NEMO Amsterdam

Het is maar een korte week, deze week.

Ja, ja. Maandag al verlof gehad om bij de stratenloop in Duizel aanwezig te kunnen zijn. Dan ben ik dinsdag en woensdag wel op het werk geweest en dan is het ook meteen weer weekend. Lang weekend.

Voor vandaag staat een dagje NEMO op het programma.

Nemo, of voluit: Science Center Nemo

Een stukje geschiedenis:

"Wetenschap en technologie zat ook de voorgangers van Science Center NEMO in het bloed. De wortels van NEMO liggen in 1923 toen het Museum van den Arbeid werd opgericht. In 1954 werd de naam gewijzigd in NINT, gevolgd door New Metropolis in 1997. De naam Science Center NEMO werd geïntroduceerd in 2000."

Danny en Anoek maken gebruik van een HEMA-treinkaartje, en dat is dan meteen inclusief 2 kinderen per kaart. E-card wel te verstaan, dus thuis uitprinten voorzien van naam en barcode. Ik doe het wel met mijn NS vervoersbewijs. Nee, ik heb géén vrij reizen! Ik betaal gewoon elke maand een bedrag voor die kaart. Niet veel, maar ik betaal wel!

In Amsterdam aangekomen volgen we de voetgangers routeplanner. 1,3km in 16 min. Zo ver is het niet en alleen doordat we wat om moeten lopen omdat we niet langs het station af zouden kunnen lijkt het wat langer. In de verte zien we ook de PTA (=Passengers Terminal Amsterdam, eigendom van NS Statiopns ,et aamgemeerd, het cruisschip "Eurodam.
En het is warm. Zeg maar gerust heet. De ge-airco-de temperatuur eenmaal binnen in Nemo is erg welkom. Het Spoordeelkaartje levert nog eens 2 gratis kaartjes op. Dat geldt helaas niet voor het 5de wiel. Moi. Ik dok gewoon de volle 13 en een halve Euro.

Nemo barst, over 5 verdiepingen verdeeld, over allerlei proefopstellingen. Als je nergens iets om geeft en (nog) niet kunt lezen,dan kun je overal knopjes indrukken, hendels overhalen, aan wielen draaien en dan maar zien wat er gebeurt. Voor de meer geïnteresseerden, die kunnen eerst lezen wat zo'n proefopstelling inhoudt en wat er mee wordt gedemonstreerd. Eigenlijk dus meer voor de niet-ongeduldigen onder ons, en ook niet de ik-heb-geen-zin-om-eerst-te-lezen figuren. Zeg maar de nerds onder ons. Behalve mezelf heb ik eigenlijk niemand anders gezien. Dus wordt er vrolijk gedrukt, getrokken gedraaid, heen en weer gerend, maar het maakt niet zo veel uit, als ze maar lol hebben.

              

De rode draad dit jaar is de kettingreactie.
Elk uur wordt er een demonstratie gegeven van een kettingreactie. Een jonge wetenschapper uit het publiek is de veroorzaker die de kettingreactie in beweging zet. Dat gaat door het laten omvallen van een dominosteen en dan begint de kettingreactie door een groot aantal opstellingen die achter elkaar geplaatst staan. In totaal heb ik de kettingreactie 3x mogen aanschouwen en helaas, geen enkele keer is de kettingreactie blijven doorlopen zonder ingrijpen van de wetenschapper. Slordigheidjes, als je het mij vraagt, maar het blijft wel spectaculair om te zien.

 
Het laatste bijzondere aan Nemo is het dakterras. Een trapsgewijs opgebouwd terras waar onophoudelijk water in een kunstmatige zwembad omlaag stroomt. Ideaal voor de kleintjes maar met dit tropische weer dus ook voor de ouderen.
Ik blijf er niet lang. De stenen gloeien niet alleen, de bijna witte kleur zorgt er ook nog voor dat de warmte ook nog eens omhoog wordt gestraald. Nee, ik hou me een beetje koest in het restaurant bij wat friet, broodje kroket, ijs, drank....

