maandag 29 oktober 2018

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 401 verbruik= 29kWh
Hoog = 339 verbruik=  26kWh
Totaalverbruik:              55kWh (-6) [7,9Wh/dag]

De wintertijd is dit weekend in gegaan. Eens zien wat dat voor invloed zal hebben.

Gas:
Stand= 84 Verbruik = 21m³ (+15) [3,0m³/dag]
Het is herfst en de temperaturen zijn nu echt drastisch gezakt met in de ochtend zelfs vorst aan de grond. Afgelopen maandag is de verwarming voor het eerst aangegaan. Het stookseizoen is begonnen! Dat is dan ook wel duidelijk te zien aan het gasverbruik. 😒

Gewicht = 80,4kg (-1,5)
Een keertje stevig sporten op zondag (Devilstrail Rijk van Nijmegen) en dat scheelt meteen. 😀



zondag 28 oktober 2018

Trimloop - Devilstrail Rijk van Nijmegen, Lucifertrail 11,11km

Ik zie er best wel tegen op. Alweer een week helemaal niet getraind en daarbij ook nog best wel vermoeid door allerlei zaken zoals de situatie op het werk en het schilderwerk wat gisteren is begonnen en de voorbereidingen die daarvoor gedaan moesten worden.
En dan is het weer de volgende uitdaging. De weersvoorspellingen zijn "slechts" 6ºC bij windkracht 3 om 13:00, de start van de Lucifertrail en vanmorgen wordt ook al aangegeven dat de gevoelstemperatuur zo'n 4ºC onder de luchttemperatuur is. Oeioei, dat betekent maar 2 à 3ºC tijdens de trail en dat terwijl het een week geleden nog 10º warmer was en de week daarvoor nog eens 10º warmer...
Ik besluit toch maar voor warm te gaan: lange tight, thermoshirt+longsleeve+windjack en dat gaat aan en/of in de tas als Johan en Dorie me iets over 11 ophalen.

Het is iets meer dan een uurtje rijden en net als voorgaande jaren staan we even in de file voor de overstekende trailers van de 22,22km maar even later staan we al weer geparkeerd op het grasveld naast de startlocatie. Ik moet zeggen dat de parkeergelegenheden van de devilstrails tot nu tot goed geregeld zijn.
Na het ophalen van de nummers blijven we nog even warm in de auto want eerlijk gezegd, het is best koud daar buiten. Dat komt voornamelijk door de harde koude wind.
Een kwartier voor het uur U gaan we dan toch naar de start en na de selfie zijn we weg. Dorie is er als een speer van door gegaan. Johan loopt nog even bij mij maar gaat daarna in de achtervolging. Gezien mijn abominabele conditie heb ik afgesproken dat ze niet op mij moet wachten want ik wil gewoon rustig mijn eigen tempo doen en dan is wachten bij deze temperatuur geen pretje.


Het parkoers is behoorlijk pittig. Zeg maar gerust ook technisch. De wortels en stenen steken verraderlijk omhoog maar zijn tegelijkertijd onzichtbaar door het bladerdek. In totaal zie ik voor me 1 deelnemer struikelen en zich ternauwernood overeind weten te houden. 2 Anderen, een man en een vrouw, hebben minder geluk en die gaan plat op hun bek. Ikzelf verzwik 2x mijn enkel, 1x links, 1x rechts, struikel 1x bijna over een wortel en 3x in mindere mate en 2x kom ik met mijn voet hard neer op een wortel/steen. En daarom doe ik vooral de afdalingen toch maar met beleid.
Er zitten onwaarschijnlijk veel stevige beklimmingen in het parkoers en sommigen ook nog behoorlijk lang en/of steil. Het lijkt wel Limburg. Ik doe deze, net zoals zo velen voor en achter mij, gewoon rustig omhoog wandelend. Nou ja rustig... wel met een heleboel gehijg want steil, dat is het.
Ik hou de afgelegde kilometers bij aan de hand van het getril van mijn TomTom sportwatch. Blijkbaar 1x gemist want even een keer een blik erop en het is al de 9e km. die ik gepasseerd ben. Scheelt weer een kilometer. Is maar goed ook want de laatste kilometers, plus dat beetje extra (0,11km) gaan me zwaar. Misschien ook omdat we uit de bossen in de volle tegenwind komen.
Zoals beloofd komen Johan en Dorie me zo'n 500m voor de finish tegemoet lopen.
Ik klok op mijn eigen horloge een netto eindtijd van 1u35:23 (officiële uitslag 1u35:20)en dat is toch dik 5 minuten korter dan ik zelf in gedachten had, maar wel zo'n 10 minuten nadat Dorie en Johan gefinisht zijn.


