Virtuele Trimloop (Trail) - Bargerveen Winteretrail met Rik - 4mijl

We hebben samen niet veel virtueels meer open staan. Voor dit jaar nog wel de uitgestelde Virtuele Bargerveen Wintertrail van 4 mijl, oftewel 6,4km. Uitgesteld vanwege het slechte weer en vanwege een quarantaine van Rik. Maar we gaan die vandaag doen. Het zal geen echte "virtuele" trail worden. Dat zit niet in het bloed van Rik en daarom heb ik gekozen om de kleine ronde van GVAC te doen en dan bij het doorkruisen van het Oeienbosch even het hele trimbaanparkoers mee te nemen. Dat is op zich ook wel een stukje trailen/crossen.

Maar we moeten weer wat bijpraten en doen het gewoon rustig aan. We starten op de baan van GVAC en volgen het GVAC-parkoers. We zitten al meteen boven de 8min en dat blijft zo. 

Op 2,75km (TomTom-kilometers) staan we voor de ingang van de trimbaan waar in gaan. Ook nu is het hier op sommig stukken erg nat en drassig. We volgen het originele trimbaanparkoers omdat ik die nog steeds ken en dus niet met de afgekorte paadjes. Anders komen we nooit aan die 6,4km.

Halverwege de trimbaan proberen we nog wel een actiefoto van elkaar te maken.

Dan gaan we weer verder. Het mag wel duidelijk zijn dat de tijd op de trimbaan duidelijk omhoog gaat, richting trailtijd 😁. Eenmaal het trimbaanparkoers afgewerkt gaan we terug naar de Moormanlaan en vervolgens verder volgens het GVAC-parkoers. We komen nog niet aan de 6,4km en daarom volgen we het fietspad richting de baan en gaan daar aan voorbij op precies 6km. Aan het einde linksaf en dan weer linksaf de parkeerplaats op en we moeten nog zelfs een 20-tal meters onze geparkeerde auto's passeren om op 6,4km af te ronden. De eindtijd wordt dan uiteindelijk 55:00 en dan heb ik mijn klokje tijdens de fotosessie in het bos even op pauze gezet.

Nog even poseren voor de selfie en dan was dit de laatste gezamenlijke training/run voor 2021 want vrijdagmorgen moet ik nog even naar de huisarts.

Training - Alternatieve Vrijbuiters training met Dorie en Iris

We hadden al afgesproken om deze week in het Vrijbuitersbos te gaan lopen, Dorie en ik samen met Iris, maar het weer voor deze week ziet er allerbelabberst uit. Niet wat temperatuur betreft maar wel de aangekondigde herfstkuren. Eén weer-ap voorspelt zelfs een kleine kans op onweer op dinsdag.

Maar op dinsdag, als ik nog niet ben uitgeslapen en ik op de telefoon kijk, ja, dat is toch ook één van die dingen die je als eerste activiteit doet in deze moderne maatschappij, zie ik dat Dorie heeft ge-appt: "Wij gaan lopen bij de Buitenjan om 10u...". 8:48u en het is nu 9:28

Oei, dat wordt haasten.... 

Gelukkig is het over de snelweg niet zo lang rijden en ik app mijn bevestiging, doe mijn badkamer ritueel, check de sporttas en hop met de Scenic op pad. En zo ben ik om10:01 ter plaatse... 😀

Johan is er ook met kleinzoon Chris en hij gaat, net als bij de Vrijbuiters, wandelen, maar dan wel met de hond. Dorie , Iris en ik starten met de training. En het miezelt alleen lichtjes.

Net zoals bij de Vrijbuiters doen we bij de eerste stop de nodige warming-up oefeningen. Even op adem komen en dan gaan we verder. En verder wil zeggen dat we naar "het gat" gaan. We gaan niet helemaal door het gat maar wel er om heen en onderlangs.

Daarna crossen we verder door het bos over de paadjes die we zaterdags ook nemen. Onderweg stoppen we 2x voor wat oefeningen. De temperatuur is hoog, en al zeker vergeleken met afgelopen zondag. En toch heb ik het moeilijk. Nu meer dat ik last heb van hartkloppingen, alsof ik te ver ben gegaan. Dan ga ik automatisch een tandje of 2 terug en dus val ik wat terug, maar komen uiteindelijk telkens weer bij elkaar.

En zo draven we maar door. Op het eind doen we nog even de oude "kantine" van de Vrijbuiters aan en maken nog een onzie op de graasweide van de ezels, die we hier nog nooit gezien hebben. WE lopen nog even langs de grafheuvels terug richting de auto's maar omdat we bijna bij de 5km zijn maken we de ronde nog af tot aan de 5km. Het klokje gaat op stop.

Daarna nog even wat rek- en strekoefeningen en that's it.

We hebben geluk gehad. Het heeft niet echt geregend, alleen gemiezeld en op sommige stukken in de bossen merk je daar ook nog eens helemaal niets van.

Tijdens het omkleden komen ook nog eens een aantal hondenwandelaars ons vergezellen of beter gezegd, zoeken hun honden Snow op. Een Golden Retriever, goed gebruind door de modder, komt zelfs op mij aflopen en ik hoor al roepen dat hij er achterin zal springen. Nou gaat dat niet gebeuren want mijn kofferruimte is stik vol. Ik aai hem/haar en dan "probeert" hij/zij het nog even bij Dorie om dan maar naar het baasje terug te gaan. En terwijl ik ook die kant op loop maar meer om mijn schoenen schoon te stampen van de modder zie ik opeens wie het baasje is en dus ook wie de hond is. Die van de overbuurvrouw... 

Het is tijd om naar huis te gaan. Het was weer leuk geweest. Gelukkig hebben we de plaatjes nog... 😉

Energie en gewicht wk 2021-51

Zoals verwacht een hele hoog elektriciteitsverbruik. De extra verlichting heeft omwille van de sfeer enkele dagen 24/7 gebrand. Dat zal rond de jaarwisseling ook weer een keer gebeuren. De eerste week van 2022 zal de tuinverlichting nog wel branden maar daarna zal die, samen met de overige feestverlichting het veld ruimen. Daarom verwacht ik vanaf week 2022-02 weer op normaal verbruiksniveau te zitten.

Het was deze week koud en ik/wij hadden het koud en dat is uiteraard terug te vinden in het gasverbruik. Het goede nieuws is, dat de laatste week van 2021 de temperatuur extreem hoog zal zijn voor de tijd van het jaar.

