Trimloop - High Tech Night Trail (High Tech Campus Eindhoven)

Berichtgeving van deze loop was maar mondjesmaat en omdat de "overdag"-versie dit jaar niet geweest is (tenminste, helemaal niets van meegekregen terwijl de mountainbikes wel van start gingen...), was ik er al van uit gegaan dat dit ook niet door zou gaan. Het is dat ik via Facebook (hoe anders) het toch al tegenkwam en ik mezelf op de Early Bird à € 10,00 heb ingeschreven. Scheelt toch € 5,00. Pas veel later volgt de uitnodiging via een mailbericht.

Ik schrijf in voor de 10km. Denk dat dat wel moet lukken, toch? Als ik het rustig aan doe.
Maar vandaag zijn de weergoden niet zo goed gestemd, aldus de weer-apps. Om 19:00 zal het regenen en de start is om 18:30. Maar als Dennis de kleinkinderen om 17:00 ophaalt begint het al te druppelen en even later regent het behoorlijk. En ik ben echt wel een regenhater.
En het is een Night Trail en niet zo zeer omdat de 's nacht gelopen wordt maar omdat het dan zo donker is als de nacht en dus moeten we voorzien zijn van een lampje. Ik heb alleen een hoofdlamp en dan is het óf de hoofdlamp óf mijn onafscheidelijke pet... En zonder pet in de regen, daar heb ik dus een broertje dood aan. En zeker als je brildrager bent.
Enfin, dat betekent al dat ik de verwachting van de afstand al van tevoren terug schroef naar 5km. Ik moet het wel leuk blijven vinden.

Het is niet zo ver en het is daar niet zo druk en genoeg parkeerplaatsen, dat weet ik allemaal en dus hoef ik ook niet zo extreem vroeg te vertrekken. Alleen vanwege de verkeersdrukte tijdens de spits zal ik wat op tijd weggaan en dat is om 17:37 op de klok van de Scénic.
Het is wel even wringen om vanaf de oprit tussen het verkeer op de N2 te komen maar toch niet veel later, en dat is bij de volgende afrit is de weg naar de High Tech Campus al helemaal vrij.
De volgende afrit is dan meteen die ik moet nemen. Kom ik op de rotonde voor de ingang wel heel wat verkeer tegen van personeel wat naar huis wil maar het lukt me toch de voorrangsrotonde op te komen en de campus op te rijden.
Parkeergarage P0 is de eerste garage die we tegenkomen en uiteraard helemaal leeg. Amper 12 minuten na vertrek sta ik daar al geparkeerd.
Dan is het nog maar een stukje wandelen over De Strip naar The Colour Kitchen waar de start en de inschrijving is. De muziek komt je al tegemoet. Het regent nog steeds maar niet meer zo hard maar mijn beslissing staat nog steeds, nog...

Ik ontvang mijn startnummer en chip en zoals altijd gaat het hier heel informeel. De inschrijving is in het restaurant maar die is gewoon in bedrijf. M.a.w. we staan ons om te kleden bijna tussen de gasten die zitten te eten. Maar het schijnt niemand te deren. En ook is de opkomst hier ook nooit zo gigantisch.
Het valt me op dat ik ook een aantal kinderen zie. Ik tel er al 6. Dat was misschien ook wel leuk geweest voor onze kleinkinderen maar wist ook niet dat die ook al mee mochten doen. Iets voor een eventuele volgende keer misschien.

Na het opspelden van het startnummer en de omkleed ceremonie probeer ik toch om én mijn pet op te doen én daarboven op mijn hoofdlamp. Het is wat wringen en uitproberen maar het lukt. Nu nog buiten testen of die wel blijft zitten tijdens het lopen. Dat blijkt wel maar toch is de hoofdband wat omhoog gekropen. Voor alle zekerheid trek ik die band helemaal omlaag tot onder mijn oren. Voelt wel wat raar maar als die dan nog omhoog schuift dan voel ik dat ook meteen.
En dan ben ik klaar voor de start met nog 10 minuten te gaan.
Even nog een selfie en al doende komt een man van de organisatie naar me toe, of hij een foto van mij zal maken. Dat kan alleen maar beter en dat blijkt dan ook...

