Er staan vandaag 2 medische bezoeken op het programma.
1.Huisarts
2.Longfunctietest en controle longarts Máxima Medisch Centrum Veldhoven
De afspraak bij de huisarts is voor het pijnlijke duimgewricht aan
mijnlinkerhad die sinds een week of 2 opeens is komen opzetten. Ik kan met de
linkerhand nog maar weinig vastpakken. De klemfunctie is gewoon
pijnlijk.
Er wordt door de coassistente heel wat onderzoek aan gedaan en als later de
huisarts zelf er bij komt constateert hij dat het toch "gewoon" slijtage is.
Artrose. Daar valt niet veel aan te doen. Misschien dat hand-fysio wat
verlichting kan bieden, als ik dat zou willen, maar nee, hou het voorlopig
maar zo. Ik weet nu wat het is en met paracetamol moet e.e.a. wel te
bestrijden zijn.
De 2e vraag hoe het zit met een eventuele prostaat check blijkt al te zijn
beantwoord. Uit het bloedonderzoek zou blijken dat er niets vreemds aan
ontdekt is wat eventueel kanker zou uitsluiten.Nu ben ik wel vergeten te
vragen of dit onderzoek bij mijn volgend bloedonderzoek ook meegenomen kan
worden. Even in de gaten houden, dus... De medicijnen die op zijn staan
inmiddels op herhaling en die heb ik dan ook maar meteen opgehaald.
Deze afspraak heeft maar liefst een uur geduurd en dat is wel heel erg lang
voor een huisarts bezoek.
De 2e afspraak is de longfunctietest en controle bij de longarts in het Máxima
Medisch Centrum in Veldhoven.
Kom ik daar blijkt de hoofdingang te zijn verplaatst. Geen probleem, maar
binnen verwacht mij een heel ontvangstcomité.
Of ik alle vragen heb beantwoord op het scherm wat boven de
hand-ontsmettingsflacon hangt?
Ja, wel gelezen maar niet gezien dat het een touchscreen is en na de juiste
antwoorden kleurt het groen en krijg ik van de man achter het scherm te horen
dat ik mijn mondmasker moet afdoen en dan krijg ik een medisch mondmasker. Die
andere kan ik dan weggooien in de daarvoor open staande prullenbak.
Alles 100% en ik ga op pad naar route 204.
Normaal loop ik er zo naar toe maar nu lijkt het wel alsof ik door het hele
ziekenhuis heen moet.
Maar ik kom er en ik herken de niet zo vriendelijke dame achter het kuchscherm
waar ik me moet melden.
Na een korte zit in het wachtkamerdeel word ik de longfunctietest-ruimte in
geroepen. Uiteraard mag mijn mondkapje af. "Is de 79,5kg nog juist...?",
vraagt ze, en ik mag glunderend antwoorden dat dat tegenwoordig 77,2kg is en
we starten met de test.
Eerst weer dat diep inademen en heeeeel lang uitademen en dan nog eens heel
diep en dan krachtig uitademen en heeeel lang zodat alle lucht uit de
longblaasjes is geperst. Man man, ik word daar altijd dizzy van. Even 4 pufjes
Salbutamol en 10min lsten inwerken. Ik hoef dit keer de ruimte niet te
verlaten zodat ik mijn mondkapje af mag laten en daarna weer diezelfde test.
Die was blijkbaar toch iets beter. Ik meen dat het de vorige keren altijd
ongeveer hetzelfde was. Nu dus blijkbaar niet. Klinkt positief.
En nu op naar de longarts.
Die bevestigd dat het er goed uitziet en dan natuurlijk de vraag hoe het gaat
en of er nog vragen zijn.
Behalve de laatste 3 weken gaat het gewoon goed en die laatste 3 weken zullen
wel te maken met met het weer en het voorjaar maar zijn niet alarmerend. Dan
wordt de behandeling in het ziekenhuis hiermee afgesloten en overgedragen aan
de huisarts, tenzij ik het nog een jaar wil aanzien, maar ik zie daar geen
reden voor. Vooral de ademhalingstherapie na de vorige longfunctietest heeft
mij erg geholpen en ik blijf ook gewoon doorgaan met hardlopen, wat ook een
goede graadmeter is voor hoe het gaat met mijn ademhaling. Dus is het hiermee
afgelopen. Behalve als ik opeens klachten krijg of prangende vragen heb, dan
kan ik nog altijd beroep op haar doen.
Zo, blij als ik weer thuis ben....
Update: Een dag na dit bezoek aan het Máxima Medisch Centrum Veldhoven krijg ikper post bericht dat de hoofdingang is verplaatste en dat er een ontvangstcomité klaar staat en hoe ik route 204 moet volgen...
Mooi op tijd 😆
Tja, volgens de huisarts, dan maar eens wat sterkere zalf voorschrijven.
"Ik had het me gisteren beloofd, vandaag ga ik toch even bij de huisarts langs.
Helaas. Niets is minder waar.