Met 3 dagen, elke dag op een andere locatie, een uitgebreid Kerstdiner hoeft het niet verwonderlijk te zijn dat er een aanzienlijke gewichtstoename te bespeuren valt. Niets om zorgen over te maken. Nog 1 feestdag, Nieuwjaarsdag, te vieren, inclusief de voorafgaande, dit jaar, sobere Oudjaarsdag, en dus nog 1 keer op verwacht hoog gewicht, zal het vanaf week 2 ook wel weer richting normaal gaan. Zo niet, dan pas mag ik me zorgen maken en eventueel passende maatregelen nemen 😁

Ondanks dat ik nauwelijks gelopen heb afgelopen week, om precies te zijn alleen maandag en gisteren, weet ik toch mijn fitnessleeftijd terug te brengen van 76 naar 71 jaar.... 😲, Maar zoals zo vaak gezegd, ik snap helemaal niets van die berekening van fitnessleeftijd zoals de TomTom dat doet dus mag dat best wel met een paar kilo zout genomen worden 😂

 

 

 

 

Training - Rondje naar De Pan met Dorie - 9km

Afgelopen week alleen op maandag een mislukte training gedaan en verder niet meer gelopen. Heeft er ook mee te maken maken dat Rik in quarantaine moest omdat zijn vrouw met koorts in bed lag. Hoeft totaal niets met corona te maken te hebben maar voorzichtigheid hè...

En dus alle goede voornemens om zelf te gaan hardlopen werden verder door de kou van deze week de kop ingedrukt. Maar de afspraak om bij Dorie te gaan lopen, die staat nog. Hoewel het op 2e Kerstdagochtend nog wel twijfelachtig is. Op allerlei weerberichten en -apps wordt gewaarschuwd voor opkomende ijzel. De één zegt, vanaf het midden van het land naar het noorden toe, de ander zegt vanuit het zuiden naar het noorden toe. De één zegt in de avond en nacht en de ander weer vanaf de middag. Eigenlijk ziet het er dus gunstig voor me uit en met het slechtste scenario zou het 's middags ook in onze regio kunnen gaan ijzelen. En dat betekent weer dat ik, na onze training, wel meteen naar huis zal moeten. Maar het is gewoon even afwachten wat de werkelijkheid zal brengen.

En dus stap ik vandaag in de C3 naar Duizel.

En het is koud. De temperatuur is nog maar -2ºC en de gevoelstemperatuur ligt daar nog eens een graad of 3-4 onder. Er staat gelukkig niet zo'n gure wind, zoals de afgelopen dagen.

 

Aangekomen in Duizel gaan de windjack en de handschoenen aan.

Als het klokje van Dorie zijn satellieten heeft gevonden, zetten we de stopwatches aan en gaan we op pad. En meteen voel ik toch die snerpende kou bij het ademhalen.

Zoals altijd doen we de eerste kilometer op inlooptempo en vrijwel vanaf de start zit ik met mijn ademhaling op 3 passen in 4 passen uit en voordat we die eerste kilometer hebben bereikt zelfs al op 2-in en 3-uit... Die eerste kilometer gaat weliswaar in 7:04 en valt eigenlijk nog best wel mee.

Dan gaan we het eerste bos in. Die is niet zo modderig als waar Dorie bang voor was. De vorst heeft zijn drogende werking uitstekend gedaan. Halverwege het bos komen we Johan en een ander persoon tegen, beide met hond. Die bespringen ons ter begroeting en na dit kort oponthoud vervolgen we onze weg. Dat die 2e kilometer in 7:34 gaat is logisch gezien de honden-ontmoeting.

We gaan nu weer over de verharde weg, steken de N284 over en dan richting het viaduct over de A67 als we de 3e kilometer in 6:50 afronden. Dit is voor mij op dit moment echt al hard genoeg. Na de beklimming en afdaling van de viaduct duiken we De Pan in over het zandpad. Ook hier slechts enkele modderplassen en kilometer 4 gaat in 7:04.

"Hoever zullen we gaan?", vraagt Dorie, die nog steeds fit oogt. "Nou, niet meer zo ver....", laat ik hijgend weten, "...ik zit best wel in ademnood...". We besluiten daarom wat eerder om te keren en dat doen we op de plek waar een omgevallen boom de weg verspert.

We lopen in tegengestelde richting van het pad waar we over heen kwamen en dan is kilometer 5 in 7:03 toch ook weer boven de 7min. Een stukje verder, bij het waarschuwingsbord voor overstekend wild stoppen we even voor de onzie. En om meteen ook maar de neuzen te legen.

Die korte pauze (ook de klokjes gaan even op pauze) is wel lekker en we starten weer vol goede moed. Meteen maar het viaduct weer omhoog en meteen ook weer schiet de ademhaling omhoog. Ik moet een tikkie terug doen terwijl Dorie op haar gemak een"gat slaat". Bij de afdaling houdt ze wat in en kom ik weer bij. Die recuperatie heeft wel weer enkele seconden gekost en zo gaat kilometer 6 al in 7:11.

We naderen de N284 weer en die kunnen we gemakkelijk zo oversteken maar omdat die auto van rechts toch harder lijkt te rijden dan is toegestaan, zetten we een kort sprintje in snel over die rechter rijbaan te komen. Een stukje van niks en een eveneens een versnelling van niks, maar ik ben wel meteen buiten adem en moet even matigen. Voordat we het eerste bos weer in gaan bereiken we de 7km en die is, waarschijnlijk door dat "tussensprintje" in 6:59.

Ik volg Dorie door het bos en ik heb het er maar moeilijk mee. Ik krijg mijn ademhaling niet meer gereguleerd en zit zelf op 2passen in en 2passen uit, eindsprint tempo ademhaling. En toch is te tempo echt wel laag. 

Als we het bos verlaten, weet ik dat het nog ongeveer een kilometer is. Met een laag tempo moet dat te doen zijn. Dorie heeft al vaker aangegeven dat, als het moet, we wel even kunnen stoppen, maar ik loop dan liever wat langzamer. Maar met die gedachte in mij hoofd gaat het met de ademhaling steeds slechter. Nog vóór we aan de 8km zijn moet ik aangeven dat ik toch even moet wandelen. 

Shit!! Op de laatste kilometer. Als ik dit later terug kijk op de data uit de TomTom is dan ook wel te zien dat de hartslag opeens weer omhoog gaat. Die is niet zo dramatisch hoger maar wel flink boven de 170. We wandelen een dikke 100m en dan maar weer verder in nog lager tempo. Tja die 8e kilometer ging dus in 7:42. De Hapertseweg kunnen we met een klein beetje inhouden oversteken maar omdat we, eenmaal thuis, nog niet aan de 9km zijn lopen we nog even door. Dorie is er al eerder aan en een paar seconden later bereik ik de afstand van 9km. Die laatste kilometer waarvan ook een deel in de wandelpas viel gaat in 7:40.

