Training - Vrijbuiterstraining *NOT*

Nu was ik vanmorgen al heel vroeg wakker. Om half 7 zelfs. En het eerste wat me opviel was de harde regen die tegen de dubbele beglazing striemde en de harde wind die hoorbaar om het huis woei.
In afwachting van een wat later tijdstip trek ik dan maar het dekbed weer over mijn linker-oor.
9 Uur,en het is niet veel beter geworden, behalve dan dat er al wat daglicht is. Naar buiten kijken geeft nog niet veel hoop op een weersverbetering.
Ik wacht gewoon nog even. Waarop? Op de klok van half 10. Voor mij de laatste kans om Carla te appen mocht ik (weer) niet komen.
Half 10. Het is zo ver. De moesson is nog niet voorbij en ik laat voorzichtig Carla via WhatsApp weten wat ik van het weer vind en wat dat voor mij voor de training kan betekenen. Dat ik dus niet ga komen als het zo door blijft gaan. Carla wordt ook niet blij van het weer maar zal toch wel richting de Vrijbuiters gaan. Ze gaat er vanuit dat het straks droog zal zijn.
Ik schrijf half 11 en buiten gaat het nog erger te keer dan de uren die voorbij zijn gegaan.
Half 11 is ook echt het beslissingsmoment tussen wel en niet gaan. Nee, dat gaat hem niet worden, ik ga gewoon klussen doen die gedaan moeten worden.
Kwart voor 11. Hoe is het mogelijk. Niet alleen regent het niet meer, ook de zon schijnt nu volop en de lucht is helemaal opengetrokken. Maar helaas, nu nog omkleden in sporttenue en naar de Vrijbuiters rijden heeft geen zin meer. Dan had ik uiterlijk 5 minuten geleden al moeten vertrekken. Dit is wel ongelooflijk balen!
Dan maar om 12:00u op de koffie.
En daar hoor ik dat het inderdaad droog was tijdens de training maar dat Herman en Carla de smalle paadjes dit keer hebben ontweken en ook veel brede paden vanwege de grote plassen.

Heel anders zo'n dag als vandaag...

Om 11 uur Vrijbuiters training en aansluitend de nieuwjaarsgroepsfoto. Tenminste, dat is wat voor vandaag op het programma staat. Alleen toen was nog niet bekend wat voor weer we vandaag zouden krijgen. De waarschuwingen zijn niet mals. En blijkbaar ook terecht. Vanmorgen om 9 uur al meldden de social media al 200 ongelukken op de weg t.g.v. de gladheid. Ja, ook hier in Veldhoven ligt 3cm. sneeuw en schijnt het, samen met de vorst van afgelopen nacht, behoorlijk glad te zijn. En dat is nog maar het begin want tegen de middag zal de ijzel vanuit het westen ook Noord-Brabant bereiken.

Om 9:09 komt de mail van André binnen: "Vanwege de gladheid is besloten om vandaag de training van de Vrijbuiters te schrappen. Traktatie van André is dan ook volgende week". Dat is dus duidelijk en natuurlijk het meest verstandige op dit moment.

Heb ik dus wel de ochtend vrij in voorbereiding op het middagprogramma, nl. op bezoek bij neef Denny in Landgraaf. Ook nicht Nidah komt daar, helemaal vanuit Hoorn. Maar er is code oranje afgegeven.

Ik app wat heen en weer met zus Mary, of het wel doorgaat en zo. Nidah blijkt al onderweg maar zal nog wel 4 uur onderweg zijn. Gezien de berichten die ik intussen uit de omgeving van Eindhoven hoor is dat nog best wel positief. Naast de talloze ongevallen blijken ook de A2, A50 en A67 tijdelijk te zijn afgesloten en pas na 12uur weer vrijgegeven. De maximum snelheid bedraagt echter nog maar 20km/u.

Intussen is het gaan sneeuwen/regenen/ijzelen, precies zoals voorspeld.

Danny, Anoek en de kinderen komen langs. Ze willen gaan sleeën in het park.

