Trimloop #13 - Maashorst Trailrun met Danny en Kathy - 6km

 

Na de, voor mij al best wel zware, Sint Anthonis Trail van gisteren, ga ik vandaag weer op pad voor een trail. Vandaag is dat de Maashorst Trail en die doe ik samen met Danny en Kathy. Danny vond die op internet en die vond hij wel leuk om te doen. Ik had nog voor niets anders ingeschreven en had waarschijnlijk toch niet de Gemert City Run gedaan maar dan wel de HEMA IJzeren Man Volksloop in Weert omdat die vandaag 45 jaar bestaat. Daar doen ze dan wel niets speciaals aan behalve dat elke deelnemer wel een speciale herinnering krijgt. Maar omdat Danny die Maashorst Trail wel iets leek en Kathy nog wel twijfelde of ze dat wel aan kon, die 5km, heb ik haar mijn blog van deze trailrun van vorig jaar laten lezen. En daaruit blijkt gewoon dat deze trail eigenlijk niet meer is dan een simpele bosloop. En daarmee gaat ze dan wel mee overstag. 

Ik verzorg de inschrijvingen en vandaag vertrekken we dan om 10u richting Uden waar we om 11:30 starten.

 

Nu bekeek ik gisteren nog het parkoers van de 5km, want ja, die is normaal gesproken nooit hetzelfde, en wat me meteen opvalt is, dat ik die grote plassen water niet terug vind. Even kijken op mijn blog van vorig jaar en dan blijkt dat de Maashorst Trail van vorig jaar ergens anders plaatsvond en wel op Beachclub de Maashorst aan de Palmstraat 7 in Schaijk en dit jaar bij Hullie aan de Canadasweg 3A in Uden. Een totaal andere locatie maar weliswaar wel in het gebied wat de Maashorst heet.

Mijn blog van vorig jaar is daar mee dus helemaal niets waard.

En dat is ook nog niet het enige. Volgens de aangereikte GPX-file is de afstand geen 5km maar zelfs 5,97km. Bijna 6km, dus.

Maar goed, ik geef dit ook zo door aan de anderen en ja, dan moet dat maar.

 

Danny en Kathy zijn al rond half 10 bij mij en om 10u vertrekken we richting Uden, waar we een half uur later op een geïmproviseerde parkeerplaats op een weiland, de auto van Danny kwijt kunnen. 

We lopen naar het evenementen terrein voor onze startnummers. Onderweg wordt mijn naam geroepen. Het is Ad vd H. Die had ik al even niet gezien. Hij gaat voor de 12km. Effe op de onsie en dan kan hij zich alvast voorbereiden op zijn trail, maar eerst zijn auto verplaatsen naar "onze" parkeerplaats. Ze hadden hem namelijk nog verder weg gestuurd. Ik denk dat de vroege vogels eerst naar de verder gelegen parkeerplaat zijn gedirigeerd en de latere naar deze, direct naast de start. 

 

 

Bij het secretariaat aangekomen, liggen de startnummer gesorteerd op de 2 laatste cijfers van de startnummer. Dat heb ik nog niet eerder gezien, zo, maar het werkt wel.

In de kleine omkleedtent kleden we ons om naar looptenue. En omdat ik het gewoon steenkoud vind door die harde, koude en gure oostenwind, doe ik een longsleeve aan met daarover een T-shirt met korte mouwen en dan ook nog mijn windjack... Ik ben er klaar voor.

De omkleedtent is maar klein en die doet tevens dienst als tassen bewaar plaats. Dan was dat vorig jaar in Schaijk toch wel wat beter geregeld. Ook is dit gedeelte van het evenemententerrein nogal klein en daarom erg druk. Je kunt je kont nauwelijks keren. En daarom besluiten we onze tassen gewoon weer terug te brengen naar de auto.

Voor een laatste bezoek naar het toilet is in de hoek van de omkleedtent een toilet gecreëerd. Eentje maar, voor iedereen en dus lange wachtrijen. Kathy moet nog even voor alle zekerheid en terwijl wij wachten tot ze zich door de rij heeft geworsteld, gaan we toch even in het restaurant Hullie kijken en daar blijk je ook naar het toilet te kunnen. Ook daar een rij dames maar de heren kunnen ook staande hun kleine boodschap kwijt. En dat doen we dan ook maar, ook voor alle zekerheid.

