Maandag is voorlopig nog GVAC-baantraining-dag.
Voor wat betreft de 7Dagenchallenge is dit dag 3 en ik heb in de eerste 2
dagen nog niet bijster veel kilometers gemaakt. Nog maar 8km om precies te
zijn. En ik ga voor "GOUD", d.w.z. ik ben van plan om de marathonafstand in
die 7 dagen te volbrengen. Daarom is de planning om vandaag vóór aanvang van
de training al 7 rondjes te hebben ingelopen à 2,8km. Met het te verwachten
programma komen daar nog eens 4km bij en met inlopen tijdens de training nog
wel een 600m verwacht ik. En als Dian ook nog van plan is om na de training
een klein rondje GVAC te gaan doen van pakweg 3,5km, dan ga ik ook mee. Dan
haal ik vandaag de 10km wel en heb ik het weer mooi voor de 7dagenchallenge
opgehaald. 😁
Ik ben ook al om 18:00u op de baan. In korte broek maar nog wel met lange
mouwen maar dat is ook meer voor als het al weer afkoelt in de avond. En als
het te warm is, dan kan ik de mouwen altijd nog opstropen.
En last but nog least heb ik ook nog mijn waterzakvestje aan.
Op de baan zie ik Ine zitten die haar loopschoenen aan doet. Ook al zo vroeg.
Ze had gezien dat ik vorige keer, van te voren ook al aan het inlopen was. Of
ze mee mag lopen. Natuurlijk. Maar zij was van groep 5 en dat is toch wel een
heel ander tempo en ik loop maar rustig. Blijkt dat toch al weer van
2018 te zijn.
Maar goed, we starten gewoon op mijn tempo en het wordt een praattempo want de
hele 7 rondjes praten we al door. Het meeste wel over mij 😇... maar so what.
Het is in ieder geval wel gezellig.
Als we klaar zijn voor de training legt Ruben uit wat er voor vandaag op de
planning staat. De 7 dames en 1 heer (moi) gaan nog voor 1 rondje inlopen en
dan steken we door naar het midden van het veld om daar een paar rondjes om 4
pionnen te lopen inclusief, al lopende, wat warming-up oefeningen.
Daarna worden de groepjes gemaakt en mijn groepje is alleen met Karin, (nog)
niet met Ine.
De kern bestaat uit 7x400m op 85% en 90% van de 12MT, om en om en tussendoor
200m dribbel.
Volgens de tabel van de Coopertest betekent dat voor mij dat de runs op 85%
met 35sec/100m gaan, 2:21 op 400m en de 95% met 33sec/100m, 2:13 op 400m.
Karin kijkt wel naar het tempo wat ik loop en past zich daar aan. Haar tempo
zal ook wel hoger liggen want haar Coopertest was ook hoger.
We starten en vooral de eerste 100m is echt aftasten. We gaan veel te
langzaam. 42sec i.p.v. 35sec. Na wat herstellen op de volgende honderdjes kom
ik toch nog precies uit op 2:21.
De 2e run is de eerste van 90% en die 33sec/100m gaan weer op de eerste 100m
niet goed. Ik kan mijn snelheid gewoon niet meer goed inschatten. En het tempo
is, eerlijk gezegd met 10,8km/u, best wel pittig. Ik haal de 2:13 niet maar ik
heb dan ook zo'n 20m extra door de buitenbochten gelopen. En dan is de
gemiddelde snelheid al 11,2km/u.
De 200m tussendoor heb ik alleen nog maar gedribbeld. Niets gewandeld. Ook
omdat Karin gewoon door dribbelt. Maar na deze 2e run zet zij toch een tandje
bij terwijl ik mijn schema blijf aanhouden. Nou had ik haar sowieso niet
kunnen bijhouden, hoor!
Ik maak de rondjes verder alleen af maar het blijft toch wel lastig om te
bepalen hoe hard het moet. Het rekenen tijdens het lopen ben ik al helemaal
verleerd. Daarom is die 3e ronde ook helemaal verkeerd gegaan. Waarschijnlijk
zat ik in gedachten nog/weer bij de 90% want de tijd was wel erg kort
met 2:09 t.o.v. de 2:21 die ik moest lopen. En daarbij was ook hier de afstand
nog eens 20m verder.
