net is geweest en dat ik geslaagd ben voor de HAVO! En dat ze blij is... en dat ze zo zenuwachtig was dat ik maar niet aan het leren was... en dat ik maar buiten bleef spelen en dat.... Oké oké, mooi, geslaagd.
En terwijl ze weer terug loopt  naar huis, maak ik mijn potje voetbal af.

Er wordt verder niet meer over gesproken. De 2 broertjes zijn nog te klein en daar totaal ongeïnteresseerd over. Ook als mijn vader in zijn verplichte weekend thuis is van zijn werk, ver weg van ons vandaan, lijkt het niet meer dan een mededeling dat ik geslaagd ben. Lijkt, want uiteindelijk zou het betekenen dat dit voor hem het sein zal zijn dat we dan op zeer korte termijn het Heerlense Meezenbroek voorgoed zouden moeten verlaten. Weg van mijn vrienden. Naar een andere plek waar ik onder weer andere mensen zal worden ondergebracht en waar hij dan niet meer elk weekend naar zijn kinderen toe zal hoeven.

Na de examenuitslag volgt nog een brief. Een uitnodiging voor het afhalen van het diploma. Precies zoals ik het zeg. Ik weet de dag niet meer maar ik fietste naar het Bernardinuscollege en of ik me op de 3e verdieping bij de lerarenkamer wil melden. Daar staat de rest van mijn klas ook. Als mijn naam afgeroepen wordt ga ik naar binnen en krijg ik mijn diploma te zien. Of ik even alles wil controleren, "want dit krijg je echt maar één keer in je leven", wordt er met klem op mijn hart gedrukt. En daarna moet ik er mijn handtekening onder zetten. Eh handtekening?  Nog nooit gedaan. Dit wordt dus de eerste handtekening door mij gezet, ooit. "Gefeliciteerd Jim en succes in de toekomst!", zijn zo ongeveer de laatste woorden voordat ik weer fietsend richting Meezenbroek onder weg ben.

Tja, dat is toch wel in schrille tegenstelling tot tegenwoordig, 50 jaar verder, waar je samen met trotse ouders en in het bijzijn van iedereen na een speech je diploma feestelijk uitgereikt krijgt. En daarna wordt overladen met felicitaties met omhelzingen en kussen van iedereen die je lief is. Een paar dagen later volgen dan nog de vele examenfeestjes en wat te denken van het galabal en het afscheid van de school.
Niet dat wij het zo slecht hadden. Nee, zo was het vroeger gewoon. Gewoon gewoon.

Trimloop - Vlagheidetrail Eerde (10km)

Dit jaar is de Vlagheideloop wegwedstrijd voor het eerst omgezet in een Vlagheide trail. Ook leuk om eens te doen. Ik ga er vanuit dat dit een "vlakke" trail zal zijn. Ik ken de omgeving niet en op googlemaps ziet het eruit als een natuurgebied dus ga ik er maar vanuit dat het wel zoiets zal zijn als de Strabrechtse heide. Op de website lees ik wel dat er pittige beklimmingen in zitten... Ik vraag me af hoe ik dat dan moet voorstellen.
Het antwoord komt al als we er al zijn gearriveerd. Blijkbaar zit een vuilnisbelt berg in het parkoers opgenomen. Zoiets als de Gulberg in Nuenen en die zou een paar keer genomen moeten worden met verschillende lussen. Dat wordt dus toch klimmen en dat ga ik toch wandelend doen.

Bij de inschrijftafel heb ik al enkele GVAC-ers gezien en later komen we er nog een aantal tegen waaronder Anita en Liesbeth en later ook Ed. Meer GVAC-ers dan ik had verwacht. Maar ja, die zijn allemaal ook sneller dan ik op dit moment dus die zal ik verder niet meer zien.