Nog mijn 2e deel van de Devilstrail combinatie-medaille opgehaald, een bekertje appelsap en dan zijn we vrijwel meteen daarna weer op weg naar Brabant.

Helaas voel ik me tijdens de terugreis steeds slechter worden. Het drinken valt me niet goed, de koude drank, ook al tijdens de laatste kilometers, laten een koud spoor achter in mijn slokdarm en het lijkt alsof ik wagenziek aan het worden ben. Eenmaal thuis toch maar meteen even plat en dat helpt wel want na anderhalf uur slapen ben ik toch weer genoeg opgeknapt om een heerlijke lasagne te verorberen.
En nu toch trainen voor de Devilstrail van Schiermonnikoog want die is toch zeker 4km langer....

De verwerkte tijden en afstanden zijn zoals dat door TomTom zijn geregistreerd, want anders klopt er helemaal geen hout van met de afstand van de organisatie in combinatie met mijn tussentijden (1:54 over de laatste 20m ??)




zaterdag 27 oktober 2018

Texen en schilderen van de woonkamer i.p.v. training Vrijbuiters

Vandaag is het eindelijk zo ver: de schilder gaat vandaag beginnen. Hoera!!
Hoezo "Hoera" ?
Lang verhaal kort:
in juni hebben we een nieuwe keuken aangeschaft. Nu alleen nog de muren en het plafond in de verf zetten en dan zijn we voor de toekomst klaar. Maar aannemers hebben het druk in deze tijd waar de economie aantrekt. Zo ook bij de schilders. In goed vertrouwen (daar heb je het weer) een schilder kunnen vinden maar in de zomermaanden is voor elke schilder het buitenwerk het belangrijkste werk. Dat wordt pas in oktober als het binnenschilderwerk start. Begripvol ga ik daarmee akkoord en dus  vanaf juni t/m oktober hebben we dan helaas een niet afgewerkt keuken, maar het zij zo. Overigens zal dit niet het enige schilderwerk zijn wat er te gebeuren staat. Naast de woonkamer, plafond en muren, komen ook de entreehal, de toilet, de trap naar de verdieping, de overloop en het plafond in de badkamer aan bod, pus alle deuren en kozijnen. Daar mag je je als schilder toch op verheugen, lijkt me. Maar een dag voor dat hij de boel komt opnemen laat hij wel weten dat we nog geen datum van schilderen hebben afgesproken. Dat zal ergens in december zijn.....
In december!!! We hadden toch duidelijk afgesproken in oktober.
Nee, hij zou in oktober komen kijken....
Ja, ja, in juni afspreken om in oktober te gaan kijken wat er geschilderd moet gaan worden en dan pas in december komen. Welke suffe lul trapt daar nu in??
Nee, ik zag het al meteen voor me:
Begin december? Gaat hem niet worden, Sinterklaas en zo...
Midden december? Zal moeilijk worden met de Kerstdagen voor de deur en al die zaken die nog voor het eind van het jaar klaar moeten zijn...
Eind December, wat denk je zelf, ik heb ook Kerstvakantie
Januari? Nee, ik moet echt het vorige boekjaar afsluiten
Februari? Ik ben een echte carnavalsvierder dus dat gaat hem niet worden.
Maart? Uh, wat denk je, we naderen Pasen.
April dan? Ik moet nu echt aan mijn vaste klantendenken, die heb ik de laatste tijd wat in de steek gelaten.
Mei dan? Helaas, het buitenschilderwerk gaat weer beginnen en dan heb ik echt geen tijd voor een kutkarwei van een particulier. Nee dat zal op zijn vroegst pas in oktober worden, ben ik bang voor... Of in november, of december, of januari of ergens in 2030...

En dus heb ik maar meteen afscheid genomen van deze onbetrouwbare schilder en een andere vakman in geschakeld. Nee, ik ga ook niet met klussers in zee die alles kunnen. Je kent ze wel de klusbedrijven die alles kunnen: loodgieten, cv-werk, dakdekken, behangen, schilderen, stuken, metselen, Jumbojet besturen, F1-auto, het maakt allemaal niet uit, maar nee, ik heb geen volk nodig die geen enkel vak kent maar elk vak op een ander uitprobeert en oefent. O ja, garantie tot de voordeur.