We krijgen de laatste instructies voor de loop: Het parkoers blijkt geen 5km te zijn maar "slechts" 4,3km. Dat biedt voor mij weer nieuwe kansen. 2 Rondes zijn dan nog maar 8,6km...Volg de zwarte pijlen op de witte ondergrond en de parkeergarage moeten we tot aan het dak doorlopen en dan via de trap omlaag en dan hebben we nog een minuut voor de start. Die minuut wordt opgevuld met meer volume van de muziek en met een rookgordijn. Wel een mooi effect met al dat licht overigens.
En dan wordt er afgeteld, in het Engels: Ten-nine-eight.... en bij "Start" zijn we weg.

Helaas ben ik de enige GVAC-er vandaag. De dames van vorig jaar die mij zo fijn vooruit hielpen zijner dit keer niet bij en dus pas ik mijn tempo aan aan mijn ademhaling.
Nu gaat iedereen wel hard weg vind ik en als ik na een paar honderd meter om kijk loop ik al helemaal achteraan. Nu is de rest niet zo ver verwijderd maar ik besluit voor alle zekerheid toch maar aan een dame aan te klampen die net voor me loopt. Nee, mijn nachtzicht is niet bepaald om over naar huis te schrijven en als ik overdag al de weg kwijt kan raken, dan is dat in het donker nog erger.
Dus ik volg haar tempo. Dat gaat net. In het bos stroopt het even wat op en er vormt zich een groep dicht bij elkaar. Uit het bos gaan we de omhoog naar de geluidswal. Bijna boven aan gaat de dame voor me over in wandelen en dus maar vlug er over heen. Nu ben ik tenminste niet meer de laatste als we over de geluidswal gaan. Bij het omlaag gaan voor de aanloop naar de volgende "beklimming", stuit ik op een "langzamere" loper of iemand die niet goed over het ruwe terrein durft te lopen, omdat die telkens stukjes wandelt. Ik durf niet voorbij te gaan. Daar is het te smal voor en ik weet niet hoe dat hier in het donker gaat. Bij het weer omhoog gaan naar de volgende geluidswal staat Connie te flitsen en net als vorig jaar ontstaat bij de steile afdaling terug naar de campus een file en sluit de groep weer helemaal aan.

Foto: Connie Sinteur

Eenmaal beneden is de kans om ook deze man voorbij te gaan. De hele groep versnelt hard en wordt helemaal uit elkaar getrokken. Ik kan ze amper bijhouden als we bij de parkeergarage zijn aangekomen. En dat wordt een hele klim. Bijna bovenaan zijn er op 2 verdiepingen afsnijd mogelijkheden en ik weet dat sommigen dat doen. Helemaal op het dak worden we naar het trappenhuis geleid. Bij het omlaag gaan besef je pas hoeveel verdiepingen we omhoog gelopen zijn. Ik ben weer blij dat we weer buiten onze weg kunnen vervolgen.
Ik herken het eigenlijk niet van de vorige keer maar we lopen weer langs het water af als ik in de verte flitsen zie. Het is Yvonne die daar ook staat te fotograferen.

Foto: Yvonne Leijten

Als ik denk dat we al weer richting De Strip gaan worden we toch weer naar rechts gestuurd. Een blokje om, denk ik dan maar. Intussen ben ik wel enkele andere lopers waaronder vaders en zonen gepasseerd en volg ik nu een man op de hielen. Nee, ik ga hem maar niet voorbij. Misschien gaat hij wel voor nog een rondje. Ikke toch maar niet. Nee, ik voel de vermoeidheid van de "beklimmingen" toch wel in mijn benen en nog een rondje en dan zowat alleen én in het donker zie ik niet echt zitten.
Maar het lijkt alsof de man voor me steeds langzamer gaat. Ik ben eigenlijk niet van plan om hem voorbij te gaan maar als hij al 10m voor de finish stopt ga ik er toch maar over heen.