De start is onder de startboog net buiten de camping "Het goeie leven" waar we zijn onder gebracht.
Even voor de start nog een groepsfoto van de GVAC-ers behalve Ed en dan is het wachten op het startsein. Helemaal vooraan wordt er nog van alles meegedeeld maar zoals gebruikelijk kunnen alleen de mensen op de 1e rij dat verstaan. Waarom die persoon niet op een ladder of verhoging gaat staan met de megafoon van boven gericht op het startveld zodat iedereen het kan horen en verstaan, snap ik dan weer niet. Maar goed. Als er opeens een snerpende toeter klinkt is dat het sein dat we van start zijn. Uiteraard druk ik mijn horloge pas aan onder de startboog.

Dorie sluit meteen aan bij Liesbeth. Zij gaan voor de 16km. Een aantal GVAC-ers gaan ook gewoon voor de 10km maar die gaan er al meteen vandoor. Even is er in het begin een aantal keren filevorming over de singeltracks maar al gauw loop ik helemaal alleen achteraan. Nou niet helemaal, achter me zie ik ook nog 1 of 2 mensen lopen maar ik weet niet zeker of dat deelnemers zijn.
Na een kilometer of 2 doemt de vuilnisbeltberg op. Bij lange na niet te vergelijken met de Gulberg maar als het stevig omhoog gaat en met name in het begin dan doe ik dat wandelend. Eerst nog wel een klein beetje dribbelen en dan wandelen. Bovenop de top staat Johan foto's te maken. Voor me zie ik Ed en zijn maatje lopen. Voordat we omlaag moeten naar een drankpost zie ik al de dames GVAC de bult op rennen. Rennen? Knap want dat gaat hem bij mij niet worden.
Bij de drankpost staat Ed er nog steeds als ik voorbij kom. Ik heb mijn eigen drank op mijn rug hangen en al een aantal keren aan gelurkt. De steile bult omhoog doe ik wandelend. Bijna boven zie ik rechts van me een man in het rood met een startnummer op onder het roodwitte parkoersafzettingslint doorkruipen en rechtstreeks naar de top toe lopen waar ik me nu bijna bevind. Hij zal de weg hier weten en de boel afsnijden. Mist hij wel de verzorgingspost, dat dan weer wel.
Dit is meteen de laatste bult en we dalen af. In de verte zie ik 2 heren in het geel. Dat worden mijn richtpunten. Nee, niet om in te halen maar om zeker te zijn dat ik geen pijlen mis. 😆
De afstand is wel behoorlijk maar ik probeer wat bij te blijven maar dat gaat niet echt lukken. Wel zie ik opeens weer een man in het rood voor me, waarschijnlijk al door die 2 gele ingehaald. Die man gaat wel wat langzamer maar ik loop toch ook maar heel langzaam op hem in en bij haakse bochten blijkt pas hoe ver ze nog zijn, de gelen en de rode.
Het parkoers gaat intussen langs sloten, over vers gemaaide knollenvelden. Lastig lopen op ongelijke ondergrond en de voeten blijven steevast in het pas gemaaide gras steken.
Intussen moet ik voortdurend op mijn ademhaling letten. Niet te diep gaan want dan kom ik in nood en elke halve kilometer zo ongeveer een slokje uit mijn rugzak houdt de keel gesmeerd. Ik denk nog, bij 5km mag ik even wandelen.... Nee, nog niet, bij 6km dan... Heel even als het knollenveld overgaat in zandpad en een beetje oploopt wandel ik een paar passen en dan weer in lichte galop verder.
Ik zie lopers links van me weg lopen maar blijkbaar moet ik nog eerst naar rechts en dat blijkt toch nog een heel eind eer ik ook op dat zelfde punt weer uitkom. Zeker nog 2km als ik dat later op de kaart terug zoek. Betekent dat al die mensen dan al 2km voorsprong op me hebben!
De man in rood komt steeds dichterbij maar als ik omkijk zie ik helemaal niemand meer.
De vuilnisbeltberg komt weer in zicht. Dat wordt toch weer even omhoog wandelen. Het is hetzelfde stuk parkoers als op de heenweg en nu dalen we weer af naar die eerste drankpost. Nee, ook nu weer niet want mijn rugzakje is nog steeds niet leeg.