Gelukkig toch een echte vakman, (bedrijf) gevonden, maar zoals verwacht hebben al de vakmensen het stervensdruk, maar klantvriendelijkheid en ook belangrijk, eerlijkheid zijn naast vakmanschap mijn voornaamste selectiepunten. De eerste vraag was daarom ook of er in oktober al geschilderd kon worden en slechts 2 waren bereid of hadden nog de mogelijkheid dat te doen maar dat zal dan vanwege drukte op een zaterdag moeten en misschien zelfs op zondag terwijl een ander dat eventueel in de avond wel zou kunnen doen. Die avond heeft niet mijn voorkeur want schilderen en kunstlicht, ik ben daar niet zo'n voorstander van.

Zo kort was het verhaal blijkbaar toch niet....

Maar vandaag, op zaterdag, is hij er dan.
Kwart voor 8 gaat de bel en wat vandaag gedaan gaat worden is het plafond in de woonkamer en de schrootjeswand aan de kant van de buitengevel.
En die keuken dan.....
Nou ja, die haast was er inmiddels af maar volgende week arriveren onze nieuwe meubels voor de woonkamer en dan schuiven we dat natuurlijk naar voren. En dat betekent dat de keuken en al die andere schilder-zaken vanaf medio november aan bod komen en dan alles achter mekaar.
Zoals het er nu uitziet kunnen we de Sinterklaas en de Kerst in spic & span geschilderd huis gaan vieren.

Helaas heb ik niet alle voorbereidende werkzaamheden kunnen uitvoeren, zoals het aanbrengen van een 35 jaar lang ontbrekende plint onder de houten wand (die kan immers nu meteen worden mee geschilderd) en het verwijderen van de lampen in het plafond en veiligstellen van de stopcontacten in de houten wand. Natuurlijk gaat daar op de zaterdag morgen veel meer tijd in zitten dan ik verwacht of moet ik zeggen dat de tijd veel harder gaat dan dat ik in gaten heb. In ieder geval is het "opeens" 10 minuten voor 11. En ik zou naar de Vrijbuitertraining gaan! Ik kan niemand meer bereiken.... Of toch, misschien Germaine? Gelukkig, die gaat in ieder geval met de tijd mee en kan ik haar op haar mobieltje bellen. Zo, dat is gelukkig geregeld.
Achteraf blijk ik net een uurtje te kort gekomen te zijn.

En dan blijkt ook hoe fijn het is dat we zo'n grote veranda hebben nu we een groot deel van onze huisraad buiten hebben gezet.


Als de schilder zijn eerste witte strepen op het plafond zet lijkt het al meteen of we in een andere wereld komen. Of in een andere tijd. Dus zo ziet wit eruit! 😀
De houten wand wordt eerst ontvet. Speciaal spul er tegen aan gesprayd en meteen komt er koffie omlaag gedropen. Poehee, wat een viezigheid.
Als een paar uur later de eerste streken grijze verf er tegen aan wordt gezet begint de kamer een metamorfose te krijgen.

Het is kwart voor 6 als de schilder met zijn laatste spulletjes is vertrokken. Hij had gedacht om 4 uur klaar te zijn.
"Hoe komt het...?"
Hij was moe. Het ging allemaal wat langzamer dan verwacht.
In ieder geval, wij hebben een spierwit plafond en een mooie lichtgrijze schrootjeswand.
Over een paar weken wordt de achtergevel en de muur met de buren in oud-lichtgroen gezet, en worden de deurkozijnen ook in spierwit omgezet. Dan zal het er met onze nieuwe meubeltjes er heel anders uit gaan zien. En als meteen ook de keuken wordt afgewerkt en de rest van het huis m.u.v. de slaapkamers hebben we meteen weer een nieuw huis.
We kunnen bijna niet wachten.



maandag 22 oktober 2018

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 372 verbruik= 29kWh
Hoog = 313 verbruik= 32kWh
Totaalverbruik:             61kWh (+3) [8,7kWh/dag]

Het wordt langzaamaan donkerder en ook afgelopen week weer de nodige wasmachines en natuurlijk koken op inductie.