De eindtijd van 1:05:07 is niet wat ik bij aanvang in gedachten had en de vermoeidheid na afloop ook niet. Die kou nekt gewoon mijn ademhaling. Voornamelijk het inademen van de koude lucht geeft problemen. En nu na afloop begin ik bij elke inspanning ook meteen weer te hijgen. En als ik op mijn horloge kijk zie ik dat de hartslag dan ook weer sterk stijgt. Nee, die kou en mijn astma lijken geen goede combinatie. Ik googel dat toch even en mijn gevoel is helaas juist. Hoewel het niet bij iedereen zo is, blijkt het in de meeste gevallen, dat koude en hoge vochtigheid van invloed zijn op de luchtwegen van mensen mensen die astma hebben. Dat gaat dan gepaard met benauwdheid, kortademigheid en hoesten. Voor dat laatste neem ik dan ook vaak mijn waterzakje mee. Niet tegen de dorst maar om de hoestneiging te dempen.

Oké, ik heb dus een goed excuus voor dit debacle maar vind het zelf maar helemaal niks. Het is helaas niet anders.

Na een onderonsje met thee met cake en de tomatensoep is het al bijna 13:00u en tijd om weer terug naar Veldhoven te gaan. Het is droog gebleven. Er is geen ijzel. Ik kan gewoon veilig naar huis terug.

Even de boosterprik halen

Ik sta gepland voor volgende week woensdag in Eindhoven maar als je dan bericht krijgt dat je de boosterprik een week eerder al hier bijna om de hoek kan krijgen dan ga ja daar natuurlijk voor. Meteen maar de planner ingedoken en 10:24 it is...

Bevestiging binnen en of ik wel maximaal 2 minuten van tevoren aanwezig wil zijn om doorstroom te bevorderen. En uiteraard met een zelf meegenomen mondmasker op. 

Mooi op tijd start ik mijn TomTommetje. Laat ik alle wandelkilometers, ook deze, toch maar even vastleggen 😉

Wanneer ik bij de Bolzen arriveer staat er een hele rij mensen buiten te wachten. En ook nog een verkeersregelaar.

Nou ja zeg... Die zijn er allemaal voor die boosterprik. En bijna allemaal op afspraak. Er wordt al heel wat af gemopperd. Er zit niets anders op dan ook maar achteraan aan te sluiten. Ik check de tijd: 10:24. Dat gaat hem dus niet meer worden. De man die achter me aansluit laat weten dat het niet de schuld is van de huisartsen maar dat diezelfde huisartsen vanmorgen allemaal in de rij stonden bij de GGD die de vaccins moesten verdelen en dat ook nog niet voor mekaar hadden. Zijn vrouw stond blijkbaar al om half 9 te wachten terwijl de huisarts op datzelfde moment in Eindhoven stond te wachten....

Maar intussen zijn ze al begonnen, hoewel er in de rij geen enkele vooruitgaande beweging is te bespeuren.

Dan komt een man voorbij: "Toen ik op deze plaats stond, duurde het nog een half uur....", en weg is hij.

Er komt wat beweging in en we schuiven anderhalve meter op. Dat is dus 1 persoon, reken ik uit.

Op het moment dat ik eindelijk binnen ben (ik begin het koud te krijgen en ben tegelijkertijd blij dat het niet regent) roept een assistente dat mensen voor dokter Homa de rij mogen passeren en mogen doorlopen. Dat laat ik me geen 2e keer vertellen en dus passeer ik de rij aan de linkerkant, de trap af, want daar in het souterrain is het allemaal te doen. 

Ik loop maar meteen door, linksaf en daar staat een jongedame in witte doktersjas me al op te wachten. "Waar moet ik me registreren en zo...", vraag ik nog, de herinneringen van de eerste 2 vaccinaties nog vers in mijn geheugen. "Ik hoef alleen maar te weten wat je op de gezondheidsverklaring heb ingevuld", is haar antwoord, "als alles NEE is, dan is het goed...". 

"Eh, ja, ik heb alles met NEE ingevuld", is dan mijn antwoord en dus gaan jas en vest uit, rechter mouw van mijn T-shirt een stukje omhoog en als ik eenmaal zit, gaat de spuit er in en ik kan meteen weer door.

Door, oké, maar hoe zit het nu met de registratie? Ik heb mijn QR-code nog niet hoeven laten zien, mijn ID zit nog ongebruikt in mijn zak, evenals de ingevulde gezondheidsverklaring en de brief van de uitnodiging die ik uitgeprint moest meenemen....

Ik volg de pijlen op de grond en kom uit bij een jongeman achter een tafel. Of ik me hier moet laten registreren? Wat is mijn geboortedatum...? Hij schrijft die op een kaartje en overhandigt mij dat kaartje. Ja, en verder? Registratie? QR-code? Mijn ID? Hoe komt dat straks op mijn QR-code? "Over een paar dagen even checken op RIVM en dan moet het aangepast zijn....", of zoiets...(?)

Oké, zal wel en ik ga verder, de deur uit en de trap op naar buiten. Ik sta buiten, maar wat doe ik hier? Ik moest toch nog een kwartiertje zitten, na die prik?

Ik ga de trap weer af en kom een dame tegen die net omhoog gaat. "Hebt u al een kwartier gezeten?", vraag ik haar beleefd. "Ja hoor, gewoon even omlopen en dan in de wachtkamer...."

Ik terug naar beneden en volg de route naar de wachtkamer en daar zitten inderdaad een aantal mensen, op afstand van mekaar te niksen en met mondkapje om. Ja, hier moet ik zijn. Ik weet, dat nl. in tegenstelling tot andere locaties, je hier tijdens dat kwartiertje "zitten" je wèl je mondkapje op moet hebben. En dus zit ik daar dan.

Ik zie de rij potentiële boosterprikkers voorbij gaan. Ook de man die achter me stond is inmiddels beneden. En dan zie ik een loket met Dr.Homa erop. Dus dààr had ik me moeten aanmelden! En dus ik er op af. Brieven laten zien, gezondheidsverklaring, maar ook nu weer, nergens meer voor nodig.  En de gezondheidsverklaring vragen ze bij de prik wel. Maar hoe zit het dan met de registratie? "Als je een prik hebt gehad kom je langs een man die dan je registratie geeft...", is het enige antwoord.

