Posts tonen met het label Uit eten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Uit eten. Alle posts tonen

woensdag 7 mei 2025

Uitje - Lunch met de pensionado's van NS

We proberen het in ieder geval minstens 1x per jaar, gezellig samen lunchen met de 4 pensionado's van NS: Cees, Aad, Hans en moi. Omdat we, geografisch nogal verspreid wonen (Hans in Vlissingen, Cees in Zundert en Aad en ik in Eindhoven en Veldhoven), doen we dat ongeveer in het midden: in Roosendaal.
We zijn dan ook alle 4 in het bezit van een Post-actief trein abonnement maar eigenlijk gebruiken alleen Hans en ik die actief en hebben Cees en Ad die de laatste keer gebruikt toen we in 2024 samen uit gingen lunchen 😮 

Vandaag zijn we weer in Roosendaal en gaan we voor hetzelfde etablissement als vorig jaar, nl. Chagall op de markt. 
Helaas hebben ze geen 12-uurtje (meer) en wordt het à la carte. Het worden dan al gauw spiegeleieren behalve ik. Ik wil die zalm wraps wel eens proberen en die keus is wel een hit. Een hele dikke wrap en dan ook nog eens helemaal gevuld met zalm en wat roomkaas. Dat maak je niet gauw mee.
Intussen wisselen we onze ervaringen weer uit en uiteraard ook veel over het verleden. 
We sluiten af met de rekening door vieren te delen en terug te keren naar station Roosendaal. Cees gaat weer met zijn fiets terug naar Zundert en wij nemen de trein huiswaarts. Helaas hebben Aad en ik pech omdat er treinen uitvallen vanwege een suïcidaal persoon op het spoor. Gelukkig blijft het bij een half uur, maar dan nog blijft het vervelend.
 
Volgend jaar weer, hopelijk, als we in goede gezondheid blijven.
 
 

vrijdag 9 augustus 2024

Uitje - Maïsdoolhof op Ter Spegelt en uit eten bij De Keijzer - Eersel

Ik heb een bon voor gratis maïsdoolhof in Eersel voor 4 personen gewonnen bij de loterij van één van de zomeravondlopen in Eersel en Kathy o.a. een bon voor een hamburger bij restaurant De Keizer in Eersel. We gaan dat vandaag mooi combineren. Eerst verdwalen in het maïsdoolhof en daarna uit eten. En we, dat zijn Kathy, Dennis, Jason en Ryan en Marie-José, Holly en ik.
 
We parkeren onze auto's op de grasparkeerplaats van Ter Spegelt en na wat uit gezoek waar nu eigenlijk dat doolhof is, wandelen naar Ter Spegelt. Bij de receptie weten ze ons wel de weg te wijzen. Gemakkelijk zou zijn als we met onze auto's helemaal omrijden naar de uiterste achterkant van de camping maar wij hebben niet zo veel zin meer om eerst helemaal terug te lopen naar onze auto's en daarom doen wij de wandeling door de camping .
Het is mooi zonnig en warm weer en dan geeft die camping toch echt weer het vakantiegevoel naar boven komen. Het is wel even een wandeling maar naast een circustent die er staat, vinden we de ingang van het maïsdoolhof.
We "betalen" met mijn bon en hoeven verder voor de anderen ook niet te betalen. Mooi. en dan op weg naar de ingang. Voor de kinderen is er ook een klein doolhof ingericht en die ingang slaan we dan ook over.


We hebben 2 puzzels mee gekregen en daarom splitsen we ons in 2 groepen Kathy, Jason, Ryan en ik vormen The A-team en Dennis, Marie-José en Holly zijn team B. Zij lopen voorop en wij volgen op de voet. 
Nu blijkt het in het doolhof niet zo moeilijk te zijn om de weg te vinden omdat de juiste weg mooi is plat gelopen terwijl de "verkeerde" paden vol met onkruid staan. Dat is eigenlijk wel jammer. Onderweg komen we diverse puzzels met multiple choice vragen tegen die we moeten oplossen. Met het gekozen antwoord mag je op een nummertjes tekening een lijn trekken tussen de aangegeven nummers op het gekozen antwoord. Uiteindelijk, als je alles goed hebt gedaan, moet er een tekening uitkomen. Nou, dat gaan we wel zien.


