Het eerste kampvuur in de tuin is een feit

Hoewel de vuurkorf al heel het jaar in de tuin heeft gestaan is-ie dit jaar nog niet gebruikt. Wel voor het dumpen van afval, maar niet voor het stoken.

Met het prachtige lenteweer van vandaag heb ik weer wat hout in mootjes gezaagd en dat is dan meteen weer goed om er vanavond weer een ouderwets kampvuur van te maken. Nee, daar gebruik ik niet die vuurkorf voor. Die doet het overigens wel goed, maar de houtstapel is toch net wat te groot voor die vuurkorf. En daarom wordt de ouderwetse vuurschaal weer van stal gehaald.

Er staan 4 dozen met hout klaar. Flinke stukken hout. Te groot of te lang voor de vuurkorf maar ideaal voor de vuurschaal.

Wat klein aanmaak hout op de bodem, een wijnkistje gevuld met stro er boven op en dan doen een paar aanmaakblokjes wonderen. In nog geen  minuut heb ik een kampvuur waar de vlammen al een meter hoog van afslaan. Een pyromaan zou er stront jaloers op zijn.

De capaciteit van de vuurschaal is beduidend hoger dan de vuurkorf. Stapels hout kan ik er in of op kwijt. De vlammen gaan zo'n 2 meter hoog. Er zijn tijden geweest dat die zelfs nog een meter hoger gingen. En het gaat hard. Het hout is ook kurkdroog, en al het verse hout wat op de brandstapel belandt vat ogenblikkelijk vlam. Dat geeft meteen ook een beeld hoe dat in een brandend huis te keer moet gaan.

Over huis gesproken, als laatste gaat ook een oud vogelhuisje op de brandstapel. Hij heeft zijn dienst gedaan, ook al heeft hij geen huurders gehad.

Wat daarna nog overblijft is een berg smeulend houtskool. Hetzachte briesje wind wat er nog staat doet de massa afwisselend opgloeien. Zo lijkt het net de lava die pas uit een vulkaan is gestroomd.

Even por ik nog door de smeulende resten om zo weer wat brandstof in de vorm van zuurstof onder in de hete massa te brengen en dan laat ik het doorsudderen. De hele nacht door. Maar eens zien wat er morgen nog van over is.

Weer geen Vrijbuiters maar wel noeste arbeid.

Wat donderdag niet door ging is opgeschoven naar vandaag.

De schutting vanaf de poort naar de berging aan de straatkant zal vandaag worden vervangen. Het laatste deel van het schuttingproject, fase #4

Om kwart voor 8 sta ik al de oude gecarbolineumde planken van de schutting los te slaan. De planken worden ook meteen naar de straat gebracht. De regels aan de betonnen palen zijn wat lastiger te verwijderen. De planken zelf zijn al zo rot als wat, maar de bevestigingen in de palen zijn helemaal vastgeroest. Het kost daarom veel energie en moeite maar uiteindelijk zijn ook de palen verlost van de schutting.

Die 33 jaar schutting heeft de palen behoorlijk uit het lood geslagen. Gewapend met snelbeton gaan Danny en ik ze te lijf. Alles waterpas. Het gaat snel. Moet wel. Het beton hardt in 10 minuten uit.

De volgende stap is de oude schutting, zo'n 30meter oftewel zo'n 175 planken moeten de aanhanger op en naar het stort gebracht. Dat is pas fitness....

Al dat "voorbereidende" werk kost stiekem veel tijd maar als neef Mark er 's middags ook bij komt, is het aanbrengen van de nieuwe schutting, het leukere werk, in rap tempo geklaard.

Na de deklatjes, die het meteen ook "af" maken wordt en passant ook nog het hekwerk langs de carport gefikst.

Als de 2 mannen na gedane arbeid zijn vertrokken, rest nog het opruimen van het slagveld. Het is intussen al 9 uur geweest als ik de achterdeur eindelijk op slot kan draaien. Tjonge, jonge, wat een lange werkdag. Ik voel het goed. Ben niet meer zo gewend aan al die fysieke arbeid.

Morgen wacht weer een drukke dag: de Eerste Heilige Communie van Luuk en Lizzie. Daarom op tijd maar naar bed. Het duurt dan ook niet lang meer of ZZZZzzzzzzzzzzzzzzzzzz.......