 

En dan gaan we naar het startgebied. Even nog een onsie maken. Ook vraagt Danny aan een officiële fotografe om van ons een foto te maken en dat doet ze dan ook en de foto komt op de website, verzekert ze ons. Maar dat moeten we dan nog wel zien. Na de foto sessies gaan we naar de startboog waar de laatste instructies worden gegeven. En ja, wordt er ook nog meegedeeld, dat het zo'n mooi parkoers is, dat ze er nog een kilometer aan geplakt hebben. En dat vooral de laatste 2 kilometer echt zwaar zullen zijn 😮. Daarna is de beurt aan de wethouder, door wie we uiteindelijk worden weg geschoten.

 

 

We staan zowat bijna vooraan, wat voor mij erg ongebruikelijk is en dan gaan we ook van start. Ik, uiteraard rustig aan, want anders gaat het mis, terwijl we al door iedereen worden ingehaald. Danny is er al meteen in galop vandoor gegaan en ik loop samen met Kathy maar omdat het nog zo smal is, laat ik haar voorop lopen. En ze neemt ook meteen afstand van mij. Ik hou gewoon mijn aanvangstempo aan.

We zijn amper 600m onderweg als er al deelnemers beginnen te wandelen 😮. En verderop weer enkele groepjes. Ik denk, we zullen in ieder geval niet de laatste worden. 

Intussen loop Kathy steeds verder van me weg. Kilometer #1 is in 7:52 gegaan en ik had van tevoren aangegeven dat ik hoopte binnen de 50minuten te finishen en het liefst binnen de 8min/km. Dit is dan een mooi start. Nu is de afstand tot Kathy stabiel. Ze loopt zo'n meter of 40 voor me en met mijn tempo kom ik maar heel langzaam dichterbij. Nu gaat dat ook lastig want het is een en al single track. 

Kilometer #2 in 7:44 en ik ben bijna bij Kathy. Dat gebeurt zo'n 500m verder. Ik loop eerst nog wel samen met haar maar trek dan toch maar mijn eigen plan door die singel tracks. Ik loop iets weg van Kathy maar als ik weleens omkijk is ze toch gewoon binnen 10m achter mij. Kilometer #3 in 7:36 gaat voortvarend en dat terwijl het parkoers niet echt gemakkelijk is. Het gaat voortduren op en neer en het slingert ook nog en met de vele boomstronken is het goed uitkijken geblazen.

Op 3,4km komen we, wat later blijkt, de eerste zandbak tegen. Daar kan je nog redelijk langs de kant lopen, maar het gaat ook hier op en neer wat het al meteen zwaar maakt.Het is maar 100m maar het parkoers is hier al een stuk zwaarder aan het worden. De hellingen zijn zwaar en veelal met los zand en het tempo daalt al drastisch. Kathy is intussen al helemaal aangesloten. We ploeteren verder en ik denk nog, volhouden tot de 4km maar helaas moet ik toch al eerder over gaan tot wandelen. En niet lang daarna is het 4km in 8:44. Ja die kilometer naar het 4km-punt was al zwaar. Maar ik ben echt niet de enige die wandelt maar er zijn er ook die nog steeds in volle galop voorbij komen. Dat zijn dan de deelnemers van de langere afstanden die ook over dit stuk finishen.

 

Een man die ook naast mij door het klapzand omhoog wandelt, wrijft het er nog maar eens in dat de 2 laatste kilometers ook nog eens de zwaarste zijn.... Mijn benen zijn ook wel moe, maar het voornaamste probleem is nu, dat ik ook door mijn adem heen ben. Er is nu nog maar weinig inspanning nodig om helemaal buiten adem te raken. De volgende 300m wandel ik eigenlijk alleen maar en daarna probeer ik te dribbelen als het weer een beetje omlaag gaat maar eigenlijk moet ik vrijwel alles wandelen en moet ik tot aan het 5km-punt zelfs 3x stoppen om op adem te komen.

Totdat het 5km-punt pakweg 100m achter me ligt, wandel ik nog en dan probeer ik die laatste kilometer toch dribbelend af te leggen. Kathy gaat nu van me weg en ik volg nog maar moet even later toch weer heel even wandelen. Als ik weer aan het dribbelen ben zie ik dat Kathy al weer een gat geslagen heeft. 

