Gezondheid - Eerste keer weer buiten en wandelen - 4,03km

Na 5 dagen ziek is het nu weer eens tijd om te checken of ik ook echt weer beter ben.

De training met Rik is voor vandaag nog afgezegd en ik ben van plan om eventjes naar buiten te gaan voor een rustig wandelingetje.

En zo ga ik om een uur of 12 de deur uit. Het is meteen een mooie gelegenheid om te kijken hoe ver de wegwerkzaamheden zijn aan de Peter Zuidlaan en vooral de Julianastraat en de aansluiting op die straat.

Onderweg maak ik een hoop foto's.

De route is door het park naar de Peter Zuidlaan, waar de stoep al is verdwenen en dan over het kronkelpad richting David Lloyd. Ik volg het sintelpad langs het talud langs de Julianastaat maar dat houdt nog steeds abrupt op en ik moet omhoog het talud op om de weg te vervolgen. Maar aan het einde van het talud, waar het pad er nog ligt, is ook een nieuw voetpad/stoep aangelegd. In plaats van door de Beatrixstraat, ga ik nu over die nieuwe stoep door de Julianastraat richting de Broekweg.

Er wordt nog flink aan de weg getimmerd. Dat moet ook wel, want aanstaande maand, 12 mei, gaat die officieel open, maar uit ervaring in mijn eigen vak weet ik dat dat altijd zo druk en rommelig is, vlak voor een oplevering maar dat het, hoe dan ook, maandag gewoon open zal zijn.

 

Eenmaal op de Broekweg, loop ik weer terug via Margrietstraat, Irenestraat en 't Honk en via Severinuslaan en Kruisstraat terug naar huis. Op de Kruisstraat komt de bus me nog voorbij. Ik check mijn horloge: 12:38u en volgens de dienstregeling moet die om 12:47 vertrekken. M.a.w. als je 8 minuten voor vertrek van de bus al bij de bushalte zou hebben gestaan, dan heb je de bus al gemist. 😮 Helaas is dat altijd al zo geweest en ook ik heb daar ook al ervaring mee gehad.

 

De afgelegde afstand die ik gewandeld heb blijkt 4,03km te zijn geweest en ik heb er 48:45 over gedaan, oftewel 12:06min/km en dat is een mooi rustig tempo. En het ging gewoon weer lekker en niet moe. Ik denk wel dat ik weer beter ben. Gelukkig.

 

 

Het weer:

Zonnig. T= 12,2ºC, Tgevoel= 10,0ºC. Wind kracht 3 (N)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 34

VO2max: 42

HRgem: 85 bpm 

HRmax: 102 bpm op 3,17km

 

 

Gezondheid - Plotseling ziek, buikgriep?

Het is nu, met vandaag meegerekend, 5 dagen geleden, op donderdag 1 mei, het zou een warme dag worden en ik heb voor die dag geen echte plannen. Vrouwlief vind het niet verstandig om te gaan hardlopen en hoewel dat eigenlijk wel het plan was, zie ik daar ook van af. De reden is dat ik me nogal stijf voel. Overal pijntjes, spierpijn of zo. Ik besluit daarom naar boven te gaan, naar mijn man-cave, wat dingen op mijn computer doen.

Eenmaal boven verandert dat. Ik voel me steeds slechter worden. Duizelig. Ik besluit "even" in bed te kruipen. En dat was het dan.

Ik krijg het koud. Steenkoud. Ik ril er van. Alles doet pijn. Mijn darmen gaan te tekeer. Ik herken er de griepverschijnselen in. Maar zo ineens. En zo duizelig. Of is het hoofdpijn? Ik begin te hijgen en kom ook nog in ademnood. Ik woel en draai in bed en weet niet eens of ik nu geslapen heb of dat ik constant wakker ben. Vrouwlief komt nog wel een kopje thee brengen maar dat gaat er amper in. En ik moet toch echt ook nog naar het toilet voor nummer 1. Dat gaat met de ogen dicht omdat ik zo duizelig ben. Dat doet me sterk denken aan toen ik, blijkbaar te snel, met anti-depressiva was gestopt.

 

De hele donderdag, de nacht naar vrijdag en de vrijdag blijft het zo erg. Of ik ook koorts heb? Geen idee, niet gevoeld. Vrijdag avond is toch echt tijd om wat (vloeibaars) te eten en het wordt een kopje groentesoep, maar dat gaat er met veel moeite maar voor 2/3 in. 