Ik ga mee en app Mary dat het mij verstandiger lijkt om vandaag toch maar niet naar Landgraaf af te reizen. Ik moet nl. ook nog terug zien te komen en ook het treinverkeer laat op de reisplanner de nodige uitvallende treinen zien.

Ik pak mijn camera en ga ook richting park. En het is echt glad. het is lastig lopen over de sneeuw en vooral platgereden stukken maar nog erger zijn de stukken die zijn schoongemaakt. De ijzel verandert die stukken in ijsvlaktes. Damian en Kay sleeën er al op los. Erg lang blijven we niet want de wind maakt het voor de wat mindere bewegers stevig koud.

En zo eindigt een eigenlijk vol geplande dag gewoon in het kijken naar een paar opgenomen films.

In de bios: Mission Impossible: Rogue Nation

En dat doen we, Kathy en ik, vanavond als VIP. Met onze Pathé Unlimited Goldcard kost het ons nog maar 10 Euro extra. Dan mogen we een uur van te voren ons tegoed doen aan kleine hapjes, drank, ijs, koek en van alles wat er in de VIP-lounge voor handen is. Nou reken maar dat we ons er daadwerkelijk goed aan gedaan hebben. En dan zijn we pas op de helft, want als het tijdstip van de start van de film nadert, slaan we nog meer dan voldoende proviand in voor tijdens de film. Ik heb al 2 biertjes achter de kiezen en met 2 blikjes Grolsch Radler, daar moet ik de film wel mee doorkomen, naast het bakje M&M crispies en een Magnum ijsje en samen met Kathy nog een grote zak Lays chips met Joppiesmaak. Over de voorraad van Kathy zal ik maar zwijgen. En dan te bedenken dat ze aan de balie nog eens vroegen of ze nog wat voor ons moeten halen. Man, we kunnen het nu al niet meer sjouwen. Volgende keer maar een grote tas meenemen... Op naar onze ruime en luxe seat, zoals dat heet, en dat op de mooiste plek in de IMAX-zaal, vinden wij. Even krijgen we nog buren naast mij, maar als iemand van het bioscooppersoneel voor alle zekerheid hun kaartjes controleert kiezen ze toch maar eieren voor hun geld. Bijbetalen willen ze wel, maar € 15,00 extra per stoel is hen toch wat te gortig.

De film:

De 5e alweer en dat terwijl nummer 6 al in de maak is. Ook dit keer draait het om spionage. Door de vele trailers en reclames op tv weten we al dat we op mooie stunts kunnen rekenen. Maar dat is nog niet alles. De film zit boordevol actie. Van geweld, gevechtsscenes tot bloedstollende achtervolgingen. Met wel degelijk een verhaallijn, ook al voorzien van de nodige verrassingen. En ook nu wordt humor niet geschuwd. Het is 2½ uur boeien. Voor mij in ieder geval wel.

Voor de liefhebber van actiefilms een regelrechte aanrader. Het wachten is nu op deel 6.

Maar ondertussen komt in November James Bond ook met een nieuwe film uit.

Vrijbuiters - zeldzaam, maar toch, nu even niet....

Na telefonisch overleg, gisteren, is besloten om de reguliere training van vandaag af te gelasten. De reden is het extreme weer, of beter gezegd, de voorspellingen van de verwachte extreme temperaturen. Die variëren nog wel met maxima tussen de 38ºC en 42ºC, afhankelijk van welke app je op de smartphone raadpleegt, of naar welke weerman of -vrouw je op televisie kijkt. En hoewel het toch dagelijks afwachten is hoe, en welke voorspelling enigszins correct is, de algemene waarschuwing is toch dat voorzichtigheid geboden is. Met name de "ouderen" onder ons moeten het wat kalmer aan doen en de volle zon sowieso vermijden.

Nu bestaat ons clubje Vrijbuiters niet bepaald uit de jongste generatie. Nee, nee. Over een maand mag ik me met 60 jaren weer een stapje verder richting pensioengerechtigde leeftijd wanen, maar daarmee ben ik meteen de op één na jongste man aan boord. (Alleen jonge hond Hans moet dit jaar nog 54 worden). De leeftijd van de overige heren ligt al tussen de 65 en 81 (!).