Bij de 1e en 2e puzzel staan de 2 teams nog wel bij elkaar maar daarna scheiden toch de wegen. 
We treffen bij de volgende puzzel een gezin aan die aan de puzzel aan het werken is. De dochter houdt angstvallig haar foute antwoord voor ons verborgen maar dat maakt ons niet uit. Wij vullen gewoon het juiste antwoord in. Bij de volgende puzzel staan ze er weer maar daarna zijn we ze kwijt. Ik vraag me toch af hoe je hier nu verkeerd kunt lopen 😮
Toch staat het maïs hier echt wel hoog en zit het boordevol "rare" dingen.


En dan staan we opeens voor een uitkijktoren, waar we natuurlijk in naar boven gaan om zo het doolhof van boven te bekijken.
 
 
We gaan verder het doolhof in. Opvallend is, dat het op sommige plekken in het doolhof opeens ontzettend heet is. En ook nu lopen we tegen langzame doolhoflopers aan en  ook nu zijn we die opeens kwijt 😮. Het duurt eigenlijk niet zo lang of we zijn er al uit. En op onze puzzeltekening prijkt overduidelijk een vuurpijl. Kan niet missen dan dat dat goed is 😁.
In afwachting van van de anderen gaat het A-team even op de foto en vermaken de 2 jongens zich met het kinderspeelgoed wat nog ter plaatse aanwezig is. 
Als dan ook team B er eindelijk in geslaagd is om het doolhof te verlaten zijn we weer met zijn allen bijeen. De puzzel van team B is nou niet bepaald een vuurpijl maar daarom zijn ze ook later dan wij het doolhof uit gekomen. Als prijs krijgen we allemaal nog een zakje rauwe popcorn, oftewel maïs en zet de beheerder ons ook nog even met zijn allen op de foto en dan verlaten we het maïsdoolhof.
 
 
Als dan ook team B er eindelijk in geslaagd is om het doolhof te verlaten zijn we weer met zijn allen bijeen. De puzzel van team B is nou niet bepaald een vuurpijl maar daarom zijn ze ook later dan wij het doolhof uit gekomen. Als prijs krijgen we allemaal nog een zakje rauwe popcorn, oftewel maïs en zet de beheerder ons ook nog even met zijn allen op de foto en dan verlaten we het maïsdoolhof. 
 
 
We lopen langs één van de zwemplassen terug naar de receptie en van daaruit ook meteen door naar het restaurant De Keijzer.
 
 
Daar eenmaal aangekomen zijn we dan wel een half uur te vroeg. Dat doolhof duurde toch wel ruim een half uur korter dan dat ze ons ingeschat hadden. De ober verwelkomt ons erg hartelijk en richt zich ook nog voornamelijk naar mij alsof we elkaar al langer kennen. 😮 De ronde tafel die eigenlijk voor ons was gereserveerd is nu nog bezet maar we vinden het ook niet erg om nog even op het terras alvast wat te drinken. Terwijl we op het terras zitten komt de ober al weer terug.Hij heeft voor ons een andere tafel, een lange, waar we toch met zijn zessen aan kunnen plaats nemen, hetzij dat er één persoon aan de kop van de tafel moet plaatsnemen. Dat wordt dan Dennis. 😁. Hij maakt ook de foto aan tafel.
 
 
Als we al wat gekozen hebben moeten we wel wat plaatsen wijzigen want Dennis en Kathy nemen de vleesplank voor 2 personen en dan schuift Jason naar mijn plaats, Ryan naar de kop van de tafel en ik van de bank naar een stoel. Maar Luis, de ober, weet nog te vermelden dat het donderdag is en dan zijn er specialiteiten. Zo is de vleesplank zomaar een tientje per persoon goedkoper en dus pakken vrouwlief en ik dan ook maar die vleesplank. Weer moet er wat geschoven worden want met die vleesplank moeten we wel bij elkaar of tegenover elkaar zitten. Echter de vleesplank die we krijgen voorgeschoteld is toch niet de plank die we bedoelden. Dit blijkt een borrelplank te zijn en geen vleesplank voor een diner. Na wat overleg krijgen we alsnog een vleesplank maar dan voor 3 personen en mogen we die borrelplank gewoon houden. Betekent wel dat we weer van plek moeten wijzigen omdat we toch met zijn vieren om die planken moeten zitten.
In de tussenliggende wachttijd en tijdens de afwezigheid van de ouders vanwege de nicotine verslaving, slaat de vlam in de pan tussen de 2 tieners en dat betekent ook alweer dat die uit elkaar gehaald moeten worden. Ryan blijft aan de kop van de tafel en Jason schuit naar het andere eind van de bank. Kortom, in een half uur tijd heeft iedereen al op een ander plek gezeten en kan het eigenlijk eten eindelijk beginnen.
Het is allemaal wel lekker, sommig stukken vlees wat droog maar overal ook best wel veel en past die borrelplank niet in dit geheel. De jongens en Holly hebben in ieder geval ook goed gegeten.