Ik klok 31:26 op mijn TomTom Spark 3. En dat over 4,32km. Dat zou mooi overeenkomen met wat ze van tevoren aan afstand hebben aangegeven. Maar ik weet ook dat de GPSsen het hier op stukken het laten afweten. In de parkeergarage is die kans groot maar aan de grafieken van de data van de TomTom merk ik ook dat er "dips" ontstaan in de schaduw van hoge gebouwen.
Misschien probeer ik me zelf wat goed te praten en dat ik toch die 5km heb afgelegd in de geklokte tijd want die 4,32km is toch een eind onder de 8km/u terwijl ik voel alsof ik veel harder gelopen heb.
Daarom heb ik de resultaten van vorig jaar maar opgezocht en naast die van dit jaar geplaatst. Ik moet zeggen, ik kom aardig in de buurt en zelfs sneller dan vorig jaar. En ook toen gold dat de afstand weliswaar als 5km werd bestempeld maar ook toen al ongeveer die van de lengte van dit jaar bedroeg. Dus eigenlijk best goed vergelijkingsmateriaal.

Na afloop en voor het naar huis gaan tgoch nog even wat bij gepraat met de vader en zijn zoon en waarschijnlijk een vriendje die beiden hebben meegedaan. Ze zijn allebei 12 jaar en er was nog een deelnemertje die zelfs eerder gefinisht was en die misschien wel 9 of 10 jaar was, Deze heb ik weliswaar ingehaald maar nog een jong gastje en 2 jonge meisjes zijn toch voor mij binnen gekomen. Volgend jaar toch kijken of ik nog een paar kleinkinderen kan overhalen om mee te lopen.
Als herinnering: een Apple. Een echte, grote, heerlijk sappige en die heb ik al op nog voordat ik de deur naar de parkeergarage heb bereikt.

Weekoverzicht 2019-47

Zaterdag 23-11-2019
Training Vrijbuiters, ca. 5,2km in ongeveer een uur. (accu horloge was leeg op een paar honderd meter voor de kantine maar kon aan de data nog wel uithalen hoe ver dat nog ongeveer was.)

Zondag 24-11-2019
Trimloop: KLM Urbantrail Arnhem, ruim 11km in ca. 2 uur. (Horloge pas na ca. 1,4km aangezet en daarna ook nog veel te laat uitgezet.)

Trimloop - KLM Urbantrail Arnhem (11km)

Nog even geen tijd om het verslag te maken maar de foto's zijn alvast HIER te bekijken.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 2254 verbruik= 33kWh
Hoog = 1864 verbruik= 29kWh
Totaalverbruik:              62kWh (-6) [8,9kWh/dag]
Ik denk dat we nu aan de bodem beland zijn voor wat betreft het verbruik in de winterperiode.

Gas:

Stand = 1359 Verbruik = 46m³ (+7) [6,6m³/dag]
Ai... Het wordt weliswaar kouder in de nachten met al een paar nachtvorsten maar het verbruik gaat toch wel rap omhoog. Hopelijk klopt dat ook met de rest van Nederland anders moet ik toch eens kijken of daar wat aan gedaan kan worden. Wel toegegeven, we hebben het best wel onbehaaglijk in huis en met name waterkoud. Wellicht is dat de oorzaak....?

Gewicht = 78,8kg (0) Nu moet ik wel zeggen dat de weegschaal bij de 2e keer naar 79,5 sprong en dus heb ik de weging een aantal keren over gedaan. Die waren toch weer op78,8kg en daarom hou ik gewoon deze waarde voor deze week weer aan.
😇

Training - De Vrijbuiters

Niet dat ik vandaag veel zin en tijd heb om naar de Vrijbuitertraining te gaan, eigenlijk heb ik helemaal geen keus. Na deze week weer eens helemaal niet actief te zijn geweest op het loperfront en met de Urbantrail van 11km van morgen in het vizier zal ik de beenspieren en ook de longen toch een beetje moet en voorbereiden, lijkt me. Gelukkig is de voorspelling van het weer gunstig en dus kan ik met een goed humeur op pad richting het Sprankelbos.