Bij de dames van hetzelfde laken een pak. Met Dorie als jongste (deze maand 53) liggen de overige leeftijden tussen de 57 en 76.

Kortom de Vrijbuiters behoren ook tot de groep "ouderen", hoe sportief dan ook. En dus doet ook het clubje de "Vrijbuiters" er verstandig aan om vandaag de training niet door te laten gaan. Uiteraard mag iedereen er toch zelf voor kiezen om alsnog te gaan. Voor de de wandelaars ligt het namelijk toch iets anders dan voor degenen die aan de intensievere training meedoen.

Het komt niet vaak voor dat een training niet door gaat en dit is dan één van die uitzonderingen.

Intussen zijn de voorspellingen voor vandaag al naar beneden bijgesteld, maar dan nog....

Trimloop - geen trimloop, fitness - geen fitness

Als ik naar buiten kijk zie ik een behoorlijk onstuimig weerbeeld. Het regent en als ik de weer-app op mijn smartphone moet geloven, ook nog met windkracht 5. En dan zouden we vandaag nog voor een laatste trainingsloop naar de GVAC trimlopen gaan. Echter al vrij vroeg krijg ik de Whats-app van Dorie binnen, dat ze naar de fitness gaat i.p.v. GVAC. Ik kan me dat goed voorstellen. Dat kan ik dus ook mooi gaan doen. Binnen trainen op de loopband is ook niet verkeerd.

Verder moet ik vandaag de dienstauto op halen die ik maandagochtend nodig heb. Kan ik ook nog wat werk afronden op kantoor. Op de terug weg kom ik ook langs de fitness. Bingo, 2 vliegen in één klap.

Met het fietsen naar het werk heb ik geluk. Het regent dan wel pijpenstelen maar dankzij de poncho en regenbroek blijft de nattigheid beperkt tot mijn eigen zweet. Die westenwind in mijn rug was dan ook erg welkom. Helaas is dat werken toch wel een stuk meer dan ik heb ingeschat. Inmiddels is het half 2 gepasseerd als ik de computer op kantoor afsluit. Nee, dat wordt toch geen fitness mee. En och, ik moest toch al klaar zijn. Kan ik mooi nog nagenieten van deze eerste onstuimige zondag na de omschakeling van winter- naar zomertijd.

GVAC baantraining - sorry Marjolijn, maar ik heb mijn portie al gehad vandaag.

Na een hele dag in harde wind en regen vind ik het vanavond wel genoeg.
Ondanks dat het nu droog is heb ik nog maar weinig goesting over om naar de baantraining te gaan.
Volgende keer maar weer....

Trimloop - Pinkserloop Eersel 10km (DNF)

Voordat ik vandaag richting Eersel vertrek heb ik nog even mijn bericht uit mijn blog van de Pinksterloop van het vorige jaar er even op nageslagen.

Toen was ik nog niet zo ver met mijn conditie en kon ik er maar net een 57:00 uitpersen.

Vandaag de dag ben ik helaas nog geen stap verder, eerder terug gezet.

En dan is het vandaag ook nog eens bloedje heet.

Met de ervaring van gisteren bij de GVAC Trimloop weet ik al dat het heel moeilijk zal gaan worden. Het wordt gewoon heel langzaamaan starten, rustig aan doen, veel drinken. En als het niet gaat gewoon uitstappen want het zijn gelukkig 4 rondjes van 2,5km.

Ik vertrek wel vroeg want ik wil wel op tijd zijn en mijn auto kwijt kunnen. Zo vertrek ik al om 9u45 en voor dit keer pak ik een keer de "snelle" route die ik eigenlijk nog nooit eerder heb gepakt, nl., die van over de snelweg. En dat werkt, moet ik zeggen want al 13 minuten later sta ik al geparkeerd en wel op de parkeerplaats van het zwembad in Eersel.

Het zonnetje doet zijn uiterste best om iedereen levend te verbranden maar op mijn Samsung S4 zie ik toch een dreigend bericht dat het tussen 11 en 12 uur onweer te verwachten is. Eventjes maar de wereld in twitteren....