Ik meld me bij de Vrijbuiters af voor de training.

Zaterdag en eindelijk is de duizeligheid en de pijnlijke ledematen wat minder. De darmen daarentegen zijn luidruchtig en dan begint ook nog de buikloop, ondanks dat ik nauwelijks wat gegeten heb. Ook vandaag nog grotendeels geslapen.

 

Zondag. Vandaag zou ik in Weert gaan hardlopen. Natuurlijk niet. Maar de vraag is wel of ik morgen, maandag, wel met Thony naar Den Helder kan, naar het Marinemuseum. Dat wacht ik de rest van de dag nog af. Helaas bestaat die dag nog uit bedliggen en vaak, heel vaak naar het toilet. Nee, dat is niet bepaald een goed vooruitzicht om een dag op reis te gaan en ik moet dan ook afzeggen.

 

Het is maandag en ik voel al wel een heel stuk beter, behalve dan de maag en de darmen. En ook het meteen buiten adem zijn bij de minste geringste inspanning, zoals douchen of de trap op of af. Na het douchen moet ik zelfs ruim een uur weer bijkomen van het hijgen.

De afgelopen 2 dagen heb ik al wel weer een paar crackers kunnen eten en vandaag voorzichtig wat meer maar ik besef goed dat ik een juiste beslissing heb genomen om vandaag niet naar Den Helder te gaan.

Maandag is ook weeg-dag en de weegschaal komt niet verder dan 72,4kg, oftewel een gewichtsverlies van bijna 2,5kg t.o.v. een week geleden, wat ook logisch is. Het is ook de eerste dag dat ik weer uit bed ben en bijna de hele dag weer beneden ben.

Om me helemaal beter te verklaren moet alles weer, minstens een hele dag normaal functioneren en dat is vandaag nog niet zo. Dat is dan meteen ook de reden om de training met Rik van morgen nog af te zeggen.

Als het morgen echt mee zit, dan wil ik morgen eerst eens een stukje wandelen om te zien hoe het gaat en of ik mezelf "beter" mag verklaren.

 

Training - Afgebroken training door rugklachten met Rik - 2,5km i.p.v. 7km

Gisteren ging het een beetje mis. We zouden niet gaan lopen vanwege de voorspelde regen maar het bleek droog en dus appt Rik mij om toch weer vanaf GVAC te gaan lopen. Alleen.... mijn telefoon staat 's nachts altijd stil en daarom lees ik de app pas veel te laat. En hoewel Rik nog wel op de parkeerplaats van GVAC staat heeft dat geen zin meer. Dan moet hij nog een half uur extra wachten eer ik er ben. En dus blazen we de training van donderdag opnieuw af... En dat blijkt achteraf ook maar goed ook want nauwelijks beslist en het begint te regenen. En niet zo zuinig ook.

 

En daarom is vandaag de herkansing. En wederom om 9:00u.

Ik heb al voorgesteld om dezelfde ronde in buitengebied van Veldhoven te doen die we begin vorige maand ook deden.

We gaan van start, maar amper 200m gelopen en ik voel dat de rugpijn die ik heb, veel erger is dan ik dacht en ook nog veel erger voelbaar tijdens het lopen. We zijn nog zo'n 200m verder als ik Rik aangeef dat het vandaag toch niet die ronde van 7km gaat worden. Ik heb het niet zien aankomen maar de rugpijn maakt het lopen nauwelijks te doen. Ik wil toch wel wat doen en we veranderen de ronde in richting Blokhut Oeienbosch en dan via Moormanlaan terug.

Het gaat zwaar en de rugpijn lijkt naar mijn benen te stralen. Ik heb zelfs moeite om tempo van Rik bij te houden. 

Ik ben blij weer terug te zijn bij de auto's. Ik wacht verder ook niet langer maar rij meteen door naar huis. Omkleden doe ik thuis wel. Wel fijn voor mijn rug dat ik stoelverwarming heb!

Thuis vlug nog een hete douche maar dat verlicht de rugpijn helaas niet. En daarom maar een Aleeve 275 genomen en het bed in. 

Dat was helaas de (mislukte) training van vandaag.