Nou ja, de prik heb ik al gehad en diè registratie heb ik ook al. Ik ga maar weer zitten en kijk naar de dame in witte donktersjas die iedereen in de rij nog even aanspreekt. Blijkt dat ze ook navraag doet of je al een afspraak hebt bij het GGD. En zo ja, dan zal zijn die wel even afmelden...

Nu heb ik ook nog wel een afspraak staan maar om nu weer op te staan en me daar te melden, daar heb ik nu geen zin meer in. Ik check de tijd en die zit er op. Ik ga weer dezelfde weg naar buiten. Onderweg kom ik nog langs de jongeman achter de tafel. "U hebt toch al een vaccinatie gehad...?", klinkt het vragend en eerder retorisch. "Ja hoor..., kom net terug van een kwartiertje "zitten"...:. En ik ben naar buiten en weer de trap op. Boven zet ik mijn TomTom weer aan en loop langs de rij die er nog steeds staat en nog steeds even lang is.

Eenmaal thuis blijkt het heen en terug, de stappen binnen niet meegerekend, slechts 1,11km te zijn. Zoals ik al zei, net om de hoek. En nog geen 600m is voor mij "net om de hoek"😄

Daar deed ik dan 12:54 over en dat is dan ook echt op mijn gemak.

En nu maar afwachten of mijn boosterprik straks ook in mijn QR-code te zien is.

Wandeling - Naar Kathy en terug met Jason en Ryan

Dinsdag is normaal gesproken kleinkinderen oppas(mid)dag. Daar zijn nu alleen nog maar Jason en Ryan van over. De rest van de kleinkinderen zitten al op de middelbare school. En met de nieuwe lockdown maatregelen zijn de basisscholen ook nog eens een week eerder dicht en dat is dan ook de reden waarom de jongens vandaag de hele dag komen. Nee, overnachten zag ik niet helemaal zitten, zolang we de booster prikken nog niet gehad hebben.

En na een dagje spelen, film van Pieter Konijn kijken en onderling etteren is het na het avondeten tijd om om naar huis te gaan. Dat doen we vandaag te voet om zo onderweg wat Kerstverlichting te bewonderen.

Het is nog steeds koud en sommige auto's zijn al weer voorzien van een rijp-laag.

We steken de Hovenring over en eenmaal omlaag zijn we er al. Zo dichtbij is het.

Na de koffie en een pafke (van vrouwlief) gaan we weer terug, bijna dezelfde weg.

Totale afstand is slechts 2,77km en we hebben er 38:22 over gedaan, de pauze niet mee gerekend.

Wandeling - Naar Marcia en terug

Ik wil ook wat meer, of  beter gezegd, vaker wat gaan wandelen. Na het avond-eten is dat meestal wel het juiste moment. Kan de spijsvertering ook wat op gang geholpen worden. En dus vanavond mijn stoute wandelschoenen aangetrokken en omdat ik mijn sjaal bij Marica heb laten liggen, is dat een mooi doel om naar toe te wandelen. Toch voor alle zekerheid ook mijn reflectie-hesje over mijn jas aan gedaan zodat ik zeker te zien moet zijn.

Op de heenweg ga ik via de rotonde aan het einde van de Kruisstraat en over de Hovenring het fietspad aan de andere kant volgen en zo naar de Grasland en zo door het paadje naar de voordeur van Marcia. Even mijn sjaal in ontvangst genomen en meteen weer op pad. Het was tot hier 1,96km

De terugweg is anders. Over de Hovenring sla ik meteen rechtsaf het Gareel in en volg deze tot, via De Gaffel, ik weer op de Kruisstraat tegenover de Total Express ben aangeland. Tot thuis blijkt de totale afstand 3,82km te zijn. De andere terug weg is slechts 100m korter. Totaaltijd 43:09, 11:20min/km

Training - Ronndje Hovenring - 5km

Ik heb me helemaal klaar gemaakt voor de 4e etappe van de Virtual Run 42km 3D die ik nog steeds moet afmaken. Zelfs mijn drinkvestje al om. Niet zo zeer tegen de dorst maar om de keel gesmeerd te houden. Hoesten door een droge keel kan je in deze tijd nu eenmaal helemaal niet gebruiken. 

Ik maak me op om eerst een rondje door de wijk in te lopen. Maar wat gaat dat moeizaam. De benen zijn niet stijf, nee super-stijf. Nog net niet pijnlijk. Ik dribbel rustig maar het wordt er helemaal niet beter op. Vooral de stijfheid in mijn kuiten en/of achillespezen baren me een beetje zorgen. Ik moet die 10,55km toch maar niet doen. Of het wordt een hele langzame en wat ik er daar nog mee opschiet... 

Ik beëindig het inlooprondje en rek wat dynamisch en nee, het gaat hem niet worden, ik ga dan maar gewoon een rustig rondje uitlopen. Die loopjes van dit weekend hebben er blijkbaar toch ingehakt, op de een of andere manier.

En dus start ik mijn klokje weer en ga echt op mijn gemak weg, gewoon richting de Hovenring. De eerste kilometer in 7:28 geeft wel aan dat ik het toch echt rustig aan doe. Ademhaling heel rustig, de pas ook heel rustig. Langzaam de Hovenring op, 7:11, ietsjes sneller, maar dat lag eigenlijk wel in de verwachting. Na een rondje Hovenring weer omlaag en de rotonde Kruisstraat ¾ rond met de klok mee en dan is het bij de Total Express 3km in 7:02. De stijfheid is grotendeels verdwenen maar ik hou het rustig, ook op het lastige stukje op de Severinuslaan en ook die 4e kilometer gaat boven de 7min in 7:04. Nu schakel ik een tandje bij. Heb vooral die 4e kilometer het gevoel alsof ik geforceerd op de rem loop en dat loopt ook niet lekker en dus even wat losser lopen, nee, niet echt versnellen. Ik weet zo niet waar ik uit zal komen omdat ik deze ronde normaal gebruik voor 6km en dus koppel ik er nog een klein blokje aan vast om zo aan de 5km te komen. Die laatste kilometer ging dan toch weer wat pittiger in 6:22, hoewel ik voor mijn gevoel er nou niet echt aan getrokken heb.

Ik loop nog een rondje uit door het parkje met nog even een selfie. Doe daarbij de nodige beenoefeningen. Toch nog een kilometer. En dan afsluitend met allerlei rek- en strekoefeningen. Dat moet het goed doen voor mijn benen, ga ik vanuit. 