We zijn al aan de 9km dus zo ver kan het niet meer zijn. Ik loop inmiddels op de hielen van de man in rood als we het bos induiken en we een mountainbike parkoers krijgen voor geschoteld. We slingeren over smalle paadjes met bultjes en lastige kombochten. Ik merk dat de man in rood zich wat opgejaagd voel en neem even wat afstand. Op een wat breder stuk gaat hij over in wandelen.... "Er komt maar geen einde aan....", laat hij weten. "kom op", laat ik hem weten, "het is nog maar een paar honderd meter..." en mijn horloge zegt als dat we op 9,8km zitten.
Maar de crossbaan houdt maar niet op. Even is er een weer een vlak open stuk waar nog een dame voor me wandelt, tja dan ben ik ook even verkocht en wandel ook even. Die 10km hebben toch al gehad. Ze gaat weer rennen en ik er achter aan maar zij gaat sneller.

We horen de speaker en dan is daar opeens de finish, 2 opblaaspalen waartussen we finishen. Ik hoor de speaker mijn naam nog noemen met een tijd van iets in de 1u23. Mijn eigen horloge geeft 1u23:37 aan en dat zal ik voor mezelf aanhouden. Als afstand wordt 10,74km aangegeven. Bij Dorie is dat 10,7kmdus dat komt aardig overeen. Ja, inderdaad bij Dorie. Zij is toch afgeslagen bij de splitsing van 10 naar 16km en heeft dezelfde afstand als ik gedaan alleen, uiteraard, veel eerder dan ik binnen gekomen.

En aan de finish hebben ze cola. Wel wat lauw maar dat heb ik de de laatste trails wel gemist. Ik neem dan ook 3 bekertjes om mijn herstel te bevorderen.
We zien ook Ed finishen. Hij heeft het bij de 10km gelaten omdat hij al bij de 1e bult zijn enkel heeft verzwikt. Dat was dan ook de reden dat hij zo lang bij die eerste drankpost stond.
Ik ben niet kapot aan de finish. Wel moe, geef ik toe, maar ook weer snel hersteld. Dat klinkt goed.
Pas veel later kom ik er uit de stand van het loopsportmeierijstad-circuit achter dat mijn brutotijd 1u23:54 blijkt te zijn. Daar komt Dorie echter niet op voor omdat zij voor de 16km was ingeschreven.

We gaan terug naar de auto om ons om te kleden. Het is mooi weer en dan hoeven we geen gebruik te maken van de omkleedfaciliteiten. Johan die door zijn blessure nog niet mee heeft gedaan heeft wel zin in wat te drinken en met onze consumptie-munten gaat hij terug naar het restaurant van de camping om met 2 flesjes bier terug te komen. Een alcoholvrij Jupilertje voor hemzelf en een2.0 Radler voor mij. Bof ik even. Dorie heeft pech. Er waren geen andere (sport)dranken in flesjes.
Door de kortere afstand van Dorie zijn we ook nog eens vroeger thuis dan ik had verwacht en dus blijft er nog een heel stuk 2e Pinksterdag over.

De 5 laatste foto's zijn van Wilma Verhoeven WvFotogalerij

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 1465 verbruik= 32kWh
Hoog = 1266 verbruik= 18kWh
Totaalverbruik:              50kWh (-3) [7,1kWh/dag]
Extreem zuinige week. 😉
Maar volgende week is wasmachine week!

Gas:

Stand = 1112 Verbruik = 4m³ (0) [0,6m³/dag]
No comment!