                 

Klusjes

De Vrijbuiters zit er vandaag niet in. Er wacht een dag vol klusjes. Beter gezegd: klussen.
Vrouwlief is vandaag ook aan het werk maar dan bij de pomp.
Nog vermoeid kan ik 's morgens maar moeilijk wakker worden. En toch moet het en om 9 uur sta ik dan toch aan het ontbijt.
Het is 10 uur als ik de achterdeur open.

De schuur moet leeg, materialen klaar gelegd,  gereedschappen idem dito en dan begin ik alvast met het aanbrengen van een extra balk tegen de achterkant van mijn schuurtje. Deze wordt vandaag van een nieuwe achterwand voorzien. Aan de buitenkant. Gepotdekseld, zoals dat heet met hout wat ik al heb liggen. Dat moet allemaal nog wel op maat gezaagd worden. Maar eerst natuurlijk het rachelwerk, want je moet het toch ergens tegenaan schroeven.

Een uur later is Danny er ook en de rest van de dag is het puzzelen en ploeteren. Daarna de deklatten op de pas opgeleverde schutting. Wat werkzaamheden aan de carport.

Als het voor Danny tijd wordt om naar huis te gaan is het voor mij nog opruimen geblazen.
Om half 9 stop ik er mee. Ben eigenlijk nog niet helemaal klaar, maar het is genoeg zo.
Een lange dag. En dat op een vrije zaterdag.
Ik ben total loss.
Morgen wacht 2 rondjes GVAC, goed voor 12,7km. Dus vlug maar naar bed. Het is al 10 uur.
Geweest...

En na de woendsdag is het weer donderdag...

... en woensdag was het weer slecht en voor donderdag is er een dieptepunt voorspeld met de hele dag regen en tussendoor ook nog zware buien met hagel en onweer, en als afsluiting een nachtvorst. Bovendien zou het wel eens de koudste dag kunnen worden sinds Sint Juttemis, tenminste als de temperatuur in De Bilt niet boven de 10,4ºC uit zou komen.

Al met al niet zo'n heel goed vooruitzicht voor een mooi-weer-loper als ik, want donderdag is nu net de baantrainingsdag, op dit moment nog de leukste training, al zeg ik het zelf.

Echter, ik heb me al vanaf gisteren voorgenomen om hoe dan ook naar de training te gaan. Zo dicht bij de warme en droge kleedkamers trainen geeft mij toch een geruststellend gevoel.

Maar vanavond zouden ook zoon Danny en neef Mark een deel van de schutting komen zetten, fase 3.

(Fase 1 is de schutting met de buren, fase 2 de achterkant van de tuin, fase 3 de zijkant van achteren tot aan de poort en fase 4 is  de zijkant vanaf de poort tot aan de berging richting openbare weg.)

Er van uitgaand dat er in de voorspelde stromende regen niet veel gedaan kan worden, immers mijn elektrisch gereedschap is niet bepaald waterdicht, heb ik geen voorbereidende werkzaamheden verricht. Als ik dan in de middag te horen krijg dat ze toch aan het werk gaan betekent dat, dat ik alsnog vlug aan de bak moet. Dus na werktijd nog vlug de benodigde schroeven, bouten, moeren enz. nog aangeschaft.

Eenmaal thuis, vlug een deel van het avondmaal naar binnen geschoven en dan naar buiten. Maar ik zie intussen ook dat ik een Whatsapp heb ontvangen. Dorie meldt dat het volgens buienradar vanavond droog blijft en dat betekent dat ik gewoon naar de baantraining zal gaan. Wel nog even op de mannen wachten om ze mijn wensen te instrueren.

En dan begin ik vlug met het afbreken van de bestaande schutting. Gaat best wel snel, op die vastgeroeste, bouten en moeren in de betonpalen na. Maar alles is op tijd gesloopt voordat de klussers er zijn. Even aangeven wat de wensen zijn en vervolgens vlug in mijn trainings-loop-outfit schieten. Het is inmiddels al 7 uur en de training staat al op springen als ik nog niet ben vertrokken.

Als ik eindelijk het tartan op huppel, zijn mijn mede groep 1-ers al druk aan het skippen. Ik word van harte welkom geheten met mijn prachtige nieuwe schoenen en na mijn persoonlijke felicitaties aan Marjolijn met haar eigen bedrijfje "Loop & Leef", sluit ik helemaal achter aan voor de rest van de loopscholing.

De kern van vandaag bestaat ui 6x 5 minuten hardlopen met daartussen 2 minuten wandelen. Bij het hardlopen lopen we de oneven keren hard (=85% van de 6-minutentest) en de even keren harder (=90% van de 6 minutentest). Dorie en ik kiezen voor resp. 36sec./100m. en 34sec/100m.