Toch heeft me dat weer een jaartje opgeleverd en mag me nu al 75jaar noemen. De VO2max van 32 naar 33

Energie en gewicht 2021-50

Alweer zo'n sombere week met nauwelijks zonneschijn. Het heet ook niet voor "de donkere dagen voor Kerst".... De zonnepanelen hebben slechts een minimale weekopbrengst van 4,5kWh opgeleverd. Nu is er voor volgende week wel wat zon voorspeld maar alleen van de ochtendzon kan ik profiteren, dus is het nog afwachten of ik er iets aan zal hebben.

En zoals verwacht is het elektriciteitsverrbuik zowat verdubbeld en dat hoofdzakelijk door alle extra verlichting t.b.v. de Kerstperiode. De donkere dagen voor Kerst-periode. Niet alleen de tuinverlichting maar uiteraard ook binnenshuis brandt er meer licht door sierverlichting. Dat zal bij de volgende meterstand nog hoger worden omdat met Kerstmis de tuinverlichting 24/7 zullen branden. En datzelfde ook tijdens oud en nieuw. Daarna nog een weekje extra verlichting en dan terug naar het oude.

Tot zover de prognose elektriciteit.

Het gasverbruik is nog niet zo dramatisch hoewel de echte winter nog niet zijn entree heeft gedaan. Maar we houden het in de gaten.

Nu ik toch ook weer "op mezelf" ben gaan lopen, is mijn fitness-leeftijd gedaald. Ik heb er tenminste weer 2 jaar afgesnoept en mag me weer net zo jong als iemand van 76 noemen, maar of dat nou een eer is?

Trimloop - Kerstig-loopje 2021 - Funrun , 8km met Dorie

BeAn-Productions, de samenwerking van Bea en Anneke heeft weer eens voor een leuke Funrun gezorgd. Wie anders, als GVAC het op alle fronten laat afweten. 

Dit keer een Kerstloop: De Kerstig-loopje 2021.

Er is keuze uit 12, 10 en 8km en er zijn ook nog wat opdrachten te vervullen.

• Onderweg een Kerstboom versieren (en daarna weer opruimen)
• Lach of bulder als de Kerstman
• Neem een zelfgeschreven kaart mee voor één van de andere deelnemers
• Zing een kerstliedje
• Loop er Kerstig bij: een foute Kersttrui of (foute) outfit
• Wijs naar het Oosten, daar waar de 3 Wijzen vandaan komen
• Raad de naam van de Engelstalige plaat aan de hand van een Nederlandse vertaling
• Vindt de mooiste dennenappel om er een mooi Kerststuk van te maken
• Doe een rendier na...

Dorie en ik kiezen voor de 8km. Dat lijkt ons wel genoeg. Alleen start die vanaf De Bosschuur een stukje verder dan de Hoeve De Nagtegaal, waar de andere afstanden starten. En dus parkeren we alvast bij de Bosschuur. We kiezen onze outfit en ik heb een rugzak bij voor de spullen voor onderweg.

We gaan al niet zo ver als we al wat kleine "kerstbomen" zien. Kleine bomen zijn natuurlijk uitermate geschikt om te versieren. Daar kom je zo bij en haal je het er ook zo weer af én je hebt niet zo veel versieringen nodig, plus dat die dan ook nog eens beter opvallen.

Nou had ik al het idee om i.p.v. kerstballen, gewoon een aantal van mijn oude startnummers als versieringen te gebruiken. Een slinger erbij en ook nog wat lampjes en een chocolade medaille als piek. En zo gedacht, zo ook uitgevoerd. Natuurlijk wel wat voorwerk gedaan om die startnummers gemakkelijk te kunnen bevestigen en weer los te halen, maar hij staat er!

Laten we dan ook maar meteen alvast de bulder van de Kerstman horen en ons Kerstliedje 😁😁🎵🎶

Ook maar meteen met de de foute Kersttrui op de foto.

En dan vragen een paar wandelaars of ze voor ons een foto van ons zullen maken. Nou, dat scheelt meteen een onsie, en zo gezegd zo gedaan. Staan we daar meteen in vol ornaat op. Achteraf blijken we de baarden vergeten te zijn. Had ik erbij kunnen photoshoppen maar laten we het maar authentiek houden.

Intussen zijn Betty en Jolanda ons gepasseerd. Tenminste nog een stel dat voor de 8km is weggegaan.

Wij ruimen de boel netjes op en gaan verder op pad. Dat pad ziet er overigens behoorlijk slecht uit. Weliswaar heel breed maar dat was blijkbaar ook wel nodig voor al het zware materieel wat er over heen is geweest voor het onderhoud aan het bos. Nu is het vergeven van de diepe bandensporen in gitzwarte modder en plassen. Het is nogal een weg zoeken naar wat begaanbare stukken en al zigzaggend leggen we ook de nodige extra meters af. 

Intussen zijn we ook al voorbijgelopen door een groepje van de 12km. Niet helemaal volgens de laatste regels van het RIVM die vandaag om 5u 's morgens zijn in gegaan maar ja, het scheelt ook nog geen 5 uur...Ook passeren we andere groepjes die hun opdrachten aan het vervullen zijn.

We vervolgens onze route die opeens na knooppunt-paaltje over de verharde weg verder gaat. Het lijkt vreemd maar het klopt wel, want even verderop staat weer paaltje #37 zoals verwacht. En volgens dat paaltje moeten we voor nummer 88 gewoon rechtdoor. We zien anderen toch rechtsaf slaan, maar dat zijn waarschijnlijk die van de 12km... Echter, ik heb de route thuis ook al omgezet naar GPX en die zegt toch echt dat wij ook daar rechtsaf hadden gemoeten. Vreemd. Toch maar even de route er weer bij gehaald en die zegt dat het volgende paaltje nummer 89 moet zijn en niet 88. En die gaat inderdaad daar rechtsaf. Hoe en waarom ik nou op die 88 ben gekomen? Joost mag het weten.

Maar wij gaan nu terug en die andere weg in. Daarbij gaan we het groepje van Dries ook voorbij omdat die stoppen voor één van hun opdrachten.