Ik zet maar weer wat aan, maar dat denk ik alleen maar want Kathy gaat gewoon nog verder van me weg. 

Met nog zo'n 700m te gaan hoeven we alleen nog maar een blokje om een weiland, het zelfde stuk wat we ook gelopen hebben direct na de start. Maar ik kan het tempo van Kathy helemaal niet aan. Sneller dan die 7km/uur gaat niet (meer). En zo finisht zijn ruim voor mij. Er hangt jammer genoeg geen klok en zij heeft ook geen sporthorloge. Wel haar smartphone. Danny is intussen al lang binnen en filmt onze binnenkomst.

 

Mijn eindtijd op mijn Garmin Forerunner 245 blijkt uiteindelijk 52:41 te zijn over precies 6 Garmin-kilometers. Ik heb het dus niet binnen die gewenste 50minuten weten te halen. Nu was de gemiddelde snelheid zelfs nog maar 6,83km/u of 8:47min/km. Toch wel een dieptepunt, kan ik wel stellen.

Kathy zal waarschijnlijk zo'n 30 seconden voor mij zijn gefinisht en misschien nog wel meer, terwijl Danny al op 41:42 binnen was, volgens zijn Galaxy smartwatch.

 

Gek, maar eigenlijk ben ik na de finish niet echt moe of zo. Ik raak alleen meteen buiten adem zodra ik inspanning verricht en dat is ook gewoon bekend bij mij, maar wel uitermate vervelend.

Behalve een eitje pak ik verder niets van de verzorgingspost na de finish.

We gaan terug naar de auto maar in de tussentijd dat Danny op ons wachtte, had hij al gezien dat het stikdruk was in de omkleedtent. Het is dus maar goed dat onze spullen weer in de auto lagen. Het enige nadeel is wel, dat het best wel fris is door die harde koude oostenwind. Daarom kleed ik me maar in de auto om. En daarna gaan we weer richting Veldhoven, waar we onderweg nog maar 1x een pitstop maken voor de McDonalds.

 

Ondanks dat ik weer door mijn kinderen ben geklopt, was het toch weer een leuke beleving. 

Tja, je wordt ouder papa...

 

 

Het weer:

Zonnig met harde gure oostenwind. T= 8,3ºC, Tgevoel= 4,7ºC. Wind kracht 4 (O)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 36

VO2max: 42

HRgem: 138 bpm 

HRmax: 161 bpm op 6,0km

 

Trimloop #12 - Sint Anthonis Trail met Rik - 11,35km

 

Gisteren terug gekomen van een midweekje Duitsland, Landal vakantiepark Warsberg om precies te zijn en dan vandaag meteen weer aan de bak bij de Sint Anthonis Trail in.... Sint Anthonis. En op vakantie ook nagenoeg niets sportiefs gedaan. Op de laatste dag slechts 1x een rondje op het park, maar dat was zo zwaar door de steile bulten daar, dat ik ook maar aan één rondje van 1,65km genoeg had. En daar deed ik dan ook nog 13:09 over en na afloop goed moe. Dus die 11km van vandaag zullen niet mee gaan vallen. Maar ook Rik heeft niet veel meer gedaan, dus dat wordt nog wat.

We vertrekken rond half 11 want het is ongeveer een uur rijden en onderweg mis ik ook nog een afslag omdat Google Maps om één of andere reden niet meer "praat" en we dus ook nog een stukje om moeten rijden. Toch, met nog een kwartier te gaan, staan we op de parkeerplaats van Natuurpoort Heksenboom.

We halen eerst onze startnummers op om daarna pas om te kleden.

Het waait best wel maar de zon schijnt volop en de gevoelstemperatuur zou in ieder geval boven de 10ºC zijn en dus gaan we helemaal in het kort. Wel doe ik mijn trailvestje aan voor de broodnodige smering van de keel, voor onderweg. Voor alle zekerheid gaan we nog voor een kleine boodschap naar De Heksenboom en dan richting de start. Uiteraard maken we dan nog wel de onsie.

 

In het begin gaat het wel wat op en neer, weet de "onsie" fotograaf nog te vertellen, want hij is al terug van dezelfde afstand, maar daarna het het allemaal vrij vlak met af en toe wat stukken heide met los zand.