     

Na de souvenirshop en als laatste een blik op de waterklok vertrekken we richting Amsterdam.
Ons volgende doel is "de Dam". Een tochtje in een rondvaartboot hebben we maar gecanceld. Zo'n varende broeikas lijkt ons nou niet bepaald iets voor vandaag.
En zo wandelen we langs de Prins Hendrikkade richting de winkelstraat. Al shoppend komen we aan op de Dam waar de standbeelden zich stilstaand uitsloven in de brandende zon.
Honger en vermoeidheid begint op te zetten. We gaan niet verder de Kalverstraat in, Nee, rechtsomkeer. Eerst de honger stillen bij de Mac en dan langzaamaan terug naar station Amsterdam Centraal.

We hebben gelukkig plek op de verdieping van de dubbeldekker maar gedurende de anderhalf uur durende terugreis is het wel duidelijk dat de airco hier niet werkt. Slechts wat ventilatie is dicht bij de ventilatieopeningen te voelen. De temperatuur zal net zo hoog zijn als buiten, misschien wel hoger. Uiteindelijk worden de kranten gebruikt om wat koelte te brengen.
Wat is het dan heerlijk om eenmaal onder de perronkap in Eindhoven uit de trein te stappen.
Gelukkig doet de airco in mijn Scénic het wel en na 5 minuten zitten we er al weer koeltjes bij.

Intussen heb ik op twitter al gelezen dat de trainingen van GVAC en Eindhoven Atletiek vanwege de warmte zijn afgelast. Vroeger was dat wel anders.

Hoe nauwkeurig is GPS? Een lezing over nauwkeurigheid.

Tijdens de koffie na de training bij de Vrijbuiters komt toevallig het GPS ter sprake.

En de nauwkeurigheid er van, of beter gezegd de onnauwkeurigheid. (Het begon met het verschil in afstand tussen een stappenteller en een GPS-apparaat)

Laat Vrijbuiter André het nou duidelijk maken dat GPS niet zo nauwkeurig is als iedereen wel zo beweert.

Prachtig. Ben het helemaal met hem eens.

Het zijn dan ook met name de hardlopers die met hun Garmin aan wedstrijden en trimlopen mee doen en het altijd hebben over de onjuiste opgegeven afstand van het belopen loopparkoers.

Ach ja, normaal gesproken heb ik er niet zo veel zin in om die mensen uit te leggen dat dat echt niet zo werkt, maar nu mij die vraag ook gesteld wordt steek ik toch maar van wal.

Tja, precieze nauwkeurigheid mag nu eenmaal niet. Tenminste niet voor de consument. Heeft allemaal te maken met defensie, zeg maar voornamelijk vanuit de VS. Dat geldt niet eens alleen voor de GPS. Ook de nauwkeurigheid waarmee we vroeger met de apparatuur in de chip-fabriek van Philips werkten is aan strikte regels gebonden. De precieze nauwkeurigheid is er natuurlijk wel. Hoe kun je anders micro-chips maken. Maar de onderdelen die die nauwkeurigheid bepalen blijken dan wel keurig te zijn ingegoten in een black box, en niet door onderhoudsmensen te onderhouden. Alleen maar volledig te (laten) vervangen. 

Nee, die nauwkeurigheid is echt alleen voorbestemd aan defensie.

En zo geldt dat helaas dus ook voor alle consumenten GPS apparaten.

Wat dat betreft komt professioneel gebruik in de lucht- en scheepvaart er beter, lees nauwkeurige van af.

De echte die-hard die nog serieus gelooft in een nauwkeurigheid van zijn Garmin van zo'n centimeter of 20, raad ik aan het artikel op Wikipedia eens goed door te lezen. Een waarschuwing is misschien wel op zijn plaats: het is taaie stof...

En anders is er nog altijd de opgegeven onnauwkeurigheid van bijv. Garmin en Mio zelf.

De populaire Garmin Forerunner 305 geeft in de handleiding een nauwkeurigheid van <10 mtr. aan bij 50% nominaal. Kan dus beter (alleen maar in het open veld lopen en met goed zicht op de hemel) maar ook slechter. Maar ja, wie leest er nu de handleiding, of wie wil dit nu eigenlijk wel lezen...
Grappig is ook dat zelfs bij (semi-) professionele GPS apparatuur gesproken wordt over zeer nauwkeurig bij een fout van 15 meter. Laten we het dan maar niet hebben over de consumenten-horloges bij gebruik in de bossen of in steden.