Gewicht = 80,1kg (-0,5)
Helemaal op de goede weg maar dat zal volgende week wel weer hersteld zijn, verwacht ik.  😁

Weekoverzicht week 2019-23

Woensdag 05-06-2019
Wandelen met Marie-José naar brievenbus en terug, 0,77km in 10:35 (=4,37km/u)

Zaterdag 08-06-2019
Trimloop IJsselsteinloop, 10km in 1u04:19 (=9,26km/u)

Zondag 09-06-2019
Wandelen Oeienbosch: 1 rondje ca. 1,7km oefenen omgaan met poles maar dat ging niet best.
En mijn fitnessleeftijd is nog steeds 66jaar. 😕

Trimloop - IJsselsteinloop (10km)

Ik heb het (naderhand) nog eens opgezocht maar het was in 2008 dat ik hier al een keer heb meegedaan. Toen was het overigens een kwart marathon, dus 10,5km en toen was mijn eindtijd nog 56:56 netto. Dat gaat hem vandaag beslist niet worden. Na het debacle van afgelopen zondag ben ik heel voorzichtig en moet ik nog zien hoe het vandaag gaat worden.
Het weer ziet er al heel anders uit, in ieder geval. Op Facebook heb ik al vermeld dat het een onstuimig loopje zal gaan worden.

 

Omdat de start van de 10km al om 10:00u is,is Rik al voor 8:00u bij mij zodat we op tijd kunnen vertrekken. Uit de informatie op de website van de IJsselsteinloop is nou niet bepaald duidelijk uit te halen waar de parkeerplaatsen zijn te vinden en wat de route er naar toe is. Ik kan me van die 11 jaar geleden herinneren dat we toen ergens op een grote parkeerplaats parkeerden en dan een eindje naar het wedstrijddomein moesten lopen.
Enfin, nog net voor het vertrek gooi ik toch nog maar een T-shirt met lang mouwen in de auto. Die 12ºC gaat dan nog wel maar die harde wind, daar voorzie ik toch wat te veel verkoeling op mijn Aziatisch gebouwde gestel. En dan is het op naar IJsselstein.
De weg er heen is al redelijk druk voor een vroege zaterdagochtend maar we hebben alle tijd. In de auto is wind al wel te voelen.
Als we IJsselstein binnen rijden en de navigatie volgen naar Overtoom is de 2e afslag op de rotonde afgesloten vanwege de IJsselsteinloop en daarom pakken we de 1e afslag maar. De navigatie zal ons wel de weg wijzen. Helaas komen we op het parkoers terecht van de kidsrun en sluiten daarmee er achter aan. Dat schiet niet echt op en dus vraag ik aan een van de vrijwilligers of we al in de buurt van de start- en finish zijn en waar we kunnen parkeren. We zijn inderdaad al in de buurt van de start/finish maar je moet hier ergens al parkeren want je kunt niet meer verder,is het antwoord en dus draaien we meteen maar linksaf waar een lege parkeerplaats al op ons staat te wachten. Achteruit erin en dan naar de parkeermeter. Ja, het is midden in een woonwijk maar je zult toch echt hier moeten betalen om te mogen parkeren. Ook op zaterdag.
Bij de parkeer-betaalautomaat staan al 2 dames te wachten tot de automaat klaar is met "Even geduld A.U.B." Maar dat blijkt niet te werken. Er komt wel een kaartje uit maar die zegt dat het geannuleerd is. Ik snel even terug naar die vrijwilliger van net maar die kan me niet echt verder helpen en raad me aan een briefje in de auto te leggen dat de automaat niet werkt. Eerlijk gezegd weet ik dat dat ook niet helpt als fanatieke parkeerwachters op pad gaan en dat is vaak het geval bij evenementen en dus ga ik toch weer terug naar de 1e automaat. De 2 dames lopen net weg. Het is ze allebei niet gelukt. En wat doe je dan? Dan probeer je het toch. Je bent eigenwijs of je bent eigenwijs. En ik ben eigenwijs. En bij mij lukt het wel...! Kaartje in de auto en we kunnen naar de start/finish.