Daar aangekomen zijn de Vrijbuiters nagenoeg compleet. Op Jo na en ook Ine en Ko, wat logisch is, is iedereen er gewoon. En iedereen is dus ook inclusief Hans. En laat ik nou net vandaag mijn fototoestel thuis hebben gelaten...
Terwijl het al 11 uur is geweest zijn de dames nog heftig in gesprek en daarom vertrekken Herman en ik maar alvast in een gezapig tempo naar de eerste stop. Dat geeft mij de gelegenheid om mijn luchtwegen alvast wakker te krijgen.
En na de eerste warming-up oefeningen gaat het stokje over aan Herman die ons weer over de smalle bospaden zal jagen.

Dit keer loop ik vlag achter Herman en Carla aan. Die geven de laatste tijd het tempo en het parkoers aan en nu vandaag wil ik eens in hun kielzog blijven om te kijken hoe lang ik dat vol hou.
Het is in ieder geval behoorlijk uitkijken. Onder het bladerdek schuilt menig struikelgevaar en ook ik maak daar weer een aantal malen kennis mee.
Het programma is net als voorgaande keren: crossen over singletracks door de bossen, afgewisseld met rustpauzes waarin we wandelen of oefeningen doen. En natuurlijk is er weer het stukje sprintwerk tussen de 2 ANWB-paddenstoelen op de Nedermolen.
Ik klok mezelf op 00:46 over 220m, aldus de TomTom Spark 3. Daarbij duurt het 10 sec. voordat ik de maximale snelheid bereik van 19,7km/u en pas na 15sec (ca. 80m) zwakt het af tot 18,4 aan de "finish". Door de "slome" start is dat over 220m gemiddeld 17,2km/u. En dan is het ook opeens op en snap ik maar moeilijk dat er lopers zijn die daarna nog met dit tempo of zelfs hoger een marathon weten te volbrengen.
Carla, Herman en Hans volgen op 8sec wat hun gemiddelde op 14,7km/u brengt. Dorie doet niet mee aan sprinten.

Zonder camera wordt de Samsung Galaxy S5 Neo dan maar ingezet om wat foto's te maken en omdat ik er ook een keer op moet, neemt Carla dat voor haar rekening.

We vervolgens ons pad maar na 47min. is de accu toch echt leeg en vindt verder geen registratie meer plaats. Achteraf gezien aan de data, gebeurt dat op een plek vanwaar we dezelfde weg teruglopen als dat we heen zijn gegaan en dus kan ik dat op de grafie redelijk precies nagaan wat de rest afstand geweest had moeten zijn. Dan kom ik uiteindelijk uit op ca. 5,2km en dat in ongeveer een uur. Dat is mooi.

Ik kan helaas niet op de koffie blijven omdat vanavond de coverband The Magic of Santana op mij wacht. En omdat ik verwacht in de nacht pas weer thuis te zijn en morgen weer erg vroeg op moet voor vertrek naar Arnhem voor de Urban Trail, zou het heel verstandig zijn om vandaag het verder rustig aan te doen en zeker wat rust/siësta in te lassen.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 2221 verbruik= 35kWh
Hoog = 1835 verbruik= 33kWh
Totaalverbruik:              68kWh (-3) [9,7kWh/dag]
Weliswaar wat minder dan vorige week maar nog best wel erg veel. Ik denk dat de wintertijd daar ook mee te maken heeft.

Gas:

Stand = 1313 Verbruik = 39m³ (+9) [5,6m³/dag]
Een herfstweek met winterse nachten. In ieder geval was het koud afgelopen week. Waterkoud en daardoor ook binnenshuis erg onbehaaglijk en dan gaat de kacheltemperatuur omhoog. En de vooruitzichten zijn niet bepaald rooskleurig. Helaas.