Op de Markt in café De Mert heb ik zo mijn nummer al in bezit. Denk ik dat ik al vroeg ben zit er al een hele kudde aan de koffie op het terras. Ook nu best wel veel GVAC-ers. Alleen mis ik Peter Kramer die eigenlijk hier foto's zou komen maken.

Na even wat bijkletsen hier en daar inclusief wat foto's, maak ik me ook maar gereed voor de start. Daarvoor mogen we gebruik maken van het zaaltje achter het café. Een keurig omgebouwd zaaltje en.... ook nog eens voorzien van airco.

Na eerst de jeugd aanschouwd te hebben doe ik nog een korte warming-up voor ik me naar de start begeef. Een ander trouw loopmaatje gaat er vandaag ook het beste van maken. Ik ken eerlijk gezegd niet eens zijn naam, maar is wel een bekende verschijning bij trimlopen. In ieder geval zal hij het niet in het uur halen. Nou, ik ga er in ieder geval vanuit dat ik dat wel moet halen, maar zo niet, dan nog niet getreurd. Alleen start hij vooraan terwijl mijn plaats toch echt ergens achteraan is. Nee, mijn ervaring is al dat bij stratenlopen, en ook hier, erg hard gestart wordt. Dat zou mijn eerste kilometer, die per definitie rustig aan moet, danig in de war kunnen sturen.

En direct na de start schiet het hele veld ook als een gek weg. Laat ik het hierachter maar rustig aan doen.... Maar net 300 meter onderweg enik zie Jürgen al aan de wandel.

Of er iets mis is... "Nee, gaat niet, stop er mee....", is zijn antwoord, maar vervolgens gaat hij er weer vandoor. En 200 meter verder is het gedaan. Hij stapt echt uit.

Ik vervolg rustig mijn weg, maar ook mij gaat het niet voor de wind. Ondanks het lage tempo en mijn bekende hijgkwartier" snak ik al naar adem terwijl we nog lang niet bij de eerste kilometer zijn. Ik ga even over op wandelen. Even op adem komen en daarna aansluiten bij wat achterblijvers.

Het 2-km. paaltje gaat voorbij in 6:14. Bewijs dat ik toch echt niet te hard van start ben gegaan.

Dat geeft weer moed en ik sluit me aan bij de 2 laatsten van het veld, 2 dames. Lekker, een heel laag tempo. "Het wordt niet meer dan 5km.", heb ik al besloten. En dan maken de dames opeens plaats voor mij. Nou, ik was niet van plan voorbij te gaan hoor, maar blijkbaar staan ze erop en dus toch maar voorbij. Had ik dus niet moeten doen want opeens is het voorbij.

Opeens weer helemaal buiten adem. Mijn hart bonst tot in mijn keel. Ik stop onmiddellijk. Wandelen dan maar. Ik heb het al opgegeven. Nog voor ik bij het 2km-paaltje ben aangekomen hebben de 2 eerste lopers me al gedubbeld.

Moeizaam wandel ik door, hier en daar nog met wat toeschouwers aan de kant kletsend. Bij de finish aangekomen, meld ik me af. En nog steeds gaat mijn hart te keer in mijn borst.

Het kan haast niet van de warmte kunnen komen. Daar heb ik gewoonweg nog veel te weinig voor gelopen. En trouwens ook nog eens niet bepaald in een hardlooptempo.

Ik nestel me nu maar op het terras en maak maar van de gelegenheid gebruik mijn collega GVAC-ers te fotograferen. Dat kan ik nu meteen ook van de prijsuitreiking doen.

In tegenstelling tot vorig jaar gaat het dit keer niet zo rap. Dat is niet zo gunstig omdat intussen de blauwe hemel veranderd is in een dreigende donkergrijze wolkenmassa. Als dan de wind opsteekt is het wel duidelijk: We houden het niet meer droog.

In rap tempo worden de terrasjes ontruimd en als de regen plots met bakken tegelijk naar beneden komt zoekt iedereen zijn heil in de kiosk waar de prijsuitreiking zal plaatsvinden.