Na het eten borrelen we nog even na op het terras en raken ook weer in gesprek met Luis, die het zichtbaar  gezellig vindt met ons als gasten. Hij komt uit Brazilië en zijn zus werkt in het restaurant op de camping, is knap en heeft groene ogen. Hij niet. En dan komt het eruit: Hij vindt het leuk om ons te bedienen want hij heeft mij telkens op het terras gezien als ik terug kwam van de zomeravondlopen. En daar kent hij me van, alsof we kennissen van elkaar zijn. "maar ik was er ook bij...", laat Kathy nog weten 😄. Wel bijzonder, mag ik wel zeggen, hoewel ik wel vaker verrast ben dat vreemden mij wel kennen maar andersom niet altijd.
Holly en de jongens zijn intussen terug van een potje midgetgolfen en klaar voor een ijsje, maar dat gaan we hier niet bestellen. We rekenen af,inclusief gebruik makend van de gewonnen hamburgerbon, nemen afscheid en gaan richting de markt in Eersel om daar een ijsje te doen.

Het is inmiddels half 10 en het begint al wat te schemeren en als we allemaal ons bakje ijs met 2 grote bollen hebben, is het al echt donker. En dan is genoeg geweest voor vandaag en gaan we terug naar Meerhoven en Veldhoven. Het was in ieder geval een gezellig middagje en avondje uit.
 

maandag 9 april 2018

Uit eten bij GVAC - Chef kok: Joop Broeders

Het was aangekondigd: de vereniging die de meeste wedstrijdatleten en recreanten zou leveren tijdens de Kempische Crosscompetitie, zou getrakteerd worden op een etentje. Niet zomaar een etentje maar dan zou Joop Broeders een 3-gangen diner verzorgen. En laat dat nou onze vereniging zijn: GVAC Veldhoven.
En omdat ook ik minimaal aan 3 crossen heb deelgenomen behoor ik tot de gasten die aan mogen schuiven aan dit banket.
In totaal 24 van de 30 gasten die zijn aangeschreven hebben zich voor vandaag aangemeld.
Ik ben er vroeg bij maar uiteraard zijn Karin en Rien nog vroeger.
Joop en echtgenote Corry zijn er ook al en samen laden we de etenswaren al vast uit de auto.
Daarna toveren we de kantine om tot een lang banket.


Terwijl Joop in de keuken staat te kokkerellen stromen de ander gasten ook binnen. Het duurt niet zo lang meer als Joop laat weten dat we aan de soep kunnen beginnen.
Nu vertelt Joop wel wat we allemaal krijgen voorgeschoteld maar eerlijk gezegd zegt het me niet veel. Het heeft wel met Spaans te maken, dat is me niet ontgaan.


De soep gaat er goed in en in tegenstelling tot in een restaurant hoeven nu niet zo langt op het hoofdgerecht te wachten. Volgens mij is het een Bœuf bourguignon. In ieder geval ben ik 2x voor langs geweest. Dat, met gebakken aardappeltje en een flinke klodder mayonaise en tomatensalade gaat er goed in. Ik ben niet zo'n toetjes mens maar een soort crème brulé (maar dat was het niet maar het leek erop) ging er dit keer wel goed in.

Na al dat lekkers mag de chef kok ook wel in het zonnetje gezet worden. Organisator Jan bedankt de chef kok en zijn echtgenote voor het diner maar ook de barman Perry die ook zijn steentje heeft bijgedragen.