Gewicht = 78,8kg (0)
😇

Weekoverzicht 2019-46

Zaterdag 16-11-2019
Training Vrijbuiters: 5,32km in 1:00:52 (met Herman Carla en Dorie)

Zondag 17-11-2019
Trimloop: Witvencross, 5,27km in 34:19 (=9,21km/u) [officieel: 5,43km in 34:28 bruto (=9,45km/u)]
Mijn fitnessleeftijd blijft ongewijzigd op 61 jaar

.

Trimloop - Witvencross

Het cross seizoen is al begonnen en dit gaat voor mij de 1e cross worden.
De Witvencross is dan ook de 1e uit de rij van de Kempische Cross Competitie. Circuit 14 om helemaal compleet te zijn, maar wij doen alleen mee buiten de wedstrijden bij de recreanten.
Rik is er niet bij. Die blijft liever op de verharde weg en gaat niet graag van het padje af.

Ook al is het dichtbij huis, toch wil ik ook hier lekker vroeg zijn. Dan heb ik ook hier alle rust om me voor te bereiden. Die voorbereidingen beginnen thuis al door te kijken hoe het weer en met name de temperatuur zal zijn ten tijde van onze "wedstrijd". En dat varieert nogal.
Was de voorspelling gisterenavond nog -1ºC, vanmorgen om half 7 was het opeens 7ºC en een uur later weer 1ºC. Mijn besluit n.a.v. de temperatuur die gisterenavond was voorspeld, om zelfs 3 lagen shirts aan doen, heb ik niet veranderd. De onderste laag is dan wel een thermo-shirt maar toch, het zijn 3 lagen.

In het restaurant van het Witven is het nog niet zo druk en Frans S. zwaait al met mijn nummer wanneer ik binnenkom. Hij heeft me al van ver zien aankomen.
Als ook Dorie en Johan zijn gearriveerd en we ons zo ver hebben omgekleed gaan we al naar buiten voor wat warming-up.
Het is mooi weer. Weliswaar ligt de temperatuur tegen het vriespunt aan maar de zon schijnt volop en er staat totaal geen wind. Dat maakt ook meteen dat het water van het Witven er spiegelglad bij ligt.
Na een kleine ronde inlopen, een sanitaire stop en weer wat inlopen is het, 5 minuten voor de start, even tijd voor een selfie en dan sluiten we in het startveld aan.

Het is, of het lijkt,  helemaal niet zo druk. En dat terwijl het zo'n mooi weer is. Ik vermoed dat de Zevenheuvelenloop in Nijmegen daar ook mee te maken moet hebben. Enfin, het maakt niet uit. Na het startschot gaan we van start over, eerst, een kleine ronde, gevolgd door een grote ronde die we naar believen tot maximaal 6x mogen afleggen.
Uiteraard heb ik me achteraan opgesteld en de eerste ronde doe ik het ook echt rustig aan. Als ik om me heen kijk denk ik wel dat ik zowat helemaal achteraan loop. Nu nog wel samen met Dorie, maar als we voor de eerste keer langs de finish lopen is ze al een aantal meters naar voren geschoven. Alleen op de, kunstmatig opgeworpen, zandbult loop ik weer even op haar in maar daarna zal het niet meer gebeuren.

Het parkoers is heel goed te belopen en pas na de 2e ronde, als Dorie afslaat richting finish ga ik Jozina voorbij. Samen met Theo van D. lopen we deze 3e ronde waarbij Theo al heeft aangegeven dat dat zijn laatste wordt. Intussen lopen ze achter me aan en wanneer we het finish gebied bereiken vraagt Jozina nog of ik ook ga finishen. "Nee, in ieder geval nog eentje meer", antwoord ik, terwijl ik een dame achterna loop die al een tijd als mijn haas fungeert. Maar toch is de energie stiekem al opgeraakt. Ik merk dat meteen aan mijn ademhaling die steeds sneller en korter wordt. Ik schakel een tandje terug en verlies afstand op mijn haas. Dat langzamer lopen gaat dan ineens niet zo leuk meer en ik weet niet of ik die 6 ronden nog ga vol maken of beter gezegd: wil gaan volmaken. En dan gaan die bultjes opeens ook moeizamer en dan denk ik, "ach, het is mooi geweest....". Ik zet nog even aan om weer bij mijn haas te komen en zo passeren we ongeveer tegelijkertijd de finish. Tenminste, ik de finish en zij gaat voor de volgende ronde...