Gas:
Stand 63 Verbruik = 6m³ (0) [0,9m³/dag]
Ondanks tegenstrijdige weerberichtgeving is het afgelopen week toch nog steeds zomer geweest, hoewel de temperatuur in de avond snel daalde en 's morgens amper boven het vriespunt uit kwam. Toch is de verwarming nog niet aan geweest maar dat zal volgende week toch echt wel het geval worden want ook deze week waren de avonden al onbehaaglijk terwijl de thermometer nog 19 à 20ºC binnenshuis aangaf.

Gewicht = 81,9kg (+1,1) Tja....



zaterdag 20 oktober 2018

Training Vrijbuiters

Omdat het zo koud aanvoelt en de weer app om 9:00u nog 2ºC aangaf gaat vandaag de lange broek aan en ook het windjack mee.
In het bos aangekomen loopt Herman er toch nog in blote benen rond. "Ik heb net de lange broek uitgedaan", roept hij nog.
Riet is er niet maar Dorie wel en samen met Carla vormen we vandaag weer een kwartet.
Voor de warming-up doen we de oefeningen van stop 2 tijdens het dribbelen naar stop 2. Daar aangekomen ben ik, net als vorige week, weer flink buiten adem. We doen onze oefeningen maar daar voor nog wel even een fotootje gemaakt van de zon die prachtig door de bomen schijnt.
We vervolgen het fietspad en slaan linksaf het fietspad in voor de volgende oefeningen. Daar willen Dorie en Carla wel even in een bospaadje op de foto voor een herfst tafereel. Bijna vergeten we waarom we hier naar toe liepen, nl. voor wat oefeningen, maar daar wandelen we richting verharde weg. Hier schijnt het zonnetje op zijn best en gaan we even daarvan genieten. We wandelen richting paddenstoel bij het volgende fietspad om ons zo wat door de zon te laten opwarmen. Daar aangekomen dribbelen we nog door tot de volgende bocht, draaien om en wandelen terug naar het fietspad en slaan daar in.
Het eerste de beste bospad wat we rechts tegenkomen gaan we in en van hieruit lopen en dribbelen we door de bospaadjes richting onze kantine. Het is mooi, de paadjes zijn bedekt met bladeren, behalve bij de naaldbossen. Het blijft wel uitkijken want wat er onder dat bladerdek ligt blijft altijd een verrassing. Uiteindelijk komen we bij de bankjes uit waar we na wat oefeningen nog even het bospad heen en weer lopen voordat we doorlopen naar de kantine.
Nog even de hoognodige ademhalingsoefeningen en dan zit het er weer op voor vandaag.
De TomTom Spark heeft een afstand geregistreerd van 4,49km. Zeg maar 4,5km.



donderdag 18 oktober 2018

Training - GVAC baantraining

Na het vertrek van Marjolijn wordt dit vandaag de echte 1e training van Femke, dus zonder begeleiding. Wel zal Jos indien nodig assisteren.

We doen 1 rondje warming-up en dan gaan we al yoga-en. "The dog face down...." of zoiets, 3x en daarna wat losmaak-oefeningen voordat we weer de baan opgaan voor een warming-up rondje.
We stoppen weer bij het kogelstoten veld voor de nodige dynamische oefeningen en dan is het tijd voor core stability enz. Dat doen we in 2 rijen. Nieuw is het gebruik van elastieken. Deze komen om de beide benen net boven de voeten en daarmee maken we zijwaartse passen en aan het eind van het parkoers de ander richting op en dat alles 2 x. Dat is op het einde goed te voelen aan de buitenkanten van de bovenbenen. Daarna ook nog even 2x voorwaarts.
De laatste oefeningen voor vandaag is touwtje springen. Dat lukt mij niet en dus gebruik ik daarvoor mijn onzichtbaar touw.

Tijd voor de kern.
4x200m + 2x400m + 2x600m alles op 85% en tussen de runs 100m wandelen.
Betekent voor mij de
200m in 34s/100m = 1:08
400m in 35s/100m = 2:22
600m in 36s/100m = 3:38

Ik loop alles op gevoel maar niet zo "langzaam" als het schema omdat dat zo langzaam aanvoelt en ik wil graag wat tempo er in krijgen. En een beetje moe worden is niet verkeerd, hoewel de oefeningen met het elastiek nog goed voelbaar is.
Als we allemaal binnen zijn en de cooling down achter de rug is het al weer stil op de baan. Ik check en het is bijna 20:40 Toch weer best laat.