Niet iedereen wacht die prijsuitreiking af. Paul Peeters houdt het voor gezien en dan blijkt ook nog dat hij eerste was geworden in zijn categorie. Een kwestie van op tijd meedelen denk ik dan.

In de kiosk wordt dan alsnog de prijsuitreiking gedaan en schiet ik wat schamele plaatjes.

En dan is het tijd om naar huis te gaan. De capuchon in mijn trainingspak is er vandaag voor het eerst uit geweest en heeft zijn diensten al bewezen.

Onder weg naar Veldhoven is de korte maar hevige onweersbui, want dat was het, goed te zien. De wegen zijn bezaaid met takken en bladeren. Overal zijn wegafzettingen omgewaaid.

Maar daarna is het weer rustig.

Eenmaal thuis kan ik de bevindingen van vandaag eens goed overpeinzen.

Conclusie:

Nee, geen hartklachten. Het is die verkoudheid, die kriebelhoest die de boosdoener is. De stevige, niet te stoppen hoestbuien die zo nu en dan de kop op steken, die zijn de oorzaak van de druk op mijn borst. Ik zal daarom proberen die hoest zo veel mogelijk uit te stellen.....

Trimloop GVAC - 10km. Niet erg om even te wandelen.

De titel verraadt het al: vandaag heb ik even gewandeld.

Het doel voor vandaag is een grote en kleine ronde te doen bij GVAC Trimlopen, goed voor 10,2km.

Tempo 10km/u. Op tijd er zijn om van te voren nog een warming up te doen, c.q. in te lopen.

Nou, tot nu toe aan alle voorwaarden voldaan.

Dorie staat al gereed in kort broek. Ik ook, maar niet in korte broek. Nee hoor, in lange broek, nog steeds, winterlegging nog wel. en mijn T-shirt met korte mouwen gaat ook nog over een shirt met lange mouwen. En nee, ik heb mijn handschoenen toch maar niet aan gedaan.

Aan de start staan wel heel veel korte broeken te glimmen in de stralende zon, maar ook veel blote armen. Ach, ik heb er geen last van. Net zo min dat ik last heb van de "warmte", want eerlijk gezegd, echt warm vind ik het nog niet.
Ik heb zelfs nog steenkoude handen. En dat ondanks die felle zon.

Na de speech van Theo is het tijd om terug te tellen van 3 naar 1 en na "Start" vertrekken we.

Al snel sluiten we aan bij Noud en Anita. Tempo lijkt me wat ambitieus maar laten we maar eens zien waar dat ons naar toe brengt. Op kilometer 1 staat de digitale klok stil op 5:50 wat betekent dat we 10 sec. onder ons "schema" lopen.

Op "Wat doen we", antwoord ik Dorie dat we gewoon doorgaan. Het gaat immers lekker zo. We zien wel waar het schip strandt. Dat laatste denk ik overigens...

We volgen het tempo van Noud en Anita, 5:50 per kilometer, maar voor hen is dit al de 2e ronde. Voor Anita wordt het wat te zwaar en tussen kilometer 4 en 5 moet ze in de wandelpas. Terwijl wij onze weg vervolgen voel ik wel dat het tempo verder stijgt en na 5½km. probeer ik niet meer bij te blijven en er ontstaat een gaatje. Dorie neemt gas terug en Noud doet er nog een schepje bovenop.

Na de doorkomst op de baan gaan we een tandje of 5 terug in tempo. Maar of dat op tijd is... 

Opnieuw op het 1 kilometerpunt is de snelheid drastisch terug gelopen. Zo ook de energievoorraad. Linksaf door het Oeienbosch en ik merk al dat ik even moet resetten. Op het 2-kilometerpunt van de kleine ronde geef ik aan dat ik even moet wandelen. Dorie loopt door, in eerste instantie nog denkend dat ik een grapje maak, maar nee hoor, eventjes herpakken.

Terwijl Dorie alleen verder gaat, wandel ik het stuk tot aan de Moormanlaan om vandaar af weer in lichte draf door gaan. Meer dan een uitlooptempo is het niet, maar altijd vlugger dan wandelen. Intussen voel ik ook een blaar opkomen onder mijn linkervoet.