Eventjes weer uitlopen en dan in het restaurant bijkomen, omkleden naar wat droogs en wat frisdrank op de munt. Nog wat na kletsen met Daniëlle, Paul en fotograaf Peter en na de prijsuitreiking, waar Johan nog een 2e prijs in zijn categorie wacht, is het genoeg geweest voor vandaag. Volgende week voor mij geen cross in St.Oedenrode maar de KLM Urbantrail in Arnhem... samen met Rik.

Training Vrijbuiters

Dit was weer zo'n week. Een week vol drukte, vermoeiend en vol emoties.
En vanmorgen was dat genoeg reden om gewoon maar niet op te staan.
Maar ik moet er wel uit. Moet, omdat ik naar de training van de Vrijbuiters moet. Moet, omdat ik wel moet gaan trainen omdat het anders morgen helemaal niets wordt bij de Witvencross.
En dus richt me moeizaam uit de lakens en bereid me voor op wat komen moet.
Eerst nog maar eens naar het weer kijken. Droog, weliswaar, maar toch wel erg koud. En dus gaat meteen maar de dikke wintershirt uit het stof en een kort T-shirt voor er onder. En ja, dat blauwe jasje gaat er ook nog overheen. En om het compleet te maken, natuurlijk ook de handschoenen.

Zowat iedereen is er al als ik arriveer.
Voor de training bijna we bijna compleet. Alleen Hans ontbreekt, maar die is er eigenlijk heel zelden tot nooit. Dan doen we dat vandaag met Herman, Carla, Dorie en ikke. Bij de wandelaars ontbreken Germaine en Jan.
Ik start mijn TomTom-horloge en we gaan op pad en natuurlijk zijn die allereerste meters tot aan de eerste stop voor mij erg adembenemend. Vervolgens gaan we weer de paden op en Herman is weer onze gids.
Die paden zijn soms nauwelijks te vinden door het dikke bladerdek. Desondanks kan ik het drie-tal voor me goed bijbenen. Mijn "nieuwe" ademhalingstechniek lijkt toch wel wonderen te verrichten.
Tussendoor doen we ook wel wat oefeningen, wandelen wat en discussiëren we wat over maatschappelijke problemen en zo.

Bijna "natuurlijk", moet ik haast zeggen, komen we uit op de Nedermolen, waar we gewoontegetrouw op commando van Herman een stukje op volle snelheid sprinten van de ene ANWB-paddenstoel naar de andere. De precieze afstand hebben we nooit opgemeten maar mijn TomTom-horloge registreert na mijn spurt een afstand van 230m. Ik doe er dan 51 seconden over, goed voor een gemiddelde van ruim 16km/u. Op de uitgelezen data van mijn horloge zie ik een "topsnelheid" van 17,71km/u. Jaja, die korte afstanden sprinten kan ik gelukkig nog wel. Herman en Carla volgen op 7 seconden, goed voor 14,3km/u terwijl Dorie wat afstand neemt van dit sprintwerk.
Bij de 2e paddenstoel raken we nog even in gesprek met de  wandelaars van de Vrijbuiters maar daarna gaan we weer verder met onze eigen training.

En dat gaat er weer stevig aan toe. Dorie moet een keer zelfs afhaken en als Carla het beulenwerk van Herman overneemt ontstaat ook ruimte tussen hem en Carla. Vreemd genoeg kan ik dit keer het tempo vrij moeiteloos volgen maar Herman voorbij gaan zal ik hem maar niet aandoen.

Als we de training met wat ademhalingsoefeningen hebben afgesloten is het tijd voor de koffie en appelflapjes van Jan, die blijkbaar intussen ook is komen opdagen. Afgelopen donderdag mocht hij inmiddels al 82 kaarsjes uitblazen.