Het regent en het is druk en chaotisch. Er is niet veel van aanduidingen te zien en we wurmen om het gebouw in waar iedereen voor de ingang in de weg staat, Na-inschrijvingen moeten we niet hebben en we vinden wel de tafel van de 5km en de halve marathon. Blijken we die van de 10km al voorbij te zijn gelopen. Sterker nog, die tafels blijken ook nog alleen voor de na-inschrijvingen. Voorinschrijvingen startnummers is buiten. Dus wurmen we ons weer naar buiten tegen de stroom van mensen die naar binnen willen en door de schuilende mensenmassa voor de ingang.
De voorinschrijvingen hebben we gevonden hoor. Alleen staat er een rij van 30 meter waar wij maar achter aansluiten. We staan in de rij van de heren. Er is geen rij van dames en de man die die startnummers moet uitdelen staat rustig op zijn klanten te wachten terwijl zijn buurman handentekort komt om de rij heren bedienen. Als we tot op 5 meter zijn genaderd blijkt de heren afdeling ook nog eens gesplitst te zijn in de nummers 1-200 en 200-400 (je zult maar nummer 200 hebben...). Ik vraag aan de man voor me of we nu in 2 rijen moeten staan. Ik heb nl. nr. 307. Maar hij denkt van niet. En hij heeft gelijk want tegen de tijd dat ik aan de tafel ben gearriveerd blijkt de man 2 dozen met nummers te hebben die hij op elkaar gestapeld heeft.... Ik begrijp het even niet maar goed, ik heb mijn startnummer.
Nu is het nog even zoeken naar de tassenafgifte want nu begint de tijd te dringen.
Op een pilaar staat dat die te vinden is achter het Fulcotheater waar die ook mogen zijn. Dat wordt weer vragen en wat blijkt, waar we staan IS het Fulcotheater, maar waar is dan die tassenafgifte en gelukkig weet die man dat ook haarfijn te vertellen en hij wijst naar een aantal bouwhekken onder een onderdoorgang naast het Fulcotheater.  Met die wetenschap gaan we het theater binnen om on om te kleden. Dat doen we boven. We hebben nog een kwartier en we zijn ook zo klaar. Na het puffen leveren we onze tassen in. Dat gaat gelukkig rap, ondanks de drukt die er voor staat en dan nog wat overtollige ballast kwijt zien te raken op de toiletten, in dit geval de plaskruizen en dan kunnen we ons naar de start begeven. Intussen staan we op 5 minuten voor de start. Tijd gaat snel.
Horloge satellieten laten zoeken, de schoenen in wedstrijdmodus strikken en nog de broodnodige selfie in de menigte en dan kunnen we ons opmaken voor de start. Op Facebook zetten gaat nu even niet meer lukken. De menigte beweegt namelijk al maar we kunnen nog niet gestart zijn want het is nog geen 10 uur. Wel zie ik 2 startdoeken: een blauwe en verderop een gele en het ziet er naar uit dat wij starten vanaf het gele startdoek.

Als iedereen opeens begint te lopen zullen we wel gestart zijn en ik zet mijn horloge toch maar onder het blauwe startdoek aan.
Ik denk, we zijn ongeveer in het midden gestart, maar dat blijkt later uit een filmpje op Facebook helemaal niet het geval. We staan eerder in het laatste kwart van het startveld. En uit het filmpje blijkt ook nog eens dat de start inderdaad onder het gele startdoek is en niet onder het blauwe waar ik mijn horloge heb aan gezet. In ieder geval is de rest van het peloton ons gedurende de eerste 300 meter al voorbij geraast en daarna is het opeens rustig. Rik loop nog links naast me en als ik omkijk zie ik nog maar 1 persoon achter ons. Dat ging snel...