Ik heb voor de kleine ronde verder geen referentiepunten en weet zo niet hoe ver ik nog te gaan heb en op welk tempo ik nu ga.

Uiteindelijk heb ik op de meet met een eindtijd van 1u03:13 maar liefst 2 minuten en 13 seconden toegegeven op Dorie. En dat over een afstand van slechts 1,9km., en dat is toch best wel veel.

Ik hoef nu niet uit te lopen want dat heb ik de laatste 2 kilometer al gedaan. Toch ben ik behoorlijk moe. Ik ben er stil van, merken ze in de kleedkamer al op. Maar ben desondanks niet ontevreden. Ik heb er gewoon bewust voor gekozen om die eerste grote ronde in een wat hoger tempo dan gepland te lopen. Alleen jammer dat ik de volledige rest afstand niet in een lager tempo kon afwerken. Maar dat komt nog wel. Vast en zeker. Volgende week in Hapert pakken we het sowieso anders aan. Dit was slechts training.

Het klinkt gek maar eenmaal thuisgekomen heb ik het nog steeds helemaal niet warm. En dat terwijl het zonnetjes nogal zomers te keer gaat. Aan mijn koude neus en handen merk ik daar dus helemaal niets van. Zouden mijn kolen dan toch in één ronde helemaal opgebrand zijn?

Bikkel-baantraining bij GVAC

Ze zullen een keer wel gelijk hebben, die weervoorspellers. Regen, dat gaan we krijgen vanavond. En ja hoor, terwijl het weer een keer vroeg donker is geworden (de laatste tijd verheugeden we ons al op de lente met die steeds langer wordende daglicht-dagen) valt de regen er al met bakken uit. Het zou tot ver in de avond niet veranderen. Nou, leuk zo'n verwachting na zo'n kutdag op het werk. En dan wil je toch voor de broodnodige ontspanning gaan sporten, want dat is goed. Jaja...

In de kantine van GVAC blijkt ook wel dat lang niet iedereen het met die stelling eens is. Ik schat dat het aantal bikkels nog maar de helft is van wat er normaal gesproken staat te popelen om het roze tartan te treiteren. Toegegeven, ook ik heb een behoorlijk aantal keren hoopvol op het whatsapp bericht zitten wachten, maar Dorie is onverbiddelijk en bikkelhard en dus wordt het gewoon naar de training gaan, vanavond.

De verdeling is gemaakt en zoals gewoonlijk wacht groep 1, mijn groep, geduldig op de trainer. Marjolijn vindt het weer, terecht, niet geschikt om loopscholing te doen. Jaja, wat nu. De een stelt een training voor in de sporthal, Jo denkt meer aan rondjes lopen binnen in het sportcomplex en zelfs een keer theorie in plaats van praktijk maakt geen schijn van kans. We moeten gewoon naar buiten waar je naar de vogels kunt fluiten. Bah bah,wat een vies weer. Met liters tegelijk valt het uit de hemel. Na 2 rondjes warmlopen ben ik nog niet echt warm en na het 3e rondje "treinen", is het genoeg geweest. Tijd voor de kern.

Dat is vandaag een minutenloop.

We doen vandaag runs van telkens 1-2-3-4-5-5-4-3-2-1 minuten waar we beginnen met de eerste run "hard", 85% van de 6-minutentest de volgende run "harder", 90% van de 6-min.test en dan weer hard-harder-hard enzovoorts tot het einde. Tussen de runs 1 minuut wandelen.

Ik laat het klokken over aan Dorie met haar GPS-apparaat. Ik kan toch niet goed op mijn watch kijken en dus wordt het voor mij weer een loop op gevoel en proberen Dorie bij te blijven. We spreken ook niet af hoe snel hard "hard" is en hoe snel "harder". We zien het wel. De resultaten staan hieronder.

Naarmate de tijden langer worden wordt het ook vechten tegen de slechte conditie. Dorie heeft er echter totaal geen moeite mee. Terwijl ik al mijn energie concentreer naar mijn benen, klets Dorie er op los. Ook Lian, die met ons meeloopt, lijkt het weinig voor te stellen. Ik ben er stil van. Tijdens het uitlopen, tijdens de cooling down, in de kleedkamer, thuis.... Ik ben gewoon weer moe. En stijf.

