Gisteren heeft het al gesneeuwd waardoor ik me al had afgemeld voor de
training met de ochtendloopgroep GVAC. Ik heb, zeg maar, slechte ervaringen
met hardlopen in de sneeuw en nu ik steeds meer problemen ondervind van
stabiliteit tijdens het lopen ga ik dat risico niet meer aan. Eén slippertje
zou zo maar eens einde loopcarrière kunnen betekenen.
En dan sneeuwt het vandaag al weer! En niet zo zuinig ook.
Gelukkig hebben Rik en ik gisteren al besloten dat we de training van vandaag
zullen uitstellen, gezien de, terechte, weersvoorspellingen van vandaag.
Maar ik denk zo, wanneer maken we dit tegenwoordig nog mee, dat sneeuwdeken
overal en die hevige sneeuwbui met die grote vlokken?! En dus kleed ik me warm
aan want dan wil ik even naar het parkje, door de sneeuw, en dit tafereel weer
fotografisch gaan vastleggen. Kan ik daar over een paar jaar weer op
terugkijken. En dan zegt vrouwlief dat ze ook mee wil. Leuk, want dat is ook
vrij zeldzaam. En dus gaan we samen op pad.
En dit is dan het resultaat:
Gisterenmorgen om kwart voor 8 zag het er nog zo uit:
En vandaag om kwart voor 10:
Het sneeuwt behoorlijk en met grote vlokken als we op pad gaan en de nodige,
zeg maar een heleboel, selfies maken, maar natuurlijk maar enkele publiceren.
En dan weer richting huis.
En het sneeuwt nog steeds.
En zo lijkt het ook net alsof er 2 verliefde sneeuwmensen in onze tuinstoelen
zitten 😂
Als het eindelijk is gestopt met sneeuwen, meet ik de de hoeveelheid gevallen
sneeuw aan de hand van de hoogte op het fietszadel voor ons huis: 10cm!
En later op de dag gaat het weer even sneeuwen. Niet zo heftig als vanmorgen
en niet ook niet zo lang.