Verder geldt die onnauwkeurigheid voor één locatie. 

Ga ergens staan en bepaal met GPS je positie.

Stel dat die afwijking "slechts" 3 meter bedraagt, wat een reële afwijking voor consumenten GPS is.

Vervolgens loop je 10 meter en daar aangekomen is de afwijking ook weer 3 meter. Dan zou de GPS een afgelegde weg kunnen aangeven tussen de 4 en 16 meter. Een behoorlijke afwijking, dus. Maar door allerlei foutcorrecties en -berekeningen toe te passen, komen we al een heel stuk dichter bij de waarheid. Het blijft aardig kunstmatig maar we zijn er nu eenmaal aan gewend dat cijfers veel nauwkeuriger overkomen, ook al zijn het niet de juiste cijfers. En als de GPS dat zo aangeeft, dan moet het wel goed zijn, toch?

Zo zal een digitale klok om 13:08:00 uur er nauwkeuriger uit zien dan een wijzerklok met of zonder seconden-wijzer. Die digitale klok geeft de waarheid aan. Hopelijk wordt die dan ook nog radiografisch aangestuurd en gecorrigeerd door de atoomklok in Frankfurt en dan niet elk kwartier maar elke seconde...

Ik zeg altijd maar zo:

Heb je een klokje met digitale uitlezing?

Zet deze op klokslag nieuwjaar op 00:00:00 uur.

Kijk op klokslag nieuwjaar van het volgende jaar en lees de tijd af. (wel tussentijds niets aan veranderen, ook niet met de omschakeling van zomer en wintertijd en andersom!)

Wat leren we hieruit?

Van wijzerklokken accepteren we onnauwkeurigheid veel meer dan van klokken met digitale uitlezing

Wat is nu de wijze les van deze lezing?

Staar je niet blind op resultaten van consumenten apparatuur, de getallen en de waardes die ze vertegenwoordigen, maar hou altijd, helaas, rekening met onnauwkeurigheid. 

Mijn antwoord op de vraag, "" hoe nauwkeurig is (consumenten-) GPS? ", luidt:

Een (consumenten-) GPS geeft slechts een nauwkeurige indicatie aan en raadpleeg verder de handleiding van de leverancier die dat doorgaans daarin ook vermeldt.

Aurora Borealis

Vandaag is een zonnestorm onderweg naar de aarde en vanmiddag al gearriveerd. We trainen vanavond dus in deze storm. Eerlijk gezegd, niet veel van gemerkt. Helemaal niets eigenlijk. Ook niet aan de temperatuur. Vond het vanavond zelfs koud. Dus hoezo zonnestorm? Wellicht zullen de GPS-dragers het wel gemerkt hebben.

En dan, het neven effect van de zonnestorm: de Aurora Borealis, oftewel het poollicht. Prachtig gezicht, over de hele hemel te zien. Maar niet bij ons. Meer dan de zwarte donkere hemel en een aantal opstijgende vliegtuigen heb ik niet gezien.

En dan ga je thuis het internet op en dan vind je de website van het Aurora-Sky-Station in Zweden waar het fenomeen wel te zien is. Elke 5 minuten wordt er een foto op de site gezet. Vooral 3-4 uur geleden was het poollicht goed te zien. Ik heb een paar foto's van de site geplukt:

Maar dan het echte werk. De training.

De groep van vandaag is weer erg groot. Meer dan 20 lopers. De groep van Jo wordt nu geleid door Theo van Diessen. Uiteraard zit ik nog in deze groep. Programma 6x4min (H) met 2min (W) De rest gaat met Marjolijn mee voor een 2x15 of 3x10min (H) + 2min (W).

We, 6 dames en 4 heren, lopen richting Kempenbaan en vandaar richting Eindhoven tot de volgende rotonde, links af en dan op de Dorpstraat weer linksaf, weer terug richting atletiekbaan. We hebben na de 6e keer (W) nog tijd over om 3min (H) tot aan de baan. Het toetje om de training af te maken.

Theo vind het een aangename temperatuur om de cooling down nog buiten te doen. Ik heb het koud en en blij na de cooling down weer lekker naar de warme kleedkamer te kunnen. Maar ik ben gelukkig niet de enige die het koud heeft, blijkt wat later.