We dribbelen op ons gemak.
De paden zijn af en toe wat smalletjes, rekening houdend met die 1,5m maar het is goed te doen. We komen de nodige wandelaars of mountainbikers tegen of gaan ze voorbij en steeds is de ontmoeting vrolijk. Ik ben niet de enige die "Hohoho..." roept. Blijkbaar wordt iedereen vrolijk van onze rode outfits 😊

We komen Betty en Jolanda weer tegen en gaan voorbij want ook zij moeten weer een opdracht uitvoeren. Wij volgen de nummers 70 en 08 en dat brengt ons naar eerst het kleine meer en na nummer 09 naar het grote meer. Daar gaan we even dan de route af om boven op de uitkijktoren nog 2 opdrachten uit te voeren. Beginnen we eerst maar eens met mijn imitatie van Rudolf het rendier. 😂😂

Tja, de volgende opdracht is de aanwijzing waar volgens ons het Oosten moet liggen. Dat is natuurlijk niet meer zo moeilijk in het tijdperk van de smartphones en het aanwezige kompas wijst feilloos aan waar wij voor de foto naar toe moeten wijzen. We hebben het daarna nog even over het grote meer wat nu wederom "aan het leeglopen" lijkt te zijn. Er staat inmiddels nog maar heel weinig water in. En dat terwijl er de afgelopen tijd toch water in overvloed uit de hemel is gevallen.

Intussen zien we Betty en Jolanda op de route voorbij komen. Wij gaan ook weer terug naar het "parkoers", op naar nummer 10 waar we rechtsaf moeten richting nummer 11, het laatste paaltje voordat we bij de Hoeve De Nagtegaal aan zullen komen.

Voordat we er zijn zien we Betty en Jolanda nog bezig aan één van hun opdrachten en gaan we hun weer voorbij. We volgen nu Dries weer, die opeens weer voor ons loopt terwijl zij toch echt aan de 12km bezig zouden (moeten) zijn. En we zijn hun na #36 al gepasseerd en zij zouden nog #77 en #49 er bij moeten doen. Ze hebben ons niet ingehaald en nu ze voor ons lopen is hun tempo maar een fractie hoger dan die van ons. Die moeten dan toch ook ergens "verkeerd" gelopen zijn. Gelukkig is dit gewoon een funrun en maakt het helemaal niet uit hoe of hoever of wat je loopt. As ge mar leut het...

Wij arriveren net na hun op de hoeve en wachten even onze beurt af voor het worstenbroodje en de koffie/thee. We vragen Anneke ook even om ook van ons nog een "finish-foto" te maken, dit keer mét baard... 😉

Ik lever nog even mijn kerstkaart met kerstwensen in en mag er één van de stapel mee terug nemen. Het wordt er één van Connie, wat later zou blijken, al weet ik helaas niet wie die Connie is.

We hebben het inmiddels wel wat koud gekregen en als we terug naar onze auto's dribbelen zijn we ook nog eens wat stijver geworden van deze pauze. Gelukkig is het maar 380m volgens de TomTom en nog niet eens de 500m wat ik op afstandmeten.nl had nagemeten.

Dat was het voor vandaag. Een hele leuke en gezellige funrun afgesloten, een lichtpuntje op weer de eerste donkere lockdown dag.

Niet echt van belang maar de afgelegde afstand was volgens de TomTom precies 8km en in 1:38:15 en nee, ik heb geen enkele keer mijn klokje op pauze gezet. Dit is dus gewoon de totaaltijd. 

Toch stiekem gekeken waar hem dat in zat. De kerstboom versieren, de bulder van de Kerstman en het Kerstliedje kosten ongeveer 12min. Uitzoeken waar we verkeerd liepen, een minuutje of 2 stil gestaan en op de uitkijktoren zo'n 21min besteed aan het Rudolf-filmpje en de Wijzen uit het Oosten. Toch al gauw 35min. Natuurlijk hebben we ook stil gestaan bij passeren van medelopers en ook het gezwets onderweg, maar ik ga dat niet in detail uitzoeken. Voor mij is wel duidelijk dat we dik onder het uur waren geëindigd als we gewoon alleen maar gelopen hadden en zonder die rugzak en zonder de leuke en gezellige dingen te doen.... Het was in ieder geval een verrekkes leuke funrun... 😀😄

En alleen de VO2max heeft 1 puntje geleden, van 33 naar 32

Training - De Vrijbuiters met Dorie en Herman

Het is vandaag niet zo druk. Germaine, Annie en Jos en ook Monique hebben afgemeld. Ook Hans komt vandaag niet mee wandelen. En bij de training ontbreekt Carla omdat zij bij de première van haar dochter in "We Will Rock You" in Berlijn aanwezig is.

Dorie is gisteren flink onder handen genomen door de (nieuwe) fysiotherapeut en wil het vandaag wat rustig aan doen. Dus dat wrijven we wel even bij Herman in. 

Diverse paden in het bos zien er echt gehavend uit. Dat komt dit keer niet door het zware materieel t.b.v. het onderhoud aan de bossen maar door de stoere terreinwagens die wel eens willen laten zien dat geen enkele plas of kleine boom hun kunnen tegenhouden. De bandensporen sijn daar de overduidelijke bewijzen van. En niet alleen op de brede paden. Nee, ook op de smalle paden die wij normaliter gebruiken om over te trainen vinden we de bandensporen die eigenlijk niet tussen de bomen passen. Eigenlijk, maar dan rij je daar gewoon een stuk bast van de bomen aan gort. Zo gaat dat.

Na de eerste stop komen we al dat leed tegen als richting "het gat" gaan. Het staat er ook behoorlijk vol water. Een walhalla voor stoere terreinwagenchauffeurs die geen boodschap hebben aan het verbod op auto's in dit gebied.

We verlaten "het gat" en gaan over singletracks, weer eens een andere route.

Het is overal lekker modderig maar we maken er toch wel een mooie training van. Dit keer toch wat minder kilometers afgelegd dan anders. Dat ligt hem wellicht aan de bende die de terreinwagenbende er van gemaakt had.

Voor het laatst dit keer dan ook de koffietafel. De volgende keer zal het pas in 2022 zijn. Tot dan moeten we wachten op het gebak van onze deurwaarder. 

O ja, op mijn fitnessleeftijd ben ik weer een jaartje jonger, van 77 naar 76 en de VO2max van 32 naar 33

Virtuele trimloop - Autumn Challenge (Virtual Goals) - 5km

Deze stond ook nog op mijn TO-DO lijstje voor dit jaar en aangezien het niet zo lang meer herfst is heb

ik daar vandaag maar voor uitgetrokken. Niet zo vroeg als ik van plan was maar voor een pensionada maakt dat niet zo veel uit.

Het duurt wel even voordat de satellieten contact maken met mijn TomTom Spark 3 en dat alleen nog maar voor mijn inlooprondje. En dus begin ik maar even een praatje met een buurvrouw van tegenover, even wat bijpraten. En intussen is de TomTom er klaar voor.

Ik loop dus een klein rondje in, 380m op precies te zijn en dat is toch bijna een rondje op de baan. En dat in 2:50 oftewel 7:30min/km.