Zondag wacht in Valkenswaard weer een zware strijd. Die heb ik tegen Dorie bij voorbaat al verloren, maar tegen mezelf wil ik die wel winnen door dit keer 3 rondes te gaan doen...

Superrrr Bikkelssss.....

Dat zijn wij. Wij, die de zware noordwesterstorm, gepaard met hevige regenval, trotseren om vanavond de baantraining te gaan doen.

Ik verwacht ook een veel lagere opkomSt. Vanavond is immers pakjesavond en dat zal ook wel enige vertraging op lopen nu de Goedheiligman door de storm zich veel behoedzamer over de daken moet manoeuvreren.

Bij binnenkomst in de kantine is het wel heel erg rustig, maar dat was het op de parkeerplaats ook al. Er schijnen twijfelS te zijn. Moet het nu wel of niet doorgaan. Uiteindelijk gaat het wel door. Uiteraard in aangepaste vorm. Behalve voor Anneke dan. Zij is de enige wandelaar en zij keert daarom ook maar huiswaarts. De overige groepen, zo daar al sprake van is, gaan wel aan het "werk".

Wij, en dat is groep 1, zijn met 4 personen, 2xman en 2x vrouw, het beste vertegenwoordigd. Trainer Jos, van groep 2, zal zich ook bij ons aansluiten. Hij heeft niemand. Het wordt ook voor ons een aangepaste training, dat mag duidelijk zijn. Die 6x5minuten gaan vandaag niet door.

We beginnen eerst met het rondje inlopen en de ronde warming-up oefeningen. Daar maken we meteen kennis met de harde wind die vooral op het tweede deel van de eerste bocht goed te merken is. Gelukkig is het wel droog. Nog droog, want als we de alternatieve kern gaan doen begint het te regenen. 

Die alternatieve kern bestaat uit 5x600m in eigen tempo. Ik heb helaas, en hoe is het mogelijk, mijn horloge niet om. Dat wordt dus geen tijden registreren. Daarom ga ik het ook lekker rustig aan doen, gewoon met de anderen mee.

Maar die regen gooit wel wat roet in het eten. Het is nu echt ploeteren op het het wind-tegen-stuk.

De eerste run loop ik samen met die andere man maar die sluit daarna weer bij de dames aan. Maar Marjolijn, die intussen ook is aangesloten, werkt samen met mij de overige 4 runs verder af. Pas bij de laatste run houdt het op met regenen en valt de wind opeens ook een heel stuk terug. Op weg naar de cooling down, die we binnen doen, is het in ieder geval weer droog.

Tijdens de cooling down zie ik Harrie Welp in de kantine wat mistroostig uit zijn ogen kijken. Tja, verder niemand in de kantine. Zou er nog wel iemand voor de 8-uurs training komen?

Wij sluiten de cooling down af met de mededeling dat wij Super Bikkels zijn. En terecht!

Als ik op weg naar huis naar de auto loop zie ik Harrie in gezelschap van 2 anderen zijn rondjes op de baan trekken. Ook hij is dus niet voor niets gekomen.

Een gezellige en intieme training en ook weer erg vroeg thuis, dit keer....

De Vrijbuiters hebben niet ge-Vrijbuit

In het steekbeestenseizoen zie je me niet of nauwelijks bij de Vrijbuiters.
Voor de die-hards was het vandaag echter ook afzien.

Hoewel de weervoorspellers en weerberichten-apps onweer en regen in de middag voorspellen, begint het tegen een uur of 11 al aardig te verdonkeren in Zeelst-Oost.

En dan begint het van het ene moment op het andere plotsklaps hard te waaien. Héél hard. Er vliegt van alles door de tuin. Niet veel later breekt het wolkendek open en ja hoor, eindelijk is Veldhoven aan de beurt voor een onweersbui.

Bij de Vrijbuiters in de bossen hetzelfde verhaal, maar de die-hards houden het dit keer toch maar voor gezien. Er wordt vandaag niet getraind.

Héét..........