Het lijkt vandaag eindelijk afgelopen met het zomerse weer. De temperatuur is denk ik vandaag niet boven de 16ºC uitgekomen en dat is al 10º minder dan de afgelopen dagen. Vanwege de snelle afkoeling als het al (vroeg) donker wordt ben ik vandaag dan ook helemaal in het lang en nog zonder windjack en daar heb ik geen spijt van gehad. Wel denk ik dat de herfst nu echt begonnen is.
Helaas was Dorie er vandaag niet bij, maar die zit inmiddels 2 groepen hoger dan ik. Ik moet gewoon wat harder gaan werken.... Was het maar zo gemakkelijk. 😕




maandag 15 oktober 2018

Energie en gewicht

Elektriciteit:
Standen:
Laag  = 343 verbruik= 30kWh
Hoog = 281 verbruik= 28kWh
Totaalverbruik:            58kWh (-9) [8,3kWh/dag]

Vorige week was de wasmachine vaak aan het werk en dat was ook te merken. Het wordt ook steeds vroeger donker en met al die sfeerverlichting is dat ook te zien. 😞

Gas:
Stand 57 Verbruik = 6m³ (-1) [0,9m³/dag]
Het is nog hoog zomer, ook al is het medio oktober, en dat betekent dat de verwarming nog steeds niet aan is geweest. Vanaf medio volgende week zijn lagere temperaturen voorspeld. Eens zien of volgende week de verwarming aan zal moeten.

Gewicht = 80,8kg (0)



zondag 14 oktober 2018

Weekoverzicht week 41

Zaterdag 13-10-2018
Vrijbuitertraining: ca. 4,5km (1 uur)
Jumbo 10km Nightrun (Marathon Eindhoven): 10km (1:07:47)

Zondag 14-10-2018
AON City Run (Marathon Eindhoven): 5km (31:03)



Trimloop - AON City Run (Marathon Eindhoven) - 5km

 
Na de 10km van gisteren avond staat vandaag nog eens 5km op het programma.
Dit keer de AON 5km City Run. Marcia en Luuk en Holly hebben een gratis startbewijs van AON, voorheen IAK en vandaag mogen ze ook nog eens tussen 8:15 en 8:45 een gratis T-shirt afhalen.
Ik rij en dus begeef ik me op tijd richting Meerhoven, maar op de Meerakker is de afslag linksaf richting Hovenring al afgesloten. Omkwart voor 8, terwijl de eerste marathonloper, mits hij op wereldrecord-tempo loopt hier pas om kwart over 10 passeert. Nou ja, dan maar omdraaien en via de Vijverstraat om toch nog op tijd bij Marcia te zijn.

Omdat zowat de hele Meerenakker al is afgesloten moeten we toch via de snelweg en Floraplein naar de Rondweg, om uiteindelijk bij het station aan buskant de auto te parkeren. Van de vorige keren weet ik nog wel dat in de middag ook de Rondweg door het lopersveld wordt overgestoken en dat het dan een crime is om met honderden auto's binnendoor te moeten rijden. Maar dat is pas vanmiddag. Nu komen we feilloos en in kortere tijd dan gisteren op de parkeerplaats aan.

Op de Markt bij AON aangekomen ontmoet ik Jozina en Wilma en terwijl Marcia haar T-shirts in ontvangst gaat nemen klets ik even met Jozina bij.
Het is nog frisjes en ik heb mijn trainingsbroek en GVAC-jasje nog aan, maar Jochem, die met de fietst ook komt, fungeert vandaag weer als pakezel en dan mogen die 2 kledingstukken ook bij de bagage. Eigenlijk is het niet meer dan een draagtas maar altijd handig als je je spullen, dus ook de beurs en sleutels even kwijt kunt.

 
Onderweg naar de start over het Stratumseind, stuiten we op een school, Augustinianum of zoiets. Een enorme kudde scholieren dat op het smalle Stratumseind maar niet vooruit te branden is. Gelukkig kunnen we via de zijkanten deze paarse stoet passeren. Als de borden ons uiteindelijk naar links dirigeren, richting start, gaan wij toch maar rechtdoor, want daar is toch altijd de start?
Dat klopt ook, maar dit is dan het begin van de start. De opstelling is nu aan de andere kant van het kruispunt. Toch is het maar goed dat we hier langs zijn gegaan want hier staat Jochem te wachten en die kan meteen onze kleren aannemen. En dan gaan wij ook richting start. Het eerste beste hek wat een beetje open staat, daar gaan we het startvak in. Zo, staan we in ieder geval niet achteraan maar vrij dicht achter de startboog.