Het is gezellig kletsen met al die GVAC-ers onderling. De tijd vliegt en in no-time is het 21:00uur. Zoetjes aan tijd om weer naar huis te gaan. Gezamenlijk trekken we de kantine weer helemaal recht, alle tafels en stoelen weer op hun plaats. De dames helpen Perry nog mee met de afwas en daarna vertrek ook ik weer richting Zeelst.
Dat was leuk. Best wel voor herhaling vatbaar,dus volgend seizoen weer allemaal komen crossen!😏




zaterdag 10 december 2016

Houffatrail - Weekend Houffalize dag 1: startnummers en lunch met Marjolijn en Evert

Weer een weekendje weg voor een sportevenement. Dit keer naar Houffalize voor het trailweekend daar. Nou ja weekend. Wij doen het alleen op zondag. Johan en Reinier gaan voor de 50km. Dorie en ik voor de 10. Ellen eigenlijk ook maar die kampt even met wat fysieke ongemakjes en is even uit de roulatie, maar gaat wel mee voor de broodnodige support.
We vertrekken vanuit Veldhoven en dit keer met mijn Grand Scenic. Niet dat er iets mis is met de Golf Plus maar met 5 personen en de bijbehorende hoeveelheid bagage is de Grand Scenic toch wel in het voordeel.
Het is half 11 als we vertrekken.

Het is druk onderweg. Erg druk voor een zaterdag. En in Maastricht staan we in de file. Best wel lang. Omdat de linkerbaan wel rijdt en ook blijft rijden, val ik toch maar van mijn geloof af en met een felle sprint schuift de automaat zo tussen het andere verkeer op de linkerbaan. En dan blijkt ook waarom de file er staat. Het is gewoon één lange file van auto's die bij de verkeerslichten rechtsaf de binnenstad van Maastricht in wil. Naar Magisch Maastricht natuurlijk, op het Vrijthof. Blij dat we de linkerbaan hebben genomen, uiteindelijk.

De nieuwe dubbeldek-tunnel dwars door Maastricht is al klaar maar gaat pas over een paar dagen open en dus slingeren we nog voor het laatst door dit stukje Maastricht richting België.
Voorbij Luik, de beruchte steile bult omhoog. Een test voor de Grand Scenic, met 5 personen en boordevol bagage en.... geslaagd. We komen boven aan met nog steeds 124km/u op de teller (want dat komt ongeveer overeen met 120 echte kilometers per uur, voor geval er gecontroleerd wordt)
Een uur verder staan we na een laatste stuk van flink slingeren, stijgen en dalen, stil bij hotel Ol Fosse d'Out. Het is hier koud. Het ijs staat zelfs nog op de de Ourthe. We gaan hier vandaag meteen onze startnummers ophalen, maar ook nog even lunchen met Evert en Marjolijn die ook in Houffalize verblijven voor de 25km-trail.


Daarna, eerst nog wat boodschappen en vervolgens naar ons BnB huurhuisje, 13km verderop. Na een dikke 20min. rijden over een slechte en  slingerende weg arriveren we bij het huis, gelegen op de flanken van een steile helling.
Voordat ik de auto, heel lux, in de garage parkeer loop ik tijdens het uitladen van de bagage eerst nog eens hard tegen de glazen wand naast de opengeschoven schuifdeur aan. Grote hilariteit alom, terwijl het in feite een levensgevaarlijk situatie is. Zulke grote ramen zouden voorzien moeten zijn van bestickering. Gelukkig heb ik het overleefd. Ik kan er zelf ook wel mee lachen maar ik weet zeker dat dat niet het geval geweest zou zijn als dat een ander overkomen zou zijn.

Hmmm.... Toch best wel gevaarlijk die deuren en ramen zonder stickers...

