15 jaar weblog

Zolang is het geleden dat ik mijn eerste bericht op, toen nog www.jimjimiz.web-log.nl, weg schreef. Maar inmiddels is wel bekend dat web-log.nl helemaal niet meer bestaat en de berichten uit die tijd naar de eeuwige jachtvelden zijn geschoten.
Ach ja. Ondanks dat bloggen niet echt meer in is, blijf ik het wel doen, al is het alleen maar voor mezelf, mijn eigen dagboek... 😉

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 982 verbruik= 31kWh
Hoog = 910 verbruik= 31kWh
Totaalverbruik:             62kWh (-3) [8,9kWh/dag]
Dit is blijkbaar echt normaal....  😞

Gas:

Stand = 846 Verbruik = 32m³ (-5) [4,6m³/dag]
En weer een zachte winterweek met veel zon en lente-achtige middagtemperaturen in de dubbele cijfers, maar wel met nog koude nachten.
 

Gewicht = 83,2kg (+1,9)
Oef!! Laten we maar zeggen dat dit in de huidige situatie een goed teken is...  😕

Trimloop - GVAC trimlopen (6,3km)

Ondanks een aantal andere lopen zou ik vandaag weer eens naar onze eigen GVAC trimlopen gaan.
Eigenlijk ben ik er min of meer naar toe gestuurd omdat ik er gewoon even uit moet. Niet dat ik er nou zo veel zin in heb, maar vrouwlief moest er ook even tussen uit en die is naar een rommelmarkt en ik ga kijken wat ik er hier vandaag van terecht breng.
Het rondje inlopen samen met Dorie is echter al geen succes want na 300m sta ik al weer te kokhalzen. De ademhaling gaat nog niet lekker en daarom wacht ik maar in het "startvak" wat er gaat gebeuren.
"Nee, ik ga maar voor een klein rondje....", laat ik Dorie weten, omdat ik niet weet hoe het over 6km zal gaan. En desnoods loop ik daarna nog wat op de baan.... "Je kunt ook met Rik mee...", oppert Dorie en direct na het startsignaal nestel ik me ook achter en even later naast Rik. Nee beslist niet sneller. Theo volgt wat later omdat hij tijdens de start nog stond te bellen.
We lopen in een kleine langzame groep helemaal achteraan de baan af.

We kletsen wat over hoe het gaat en zo en dan vind ik het tijd om ook Theo op de hoogte te brengen van het slechte nieuws. We houden meteen in en laten de rest vooruit lopen. Ook bij Theo hakt het er in en ook nu kost het me moeite de emoties de baas te blijven.
We lopen intussen een zeer gezapig tempo, maar dat geeft ons wel weer de kans om rustig met elkaar te praten. De afslag naar het kleine rondje sla ik zelfs over. Nee, in dit tempo en samen met Theo durf ik die "grote" ronde wel aan. Halverwege de afslag naar het Oeienbosch staan we even stil als we Paul tegenkomen die met de honden aan het wandelen is en 40seconden later (tja, dat registreert zo'n sport-watch natuurlijk precies) vervolgen we onze route.
We zien Joke voor ons lopen en die loopt ongeveer ons tempo, misschien een ietsiepietsie langzamer omdat we toch heel langzaam dichterbij komen.
Uiteindelijk stopt Theo ook na deze ronde i.p.v. er nog één aan te plakken. Daar had hij nu ook geen zin meer in.
Uiteraard is de tijd van vandaag niet om over naar huis te schrijven maar vandaag was het dan ook meer bezigheidstherapie, met de nadruk op therapie.
Douchen doe ik thuis wel en na even nog met Rik wat bijgekletst te hebben ga ik vlug weer naar huis.
Johan heeft intussen laten weten dat ze met 2e Paasdag de Sahara-trail in Lommel gaan doen. Tja, voor mij is het nl.totaal onbekend hoe ik er dan voor sta, al zou ik die ook best graag willen doen, althans, tussen mijn oren. Maar zo lang het tussen mijn oren en wat mijn lichaam kan, nog niet overeenkomt moet ik er voorlopig maar van afzien.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 951 verbruik= 32kWh
Hoog = 879 verbruik= 33kWh
Totaalverbruik:             65kWh (+4) [9,3kWh/dag
Dit is blijkbaar echt normaal....  😞

Gas:

Stand = 814 Verbruik = 37m³ (-11) [5,3m³/dag]
Een nog zachtere winterweek, het lijkt wel lente met middagtemperaturen in de dubbele cijfers, maar wel met nachtvorsten..
 