 
Het is nog wel even wachten onder het oorverdovend gedreun van.... muziek.... en het standaard geblair van een disjockeeeeeeeeeeeeyyyyyyyy..... maar na een 10-9-8-7-6-5-4-3-2-1 gaan we van start.
Het duurt even voor de groep voor ons in beweging komt maar dan zijn we ook los en meteen na de startboog links af. Ik loop samen met Luuk en Marcia met Holly. Uiteraard is het in het begin wel wat dringen. Ongelooflijk dat er zoveel kinderen nu al met hun eindsprint beginnen... Luuk en ik zijn daar al wat ervaren in en lopen rustig, niet gaan zigzaggen, niet elke keer versnellen. We zoeken de gaten voor ons en gaan daar rustig om heen. We zijn halverwege de eerste kilometer als we al genoeg ruimte voor ons hebben om ons tempo vast te kunnen houden.
Zo, dat was de 1e kilometer, hoor ik een dame zeggen. Ik check mijn horloge. Net 5:30. Nee hoor, dat kan echt niet de eerste kilometer zijn en dat klopt ook want pas na 6:36 trilt mijn TomTom dat de 1e kilometer is afgelegd.
We lopen in hetzelfde tempo door en de eerste wandelaars zijn we al gepasseerd. En nog steeds zijn er bij die na het wandelen er weer in een sprint voorbij komen. "We zijn nog niet eens bij de 2 kilometer...", laat ik Luuk weten, om aan te geven dat die wel erg vreemd bezig zijn.
We vervolgen het parkoers en bij elke kilometer hou ik Luuk op de hoogte hoe ver we zijn. "Of het nog gaat?", en hij knikt dat het goed gaat.
Ik voel de benen van gisterenavond wel en het gaat gevoelsmatig ook ietsje harder dan gisteren maar het is maar 5km en dus hoef ik niet echt meer op te passen. We lopen door de binnenstad en omdat we een aardig tempo hebben en redelijk vooraan gestart zijn hebben we hier ook weinig last van langzame lopers voor ons. Dat is wel fijn want op het Stratumseind is het altijd al smal en nu lopen de mensen voor ons wel ons tempo. Had misschien een klein tikje sneller gemogen maar er hangt een spandoek met "Smile, nog 1 km" en dan kunnen we desnoods voluit. "Als je wilt mag je die laatste kilometer wel harder", spoor ik Luuk nog aan, maar hij vindt het zo wel goed.
We draaien links af en verderop weer linksaf en zijn op de Vestdijk beland. Van hieraf is het stiekem nog een eind naar de finish, maar weer zien we kinderen de sprint al aantrekken. Ze doen maar. Wij versnellen pas de laatste 100 meters.
Ik klok 31:04 op mijn horloge.

Na de medaille, een dorstlesser, een banaan en een bidon gaan we het finish-vak uit. In afwachting van Marcia alvast een selfie van ons tweetjes en als Marcia en Holly er ook zijn maakt Joke er ook nog een van ons 4-tjes.
Voor Holly is dit de de eerste keer dat ze 5km hardloopt en, als we haar moeten geloven,ook de laatste keer. Hoewel ze na anderhalve kilometer al een keer moest stoppen heeft ze toch een eindtijd weten neer te zetten van 35:06 en met plaats 1.794 van de 3.634 deelnemers maar liefst 1.840 loper4s achter haar gelaten. Toch niet slecht.

 
We gaan terug naar AON om ons om te kleden. Ik heb geluk dat ik ook een broodje en koffie kan gebruiken en omdat er iemand groepsfoto's aan het maken is, mag ze dat van ons ook even doen.

 
Dan is het tijd om naar huis te gaan.
Terwijl de minimarathon van 1,6km wandelend voorbij trekt gaan wij richting station. Daar staat NS ook te fotograferen en dus wij, medaille-winnaars, gaan er ook weer op. Door een storing duurt het wel even voor de foto's er uit komen maar we hebben ze.