Het weer:

Bewolkt maar benauwd. T=1,2ºC, Tgevoel=1,2ºC. Wind kracht 1 (Z)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: van 64 naar 65

VO2max: van 32 naar 31

HRgem: 161 bpm 

HRmax: 178 bpm op 0,71km

 

Training - Vrijbuiterstraining *NOT*

Gisteren al naar Carla ge-appt dat ik erg verkouden ben maar bovenal erg veel last van mij rug heb.
Waarschijnlijk door de drukte van de afgelopen dagen.
Kans dat ik er vandaag niet bij zal zijn is daarom aanzienlijk.
En dat is dan meteen het "excuus" waarom ik vandaag niet op de training ben geweest. Helaas.
Morgen wacht wel de KLM Urbantrail van Eindhoven maar dat is van een heel ander kaliber en eens zien hoe dat gaat verlopen...

Training - GVAC baantraining --> NJET

Kan ik kort in zijn: Niet geweest.
Al 2 dagen kamp ik met maag/buikkrampen en rommelende darmen die nogal onheilspellend klinken. Daarbij heel erg moe, misselijk en zware ogen, meer dat wagenziekgevoel. En dan te bedenken dat de training voor vandaag een mooie kans zou zijn om de GPS en de tussentijden uit te testen omdat we op de sintelbaan naast de atletiekbaan onze training zouden afwerken.
In plaats daar van kruip ik iets na half 8 al onder het dekbed en ik heb 8 uur al niet meer meegemaakt.
Als daardoor maar niet de "Kings & Queens-run" op Koningsdag in het water valt. 😕

Dat heb ik weer: een vetnek....

Zit ik afgelopen woensdag samen met Kathy in de VIP-lounge van Pathé in afwachting van de film de Avengers te smikkelen en te smullen van de hapjes als ik wat stijfheid voel in mijn nek. Ik voel automatisch aan mijn rechterkant en voel dat het wat dikker is. "Zie je dat mijn nek wat dikker is?", vraag ik nog aan Kathy, maar die schrikt als ze me aankijkt. "Wow, jouw gezicht is helemaal dik...!". Wat er aan de hand is, of ik een allergie aanval heb? vlug tovert ze haar iPhone te voorschijn om een foto te maken. Ondanks dat ik zie dat het toch erger is dan dat ik het aanvoel vraag ik toch maar om het mijn Samsung S4 over te doen. Die foto's spreken toch wel duidelijk boekdelen. Op mijn hele rechterkant zit een hele bobbel. Van ter hoogte van mijn oren tot in mijn nek onder de kaak.

"Nee, het doet geen pijn. Wel stijf, door de zwelling, denk ik....".

De (geschrokken) dame achter de bar wikkelt op mijn verzoek wat ijs in een theedoek om dat tegen de zwelling aan te doen. En terwijl ze toch even overleg pleegt met de BHV ga ik weer verder met de hapjes.

Nee, daar kan het niet aan liggen. Die hapjes eet ik altijd al. Ik eet trouwens altijd al alles wat los of vast zit en er nog nooit iets aan overgehouden. Overigens is de zwelling alleen rechts. Bij een allergie zou dat algemeen zijn en dan sowieso ook aan beide kanten. Het enig wat vandaag onbekend is, is een stukje kaas wat overigens heel gewoon smaakt. Maar nee, Kathy vindt het niet wijs om daar nu toch verder mee te gaan en dus laat ik dat ene stukje dit keer maar liggen.

De film begint zo en daarom beginnen we alvast met het inslaan van "proviand" voor tijdens de "Avengers, Age of Ultron". De bardame zorgt nog voor een nieuwe, droge theedoek met ijs en sjouwt zelfs onze "proviand" mee de IMAX-zaal in. Pas als we helemaal gesetteld zijn, alle drankjes, hapjes en ijs links en recht van ons,wenst ze ons een fijne filmavond en verlaat ze ons. Wat een service!

Voor de film begint maken we nog een selfie met IMAX-brillen op. Die wordt meteen gepost op Facebook. Ik kom daar eigenlijk pas bij thuiskomst achter en dan zie ik ook meteen hoe dik mijn nek is aan mijn rechterkant, en dat nog wel terwijl ik juist met mijn hoofd naar links buig....