Ik ga van start en ik merk al meteen dat dat wat te ambitieus gaat. Een blik op mijn klokje geeft tempo 5:36 aan. Weliswaar een momentopname maar dat kan echt niet. Vlug een tikkie terug en bij het trillen van de eerste kilometer zit ik op 6:15 en dat is nog veel te hoog voor mij. En zeker voor de eerste kilometer. Ik ga nog meer dimmen, tenminste, dat dacht ik, maar de 2e kilometer gaat nog zelfs 2 seconden sneller...  Ik ben nu, in mijn wat aangepaste ronde, op weg richting de Hovenring. Altijd tricky die rotonde vanaf de Kruisstraat en de Peter Zuidlaan met al het verkeer hier maar ik weet nog net tussen de auto's de "overkant" te bereiken en dan nu de Hovenring op. Ik besluit linksom te draaien in de buitenbaan en dan weer over het zelfde fietspad terug omlaag. Het gaat weliswaar lekker omlaag hier maar ik moest toch eerst omhoog en als dan de 3km op mijn klokje trilt binnen de 6min (5:59) vind ik dat wel erg rap. Dit wordt een test voor mijn conditie, dat heb ik wel door.

Ik loop de Kruisstraat af richting het benzinestation. Normaal zou het hier ongeveer 3km zijn maar die ben ik al voorbij. Ik probeer het tempo nog "hoog" te houden maar het zal pakweg 3,5km zijn als de kaars langzaam begint te doven. De Severinustraat linksaf en dit is altijd dat lastige stuk waar ik tijd verlies, echter hier ben ik op 4km aangekomen en ik zit nog precies op 6min oftewel 10km/u.

Het wordt nu echt harken. Mijn ademhaling is maximaal en er moet steeds meer energie in mijn benen om ze op tempo te houden. Het wordt uiteindelijk 30:33 over 5km, gemiddeld 9,82km/u (6:07min/km).

Daar ben ik wel heel blij mee. Dacht dat ik daar weer ver vanaf zou zitten. Nee, het is niet mijn snelste tijd op de 5km dit jaar. Dat was op 5 juni, in 30:06, maar toen was ik wel wat beter "getraind" 😉. 

Eindelijk ben ik wel weer eens een jaartje jonger, alhoewel,met 77jaar... 😖 

En ook de VO2max gaat weer van 31 naar 32.

Training - Trainingsrondje Rik in Duizel - 6km

Geen regen vandaag, zoals gisterenavond nog was voorspeld en dus op naar Duizel. Staat het op de N2 weer vast. Dit keer alleen de linkerrijstrook en gelukkig lukt het me wel om vanaf de oprit ertussen te murwen. Waarom die rechterrijstrook met rood is afgekruist wordt me al snel duidelijk. De volgende afrit naar Veldhoven is afgesloten en die wordt normaliter druk  bereden op dit tijdstip. Die auto's moeten nu op een heel andere manier Veldhoven binnen rijden en wellicht zelfs tot aan de rotonde Leenderheide en dan terugkeren over de N2, wie zal het zeggen. De veroorzaker blijkt een Twingo te zijn die op de afrit, of beter gezegd, naast de afrit, over de berm uiteindelijk tegen een lantaarnpaal tot stilstand is gekomen. Ik kan gelukkig, eenmaal op de linkerrijstrook, mijn weg richting Duizel vervolgen.

Rik staat inmiddels al bijna klaar. Bijna, want alweer hebben de veters van zijn loopschoenen het begeven. Of hij kent zijn eigen kracht niet.... Maar eenmaal weer voorzien van nieuwe bindingen zijn we klaar voor vertrek. Ik mag kiezen, een rondje politieburo Eersel of zijn trainingsrondje. Dat laatste gaat het worden. Die hebben we al een tijd niet meer samen gedaan.

De start gaat gezapig en we raken al snel weer in gesprek over ditjes en datjes en dan blijkt die eerste kilometer dan ook in 8:18 te gaan. Ik besluit niet meer op mijn klokje te kijken en ook de kilometertijden niet meer door te geven. Zo kunnen we rustig blijven door kletsen.

Het is lekker droog en ook helemaal niet koud maar ik laat mijn handschoenen maar aan.

Bijna terug bij AF draaien we het paadje richting de Smetsakker in. "Hier stop ik altijd...", laat Rik nog weten, op moment dat we het bordje met een poepende hond passeren. Dat is 5,85km op mijn TomTom Spark 3. We lopen nog door totdat die TomTom met trillen de 6km heeft aangegeven. De tijd: 49:40 maar na uploaden naar de PC wordt dat gecorrigeerd naar 49:39. Dat is 7,25km/u gemiddeld oftewel 8:16min/km. Misschien kan ik beter een kolommetje aan de tabel toevoegen met daarin de min/km. Iets voor de volgende keren....

Dit keer heb ik de selfiestick niet meegenomen, c.q. vergeten en dus daarom de onzie uit het losse handje. 

Met nog steeds 78jaar is de VO2max weer terug van 33 naar 31

Virtuele Trimloop - Day Of The Dead - 5km

Eigenlijk was het op 2 november "Day Of The Dead", maar dat lukte mij gewoonweg niet op toen te lopen. Of geen zin of slecht weer of wat dan ook. Maar nu is het onderhand tijd om mijn achterstand met virtuele lopen in te halen. 

Vandaag is het dus de beurt aan de Day Of The Dead. Waarom vandaag? Omdat gisteren heel duidelijk is gebleken dat het nogal schort aan conditie. Ik moet de schade gewoon gaan inhalen.

Om meteen heel vroeg te gaan lopen is wat te veel gevraagd voor deze pensionada en dus wat later, veel later, ga ik eerst weg voor wat inlopen. Met 370m bijna een rondje op de baan. Toch goed genoeg om de benen weer wat te laten wennen na de cross van gisteren.

En dan vertrek ik voor een rondje van 5km.

En die eerste kilometer gaat al in 6:35 en dat is ongebruikelijk voor een eerste kilometer. Dat zal wel aan dat inlooprondje gelegen hebben. Kilometer 2 gaat al onder de 6:30 en dan moet ik nog de Heerbaan op. Dat is een vlak stuk en loopt altijd wel lekker. Ook nu want ik snoep weer 10sec van de kilometertijd af. Nu begint de terugweg, een stukje over de Heuvelweg en dan De Uilenburg en De Goolder in. Ook best wel lekker om te lopen, zij het dat ik nu af en toe wat moet zigzaggen om in de voortuin werkende mensen. En die stoep op stoep af is ook niet zo lekker. Maar ook nu gaat het weer in 6:19. En dan is het de laatste kilometer. Even de turbo erop maar de ademhaling verraadt wel dat ik het nu toch wel moeilijk heb. Desalniettemin, toch die laatste kilometer in 6:07 en een eindtijd van 31:49 over 5km. Goed voor 9,43km/u oftewel 6:22min/km. Dat is, op 2sec na, een minuut per kilometer sneller dan gisteren. Ik mag niet klagen. Ik kan het dus nog!