 
De terugweg doen we via de John F. Kennedylaan en dan de A2, vandaag de weg met de minste opstoppingen.
Dit is voor mij dan de afsluiting van een stevig sportief weekend.
En nu tijd om te lamballen....


En nog meer foto's:

 



zaterdag 13 oktober 2018

Trimloop - Jumbo 10km Night Run (Marathon Eindhoven)


Uiteindelijk heb ik me toch maar weer voor deze 2e editie van de avond 10km. ingeschreven. "Uiteindelijk" betekent wel dat ik dan een fortuin aan inschrijfgeld moet neertellen. € 22,50 in dit geval. Maar als vrouwlief zegt dat ik dat moet doen als ik daar zo graag loop dan moet ik dat gewoon doen. En daarom sta ik er vanavond dan ook, aan de startstreep. Maar niet voordat ik overdag nog mijn gratis headlight van de Jumbo heb opgehaald. Die hoort nl. bij het startnummer.

Bij de training met de Vrijbuiters vanmorgen (ja een lichte training...) heb ik nogal wat last gehad van mijn ademhaling. Weinig bewegen maar wel enorm hijgen. Hoe dat vanavond zal uitpakken?
Vorig jaar in dat saaie en donkere heen-en-weer parkoers deed ik er nog 1u05:21 over. En dan had ik ook nog even gewandeld, kan ik me herinneren. Normaal gesproken moet ik die tijd gaan verbeteren, alleen heb ik niet bepaald aan mijn conditie gewerkt, de laatste tijd. Daar is wel een reden voor, o.a. wat blessure-leed aan onderkant linkervoet, maar dat terzijde..

Ik heb helemaal niets vernomen van andere GVAC-ers die vanavond meelopen. Evenmin over een gezamenlijke warming-up, zoals vorig jaar. Het zal ongetwijfeld ook te maken hebben met het plotselinge vertrek van Marjolijn die vorig jaar toch wel de initiatiefnemer hiervan was.

Mijn plannen om me in ons kantoor om te kleden vallen in duigen, simpelweg omdat ik er met mijn pasje niet mee binnen kom. En dan te bedenken dat ik 24/7 toegang dien te hebben en altijd gehad heb, mede ingeval ik 's nachts werkzaamheden in Eindhoven heb. Dan toch maar in onze materialen opslag. Op zich niet helemaal een pretje omdat ik daar nogal wat muizen heb zien rondscharrelen. Maar eenmaal daar aangekomen heb ik de hermetisch afgesloten sporttas in een gesloten kast geplaatst, er vanuit gaand dat dit nu muisveilig zal zijn. We zullen zien.

Ik sta al best vroeg in het startvak met nog een half uur te gaan. Vergeefs heb ik nog naar andere GVAC-ers gezocht. Sta ik toch hier helemaal alleen tussen ruim 2.000 andere lopers 😉. Ik sta dus redelijk vooraan. Veel deelnemers voor me in het startvak verlaten intussen het startvak voor een sanitaire stop om daarna hun startplaats weer in te nemen.
Ik zie een bekende! Ook GVAC-er, naam... Maria of zoiets? Ik ken haar omdat ze ook in groep 1 gezeten heeft en bij ASML werkt, gezien hetgeen ze draagt. Ze maakt het "duimpje omhoog" beweging en ik knik bevestigend.