Gisteren, en de zwelling is, mede door dat ijs behoorlijk gekrompen maar na enkele uren aan het werk toch weer in omvang gegroeid. Voor mij het sein om toch maar voor vandaag een afspraak te maken met de huisarts. En dat ondanks het tegensputteren van de telefoniste die vindt dat het het vandaag best wel eens al over zou kunnen zijn. (Moraal van dat verhaal: als de telefoniste van het gezondheidscentrum vraagt waar ik voor kom dan is dat een zaak tussen de dokter (met beroepsgeheim) en mij!)

En vandaag zit ik er dan, in de wachtkamer, te wachten op mijn afspraak van 9:40u.

Niet de dokter haalt me op maar een co-assistente. Of ik daar bezwaar tegen heb? Nou, nee, maakt mij niet uit. Maar als ik mijn verhaal doe over die zwelling, ondersteund met de selfies en met het verhaal dat ik zo'n dikke 20 jaar terug ook al een paar keer dergelijke zwellingen gehad heb waarvan 1x als "de bof" werd gedefinieerd en 1x niet zeker als "de bof" maar wel dezelfde klieren, moet ze toegeven dat ze dit fenomeen toch niet kent en dat de dokter toch even geraadpleegd moet worden. Als die komt opdraven moet hij toegeven dat die zwelling wel extreem is maar zelfs als het "de bof" zou zijn, hij daar alleen een uitstrijkje van achter in de mond kan doen t.b.v. een melding van "de bof". Er is verder geen medicatie voor dan koelen met ijs en eventueel paracetamol bij pijn. En daar moet ik het mee doen. In ieder geval staat dit geval nu in mijn digitaal medisch dossier. Je weet maar nooit.

Overigens: Goeie film, die "Avengers, Age Of Ultron", als je van dat soort fanta-films houdt...

Vrijbuiterstraining: ook al overgeslagen

Het zit niet mee.

Is de afspraak dat we vanmorgen om 8:00 uur al voor boodschappen weggaan, slaap ik nog als een os. Zo gaat dat. Moet je werken, kun je er niet uit, ben je vrij, ben je al om half 6 klaarwakker. Hoe dan ook, ik moet er toch uit.

Dan is er die rugpijn die nog steeds niet weg is. Tijdens het boodschappen doen wordt het er niet beter op. 2 Uur later weer thuis, eindelijk, zeg maar gerust, en is het mij intussen al lang duidelijk dat er vandaag geen training in zit. Naast de rugpijn komen nog meer ziektesymptomen naar boven. De typische griepgevoel-symptomen. Er zit niets anders op dan vlug weer onder de wol te kruipen. Maar voor alle zekerheid toch even Dorie "appen" over mijn afwezigheid op de training vandaag.

Het is al na 4 uur in de middag als ik opnieuw ontwaak.
Blijkt dat Dorie vandaag ook niet op de training is geweest.

Redelijk opgeknapt behalve de rugpijn. Ik heb nog een nachtje rust voordat we morgen naar Eijsden vertrekken voor de Messcherbergloop. Gelukkig is het "maar" 10km voor ons en dus zonder de beruchte trappen.

Mooi uitgangspunt is, dat de makers van het parkoers ook zijn uitgegaan van een snelheid van 10km/u oftewel 6min/km zoals rechts op het kaartje is te zien. Weten we meteen waar we op uit moeten komen.

GVAC baantraining overgeslagen

De baantraining van vandaag zou ik sowieso niet aan kunnen meedoen omdat vanavond het eindejaarsfeest van mijn werk is. Nu had ik daar niet zoveel zin in en min of meer al besloten er niet naar toe te gaan. Daarmee stond de deur naar de GVAC baantraining weer open. Stond, want het zit tegen. Fysiek dan wel te verstaan.

Al sinds enkele dagen heb ik wat last van )spier'pijn in mijn rug en met name aan de rechterkant. Dat gaat, of is er ´s morgens maar is daarna ook weer weg. Maar niet vandaag.

Vandaag is de rugpijn heviger en blijft ook de hele dag, ondanks een tegenoffensief van paracetamols.

Nee, helaas. ik moet de training voor vanavond toch aan me voorbij laten gaan.

GVAC - wegtraining

Dus niet....

 

Bij de Dermatoloog...

... in het Máxima Medisch Centrum.