Dat doet helaas nog niets af aan mijn fitnessleeftijd van 78jaar maar wel aan de VO2max die hiermee stijgt van 31 naar 33.

Energie en gewicht 2021-49

Afgelopen woensdag de Kerst-verlichting in voor- en achtertuin aangebracht en aangezet.

De schakelklok aan om ongeveer half 5 's avonds en uit de volgende dag op 9u 's morgens.

Dat is toch stiekem 16½uur.

Ik heb toch maar eens het verbruik van de lichtslangen er op nagezien en hoewel het LED is, heeft elk LEDje toch een verbruik van 0,455W en dat maal 540 stuks is 246W 

 

Heb ik in de achtertuin ook nog eens 2 van die lichtslangen in gebruikt en dan zit ik op een verbruik van bijna een kWh elke 2uur. Per etmaal is dat met 16½uur branden zo'n 8,1kWh alleen aan de 2 lichtslangen. De overige Kerst-verlichting in de voortuin nog niet eens meegerekend.

Ik heb daarop besloten om de klokken aan te passen naar van half 5 tot 1uur 's nachts en 's morgens van half 6 tot 9uur. Totaal nog 12uur. 

Tja het is wat in die donkere dagen vóór, mét en ná Kerst... Maar het is nog altijd een stuk minder dan een tiental jaren geleden. Toen liep dat zelfs tot over de 200kWh per week op!! 😬

Zoals verwacht hoef ik aan opbrengst van de zonnepanelen nog weinig te verwachten.

Het gasverbruik laat zien dat het kouder. Wel heb ik inmiddels al een groot deel van de cv-leidingen op de tochtige zolder geïsoleerd. 

Wat conditie betreft, zowel aan uithoudingsvermogen als aan spierconditie heb ik de laatste tijd zwaar ingeboet. Daardoor is mij fitnessleeftijd nog verder gestegen, nu zelfs naar 78jaar. Hoewel, ik heb geen enkel idee hoe TomTom dat bepaalt... 😦

Het voornemen is nu om hier wat aan te doen... Het voornemen.... 

Trimloop - l'Avant Sylvestre Cross Reusel - 5,6km

Oké, de Urbantrail Eindhoven is op het laatste nippertje toch afgelast en daarom toch nog maar vlug ingeschreven voor de l'Avant Sylvestre Cross in Reusel.

En vandaag is dan de dag. Zoals ook in voorgaande keren, haal ik nu Dorie en Johan af en breng ze naar Reusel. We zijn er redelijk vroeg en kunnen nog dicht bij de start parkeren.

We halen onze nummers af. Buiten dit keer, ook weer vanwege de Corona-maatregelen. En dan weer even terug in de auto. Het is nog vroeg en te koud om buiten te blijven wachten en tot kwart voor 10 blijven we in de warme auto. En dan is het omkleden. Dorie gaat voor haar hemdje en geen jasje, maar eenmaal buiten vind ik het weer veel te koud en mijn jasje gaat wel aan.

We lopen een stukje in en dan wordt er al verzameld voor de start. Wij nemen ook plaats in het startvak en maken intussen ook even de groepsfoto van de GVAC recreanten. En ook nu is André er weer niet bij, of beter gezegd weer te laat, en daarom maak ik nog even een afzonderlijke foto van hem. Alleen Marco is er niet bij. Die staat al vooraan in het startvak te wachten op het startschot.

We gaan van start. Eerst de kleine ronde. We weten dat deze kleine ronde lastig is. Singletracks en erg veel op en neer en ook veel boomwortels. En ook nu weer staan we even stil in de file. En als we dan richting finish gaan is de eerste kleine ronde achter de rug en beginnen we aan de eerste grote ronde. Het parkoers is ook hier wel zwaar. Mijn benen hebben het zwaar. Mijn knieën doen zeer en ook mijn boven benen. Het gaat gewoon zwaar. Ik zie Dorie al helemaal van me weg lopen. Ik weet dat ze de 2e grote ronde zal gebruiken voor uitlopen. Intussen heeft ze ook Hannie al ingehaald en op moment dat ik achter haar ben aangesloten sluit zij haar cross af en loopt ze naar de finish. Dorie gaat door en dus ik ook. Wel zie ik haar al wachten (op mij) en als ze aan de gang gaat doet ze dat in een duidelijk rustiger tempo, zoals voorspeld. Maar met mij gaat het niet veel beter, eerder slechter, zo voelt het. Ik zie Dorie rustig aan doen, af en toe wandelen en toch kom ik maar niet dichter bij. Pas als ze af en toe stil staat om dubbelaars voorbij te laten kom ik dichter bij en ik kom zelfs tot achter haar. Maar als ze weer "rustig" gaat dribbelen, loopt ze weer van me weg. Op de allerlaatste 100m staat ze nog stil om op me te wachten om zo samen over de finish te gaan. Nee, het ging moeizaam voor mij,maar ik ben binnen.

Eindtijd op mijn TomTom: 41:16 over 5,63 TomTom-kilometers is goed voor "slechts" 8,19km/u oftewel 7:20min/km. Niet echt om over naar huis te schrijven. Duidelijk is wel dat ik weer hard aan mijn conditie moet werken. Zowel de longconditie maar nu vooral ook de spierconditie.

Op dit moment is mijn fitnessleeftijd al 78jaar en dat moet natuurlijk echt omlaag. De VO2max staat gelukkig wel nog op 31.

We nemen nog koffie en chocomel in het restaurant en dan gaan we naar de prijsuitreiking van Johan die weer 2e is geworden. Weliswaar met een andere ronde omdat er in de kleine ronde een ongelukje is gebeurd met een recreante en die daarbij een gebroken enkel heeft opgelopen. Het is ons in het restaurant helemaal ontgaan maar ook de ambulance is ter plaatste geweest.

Maar uiteindelijk is daar dan wel de prijsuitreiking en daarna gaan we vlug naar huis. Het is intussen wel beginnen te regenen en de Scenic heeft ook al gepiept dat ie op "reserve" rijdt.