Gewicht = 81,3kg (-1,4)
Een mooi resultaat maar waarschijnlijk ligt dit nu meer door het verschrikkelijke nieuws wat we deze week hebben moeten ervaren, waardoor er wel honger was maar totaal geen eetlust. 😕

Trimloop - Karpencross (4,2km) Eindhoven

Vandaag is de laatste cross van de Kempische Crosscompetitie Circuit 14.
Eigenlijk heb ik tot nu toe alleen de eerste 2 wedstrijden gemist, t.w.:
11-11-2018 Witvencross in Veldhoven omdat we toen de Devilstrail op Schiermonnikoog aan het doen waren.
25-11-2018 Driedorpencross Sint-Oedenrode omdat we toen ook nog samen met Rik in Ell stonden, klaar voor de start van onze eigen afstanden. Nee, niet de halve marathon.
Met de wedstrijd, of beter gezegd, de recreantenloop hier zou ik op 6 trimlopen komen.
Nu hebben Dorie en Johan al aangegeven hier niet naar toe te gaan en zelf heb ik ook niet zo veel zin. Ik vind het hier niet zo'n leuke cross, maar Hannie vond vorige week in Valkenswaard wel dat we moesten gaan om de eer van GVAC hoog te houden. Op het laatste moment voordat de voorinschrijving sloot heb ik dan alsnog besloten om me in te schrijven. Dat scheelt toch weer € 2,00.
Laat ik daarna bericht krijgen dat de voorinschrijving met 2 dagen verlengd is.... Oef, zeker weinig aanmeldingen, denk ik dan.

De dag van de wedstrijd nadert maar door het trieste bericht op Valentijnsdag is de zin om nog te gaan helemaal in de grond geboord. Als er iets is waar ik nu helemaal geen zin meer in heb  dan is het wel het huis uit gaan, laat staan om te gaan lopen als mijn vaste maatjes er niet eens bij zijn.
Uiteindelijk heb ik op de valreep toch maar besloten om te gaan. Het kan een goede afleiding zijn, zeggen we maar.
Dan ga ik natuurlijk wel op tijd. Veel parkeergelegenheid is er niet omdat het ook gebruikt wordt voor de voetbalwedstrijden. Het blijkt amper 12 minuten rijden te zijn en inclusief parkeren kost het me slechts een kwartier. Even mijn nummer al vast ophalen en dan maar naar boven naar de kantine.

Die is nagenoeg leeg. Bijna niemand, laat staan iemand van GVAC. Ook Karin niet.
Rustig wacht ik af maar als het al 5 over half 10 is geweest en nog steeds geen GVAC-er te zien is, ga ik toch maar naar mijn auto om me om te kleden. Bij terugkomst ontmoet ik dan wel Karin en Rien en even later ook Geert. Vreemd genoeg geen Hannie en Daniëlle, terwijl zij er juist op hamerden om ook hier te komen lopen.
Bij de start is ook Suzanne er ook, maar die is er elke keer wel bij geweest, hoewel ze nooit op onze groepsfoto staat. Mooi moment op dit keer wel samen met haar op de foto te gaan. En dan komt eerst Geert en daarna Rien ook opdagen en dus maakt Suzanne er nog een van ons drietjes.
En dan is het, badend in een prachtig zonnetje, wachten op de start.

Na het startschot steken we het grasveld over en verlaten de baan. Het standaard parkoers, alleen heeft het de laatste dagen niet echt veel meer geregend en ligt alles er bijna droog bij. Ik doe het rustig aan. Zit niets anders op zolang ik zoveel last van mijn ademhaling heb. Ik ben niet helemaal achteraan gestart zodat ik in het begin best wel ettelijke keren gepasseerd word. Het parkoers is wat gewijzigd want eenmaal langs de weg aangekomen duiken we nu niet meer naar recht richting de Dommel maar lopen we eerst nog een heel stuk over fietspad voordat we naar rechts mogen.  Het parkoers volgt de oude route inclusief de bult voordat we weer op de baan afstormen. Alleen gaan we nu niet direct naar de finish maar rechtsaf om de baan heen om uiteindelijk bij een splitsing te kiezen voor recht voor een volgende ronde en linksaf naar de finish. Mijn doel voor vandaag was 2 rondjes en dus ga ik rechtsaf. Het valt me op dat er nog steeds heel wat lopers achter me lopen, terwijl ik weet dat ik veel meer dan 6 minuten over een kilometer nodig heb.
In de 2e ronde komen ook de wedstrijdlopers over het parkoers om warm te lopen. Lastig, omdat ik inmiddels ook al gedubbeld word en plaats maken voor lopers die zich warm lopen vind ik nergens voor nodig. In deze 2e ronde ga ik zowaar 3 lopers voorbij waarvan er één die mij in de 1e ronde was gepasseerd.