Ter afsluiting heb ik ook nog onderstaande foto.
Waarom Herman en Carla hier een eigen richting dreigen uit te gaan weet ik niet maar uiteindelijk zijn we toch samen op het eindpunt bij onze kantine gearriveerd. 😁
De totale afstand van vandaag: 5,32km

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Standen:
Laag  = 2186 verbruik= 39kWh
Hoog = 1802 verbruik= 32kWh
Totaalverbruik:              71kWh (+11) [10,1kWh/dag]
Oef!!! Meer wasmachines en meer gestreken dan gemiddeld... Ik hoop dat het daar zal liggen want deze stijging is wel opeens erg fors.

Gas:

Stand = 1274 Verbruik = 30m³ (+1) [4,3m³/dag]
Afgelopen week hebben we al kennis gemaakt met een paar nachtvorsten en heeft de verwarming staan draaien terwijl er niemand thuis was. Zonde, en dan is er toch energieverbruik zonder dat we er van hebben kunnen genieten.

Gewicht = 78,8kg (-0,5)
😇

Weekoverzicht 2019-45

Zaterdag 9-11-2019
Training Vrijbuiters: pas na ca. 400m horloge aangezet, 4,7km in 56:42 incl. wandelen en oefeningen. Dus totale afstand ca. 5,1km in een uur.
Fitness leeftijd is hierna gedaald naar 61jaar!

Zondag 10-11-2019
Trimloop: TrechoTEAMrun in Vleuten, ½Marathon samen met Danny en Damian, team D-Man Generatie, iedereen loopt 2x3,5km.
3e etappe in 20:42 (=10,14km/u)
6e etappe in 20:47 (=10.10km/u)
Toch blijft na deze,voor mij behoorlijke, prestatie de fitnessleeftijd gewoon op 61 jaar staan.

Trimloop - TrechoTEAMrun Estafette ½ Marathon in Vleuten

Het was amper 2 weken voor de TrechoTEAMrun toen ik hem tegenkwam, terwijl ik aan het zoeken was naar leuke loopjes. De TrechoTEAMrun, een halve marathon in estafette vorm. Met 3 deelnemers, die elk 2x aan bod moeten komen over een rondje van 3,5km. Volgens mij zou dat dan 21km zijn en dan zou je nog 100m tekort komen voor een halve marathon, lijkt mij.
Enfin, estafettes vind ik gewoon leuk en het zou ook nog wel eens leuk kunnen zijn als we dat met vader, zoon en kleinzoon zouden doen. En dus ging de vraag uit naar Danny en Damian en of zij daar wel iets voor zouden voelen. Het zijn dan weliswaar geen echte hardlopers maar wel nog jong en dan stelt een rondje van 3,5km toch niet zo veel voor, dacht ik zo.
Het duurt wel even maar dan komt toch de bevestiging en dan kan ik ook meteen, voordat de uiterste inschrijfdatum verstreken is, ons aanmelden. Ons teamnaam wordt dan D-man generatie. Het eerste deel omdat Danny dat altijd gebruikt en de generatie is omdat we met 3 generaties meedoen en omdat de tijd tekort was om nog een fatsoenlijke, lees originele naam te bedenken. Voor een eventuele volgende keer hebben we intussen wel wat suggesties.

Het weekend van tevoren gaan Danny en Damian alsnog in training maar of dat nou verstandig is...
Dat blijkt ook wel als Danny na afloop last heeft van zijn knie en wat misschien nog wel ernstige gevolgen kan hebben voor onze deelname. In ieder geval voor als hij zijn 2e keer de 3,5km moet volbrengen. We gaan het zien.

Iets over half 9 vertrekken we richting Vleuten. Het zou ongeveer een uur rijden moeten zijn en inderdaad staan we dan ook een klein uur later al op de parkeerplaats van DESTO.
Het paviljoen waar we onze nummers kunnen ophalen en waar vlak ervoor het wisselvak en de finish zich bevinden is duidelijk zichtbaar.

