Jammer UPC

Nee, geen negatieve reclame over UPC. 

"Jammer" betekent hier eigenlijk dat ik best tevreden ben over UPC maar dat ze helaas niet meer aan mijn wensen van de voortschrijdende techniek kunnen voldoen.

Wat is er aan de hand?

Nou, niets eigenlijk. Alleen dat we 3 televisies hebben en op slechts 2 st. interactieve tv met een digitale videorecorder, een zogenaamde DVR, om je eigen programma's op te nemen. en de wens is al een paar jaar om ook op die 3e tv opgenomen programma's te kijken.

Nu hebben we ons al jaren teveden gesteld met die 2 DVR's maar de techniek gaat verder. Echter niet bij UPC, helaas. Zo kun je met Ziggo, en Telfort al met 3 interactieve tv's opnemen, Vodafone gaat met nog eentje verder maar KPN gaat zelfs tot 6 toestellen. Daarbij maken die 3 laatste providers ook nog eens gebruik van glasvezel, die bij mij ook al binnen in de meterkast is aangesloten. Dat betekent een minimale download/upload van 50/50MB. Toch heel wat anders dan die 25/1,5MB wat ik nu heb.

Ik heb wel wat moeten aandringen maar uiteindelijk belt UPC me op mijn thuistelefoon op.

Wat de klachten zijn.

Nou, nee, geen klachten. Ik wil eigenlijk meer dan wat ik nu heb, oftewel, opnemen op 3 tv's en een hogere uploadsnelheid..

Dat laatste kunnen ze mij tegen een meerprijs van € 0,73 wel aanbieden en dan ga ik van 1,5 naar 6MB, oftewel 4x zo snel. Maar dan heb ik nog steeds niet de mogelijkheid van opnemen op 3 tv's.

Nou is die UPC-man uiterst beleefd en behulpzaam aan de andere kant van de telefoonllijn, maar hij beseft wel dat, wat ik graag wil, bij UPC niet verkrijgbaar is. Nog niet. Wie weet in de toekomst wel.

Nu zit ik niet echt te springen om weg te gaan bij UPC, als je tot nu toe tevreden bent, maar als je de gewenste mogelijkheden bij andere providers wel ziet, dan zit er niets anders op dan eens verder te kijken. En dan is het nog maar de vraag of het elders dan wél goed gaat, want als je internet er op na slaat, heeft elke provider ook een heleboel ontevreden klanten. En daar wil ik straks ook niet bij horen.

Maar goed, laat ik morgen maar eens verder kijken. Tot nu toe klinkt het al wel positief en daar bedoel ik mee, dat ik de mogelijkheden die ik wil al gevonden heb en daarbij ook nog eens goedkoper dan mijn huidige abonnement. En er bestaan ook nog eens voordeeltjes als het GSM-abonnement ook nog eens bij die zelfde provider loopt. Dat wordt dus héél interessant.

Wordt vervolgd.

Want...

Gisteren Pau enWitteman gezien? Ik toevallig wel. Toevallig? Ja, toevallig. Ik zet dat programma nooit bewust op. Pau met zijn stopwoord "want..."  waarmee hij zijn gasten onderbreekt is altijd het eerste wat me opvalt/irriteert als het programma toevallig opstaat of tijdens de zap-reeks voorbijkomt.
Maar gisteren stond hij op omdat vrouwlief de afstandsbediening in haar macht had. En een tv die aanstaat valt moeilijk te negeren. En dan valt opeens één gast op. Een vrouw, waarvan ik in eerste instantie denk dat het een pop is. Een stijf wassen-beeld-gezicht waarvan alleen de ogen heen en weer (kunnen) bewegen. Is dat echt? Volgende scene in beeld en weer datzelfde tafereel. Als de naam valt, Olcay Gulsen, gaat erbij mij totaal niets rinkelen en dus wordt het Google'n.

O.k., duidelijk Supertrash miljonaire. En toch komt haar uitdrukkingsloze gezicht me bekend voor.
Ik moet diep in mij geheugen en dus in de tijd teruggraven,

Ja, ik weet het weer: The Thunderbirds!

(De foto is gelukkig vele malen beter dan de werkelijkheid in de uitzending.)

Anthony Bourdain in Haïti

Zondag, en al voor 6 uur klaar wakker is balen.

Na het nieuws gelezen op mijn smartphone met de app van NU.nl, daarna ontbijt met Discovery en National Geographic op tv schakel ik over op 24kitchen. Het kanaal waar ik van begin af aan al dacht, wat moet je daar nou mee en nu mezelf erop betrap dat ik er eigenlijk wel heel veel naar kijk. Misschien iets te maken met één van mijn hobby's: eten?

Nu is het de beurt aan Anthony Bourdain. Kok, maar vooral ook schrijver en reiziger. Vandaag een aflevering waarin hij op bezoek is in Haïti. Het land wat een aantal jaren geleden zo getroffen is door een aardbeving en waar sindsdien de tijd amper vooruit is gegaan. Er komt weinig koken of eten aan bod maar voornamelijk het wel, maar vooral het wee van de armoedige bevolking in de (tijdelijke?) tentenkampen. Niet een programma wat je op 24kitchen verwacht. Toch, hoe kan het ook anders, neemt Anthony plaats aan een tafel voor een van de plaatselijke gerechten. Je ziet hoe een kokkin het eten klaarmaakt, het Anthony wordt getoond en daarna wordt geserveerd. Eerlijk toegegeven, ik vind het erg onsmakelijk uitzien maar koks zijn wel wat gewend. Maar het gaat hier niet om het eten maar wat er zich om heen afspeelt.

De kokkin heeft nog heel wat eten over maar kan er verder niets mee. Er is gewoonweg niemand die geld heeft om het te kopen. En dus blijft ze er mee zitten. Om de cameraploeg zoals altijd veel mensen, veel kinderen. Helemaal geen oog voor de camera's of de blanken. Alleen voor het eten.

Na overleg met de producers neemt Anthony een beslissing. Ze kopen al het eten op en laten het verdelen onder de kinderen. Een warmmoedig gebaar. Maar zoals altijd, als er gratis eten wordt verstrekt, stroomt in no-time de locatie vol. Veel gedrang en geduw, vechtpartijen ontstaan, er wordt met leren riemen geslagen. Er geldt opeens weer de wet van de sterkste, niet van de hongerigste. De camera's registreren hoe een goed bedoeld gebaar helemaal verkeerd afloopt.

In Bosnië in 2009 maakte ik iets soortgelijks mee. De bedelaars negeerden we, wetend dat dat voor ons beter zou zijn. Dan zien we opeens dat iemand op een terras een bedelaar wat toestopt. Een oude vrouw, ook bedelaar, kennelijk even tevoren daar afgewezen, stormt nu op hoge poten naar dat zelfde terras. Ik versta geen Bosnisch, maar het is mij wel duidelijk dat het hier om een scheldkanonnade gaat. Het volume waarmee dat gepaard gaat zorgt meteen ook voor de nodige toeschouwers. We hebben daarna geen bedelaar meer aangekeken.