Foto: Rob Pauel

Terwijl ik het parkoers buitenom de atletiekbaan volg weet ik al dat ik zo meteen linksaf mag, richting finish. Oftewel, ik ruik de stal en mijn tank is nog niet leeg zodat die laatste meters op, voor mijn doen, stevig tempo worden afgewerkt. En ja hoor, ook nog eens niet buiten adem aan de finish. Had ik wellicht toch een3e ronde kunnen doen? Nou ja. Als Dorie er bij was geweest hadden we waarschijnlijk samen nog een rondje uitgelopen. Maar dat is "als"....

Ik geniet nog wat na in het zonnetje. Praat nog wat met de "winnaar" van de recreanten, die toevallig ook nog eens uit dezelfde straat komt waar ik woon. "Het was niet goed aangegeven", vertelt hij. Hij was de 1e ronde verkeerd gelopen, had afgesneden omdat hij niet wist hoe het parkoers liep. Maar de 2e keer liep hij wel goed. Dat zal dan wel komen omdat hij mensen aan het dubbelen was en zag hoe zij liepen. Typisch het gevaar als je vooraan loopt en daar heb ik nooit last van. Eerder last als ik zo ver achteraan loop dat ik de lopers voor me uit het oog ben verloren. En dat is wel een aantal keren gebeurd.

Ik praat wat bij met Geert, die inmiddels ook binnen is en terwijl we wachten op de start van de 1e wedstrijd zie ik Angelo driftig zwaaien. Naar mij, blijkt het. Of ik nog even een groepsfoto wil maken. Natuurlijk, en in galop spoed ik me naar de start voor een paar vlugge kiekjes. En dan zijn ook zij vertrokken.
Na nog wat gekletst te hebben met een Logo-lid is het tijd om terug te gaan naar ons vrouwtje thuis.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 919 verb5uik= 31kWh
Hoog = 846 verbruik= 30kWh
Totaalverbruik:             61kWh (-10) [8,7kWh/dag]

Dit is blijkbaar echt nu normaal....  😞

Gas:

Stand = 777 Verbruik = 48m³ (-11) [6,9m³/dag]
Een zachte winterweek maar wel met veel wind in de 2e helft.
 

Gewicht = 82,7kg (+0,5)
Het wordt steeds erger en het zal echt niet aan de kilo-meter liggen want die wees telkens maar één waarde aan en dat wel 5x. Die heb ik dan ook maar genoteerd 😕

Trimloop - Wedertcross Valkenswaard (3,87km)

De regen valt al vanaf gisteren avond met bakken omlaag.
Bij een blik uit het raam om 7 uur: regen.....
Om 8 uur nog eens: regen...
Poehee. Wat heb ik dan weinig zin om te gaan lopen. Mijn loopmaatje zal er ook niet bij zijn en nog enkelen omdat die aan de Two Rivers Marathon starten.

Maar ik heb voor-ingeschreven en ik heb het gewoon nodig, dat lopen, en dus ga ik toch maar op pad. Ik heb intussen al besloten om mijn GVAC-jack aan te doen. Niet omdat het zo koud zou zijn maar gewoon tegen de regen, waar ik zo'n hekel aan heb.
Onderweg naar Valkenswaard appt Peter nog, of ik naar Valkenswaard ga.
Vanaf een stukje busbaan bij het MMC (ik app écht niet onder het rijden) laat ik weten dat ik al onderweg en eenmaal in Valkenswaard bevestig tevens dat ik ben gearriveerd.

Rian, Marise en Suzanne zijn er al en even later komen ook Daniëlle en Hannie binnen lopen en wat later ook Rien. Dat zijn toch zowat allen vaste GVAC-ers wanneer er elders geen andere belangrijke loop is.
Een kwartier voor de start begeven we ons naar het bos. Intussen heb ik al wel mijn laatste pufjes gepakt en kan deze disk Ventolin de prullenbak in.