Instructies hebben we verder niet echt nodig, met onze ervaringen bij Trail Events, en we krijgen te horen dat onze verzorgingspost rond de 6km zal zijn, bij de "zwarte schuur". En dan mogen we vertrekken. 

Het is inmiddels 12:13u.

 

De eerste kilometers zijn inderdaad wat geaccidenteerd maar we weten dat we het rustig aan moeten doen want 11km is best ver voor ons. Die eerste kilometer gaat dan ook in 9:05 maar ook dat is geen ramp.We gaan weliswaar niet voor een tijd maar mijn inschatting voor vandaag is dat we er 1u45 (= 9:30min/km) over gaan doen, terwijl Rik uitgaat van 2 uur (=bijna 11min/km).

Het zijn wel mooie paden en ook best wel wat single tracks. Ik loop daar dan voorop omdat het tempo van Rik voor mij wat te laag is en het voor mij wat vermoeider lopen is. In de bossen komen we onderweg ook een aantal schapen tegen en ook een wolf in schaapskleren. Kilometer #2 is in 8:53 ietsjes beter en op kilometer #3 zijn we ook al op zandpaden beland.

We zijn net de 3 kilometer gepasseerd als na een bonk de aarde even schudt. Kracht 2 op de schaal van Rigter. Verschrikt stop ik en kijk ik om. Blijkt het dat Rik over een geheime boomwortel is gestruikeld. Het was dus zijn val 😮. Vlug spoed ik me terug maar de schade valt gelukkig mee. Zijn proviand ligt wat verspreid over het pad, er spuit bloed uit zijn linkerarm en de ego is wat verkreukeld maar met wat gesteun en gekreun komt hij moeizaam weer overeind. Hij is weer bijna zo ver om de trail te hervatten als 2 andere deelnemers naderen. We waarschuwen ze nog dat zich hier een levensgevaarlijk verborgen boomwortel ligt, en dat gezegd hebbende, struikelt de vrouwelijke helft er ook (bijna) over maar weet zich, geschrokken, toch overeind te houden. Met een "dankjewel" gaan ze vlug verder. En wij ook.

 

 

Ik loop weer voorop. Af en toe kijk ik om en als de "voorsprong" wat te groot dreig te worden, ga ik over in wandelen. Ik merk namelijk, dat ik, als ik stop en wacht tot Rik er is om weer verder te gaan, ik dat veel vermoeider vind dan wanneer ik gewoon rustig vooruit wandel totdat Rik er weer bij is. Door die struikeling is kilometer #4 in 10:20 gegaan (ik laat mijn klokje altijd doorlopen) maar kilometer #5 is daarna weer in 9:21. Of we bijna bij de verzorgingspost zijn, vraag Rik, maar dat duurt niet zo lang meer. Zal zo tegen de 6km zijn. Hij wil daar zijn wond laten verzorgen dus of ik mijn klokje daar dan maar op pauze wil zetten. Maar dat doe ik toch niet. We nemen sowieso altijd al een lange pauze dus dat maakt nu ook niet meer uit. En ik kan de momenten van stilstand altijd terug halen en desnoods van de eindtijd afhalen. Maar tijd is niet belangrijk en is een gevolg van oliebollen eten, is het motto.

En het is nog geen 6km als we bij de verzorgingspost bij de "zwarte schuur" aankomen.

 

 

We vervolgen ons parkoers en na later blijkt dat we slechts 3:38 hebben "stil" gestaan. We hebben wel eens een pauze genomen van het dubbele van die tijd dus nu valt dat reuze mee.

We zijn net weer onderweg als we de 6 kilometer passeren in 13:46. Na 6,5km krijgen we weer een stuk heide waar de wind pal op kop staat. Dat duurt wel tot aan het 8-kilometerpunt eer we weer in de schaduw van de bomen terug zijn. Kilometer #7 gaat voorbij in 9:08 en kilometer #8 in 9:44. Nu moet ik daar wel bij vertellen dat dat de momenten zijn waarop ík de kilometerpunten passeer en dat is niet altijd gezamenlijk en ook vaak terwijl ik dan aan het wandelen ben. Dus de tussentijden zijn daarom ook niet echt representatief voor deze trail.