We lopen dus op bijna allerlaatste achteraan maar niet verloren. We lopen achter een groepje dames met "Dreamteam" achter op hun T-shirt. Dat tempo is goed te doen. Lekker rustig, precies wat ik ook moet doen de eerste kilometer(s)
Als mij horloge op 1 kilometer trilt moeten we naar links en zuinig dat ik ben kies ik meteen de binnenbocht waardoor ik meteen dit groepje gepasseerd ben. Ach ja, ik voel dat ik al wat ingelopen ben en hou dit tempo maar aan. Ik zie dat Rik heeft moeten lossen.
In tegenstelling tot de Gemert City Run merk ik hier wel dat mensen blijkbaar te hard gestart zijn. Ik loop nu al op andere lopers in en waak er voor dat ik nog niet te snel ga en dat ga ik wel. Ik ga op mijn adem letten want dat is de graadmeter.
We draaien tegen de wind in en die zou windkracht 5 zijn. Dat kan goed kloppen. Schuilen achter andere lopers werkt niet echt. Die gaan echt te langzaam en dus zigzag ik behoedzaam door de achterhoede heen. Als de weg wat naar links afbuigt hebben we de wind schuin van voren. Hoe lang nog? Ik zie de kleurig stroom linksaf slaan. Dan weet ik dat daar de wind weer in de rug staat. Op dat punt lopen we opeens richting de zendmast. Dat was me nog niet eens opgevallen. Een mooi gezicht en even denk ik eraan om even een foto te maken maar bang om uit mijn ritme te raken loop ik door over het bruggetje over een smalle weggetje/fietspad het platteland in, de wind schuin van achteren.
In de verte zie ik al een drankpost. Dat zou dan al 4,7km. moeten zijn. Het Dreamteam stopt op te tanken maar ik ben vandaag zelfvoorzienend met mijn waterzakje op mijn rug. Daar heb ik al elke kilometer rustig een slokje of 2 van kunnen nemen. Nu ik de dames "kwijt" ben ga ik maar op eigen tempo verder. Telkens passeren we eerst de kilometer-aanduidingen van de halve marathon en een heel stuk verder die van de 10km.Dat zouden er eigenlijk maar 95 meter mogen zijn maar het is beslist meer. Verder komen ze ook niet overeen met de kilometers op mijn TomTom Spark 3. Die zijn veel later terwijl ik toch bij het blauwe spandoek heb ingedrukt.

Ik blijf intussen maar inhalen. 7km gaat voorbij, 8km, ik denk nog, dan zou ik hier in Veldhoven al klaar zijn op de 5 mijl. Ik voel me nog hartstikke fit en ik schakel een tandje bij. Nu even opletten wat er met mijn adem gebeurt.
We passeren de 20km, dus nog 1,1km voor de halve marathon. En weer veel verder het bord 9 en 4 voor respectievelijk de 10 en de 5km. En ook nu weer trilt mijn horloge veel later voor de 9km. Dan zal die laatste kilometer wel een stuk korter zijn,ga ik vanuit en weer gaat er een tandje bij en weer wat lopers worden gepasseerd. Vlak voor de finish toch nog even een dame pakken en op de meet zet ik de TomTom stil op 1u04:19 en dat was weer onder het blauwe spandoek. Die gele is intussen verwijderd. Na ontvangst van de medaille en een flesje drinken komt het Dreamteam binnen. Eén van de dames blijft nog even rondjes rennen achter de finish. "Ik ben nog niet aan de 10km...", laat ze weten. Nee, ik ook niet. Mijn horloge geeft 9,93km. aan. Moet ik wel eerlijk vertellen dat ik "zuinig" gelopen heb, Alle bochten in de binnenbocht maar wel gewoon op het parkoers. Niets afgesneden.
Of dat er iets mee te maken heeft, ik weet het niet.

Ik ben snel hersteld en niet moe en heb de laatste 2km duidelijk "over" gehad.
Ik wacht nog op Rik. Die laat nog even op zich wachten en op het moment suprême wordt hij nog door een dame in het oranje ingehaald en komen nog enkele dames achter de finish in beeld waardoor ik wat moeizaam zijn finish met mijn telefoon kan vastleggen. Die foto's blijken dan ook te onscherp om ze te gebruiken. Er zijn echter zo veel fotografen gezien en daarom gaan we er van uit dat we nu wel op de foto staan en niet zoals in Lieshout en Gemert alleen de leden van de plaatselijke verenigingen of lokale inwoners.