Het regent dat het giet en niemand doet aan warming up, behalve dan schuilen onder alles wat op tent of paraplu lijkt. Ook wij, maar niet nadat ik Peter toch even vraag om de GVAC--groepsfoto te maken. Oké, hij is wat wazig en dat nog wel gemaakt door een fotograaf, zou je zeggen, maar dat ligt echt niet aan Peter maar aan het feit dat mijn telefoon op "flitser aan" stond en op het moment dat hij dacht de foto gemaakt te hebben en de telefoon bewoog, knipte de camera pas.
Maar niet geschoten is altijd mis en wazig of niet, we zijn wel herkenbaar als die die-hards die toch gaan lopen terwijl er een moesson gaande is. Dat is ongeveer het laatste wat Peter gefotografeerd heeft, als ik hem moet geloven, want ook hij heeft net zo veel in die regen als ik alleen duurt het bij hem dan de hele dag. Dat hij zegt dat hij naar huis gaat geloof ik daarom meteen.

Voordat we mogen starten worden we nog wel gewaarschuwd dat de plassen in het startgebied erg diep zijn, dieper dan het lijkt. M.a.w. het is beter om er om heen te lopen...
En ook zal er geen startschot klinken maar zal er worden afgeteld voor de start. Nee niet zoals ik het zei, nl.: 100-99-98-87-..... maar gewoon 10-9-8..... -1 START...

Ik nestel me meteen achterin. Vanaf het opstaan vanmorgen voel ik al dat het niet lekker zit met mijn ademhaling en nu ik gestart ben, ook al loop ik zo wat achteraan, lijkt het nog te snel te gaan. Het duur niet lang of ik ben de een-na-laatste. Inderdaad,er loopt nog iemand achter mij en het is volgens mij dezelfde "oudere" man die ook in Reusel helemaal achteraan liep.
Voor me, zo'n 30meter, lopen een man met gele jas en een dame in het paars, ongeveer mijn tempo en ze lopen toch iets uit. Ik voel dat ik ze niet kan bij houden door mijn ademhaling. Als mijn TomTom-horloge de 1km (in 7:20!!) aangeeft is de afstand eigenlijk niet veel meer geworden. Hoofdzakelijk doordat de dame geregeld overgaat in de wandelpas. Ik kijk weleens om maar de man achter me is niet meer te zien.
Als we de laatste bocht nemen richting finish ben ik zo ver op het tweetal ingelopen dat ik de dame voorbij ga en niet verder ook de heer die op zijn beurt een andere loper heeft bijgehaald. Die haal ik en passant ook maar in. Ik voel me een beetje Max Verstappen.... 😀

Voor de doorkomst kom ik links Maris al weer tegen. Die heeft al de nodige honderden meters voorsprong.
Ik ga linksaf voor de volgende ronde en weer 30m voor me doemt een roze jack op. Mooi richtpunt voor mijn laatste ronde. Inderdaad, laatste ronde, want het besluit om hier voor 3 rondes te gaan is met de regen en de zin om te gaan lopen en de pijnlijke spieren van het klussen van gisteren en het verschil wat ik tussen mijn oren denk wat ik wil doen en wat ik daadwerkelijk kan lopen, heb ik in de 1e ronde al definitief gemaakt. Het worden maar 2 rondjes. Dat is niet zo vreemd als je mijn kilometertijden ziet. Dat zijn de tijden die mijn dochter loopt en zij is geen loper en ik wel (nog wel...)
Dus ik begin aan mijn 2e en tevens laatste ronde, een klein beetje meer gas erop, op naar die dame in dat roze jack.

Het duurt niet lang of het dubbelen begint. Ik maak keurig plaats voor de snelle heren (nee, er zijn geen dames bij die mij dubbelden....) Een kilometer in de 2e ronde en ik ben warempel de 4e persoon voorbij gegaan maar sneller dan dat gaat helaas niet want dan steekt de ademnood meteen keihard de
kop op. Op het laatste stuk naar de finish kom ik nu Suzanne tegen. Die heeft nu die paar honderd meter voorsprong op mij, tenminste, als ik verder zou gaan. Maar dat doe ik niet. Ik ga rechtsaf over de finish-streep. Daar staat Hannie ook al. Ook zij vindt 2 rondes genoeg. en nog een loper die al binnen is. Alleen heeft die er dan al 3 rondes op zitten en was hij ook degene die mij als eerste dubbelde.
Maar dan de tijd die ik gelopen heb. Nog niet eens de 9km/u gehaald. Nou ja, tijdens de 3e kilometer nog maar net.... Ik kan niet zeggen dat ik enigszins tevreden ben, helaas, maar is toch wel wat ik al verwachtte of bang voor was... 😥