Het tempo van Rik is echt wel aan het zakken en ik moet mijn wandeltempo omlaagbrengen anders komt hij helemaal niet meer bij mij. Kilometer #10 gaat in 9:47 ( ik ben weer vooruit gelopen maar laat Rik wel weten dat we aan de 10km zijn) en de 11kilometer passeren we samen in 10:17. Nu wisten we al dat het "iets" langer zou zijn, volgens de aangeleverde GPX zou het 11, 27km zijn, dus we moeten nog een stukje

En aan alles komt een eind, zo ook aan deze trail.

We finishen in een tijd van 1:53:06 over 11,35 Garmin-kilometers, gemiddelde snelheid 6,02km/u of 9:58min/km En jammer genoeg is mijn fitness leeftijd hiermee ook weer gestegen van 35 naar 36 jaar 😌.

 

 

Zo, we hebben het weer overleefd. Over 2 maanden staat de volgende trail van Trail Events weer op ons programma: De Groote Heide Trail van 7,5km in Waalre op 7 juni.

En voor mij staat morgen nog de Maashorst Trail 5km (=6km) te wachten, samen met Danny en Kathy.

 

 

 

Het weer:

Zonnig maar wel straffe wind. T= 13,9ºC, Tgevoel= 12,2ºC. Wind kracht 4 (NNO)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: van 35 naar 36

VO2max: 42

HRgem: 143 bpm 

HRmax: 171 bpm op 10,21km

 

Trimloop #11 - Firefighter Mountain Trail & Walk met Marcia en Lizzie - 6km (=5,74km)

 

Ik voel de stijfheid en spierpijn in mijn kuiten nog goed, van de Hivernal Speedtrail van gisteren. Maar vandaag staat toch echt weer een trail op het programma. En dit keer in België, in Beringen, of Beverlo, waar we naar toe gaan. Ook dit is weer een stukje van de mijnstreek en dus komen we ook hier weer de terrils tegen. "We" zijn vandaag: Marcia, Lizzie en ik. 

Begin dit jaar deed ik Marcia nog een wandeltocht tijdens de Coalminers Trail in Genk, maar vandaag start die al om half 8 's morgens en dat wordt wel heel vroeg ons bed uit. Daarom hebben we destijds, bij de inschrijving, besloten om de kortste trail te doen. En die is 6km en start "pas'"om 9:45u. Dat betekent weer dat we om 8:00u 's morgens pas hoeven te vertrekken om redelijk op tijd aanwezig te zijn. Er is beloofd dat er voldoende parkeerplaatsen zijn en omdat die zo dichtbij de start zijn, is er geen bagage drop-off, oftewel tassenafgifte. Alleen zijn ze daar een beetje van terug gekomen. Er worden zoveel deelnemers verwacht dat ze op diverse plaatsen rondom het evenemententerrein, parkeerplaatsen hebben aangegeven. Of je daar maar alvast één wil uitzoeken. Heel andere koek, dus. Omdat wij als allerlaatste starten, is daarom ook de verwachting dat de dichtsbijzijnde parkeerplaatsen dan al wel bezet zullen zijn.

We hebben afgesproken dat Marcia dit keer rijdt en zij heeft de Parking Colruyt uit gekozen. De parkeerplaats van supermarkt Colruyt 

Iets na 8uur haalt Marcia mij op en de weg naar Beringen gaat vlotjes. Lekker rijden als het al licht is. Toch heel wat anders dan toen we 's morgens om 7uur in de mist naar de Coalminerstrail reden. Ik denk dat we een 3 kwartier later ook al op de Parking Colruyt staan. En dit is een hele grote parking die nog niet eens voor een derde gevuld is. 

We kleden ons om naar hardloop tenue. Ik vind het veel frisser dan ik had verwacht en dat komt ook voornamelijk door de koude wind. Ik heb alleen een shirt met korte mouwen aan maar doe toch maar mijn gele windjack er over aan. Uittrekken en ombinden kan nog altijd, als het moet.

We wandelen richting het evenementen terrein. Ik heb mijn klokje wat te laat aan gezet en die komt nu uit op 450m. Toch niet zo ver als dat het op de kaart lijkt. 

Het ziet er toch anders uit dan ik had verwacht. Het stadion lijkt wel één van voor de tweede wereldoorlog. Eigenlijk ziet alles er om heen ook uit als van voor deze oorlog. Desondanks hangt er wel een gezellige sfeer. 