We maken het verder kort. Na de pasta maaltijd met spinazie en gerookte kip is het nog wel even wat aanrommelen met de televisiezenders en dan is het al vroeg naar bed want Johan en Reinier zullen morgen al om 7 uur aan de start moeten staan en dat betekent weer dat we uiterlijk om kwart over 6 al weer op weg moeten zijn naar het hotel waar de start is.




zaterdag 26 november 2016

De Vrijbuiters - Een uitstapje met lunch

Door de maandelijkse contributie is de koffiepot dusdanig vol geraakt dat we dat met alleen koffie en thee drinken na de zaterdagtraining niet op krijgen. En wat doen we dan? Dan maken we dat op aan andere dingen. Zo hebben we daar in het verleden ook al wat feestjes en zelfs nog deels een Survival weekend in de Belgische Ardennen mee gefinancierd. Maar dat was vroeger, toen het ledental nog zeker 2 keer zo groot was.
Voor vandaag hebben Monique en André een uitgebreide lunch geregeld in het pittoreske Steensel. En dat inclusief een voetreis heen en terug.
Om 11 uur is verzamelen op de startplaats van de Vrijbuitertraining. Vanwege de stevige onterechte commentaren van André dat ik er wel om 11uur moet zijn en niet om 1 minuut over, ben ik er dan ook al een kwartier van tevoren. Bijna iedereen, overigens. Dorie wat later maar organisator André laat nog lang op zich wachten, evenals zijn assistente Monique. Van Monique weten we dat die toch wel komt maar nu de man met de grote mond er om 3 minuten voor 11 nog niet is begint menig wenkbrauw toch te fronsen. Gelukkig is om2 minuten voor 11 toch de hele club die te voet naar Steensel zal afreizen compleet. Te voet, ja, want Jo gaat met zijn auto rechtstreeks naar brasserie Family's en helaas zijn Ko en Ine de enige afwezigen vanwege hun gezondheidsproblemen.

De wandeltocht gaat gewoon door het bos van De Sprankel, merendeels over de bospaden. Een enkele keer van het pad af, door het struikgewas wat me eerder doet denken aan een trail dan aan de uitgezette wandelroute van André. Maar ach, we zijn het wel gewend. Het is niet de eerste keer dat André hopeloos is verdwaald. Het is dat we het bordje "Steensel" tegenkomen i.p.v. "Douane" zodat we weten dat we weer in buurt van de bewoonde wereld zijn. Eenmaal weer op de verharde weg is de route naar brasserie Family's zo gevonden. Daar aangekomen staat Jo ons al op te wachten, bij zijn spiksplinternieuwe Renault.


We worden hartelijk ontvangen en een lange tafel is al voor ons gedekt en reeds voorzien van allerlei lekkernijen. Het blijkt nog niet alles te zijn. Wanneer de eerste opname voor koffie, Thee of wat anders is gedaan, wordt daarna al de soep geserveerd. We vervolgen met de broodjes en grote variatie aan warm en koud beleg en al doende wordt er ook nog een malse kroket op onze borden geschoven.
Ik zal het toch nog maar eens bij naam noemen:
Brood: broodjes: hard, zacht, met sesamzaad, bruin, muesli, panini, krentenbol en verder gewone sneetjes brood: wit, bruin, donkerbruin, met krenten en dan ook nog croissants/
Beleg: zalm, makreel, gerookte forel, kippenragout, scrambeld eggs, tonijnsalade, waldorfsalades, tomaten-salade maar gewoon diverse kaassoorten, hamsoorten, rosbief, gekookte eieren. 
En dan mag je ook nog eens kiezen uit cholesterol verlagende Becel of keiharde roomboter. Het kan niet op.
Het is goed mogelijk dat ik zelfs nog wat vergeten ben, zo'n uitgebreid assortiment was het.

Hoe lang hebben we gebuffeld? anderhalf uur, 2 uur? Eigenlijk zouden we nu languit op de bank moeten uitbuiken. Nee, het is allemaal niet opgegaan. En we moeten ook nog terug naar de auto's. Te voet, wel te verstaan. Behalve Hans, die onlangs weer getroffen is door een hartinfarct. Hij kiest ervoor om met Jo mee te taxiën. Intussen volgen wij de route, een andere route, terug naar de startplaats van de Vrijbuiters. Hiervoor gaan we Steensel in en door en buitenom langs wat bosjes, grafheuvels, golfbanen om uiteindelijk weer door De Sprankel bij onze kantine uit te komen. Tja en zouden we toch wel weer een kopje koffie lusten...
We praten wat na en dan is het uitje voorbij. Toch stiekem al half 4 eer ik eindelijk op de bank kan uitbuiken. Maar poeh, wat was dat lekker....