Zoals ik in de kantine tegen de andere GVAC-ers heb gezegd, blijf ik niet voor de gebruikelijke koffie met appeltaart. Met die regen en zonder mijn vaste maatje wil ik eigenlijk meteen maar naar huis voor een warme douche. Die koffie doe ik dan ook maar thuis.
En zo gezegd, zo gedaan. In de auto wat droge shirts aan en met de verwarming op ontwasemen en de stoelverwarming aan ga ik op weg naar huis, 10km/15minuten verderop.

Dit was toch mooi de 6e cross van de Kempische Cross Competitie Circuit 14 waaraan ik heb deelgenomen. Alleen onze eigen Witvencross en de Drie Dorpencross in Sint-Oedenrode heb ik overgeslagen door andere trimlopen. Volgende week is de Karpencross in Eindhoven, de laatste uit de serie, waarvan ik nog steeds niet weet of ik daar wel aan zal deelnemen. Om de 7 vol te maken ben ik eigenlijk wel verplicht om hier toch naar toe te gaan. Waarom ook niet, eigenlijk?

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 888 verbruik= 27kWh
Hoog = 816 verbruik= 35kWh
Totaalverbruik:            62kWh (-5) [8,9kWh/dag]
Blijkbaar is dit nu normaal....  😞

Gas:

Stand = 729 Verbruik = 59m³ (-5) [8,4m³/dag]
Nog steeds winter met 3 dagen van sneeuwval en 2 dagen dat ie ook nog eens bleef liggen.

Gewicht = 82,2kg (+0,6)
Wat moet ik er van zeggen?
Ik denk dat mijn weegschaal wat van slag is.
Ik heb er dit keer een heleboel keren op moeten staan en elke keer was het resultaat anders: 81,6-82,0-82,1-82,2-82,6-83,3...
De 82,2 kwam het vaakst voor en daarom heb ik die maar gekozen.
In ieder geval betekent het wel dat het niet zo best gaat met mijn gewicht.  😕

Trimloop - 7e Hivernal trail Landgraaf (11km)

Ik heb me nog niet zo heel lang gelden toch ingeschreven voor deze trail. Zag er wat tegenop na het debacle tijdens de Poort naar het Heuvelland. Het is dat het bij de Dieprijtcross in Eersel zxo voortvarend ging, dat ik besloot om toch maar weer in te schrijven. Weliswaar voor de 11km maar de Wilhelminaberg blijft voor mij altijd al een zwaar parkoers.
Ook Dorie staat ingeschreven voor de 11km.
Johan, daarentegen, gaat vandaag bijna het 4-voudige doen: 50+km. zoals het officieel wordt omschreven. En dat als training voor de 60 van Texel begin april.
Hij start dan ook al in de 1e groep om 10.00u. Daarom zijn we ook al om kwart over 8 van Huize Hileind vertrokken.

Na zijn start hebben wij, Dorie en ik, nog anderhalf uur om ons op ons avontuur voor te bereiden.
Eerst nog maar de selfie voor de start en dan gaan met die banaan.
Dorie is al meteen vertrokken en ik doe mijn slowstart achteraan als al richting trap bewegen. Het duurt niet lang of we staan al stil. We staan voor een klein bultje waar een aantal lopers niet omhoog komen. En eenmaal stilstaand gaat dat niet meer en moet ook ik moeizaam en langzaam langs de kant omhoog glibberen. En dan gaat het verder.Ik zie Dorie in de verste verte al niet meer. Waarschijnlijk heeft zij hier geen oponthoud gehad.
Er ligt hier best wel wat sneeuw en ijs en we gaan dit keer niet meteen over de vlonder de trap op maar rechtsaf via een stijl pad omhoog naar de 1e of 2e bordes, dat kan ik zo niet zien. Wel is dit pad omhoog spekglad en loop ik voorzichtig langs de kant naar boven.
Bij de trap aangekomen hoor ik nog de waarschuwing van Denny: de trappen zijn spiegelglad, ga rustig naar boven en hou de leuning vast!. Die waarschuwing was niet voor niets. De trappen blijken helemaal van ver-ijste sneeuw te zijn en spiegelglad. De leuning vasthouden is gewoon een must, wil je niet op je bek gaan. En sowieso zijn 2 treden tegelijk vandaag ook uit den boze.