We halen onze nummers op en proberen die op te spelden maar om de een of andere reden zijn de Belgische veiligheidsspelden dan ook echte veiligheidsspelden. Ze zijn zo bot of stomp dat ze bijna niet door stof te prikken zijn. Wel door de vingers, overigens. Maar uiteindelijk hebben we onze nummers opgespeld en is het afwachten op onze start. En daar hebben we nog een half uur voor, zo vroeg waren we er blijkbaar al. Dan kunnen we, of in ieder geval Marcia, nog mooi op haar gemak gebruik maken van de toiletten. Nou, dat blijkt dan vies tegen te vallen. Bij binnenkomst van het stadion, richting de kleedkamers, staat al een rij van 15m wachtende dames. En aan het begin van de rij blijkt er alleen een herentoilet te zijn met wat urinoirs en slechts 1 toilet waar iedereen dan ook voor staat te wachten.

Omdat ik niet zo nodig hoef en de urinoirs ook niet zo intensief in gebruik zijn, besluit ik verder op verkenning te gaan, in het stadion. En in de catacomben kom ik dan ook de vooroorlogse kleedkamers tegen. Weliswaar functioneel, maar het ziet er eigenlijk niet uit. Ik zou zweren dat ik hier nog legionella op zou kunnen lopen. En nog verderop kom ik zowaar nog een toilet tegen. Met maar 2 wachtenden. Even informeren en het zijn inderdaad 2 wachtenden van verschillend geslacht die op hun beurt wachten. En daarom loop ik maar even terug naar de rij waar Marcia in staat te wachten en laat haar voorzichtig weten dat ik nog een toilet gevonden heb. en zo kan ze toch nog vlugger naar het toilet dan gedacht, hoewel ze toch nog enkele dames voor heeft laten gaan want die moeten zo meteen al starten voor hun 11km trail.

 

Als we weer buiten zijn is het nog een kwartiertje wachten. De 11km staat op het punt te starten. Als die weg zijn, laten we nog onze onsie maken en dan gaan we ook maar alvast in het startvak staan. In de tussentijd komen er al wandelaars binnen die de grote medaille om gehangen krijgen.

En dan wordt er afgeteld en gaan we van start met zoals altijd een vuurwerk fontein aan de zijkanten.

 

 

En we zijn weg.

Nu heb ik van tevoren ook al het parkoers bekeken en,zoals het er uitziet, lijkt het me een vrij vlak parkoers met maar één passage over een terril. Er zal uiteraard wel wat glooiing in het parkoers zitten, maar omdat het eigenlijk nauwelijks zigzags in voorkomen verwacht ik dat het een heel stuk gemakkelijker zal worden dan gisteren. Gelukkig. Lizzie heeft de laatste tijd zelf al wat getraind en het blijkt dat ze al best hard kan lopen. Zij gaat daarom ook zelf er op uit. Terwijl wij ons al bijna achteraan in het hardloopveld bevinden, zien we Lizzie al het viaduct op stormen. Marcia maakt nog wel vlug een foto maar omdat ze geen felle kleuren draagt, valt ze dan ook niet op.

 

 

We lopen best wel in bebouwd gebied, voordat we daadwerkelijk bij de mijn komen. En we lopen dan ook nog eerst langs en over een spoor en dan komt de oude mijn in zicht. De gebouwen zien er vervallen, verwaarloosd en kapot uit. Maar misschien  moet dat juist zo? Ik weet het niet want, eerlijk gezegd, vind ik het zo geen gezicht.

 

 

En dan verlaten we de bewoonde wereld en doemen de terrils op. Toch een heel ander gezicht dan destijds in de mist tijdens de Coalminers Trail in Genk. Het stuk waar we nu op lopen is ook nog een heen-en-weer stuk. We komen nu de wandelaars tegen die op de terugweg zijn. Straks lopen wij hier ook weer.