En zo draai ik mijn rondjes door. Het mag gezegd worden, ik word er best wel
moe van. Na de 6e run (90%) ga ik toch maar heel even wandelen, een meter of
10-15, kan ik meteen mijn neus snotteren en als ik weer begin te dribbelen kan
ik meteen wat drinken. Maar dat gaat even helemaal niet goed want ik verslik
me. En verslikken en dus hoesten in coronatijd is not done... 😕. Even tot
rust komen en dan maak ik me op voor de laatste ronde. Keurig binnen de tijd
en dat met 10m extra.
We stoppen ook meteen en Ruben dirigeert ons naar het hoogspringvak voor de
cooling-down.
Daarmee is de training van vandaag ook meteen afgelopen.
Dian wil toch nog graag de kleine ronde van GVAC doen en ik heb gezegd dat ik
wel met haar mee wil. "Ik loop wel veel langzamer...", zegt ze er nog vlug
bij, maar ik maak haar duidelijk dat ik wel vaker met iemand loop met een
langzaam tempo, dus ze hoeft zich daar niet zo druk over te maken. Zolang ze
zich maar niet door mij laat opjutten, gewoon eigen tempo lopen.
En zo vertrekken we meteen door richting Oeienbosch.
Maar ze kent de omgeving en met name de veranderingen hier helemaal niet en
daarom wijs ik maar meteen de route aan die we moeten lopen. Onder andere via
de nieuwe rotonde. En eigenlijk is dit niet eens meer de kleine trimloopronde
van GVAC, tenminste, ik weet niet hoe die zou moeten lopen voor 3,5km in deze
nieuwe omgeving. En daarom loods ik Dian via de rotonde naar het bospad langs
de blokhut tot aan de Moormanlaan. De 1e kilometer is gegaan in 7:28 en dat
valt best wel mee voor een langzaam tempo...
Verderop aan de linkerkant zien we dan de fietstunnel die nog steeds niet
geopend is. Hier gaan we rechtsaf de Moormanlaan in en bij de volgende afslag
slaan we weer rechtsaf en dan zijn we weer op de terugweg. We tikken de 2km
aan in 7:35. Dian begint stiekem al wat moe te worden maar we zijn op de weg
terug en we zullen toch wel de 3,5km halen, denk ik.
Terug richting de parkeerplaats stoppen we vlak voor de slagboom. Ze was toch
wel moe, ook al wil ze dat niet echt laten merken. We wandelen het stuk over
parkeerplaats tot aan onze auto's. We hebben 3,33km afgelegd in 25:23 wat toch
nog goed is voor 7,87km/u. En dat na de baantraining.
Voor de 7dagenchallenge heb ik zo toch 11,19km bij elkaar gesprokkeld.
Daarmee is de stand na 3 dagen: 19,19km
Ik ga niet meteen naar huis maar ga even kijken naar de training van groep 2.
Ik zie Wally bij de hekken staan. Ze groet niet meteen want ze herkent me nog
niet. "Ik groet niet zomaar naar iedereen...", laat ze, verontschuldigend nog
weten. En wat ik kom doen? Ik kom hier om nog even een foto van mij te laten
maken, voor de 7dagenchallenge. En Wally zou dat mooi voor mij kunnen doen. En
dat vindt ze ook helemaal geen probleem, maar dan moet ik wel op de baan
lopen. En dus ga ik de baan op en als Sandra met 2 collegaloopsters voorbij
komt, ga ik in dat tempo mee. "Wel de armen in de lucht!", roept Wally nog,
als ik de finishlijn nader en heel gedwee gehoorzaam ik 😆
Intussen loopt het buiten de baan vol met oude bekenden van GVAC: Hannie,
Harrie, Marique, Wil, John en nog meer. Het zijn de GVAC-ers van de 8uur groep
die nu als 3e groep op maandag trainen. En sommigen hebben geen behoefte meer
aan de oefeningen en looptrainingen en zo en lopen daarom in de 8-uur groep.
Ik sluit niet uit dat ik dat in de toekomst ook ga doen. Qua prestaties kom ik
ook niet meer vooruit en is lekker bezig zijn nog het enige wat overblijft.
Het is 8uur en Harrie roept zijn schaapje op om over de dam te komen en de
8-uur training gaat beginnen. Wally doet nog niet mee met de 3 rondjes
inlopen. Dan zou ze al uitgeteld zijn voor de training echt begint. Ik neem
afscheid van haar en ook van Betty en Dries die er ook bij gekomen zijn en dan
is het eindelijk tijd om naar huis te gaan. Het was vandaag een wel hele lange
"training"...😂