Bovenstaande 3 foto's: Frank Jeurissen

Op deze manier naar boven is in ieder geval niet zo vernoeiend. Eenmaal boven gaan we rechts-links-rechts weer naar beneden over besneeuwde en gladde single tracks. Hier en daar is het verraderlijk glad en helpen we elkaar nog maar naarmate het parkoers vordert raak ik steeds verder achterop. Gewoon omdat ik mijn eigen lage tempo aanhoud. Het gaat ook wel behoorlijk op en neer en vooral dat op gaat goed steil en dan neer gaat langzaam vanwege het glibbergevaar. Na een paar kilometer raken we verzeild in een slingerparkoers. Dit zal wel voor de mountainbikers zijn en daar zie ik Dorie weer in tegenovergestelde richting. Maar dan moet ik nog een heel eind eer ik ook weer op datzelfde stuk ben aangekomen. Ik ben ook niet de enige die geregeld wandelt.
Het wordt inmiddels steeds eenzamer. Alleen een jonge Belgische dame blijft nog in mijn buurt en omdat ze last heeft van haar kuiten en niet echt weer samen op wil trekken ga ik maar alleen verder. Helaas gaat het ook mij niet meer zo van ganse harte. Om de paar honderd meter moet ik even wandelen om op adem te komen en kan dan weer verder,of het nu omhoog, omlaag of vlak is. Het Belgiekske is me inmiddels weer gepasseerd. Als er gedribbeld wordt, gaat zij gewoon harder.
De TomTom heeft al 5km aangegeven op 51 minuten. Met dat tempo kan ik mooi onder de 2 uur blijven.
De verzorgingspost nadert en daar zie ik warempel weer wat andere lopers. Veel is er niet meer te krijgen en van de 2 kleine flesjes cola kan ik nog mooi een bekertje vullen. Het water is inmiddels al op maar die heb ik zelf op mijn rug.

Met nog zo'n 5km voor de boeg, uitgaande van 11km, gaat het niet al te best meer. Intussen komen de andere afstanden ook op "ons" parkoers. Gelukkig. Ben ik niet meer zo alleen.
De dribbelafstanden worden steeds korter en de klimstukken gaan steeds moeizamer. menig bultje omhoog moet ik onderweg afbreken om voorover gebukt even op adem te komen. Zo ook op zo'n 4km voor de finish, het beruchte stuk met de scheve boom. Hier moet ik onderaan eerst even op adem komen voordat ik naar boven ga, waar Connie Sinteur haar bivak heeft opgeslagen. Snel omhoog gaat het niet, maar dat komt nu omdat de dame voor me maar heel moeizaam het modderpad kan beklimmen. "Of ik nog even wil wachten...", roept Connie nog, want dan kan ze de dame goed op de foto zetten onder mijn storend beeld en zo ga ik even aan de kant staan wachten tot ik verder mag. En na de fotosessie sta ik weer achter die dame stil. Ze kan de plekken maar niet vinden waar ze haar voeten moet neerzetten en daarom ga ik haar maar voorbij. En met mijn voeten geplaatst in de sporen en treden van mijn voorgangers ga ik gestaag omhoog waar Paul, zoon van Connie ook zit te fotograferen. "Smile...."en hup, sta ik er weer 4x op. Eenmaal boven moet ik toch weer door de knieën. is me dat even afzien, ademtechnisch dan.... En dan te bedenken dat Dorie een kwartier eerder hier gewoon tegen op gerend is.

