Dat zal een heel verschil worden met vorig jaar, toen ik hier nog de 10km deed, bij de doorkomst op 7,5km door Anita gedubbeld werd en zij dus finishte en zowel bruto als netto mooi nog binnen het uur eindigde.
Voor vandaag ziet dat er al bij voorbaat heel anders uit. De conditie is om uiteenlopende redenen ver te zoeken en de laatste keer dat ik de hardloopschoenen de sporen gaf was vorige week dinsdag de 16e april tijdens een trainingsrondje van mezelf. Dat waren dan 6 lange en 42 minuten langzame kilometers en een recuperatie die uit 2½ slapen bestond. Nee,dat was meteen het moment waarop ik besloten had om met die slopende verkoudheid voorlopig niet meer aan hardlopen te denken.
En na 2 weken verkoudheid, snotneus, kriebelkeel,oor-, kaak- en oogpijn is daar gisteren eindelijke wat lucht in gekomen, om het maar bij beeldspraak te houden. En dus wordt het vandaag meteen een testrun en gezien de voorgaande weken is mijn inschrijving blijvensteken op 7,5km en daarbij is de verwachting dat ik zo rond de 7 min./km als tempo zal gaan aan houden. Als ik na 2 rondjes niet besluit uit te stappen, zal het uitgangspunt voor de 7,5km zo tussen de 51 en 52 minuten bedragen. We zullen het meemaken.
Dit keer ga ik niet alleen. Gemma heeft om een lift gevraagd als ik toch naar Lieshout zou gaan en ook Rik heeft laten weten mee te willen doen. En we gaan alle drie voor dezelfde 7,5km.
In Lieshout aangekomen loop ik eerst Anita straal voorbij, maar Rik corrigeert mij en ik wens haar alvast succes met het verdedigen van haar 1e plaats van vorig jaar.
Gezien het herfstachtige weer heb ik, net als het merendeel, gekozen voor een lange broek. Ook vind ik zelf 2 T-shirts, waarvan 1 met lange mouwen, voor mij vandaag noodzakelijk.
Intussen is het weer gaan regenen en als we ons 10 minuten voor de start naar het startvak begeven is het bijna opgehouden. Het liefst ging ik voor die paar laatste druppels nog even schuilen voor het geval ik zou smelten maar ach, toch maar naar het startvak. Nog wat selfies samen met Gemma, Rik, Peter en Judith en even later worden we weg gestuurd. We lopen met chip dus krijgen we straks ook netto tijden, d.w.z. de tijd vanaf de startstreep tot en met de finish. Nee, voor alle duidelijkheid over netto: bij een kwartiertje babbelen bij een verzorgingspost telt de tijd gewoon door... 😏
Hoewel ik de laatste tijd altijd van tevoren wat inloop om zo mijn ademhaling wat aan het hardlopen te laten wennen (anders moet ik al snel kokhalzen...) heb ik vandaag er voor gekozen om de eerste 12-15 minuten samen met Rik te lopen. Normaal gesproken ligt zijn tempo lager dan dat van mij dus dat moet kunnen.
We starten en in no-time vormen 3 GVAC-ers de staart van het peloton, Gemma voor de bezemfiets.
Nu vind ik eigenlijk dat Rik helemaal niet zo langzaam gaat als ik zou verwachten. Ik klok sowieso net over de 7 minuten over de 1e kilometer. Ik kondig wel alvast aan dat ik op 12 minuten in eigen tempo verder zal gaan en zo gezegd zo gedaan. Niet dat ik meteen er als een gek vandoor ga. Nee, rustig aan in het rustige tempo wat mij lekker ligt. Ik ben mijn verkoudheidsperiode nog niet vergeten. Overigens, zou dat wel het geval zijn, mijn longen laten al duidelijk weten dat ik het rustig aan moet doen. Ik maak tussendoor gretig gebruik van de drankpost ergens op 1/3/van het parkoers en dan wel zowel op de heenweg als op de terug weg, waarbij de dames speciaal voor ons de weg oversteken.
Ik klok ook mijn doorkomsten over start en finish en er zit eigenlijk maar weinig verschil tussen de 1e ronde, waarvan de helft samen met Rik gelopen en de 2e helemaal alleen op eigen tempo. Maar die 3e ronde is echt geen ronde van "er effe tegenaan gaan", maar eerder van overleven. Is namelijk toch weer een hele poos geleden dat ik meer dan 6km gelopen heb. Ondanks dat ik die, voor mij, laatste ronde het noodgedwongen rustig aan moet doen blijf ik gewoon het parkoers volgen. Hoezo het parkoers volgen? Gewoon, zoals het hoort! De snellere wedstrijdlopers snijden namelijk hele stukken af en ik schat dat dat al gauw best wel eens tegen 100m per ronde kan schelen.
Intussen heeft Anita mij ver in de 2e ronde al gedubbeld. Een heel verschil met het vorige jaar.
Als ik na de trilling van de 6e kilometer even op mijn sportwatch spiek schrik ik een beetje van de tussentijd van nagenoeg 7minuten over deze kilometer. "Ben ik dan zo ver in tempo gezakt", en ik kijk achterom omdat ik denk dat Rik dan wel dicht achter mij zou moeten lopen. Helaas is dat niet te zien omdat er een kudde 10km-lopers al aanzetten voor de laatste anderhalve kilometer. Laat ik ook nog maar even een half tandje bijzetten zo ver als dat mogelijk is en uiteindelijk finish ik in 50:32 eigen geklokte tijd. Dat blijkt achteraf een seconde langzamer te zijn dan de werkelijk gemeten netto chiptijd. Dat komt normaal gesproken nooit voor maar eerder andersom. Dat zal wel liggen aan de plaats van de detectiematten die net achter de startboog liggen en ik druk al in als ik onder de startboog door loop.
Het wachten is op de andere GVAC-ers. Eerst Rik, die ver onder zijn geprognosticeerde uur binnen komt en niet veel later ook Gemma. Die wordt meteen naar de dames speakers gedirigeerd voor een diepte interview en met name over haar leeftijd, hoe lang ze al loopt en over haar hippe loopbroek. Intussen is ook Peter gearriveerd, ook ver binnen het uur, maar dan wel voor 10km.
Na het omkleden rest nog de prijsuitreiking en daar moeten we wel bij zijn want, hoewel Anita er niet in geslaagd is om haar 1e plaats van vorig jaar te prolongeren, is een 2e plek nog steeds niet onverdienstelijk. En natuurlijk maak ik net als vorig jaar weer wat foto's. Voor de Korziaan uiteraard 😃.
We vinden het niet bepaald weer voor een terrasje en daarom gaan we snel weer terug naar Veldhoven. Op de parkeerplaats komen we ook nog live, de ontsnapte figuranten van Rembrandts Nachtwacht tegen, zo lijkt het. Achteraf jammer dat ik er geen foto van gemaakt heb, als bewijs.
Al met al was het vandaag zeker weer een heel gezellige loop.