Ik blijf het deprimerend vinden om voor een behandeling naar het ziekenhuis te moeten maar het kan niet anders. En dan ben ik mijn ponskaartje al weer al lang kwijt dus het eerste wat ik dan doe is vragen bij de info balie waar ik zo'n kaartje kan laten maken.

"... de blauwe balie, deze gang rechtdoor volgen, route 61..."

Route 61??

Dan pas vallen me al die borden met nummers op.

Oké, dat werkt goed. En bij de balie lijkt het alsof ze me opwachten.

Eerst even alle gegevens invoeren of controleren en dan nog even op de foto.

Foto?

Ja, foto. Het zijn geen ponskaartjes meer maar ook al van die creditcard pasjes.

Even een stap achteruit, de webcam richten en een minuutje later ben ik al weer een pasje rijker.

"... en dan weet u zeker ook wel waar ik dermatologie kan vinden...."

"Ja hoor, 2e verdieping,volg route 270..."

En daar ga ik weer.

Toch werkt dat wel want in no-time sta ik in de rij voor het loket.

Ik heb geluk want met mijn verwijsbrief van de dokter hoef ik als enige niet in de wachtkamer te wachten maar mag ik een eindje verderop plaatsnemen. En daar zit ik amper of ik word al opgeroepen. Een ongekende luxe, wat ik toch niet echt gewend bent in ziekenhuizen, afspraak of geen afspraak. Er zit doorgaans altijd nog een (lange) wachttijd aan vast. Maar nu dus even niet.

Of ze nu mijn gehoorapparaten heeft gezien of dat het iets anders ligt, dat weet ik niet, maar de dokter praat nogal luid tegen mij. Ik bedoel niet dat ze een luide stem heeft, nee, ze praat luid alsof ik doof ben.

Ik mag de onderbenen ontbloten en haarfijn uitleggen wat er aan scheelt. Bij het zien van de zweertjes haalt ze toch even haar "baas" er bij.

Dat het een bacteriële infectie is staat wel vast. En de voorgeschreven antibiotica van de huisarts en de Fusidinezuur-zalf zijn een juist beslissing van de huisarts. Ook wordt er stevig in mijn dikke linkerbeen geknepen, Er blijft een diepe deuk zitten, Er wordt duidelijk vocht vast gehouden. Ze besluiten wat wondvocht op kweek te zetten. Daarna komt een assistente nogmaals wat zalf op de wonden doen en dan gaat er een soort compressiekous over beide onderbenen om zo het opgehoopte vocht te verdrijven.

Ik moet de antibioticakuur afmaken, dagelijks de zweren zalven en overdag de (steun)kousen aan. Volgende week woensdag terug op controle. Hopelijk weten ze dan om welke bacterie het gaat en misschien ook hoe ik het opgelopen kan hebben,

Nog eventjes de foto twitteren en dan krijg ik warempel een reactie terug van het MMC !

Terugval vernaggelt mijn training

Langzaam heeft de beterschap zich in beweging gezet en datbetekent dat ik vanaf vandaag mijn trainingen weer ga hervatten. Niet de wegtrainingen bij GVAC maar zolang het nog donker is ga ik terug naar de fitness.

Maar het herstel lijkt van korte duur.Of het komt door het thuis, Het intensief getuur op de kleinte letters op het eveneens kleine beeldscherm van mijn laptop, dat al bij het afhalen van de kleinkinderen van de scholen, de bliksemschichten weer door mijn hoofd schieten. Nee, ik ben weer behoorlijk duizelig. Weer ogen-stijf-dicht-duizelig.

Nadat ik vrouwlief, terwijl ze me minachtend uitlacht, meedeel dat ik de training nog een keer uitstel, ontferm ik me over Lizzie, die even niet weet wat ze zal gaan doen. Wat ze zal gaan tekenen.

Als ze na mijn opdracht alleen maar met een kop van een olifant terugkomt helo ik haar wel een handje. Niet dat ik het wél kan, een olifant tekenen, maar dan wordt ze in ierder geval bezig gehouden. Lang genoeg totdat ze toch maar weer naar buiten gaat om te spelen.

Mooi. Sluit ik mijn ogen weer en denk aan de training, als ik er wel geweest zou zijn.