Richting de terrils begint het parkoers lichtjes omhoog te lopen. En we krijgen een splitsing. We moeten rechtsaf en omhoog terwijl andere lopers, die ons tegemoet komen op dezelfde plek linksaf slaan. Die doen hier 2 rondes. Verderop weer een splitsing. Nu moeten wij naar links terwijl de lopers voor de 2e ronde, rechtsaf moeten, naar nog een stuk zwaarder parkoers, maar ook zij komen daarna weer terug op deze splitsing en volgen dan ook weer ons parkoers. M.a.w. we zullen hier gedubbeld worden. En omdat het een heen-en-weer parkoers is, is het redelijk smal en moeten we wel rekening met elkaar houden. Zodra het heen en weer parkoers voorbij is, is dat gelukkig over. Maar nu begint voor ons het klimmen. Nou ja, klimmen... Het parkoers gaat gewoon omhoog en op een gegeven moment ook wel steil, maar als je dat vergelijkt met het klimmen van gisteren, dan is dit wel een peulenschil. Toch moeten we dit ook wel wandelen doen. We gaan overigens niet een helemaal naar de top maar als het weer even vlak is stoppen we wel even om wat foto's te maken (en op adem te komen.) In de verte zien we dat het regent. Gelukkig ver weg.

Weer op pad gaat het opeens toch nog stevig omhoog. Volgens mij de enige zigzag op ons parkoers.

 

 

Wat daarna volgt is alleen maar afdalen. In het begin wat steil en uitkijken geblazen over het losse grind. Wel een vreemd gezicht dat hier niet dat zwarte kolengruis is te zien. Eenmaal onderaan de terril gaat het nog steeds langzaam omlaag. Omdat we de heenweg kennen, weten we ook dat we nu eigenlijk alleen nog maar omlaag gaan. En dat is gunstig, want voor ons loopt al 3km een dame die om de haverklap stil staat. En zo komen we heel langzaam dichterbij. Zou mooi zijn als we die nog voorbij kunnen gaan. Maar we hebben wel al 5,5 zware kilometers van gisteren in de benen en nu ook al weer een aantal. 

Terug bij de mijn zijn we bij haar maar hier stoppen we even om een selfie te maken met de locomotief op de achtergrond. en dan weer door.

 

 

Nu heeft ze wel weer een voorsprong maar wij gaan haar gewoon weer rustig achterna. Op het moment dat ze weer aan de wandel gaat, passeren we haar. Niet voor lang want niet veel later rent ze ons weer voorbij en dat terwijl we gewoon aan het dribbelen zijn. Ze heeft er blijkbaar de sprint in gezet. Maar we moeten nog een kilometer. We laten ons niet gek maken.

Op het viaduct moeten we nu via een trap naar beneden. Dat scheelt wel een heel stuk met de heenweg. En nu gaan we wel bij haar, erop en er over en we zetten er nu flink de pas in, richting de finish. En we finishen uiteindelijk op mijn klokje in 47:49 over 5,74km en dat is behoorlijk rap, na gisteren. Gemiddelde snelheid 7,2km/u of 8:20min/km en dat is ook heel mooi voor een trail.

Mijn officiële uitslag is ook 47:49 en een seconde eerder dan Marcia omdat ik blijkbaar net een stap eerder over de tijdmat ben gestapt. Maar wel mooi toch 7 seconden losgelopen van die dame.

 

 

Lizzie is al een tijdje binnen en die heeft haar trail in een officiële tijd van 34:50 afgelegd. Over de 5,74km die mijn Garmin heeft geregistreerd is dat toch mooi 9,9km/u of 6:04min/km. Zonder die terril had ze dus gemakkelijk boven de 10km/u uit kunnen komen.

We krijgen onze medaille en een alcoholvrij Erdingen biertje, ook Lizzie, want het is immers alcoholvrij. 

We gaan nog even met zijn drietje met de medaille op de foto en dan gaan we ook weer wandelend terug naar de auto. Onderweg maak ik nog een foto van de bijzondere Sint-Theodarduskerk.

Nu ik mijn klokje wel op tijd heb aangezet, blijkt de afstand van de finish tot de auto 580m te zijn. Helemaal niet zo ver, dus.

 

 

Het is pas 10 over 11 als we al weer vertrekken richting Veldhoven en als ik dan rond 12 uur weer thuis ben afgezet, ben ik toch een uur eerder thuis dan dat ik in mijn tijdschema had ingeschat.

Mooi toch. 😀

Het was in ieder geval weer een mooie loop met een mooie knots van een medaille.

Nu maar eens afwachten hoe de spierpijn zal zijn na zo'n zwaar weekend.

Het weer:

Bewolkt en frisjes. T= 12,8ºC, Tgevoel= 11,4ºC. Wind kracht 2 (ZZW)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 36

VO2max: 42

HRgem: 140 bpm 

HRmax: 162 bpm op 4,1km