We lopen aardig op schema. Het blijft lastig want achter op de baan hebben we wat wind tegen en kost het dus meer energie om hetzelfde tempo aan te houden. En we lopen geregeld in baan 2 en zelfs 3 en dat betekent in de bochten een behoorlijk stuk meer lopen.

Het is ook wel aardig druk op de baan. In ieder geval loopt iedereen elkaar lekker in de weg. Alleen voor de superatleten zoals Joan willen we de binnenbaan wel vrijmaken. Maar eerlijk gezegd, als wij er aan komen en de binnenbaan wordt voor ons niet vrijgemaakt, dan doe ik dat ook niet meer als diezelfde personen of groep vervolgens weer achter mij gestart zijn met hun schema.

En we hebben het helemaal droog gehouden. Buitenradar heeft dit keer woord gehouden. De avondzon schijnt zelfs uitbundig en die warmt ons lijf ook lekker op. Eigenlijk had ik niet in het lang hoeven te gaan, want zelfs het windjack kan tijdens de kern uit.

We sluiten weer gezellig af met de cooling down. Binnen omdat het buiten toch nog wat frisjes waait en de temperatuur bij lange niet op lente niveau is. (7,2ºC toen ik van huis vertrok...!)

Op het klokje van de Scénic staat het 21:06 als ik voor ons eigen huis stil sta.

De schutting staat inmiddels al en de mannen zijn met tegels de boel onder de schutting nog even aan het verharden. Nou, dat is weer een karwei plat.

Volgende week waarschijnlijk fase 4,  de schutting vanaf de poort richting openbare weg.

Dat heeft nog wat extra werk want een paar palen moeten nog worden rechtgezet en in beton gegoten.

We komen er wel.
Langzaam maar zeker...

 

Tja, dan zijn er nog de resultaten van vanavond.
Alles bij elkaar hebben we toch net iets te hard gelopen. Iets....

Geen trimloop vandaag maar noeste arbeid

De eerste zondag van de maand en dan kan ik nog altijd uitwijken naar de Volksloop in Weert. Maar met die benzineprijzen van tegenwoordig is dat niet zo leuk meer. Een retourtje Weert kost dan al gauw €10,00 aan brandstof. Maar dat mag de pret niet drukken en omdat de Mercerdes broodnodig aan wat langere afstanden toe is kan ik die meenemen. 

Toch besluit ik om vandaag niet te gaan lopen.

De loopjes en trainingen van de afgelopen week beginnen zijn tol te eisen. Ik voel me wat vermoeider dan normaal. En rust is net zo, zo niet nóg belangrijker dan trainen. En dus sla ik het vandaag over.

Daarbij lig ik de avond van te voren wel heel vroeg in mijn nest. Niet dat ik meteen ga slapen, maar een dvd-tje kijken voor het slapen gaan kan geen kwaad. En dat in de rusthouding...

Het is vandaag wel heel erg mooi weer.

Voor dit weekend stonden heel wat klussen klaar. Klussen die door omstandigheden (door derden!!!) aardig in de soep zijn gedraaid. Met andere woorden, we hebben een hele achterstand opgelopen.

Terwijl vrouwlief naar een verjaardag gaat, steek ik de armen uit de mouwen van mijn singlet. 

Na een opkuisbeurt van de schuur is het de beurt aan het onkruid langs de schutting. 2 Weken geleden stak het al stiekem de kop op. Een paar buitjes later staat het al 30cm. hoog. En dan duurt het weer even eer dat is weggeschoffeld en opgeruimd.

En dan het hoofdstuk van het weekend:

Het inzaaien van nieuw gras of beter gezegd, het herstellen van ons groen/bruine tapijt.

Het maai- en verticuteerwerk heb ik gisteren al gedaan en zo hoeft er vandaag alleen nog maar gesproeid, gezaaid en weer gesproeid te worden.
En natuurlijk afgezet met rood-wit lint, want de 2e generatie stuift linea recta het verse graszaad op, en dat is nou net niet de bedoeling.

We hebben gisteren al bbq gehad dus trakteren we ons zelf vandaag op Domino pizza. Heerlijk!

Morgen en overmorgen nog werken en dan is het op naar Gulpen waar volgende week zondag, op Moederdag, de 9,6km van de  "Start To Trail" ons opwacht.