Aan het oeverloos gedreun van diskjockey-achtig geblair komt uiteindelijk een eind als van 10 naar 0 afgeteld wordt en de stoet 10km-runners in beweging wordt gezet.
Ik weet mijn tempo, en speciaal mijn aanvangstempo, en daar hou ik me ook aan en dus word ik aan alle kanten stevig voorbij gelopen, totdat ik een dames-duo vind dat mijn tempo loopt. Dat worden mijn hazen... De kilometers tellen af, stond op internet, en het bordje "nog 9 km" zijn we al gepasseerd.
Het parkoers is anders dan vorig jaar, beter verlicht, bijna overal, tenminste, alleen de oversteek waar ze vorig jaar een grote verblindende bouwlamp hadden geplaatst. Dat is helaas dit jaar niet veel beter. Ik ben intussen mijn hazen kwijt. Die gingen toch wat te langzaam. En van aftellende kilometerborden is niet veel van waar. Na de "9km" heb ik niets meer gezien en de 5km is pas de volgende. Ik klok 31:43, op mijn horloge (volgens de chip in mijn startnummer was dat 31:45 en de TomTom kilometer was pas op 32:30....) en dus zit ik onder de eindtijd van vorig jaar, maar stiekem voel ik wel vermoeidheid opkomen. Als de TomTom de 6km trillend aangeeft is de koek op. Man man, wat voel ik me moe. Liefst zou ik, eventjes maar, willen wandelen, net als sommige anderen, maar nee, ik doe een tandje terug, kleinere pasjes en gaan met die banaan. Ik tel nu zelf maar de kilometers af. Naarmate we de binnenstad naderen ruiken velen de stal al. Ik word steeds vaker ingehaald. Ook mijn hazen-duo komt me weer voorbij. Ik heb het parkoers bestudeerd en eenmaal het 18 september-plein betreden, weet ik dat er nog bijna 2km te gaan is en als je er helemaal door heen zit, is dat nog best een eind.
Op het Stratumseind hangt een spandoek met "Smile nog 1km". Gelukkig, maar die snelle laatste kilometer van vroeger zit er voor mij niet meer in. Nee, het gaat zelfs helemaal niet sneller en het kost me gewoon moeite om het tempo nog vast te houden. Voor mijn gevoel strompelend, kom ik over de finish. Poeh hee, dat was het dan. Aan mijn ademhaling merk ik dat ik diep gegaan ben. Wat ben ik blij dat ik mijn waterrugzak bij me heb en dat ik regelmatig zelf kon drinken. Dat scheelt wel.

Achter de finish ontmoet ik Helma. Ze is vrijwel tegelijk met mij over de finish gekomen maar later zal blijken dat ze verder naar achteren is gestart en daarmee netto 1:20 sneller over de 10km heeft gedaan. Er valt na de medaille en het flesje AA-drink eigenlijk niet zo veel meer te beleven. Ik scheid me af van de groep die langzaam richting beursgebouw loopt om me in  onze opslag om te kleden. Al met al toch mooi 10 voor half 11 thuis, toch nog vroeger dan vrouwlief van haar werk.

Ik moet het alleen niet te laat maken want morgen moet ik om 8 uur al weer bij Marcia staan voor vertrek naar Eindhoven. Dan wacht de volgende trimloop, de AON City Run van 5km.



Intussen is er wel de eerste sfeerfoto verschenen. Ik sta er ook op. Vraag niet hoe maar ik sta er op 😁



Training Vrijbuiters

Een beetje hurry-up t.g.v. het laat uit bed komen, maar toch weer net op tijd in het bos gearriveerd.
Het is druk. Natuurlijk had ik Hans welk verwacht want die zal wel trakteren omdat hij afgelopen week weer jarig is geweest. Zelfs Herman en Tiny zijn er. Alleen Germaine en Dorie ontbreken. Laatstgenoemde op die eventjes in een recreatiepark van de Efteling vertoeven ter ere van het pensioen van Johan.

Ondanks dat mijn horloge de GPS satellieten nog niet heeft gevonden vertrekken we voor de training. We, dat zijn Riet, Carla, Herman en ik. En we gaan het rustig aan doen. Ten eerste omdat ik vanavond ook weer aan de bak moet bij de Jumbo 10km by Night run in Eindhoven en ook ten eerste omdat Herman, net terug van een operatie aan zijn benen ook mee doet.
En daarom doen we gewoon de 1e en 2e stop als gebruikelijk, doen we wat minder oefeningen en dribbelen we ook rustig. Nee, we doen geen sprintjes of versnellingen. Als er iemand harder wil, mag die vooruit lopen en omdraaien. Ook wandelen we wat meer en aan het einde van de training wandelen we ook nog even langs de, door de herfst verkleurde eiken. Na nog een keertje door een bospad gedribbeld te hebben is het genoeg voor vandaag.
Ondertussen maak ik wat foto's met de smartphone want het is stralend zonnig weer en dat met die herfstkleuren is toch wel een heel mooi gezicht. Als het de volgende keer wat vochtiger is zien we misschien ook wel weer paddenstoelen.

Met het kleine stukje mee gerekend dat mijn GPS het nog niet deed hebben, we alles bij elkaar ongeveer 4,5km afgelegd.

Nu is het nog genieten van de appelflapjes van Hans en dan zit het er voor vandaag weer op.
Voor mij nog niet helemaal want vanavond ga ik weer aan de bak in Eindhoven.