Anti-pillen-pillen

"Ik had het me gisteren beloofd, vandaag ga ik toch even bij de huisarts langs.

Tja, die ontwenningsverschijnselen, je kunt er weinig tegen doen. Misschien toch maar iets voorschrijven tegen die duizeligheid".

"iets voor het evenwichtsorgaan...?" vraag ik heel wijs.

En inderdaad is dat het geval.

En eigenlijk is dat ook meteen alles.

Maar hij vindt het wel goed dat ik met die antidepressiva ben gestopt, weet hij er nog aan toe te voegen. Uit de manier waarop hij dat zegt trek ik de conclusie dat die antidepressiva maar troep is. Vrij vertaald dan.

Omdat de apotheek ook in het gezondheidscentrum "De Bolzen" is gehuisvest, heb ik dan ook meteen de medicijnen tegen het afbouwen van medicijnen, de anti-pillen-pillen op zak.

Ik heb het intussen wel geleerd, oftewel, ik ben ervaringsdeskundige, dus eerst die bijsluiter maar eens doorlezen en op internet zoeken wat er van dat middel, "Cinnarizine", bekend is. Dat valt gelukkig reuze mee. Het is inderdaad een middel tegen duizeligheid, maar ook tegen reisziekte, zeeziekte en tegen allergische aandoeningen. Natuurlijk zijn er ook wel (eventuele) bijwerkingen. Die zijn niet zo alarmerend. De vreemdste bijwerking vind ik echter wel die van "duizeligheid". Een medicijn ter bestrijding van duizeligheid met als bijwerking duizeligheid...!? Hoe krijg je het verzonnen.

Dus, of het medicijn werkt niet en je blijft die duizeligheid houden, of het werkt wel maar door die ene bijwerking blijf je toch duizelig. 

Maar het maakt niet uit, want er staat ook bij, dat als het na 3 dagen geen verbetering geeft, je er dan ook mee moet stoppen.

Omdat ik net gegeten heb, bewaar ik mijn eerste pil maar voor het middageten. Tot dan duik ik toch weer even het bed in. Het is weer hoognodig.

Bij het middagmaal gaat de eerste pil erin. Kwart over twee. De werking begint pas na een half uur en houdt 4 tot 6 uur aan, zegt de bijsluiter.

Na een uur merk ik in ieder geval nog niets. Misschien veel later pas, maar dan is het me nog niet opgevallen. Tot aan het avondeten hou ik mijn ogen nog stijf dicht en bij het avondeten moet ook de tweede pil eraan geloven. De hoera-stemming blijft vooralsnog uit. 

Het positieve nieuws is: het is ook niet erger geworden.....

En dan nog wat....

Ik kwam op internet ook de kreet "pillen tegen anorexia...?" tegen.

Dat moeten dan haast wel zetpillen zijn, toch?

Halverwege de hel

Donderdag. Alweer word ik erg vroeg uit mezelf wakker. Nog geen half 6.

Ik blijf doodstil liggen. Hoe voel ik me vandaag?

Met gesloten ogen voel ik de druk op mijn ogen. Dat is in ieder geval nog niet over.

Zo rustig liggend is er verder niets aan de hand maar vanuit de badkamer roept Moeder Natuur me op. 

Nu gaat het gebeuren. De weg naar de badkamer is kort maar halfweg is het er weer, die duizeligheid.

Ik doe mijn ding en kruip weer terug onder het dekbed. Nou ja, dat het over zou zijn zat er ook niet in, maar of het al minder is, wordt afwachten.

Terugkijkend is het vanaf vorige week donderdag alleen maar bergafwaarts gegaan.

Dinsdag zelfs moeten ziek melden van mijn werk. Ging gewoonweg niet meer.

Zoals in de bijsluiter staat omschreven maar ook op internet zullen de bijwerkingen van Citalopram pakweg 2 weken in beslag nemen. Als ik ervan uitga dat het na 2 weken over zou moeten zijn, dan zijn we nu dus op de helft. Met een symmetrisch verloop van de heftigheid van de bijwerkingen verwacht ik dan vandaag zo ongeveer op het kantelpunt te zitten, bijna op weg naar beterschap.

Helaas. Niets is minder waar.

Zelfs vandaag is het wéér erger. Ik dacht al dat het niet meer kon.