Bovenstaande 4 foto's: Connie Sinteur

We gaan weer verder, moeizaam. Berucht van vorig jaar zijn 2 modderafdalingen tussen de bomen door waar staan blijven schier onmogelijk is. Gelukkig dat er zoveel bomen en takken zijn om aan vast te houden en dat ik mijn wielerhandschoenen aan heb. Nog 2km. zegt mijn TomTom en langzaamaan begin ik de omroeper al te horen. Maar het is nog ver als ik langs de hekken loop, maar eenmaal door een poort zie ik Dorie al weer. Zij is al gefinisht en is wederom terug gelopen om mij op te vangen. Ik loop langs het hek omlaag en onder aan gaat het gelukkig meteen rechtsaf terug omhoog, daar waar we vorig jaar nog een extra lus linksaf moesten maken. Dorie komt me tegemoet en dan mag ik weer even op adem komen voor we samen verder gaan. En dan zegt de TomTom dat het al 11km is en dat binnen de 2 uur. Maar we zijn er nog niet. We moeten alles bij mekaar nog helemaal om het sportpark heen en het pad is alles behalve vlak of eenvoudig. Ettelijke malen moet ik nog stoppen om op adem te komen en als de finish-boog eindelijk in zicht is, is zelfs de 12km al weer door de TomTom watch aangegeven. Ik wandel nog door tot aan de verharde weg en dan het laatste stuk, wat zal het zijn, 150m maar wel met een stevige klim naar de finish. Dat gaat in één ruk maar dan ben ik na de finish wel weer helemaal kapot. Ik moet na ontvangst van de medaille toch weer even heel goed op adem komen voordat ik naar de tent met erwtensoep kan. Dorie ook.

Ik vind het toch te koud om buiten uit te rusten dus de soep eten we binnen op. Voordat we ons gaan omkleden maken we nog wel even een foto op het podium met "We did it..." Nu stonden we wel op het podium maar degene die de fot gemaakt heeft, maakte alleen maar close-ups. Hadden we dus net zo goed niet op het podium met nummer 1 hoeven te klimmen.... 😒

Na de lauwe douche is het alleen nog wachten op Johan. Die zal er uiteindelijk 7uur en 24minutenover doen, oftewel loopt het tegen 6uur aan eer hij uit de douche is.
Het is inmiddels half 7 als we de parkeerplaats in Landgraaf verlaten en half 8 is al gepasseerd eer ik weer op het Hileind sta. Voor Dorie en Johan is het vandaag uit en thuis in 12 uur geweest.

Ik vraag me langzaam aan af hoe het nu verder moet. Telkens zo buiten adem zijn maar na afloop niet eens total loss of zo. Alleen gedurende inspanningen...

Training Vrijbuiters

Vandaag zou ik er eigenlijk niet bij zijn omdat ik op bezoek zou gaan bij een oom in Apeldoorn. Die zal binnenkort aan zijn hart worden geopereerd. Maar laat hij nou gisteren wat onwel worden en per ambulance naar het ziekenhuis worden gebracht. Dat bezoek gaat vandaag dus niet door en daarom toch maar naar de Vrijbuiters gegaan.
En het is er wit. Dat is lang niet overal zo. In ieder geval niet bij mij thuis en dat scheelt hemelsbreed maar 5km.

Omdat ik morgen aan de 11km-start sta van de 7e Hivernal Trial in Landgraaf, volg ik maar het advies van Dorie op, om niet daags voor de trail nog flink te gaan trainen maar gewoon te wandelen. Omdat het de laatste tijd toch al niet zo best met mij gesteld is tijdens trails, volg ik dat advies dan ook maar op, vandaag.
En omdat Carla haar droge kleren is vergeten gaat ze ook met de wandelgroep mee en aangezien ook Dorie en Hans ontbreken blijft er voor Herman niet veel anders over dan ook maar mee te gaan wandelen. En zo hebben we vandaag alleen maar wandelaars.
De bospaden zijn een blubberzooi na de sneeuw, vorst en dooi en regen van de afgelopen week. Daardoor gaan we ook niet van de verharde paden af maar wandelen we via het fietspad op het brede bospad tot aan de verharde weg. Daar linksaf tot aan het volgende fietspad en dan weer linksaf tot aan het bospad met fietspad en zo weer terug richting kantine. Maar we maken dan eerst nog een extra lus langs de BuitenJan en via de Locht en zo komen we dan uiteindelijk bij onze kantine uit.
Die was inmiddels al gesloopt door de houthakkers die al weken aan de gang zijn met het rooien van bomen. Tijdens onze wandeltocht is Hans gearriveerd en heeft zijn gereedschap meegenomen. En timmert hij en een geheel nieuwe pantry in elkaar.

Helaas heb ik niet gewacht tot alles klaar was en ook niet op de koffie want ook nu moet ik er weer snel vandoor. Omdat het bezoek naar mijn oom niet doorgaat, komt de rest van het bezoek, mijn zus en neef uit resp. Heerlen en Landgraaf, gewoon op bezoek bij mij.En dan wil ik wel op tijd thuis zijn en gedoucht.