Het begint goed. De ingepakte spullen staan klaar.Maar dan begeeft een ritssluiting het. Niet meer te repareren. Zit er niets anders op dan alles weer over te zetten, naar mijn sporttas dan maar.
Als ik wil vertrekken kom ik er pas achter ik de auto nog niet sneeuwvrij heb gemaakt. De sneeuw is niet zo'n probleem. Het ijs onder de sneeuw wel. En daarna het ijs op de weg ook. De wijk is één ijsmassa en de ABS spring onherroepelijk aan. Toch blijft de Mégane Scénic nog zeker enkele meters doorschuiven terwijl de snelheid amper iets meer dan stapvoets is. Dus: uitkijken geblazen. Ik besluit daarom niet binnendoor, maar de grotere wegen naar Duizel te nemen. Niet dat dat wat uitmaakt want die zijn helemaal niet gestrooid. De fietspaden zijn ook een ijsbaan. Blij dat ik op de weg rij. En blijkt Duizel afgesloten. te zijn. Tenminste, de "grote" weg. Ik word toch weer terugverwezen naar de binnenwegen. T.o.v. de wegen in Veldhoven zijn deze wel goed begaanbaar.
In Duizel even bijkletsen, de Mégane Scénic in de garage plaatsen en iets na elven vertrekken we richting Cadzand Bad.
De weg gaat over België en dus gaat mijn internet van mijn smartphone tijdelijk uit. Pas in de buurt van Sluis gaat-ie weer aan, maar er is nog geen internet. Mijn tweet dat ik terug ben in Nederland wordt maar niet verstuurd.
Eenmaal in Cadzand Bad gaan we eerst het strand op met de 2 honden. Helaas zijn alle strandtenten gesloten en uiteindelijk gaan we maar naar een restaurantje in het dorp om te lunchen.
Daarna is het tijd waarop we in ons vakantiehuisje "d'Egelantier" mogen.
Hetzelfde huisje als 2 jaar geleden.
Er is ook draadloos internet. Reden dat ik mijn laptop ook maar heb meegenomen.
Later op de avond arriveren de zus van Dorie en haar man ook.
Na het avondeten brengen we de rest van de avond door lezen, tv en triomino's