Ik weet het exacte tijdstip niet meer, 10 uur? In ieder geval is het nu zo erg dat ik terug naar bed moet. Nog steeds blindelings. En niet om zomaar te gaan liggen. Misselijkheid heeft zich van mij meester gemaakt. Het is dat ik om half 3 wordt gewekt dat ik weet dat ik weer een hele poos in dromenland heb verkeerd. 

Toch maar weer aan de broodnodige lunch. Maar ook nu is het geen haar beter geworden. Ik bedoel eigenlijk, het is alleen maar slechter geworden.

Het is lastig, je tijd te verdoen met niks maar ook met niks zien. Ik heb mijn ogen steevast gesloten en om af en toe te zien hoe het de wereld vergaat, licht ik één ooglid op.

Het zal daarom geen latertje worden vandaag.

Ik heb inmiddels toch het besluit genomen, morgen even bij de huisarts langs te gaan. Ik heb niet echt veel hoop op een remedie, maar wie weet, werkt het net als bij de tandarts. Als je kiespijn hebt is die over zodra je bij de tandarts bent. 

Laten we het hopen want of er een medicijn bestaat tegen het niet meer gebruiken van medicijnen?

Ik weet het niet....

Afkicken van antidepressiva

Sinds een paar weken ben ik in overleg met de huisarts mijn antidepressiva aan het afbouwen.
Mijn dosis Citalopram is niet zo hoog dus dat kan heel snel.

• De 1e week om de dag afwisselend 20 en 10 mg.
• De 2e week alleen maar 10mg
• De 3e week om de dag afwisselend 10mg of niets.
• De 4e week en verder: helemaal niets meer. Klaar!

So far so good. Ik blij dat ik er eindelijk mee kan stoppen.
Heb toch altijd dat gevoel gehad dat het ook andere meer fysieke dingen met mijn lichaam deed in die 1¾ jaar dat ik het gebruikt heb.

Maar vorige week, in de 3e week merk ik plots veranderingen in mijn gestel

Hevige duizeligheid met zware hoofdpijn. En dan te bedenken dat ik nooit hoofdpijn heb, alleen bij wagenziekte en teveel alcohol.

De dag erop, geen last, de dag erop weer... (om de dag...?)

Vandaag is mijn laatste 10mg dosis en ook meteen de laatste keer dat ik iets hoef in te nemen. 

En toch weer die duizeligheid. En elke keer die duizeligheidsschokken door mijn hoofd.

Ik besluit eens "afbouwen antidepressiva bijwerkingen" te Googelen.

Waarom heb ik dat niet eerder gedaan?

Al mijn klachten van de laatste dagen komen naar voren. Zelfs klachten die ik wel heb maar niet eens bij stil stond, zoals buikloop, rillingen, trillende handen (ik dacht dat dat van de hongerklop kwam en dus... eten of aan de marsrepen)

Toch maar eens de bijsluiter van Citalopram lezen. En inderdaad. Daar staat het ook.

Allemaal heel vervelend, maar er is wel licht aan het eind van de tunnel.

Na 2 à 3 weken max. is het helemaal voorbij. Normaal gesproken dan.

Op zich ben ik hier helemaal niet zo blij mee. Voel me net een junkie.

Aan de andere kant weet ik nu ook waarom ik me zo "ziek" voel en weet ik ook dat het over een paar weken ook over is. Moet zijn. Gelukkig.

Enkele van de door mij bezochte websites:

• http://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Antidepressiva_afbouwen
• http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/verslaving/28577-stoppen-met-antidepressiva.html
• http://medischcontact.artsennet.nl/archief-6/tijdschriftartikel/125172/afbouw-antidepressiva-kan-veel-beter.htm
• http://www.depressie.org/docs/doorgaanstop.pdf
• http://db.cbg-meb.nl/Bijsluiters/h26736.pdf
• http://stoppen-met-antidepressiva.blogspot.nl/2008/08/tips-bij-het-afbouwen-van.html
• http://stoppen-met-antidepressiva.blogspot.nl/2009/01/onttrekkingsverschijnselen-bij.html

Moraal van het verhaal:

• De huisarts had mij op deze fysieke bijwerkingen moeten wijzen.
• De huisarts had tevens moeten wijzen op de psychische bijwerkingen.
• Lees voortaan ook de bijsluiter Jimjimiz!