Het omkleden is relaxt in een lege omkleedruimte in het Fulcotheater.
Als we weer buiten zijn is het een en al rust. En dat terwijl de halve marathon nog in volle gang is. Nog een sanitaire stop en wat omgevingsfoto's en dan gaan we richting auto terwijl de mensen met eindtijd 1u35 finishen. Er zijn dus nog heel wat lopers onderweg.

Bij het verlaten van IJsselstein kruisen we de halve marathon. Normaal gesproken geen probleem met verkeersregelaars maar zo mag je ze nu even niet noemen. Ze houden zich keurig aan regel 1, nl. het verkeer tegenhouden om zo de deelnemers van de halve marathon ongestoorde doorgang te verlenen. Echter regel 2, zodra er voldoende ruimte is om het verkeer door te laten stromen kennen ze nog niet. Uiterst irritant wacht een stoet auto's een lange stilte af eer er weer een aantal halve marathonners voorbij komen. De fietsers en scooters zijn het beu en beginnen tijdens de lange stiltes over te steken. Langzamerhand begint het bij de verkeersregelaars ook door te dringen dat ze ook auto's door kunnen laten als er in de verste verte geen lopers meer in zicht zijn. En warempel, nu komt het verkeer ook op gang. En wij ook. En zo duurt het niet lang meer eer we weer op de A2 zijn. Een bomvolle A2.
Man man, wat is het druk. Het lijkt wel een vrijdag avond in de spits met 3, 4 rijbanen helemaal gevuld. Dan hoeft er maar iets te gebeuren en het staat vast. Dat zie ik in Best op één van de informatieborden staan. Een auto op zijn kop op de A2. Nu gaan wij voorbij Best over op de N2 dus ik maak me niet echt zorgen maar op de afrit naar de N2 staat het links op de A2 al vast. en ook de A58 die hierop aansluit staat potdicht. Ook de N2 beging aardig druk te worden van de automobilisten die de weg kennen en weten dat je via de N2 en de rotonde Leenderheide er ook kunt komen. We zien in het voorbijgaan de boosdoener. Er is op de A2 nog maar 1 rijbaan beschikbaar en er wordt een auto opgetakeld. Wij zijn in ieder geval al bijna thuis.

IJsselstein was leuk. Het was heel anders dan 11 jaar geleden en ook het start en finishgebied komt mij verre van bekend voor. In de uitslagen van 2008 werd nog gesproken over een kwart marathon. Wellicht zijn ze daarna wel verhuisd, wie zal het zeggen. Mogelijk gaan we volgend jaar weer terug.
In het archief van de IJsselsteinloop vond ik nog onderstaande foto van mij tijdens de start van de kwart marathon in 2008. De witte petjes werden toen door de organisatie uitgedeeld omdat het weer warm was en omdat 3 jaar geleden iemand aan de finish door de warmte was bezweken.

En voor de statistieken:
Op de 10km zijn 916 deelnemers gefinisht waarvan 572 heren en 342 dames.
Bij de heren ben ik geëindigd op een plek 554 wedstrijdtijd en tevens 554 nettotijd.
Overal op plaats 846 van de 916 en op basis van nettotijd zelfs  op de 844e plaats.
Dat betekent gewoon dat ik nadat ik door bijna het hele veld (op 2 na) was gepasseerd, ik er weer 70 heb "teruggepakt". 😊
Rik is met zijn 1u11:46 bruto wedstrijdtijd bij de heren op plek 568 gefinisht en netto scheelt dat 1 plaats beter op 567. Overal was dat bruto op 907 en netto op 902 van de 916 deelnemers.