Ik heb nergens hoeven opgeven wat onze leeftijden zijn (je moet minstens 12 jaar zijn) en evenmin wat onze volgorde van lopen zal zijn. Voor ons zelf hebben we dat laatste al bepaald, nl. dat Damian als eerste zal starten, vervolgens met Danny zal wisselen en dat ik dan de 3e loper ben. Vervolgens wissel ik weer met Damian en dan volgt Danny weer en ik neem dan de laatste ronde voor mijn rekening. Omdat we niet weten hoe lang we er over zullen doen heb ik voorzichtigheidshalve 25 minuten per ronde per persoon aangehouden. Dan zouden we uitkomen op 2u30. Vermoedelijk zal Damian wel wat sneller gaan en zelf denk ik ook onder de 23 minuten te kunnen blijven. Deze eindtijd vergeleken met de uitslagen van 2017 en 2018 betekent dat wij als allerlaatste zullen eindigen. Dat is geen ramp want er is geen tijdslimiet en het is een funrun, zo wordt gezegd, en omdat ik wel wat ervaring heb met helemaal alleen achteraan lopen heb ik om die reden besloten om als laatste te lopen. Laten ze nu bij de organisatie besloten hebben om zelf een volgorde te bepalen en waarschijnlijk afgeleid van de inschrijving. Ik ben de inschrijver en dus sta ik als eerste loper genoteerd. Vervolgens Danny en dan als laatste Damian. Dat trekken we nog wel even recht bij de speaker, want hij zal degene zijn die onze namen opnoemt als we gaan wisselen en zo zullen we toch in onze eigen volgorde aan deze halve marathon beginnen.

De start is op een andere plek dan het wisselvak. Dat is wel logisch want het wisselvak is maar smal en daar starten met 95 deelnemers, dat is vragen om problemen.
Het startvak zal daarom wel op dezelfde afstand vanaf het wisselvak op een andere en brede plek gaan plaatsvinden. Ik geef Damian nog de instructie om maar achteraan te starten en rustig weg te gaan omdat het standaard is dat iedereen als een gek er vandoor zal gaan.
Terwijl we op veilige afstand staan wordt er afgeteld en bij NUL gaat het hele lopersveld van start. Damian heeft keurig zijn plek achter in het veld gekozen. En inderdaad, zoals verwacht is iedereen er ook als een gek vandoor gegaan. Wij gaan terug naar het wisselvak en Danny doet zijn warming-up.

We verwachten stiekem dat Damian zo rond de 20 minuten zal binnenkomen maar daar hebben we ons wel in vergist. Nog voor 17minuten zijn verstreken zien we hem al aan de andere kant van het hek voorbij komen en na de haarspeldbocht komt hij al richting wisselvak. Met 17:36 op de klok maar met een officiële tijd van 17:39 op de chip, rondt hij de 1e etappe af.
Het wisselen gaat niet zoals we gewend bij bij een estafette, dat er al lopend een baton wordt doorgegeven aan de volgende loper, maar hier gebeurt dat door een oranje sherp/lint over het hek voorbij de finish aan de volgende loper te overhandigen, die dan aan zijn etappe kan beginnen.

Ook Danny heeft er geen 25 minuten voor nodig. Al na 22:14 officieel geklokte tijd wissel ik hem af, onderweg nog omkijkend naar de totaal-tijd. Die blijkt nog onder de 40 minuten te zijn.
Ook bij mij gaan de eerste paar honderd meter te hard.  Met het reguleren op mijn ademhaling probeer ik het tempo wat te stabiliseren. Mijn eerste kilometertijd toont aan dat ik dat nog niet goed beheers maar het rondje is niet zo lang en ik probeer het huidige tempo aan te houden. Ik weet immers dat het begin al wat te snel was. Na 2 bochten en wat slingeren volgt het langste stuk, een weg met in het midden een brede berm met gras en bomen en aan het einde van de berm keren we, om over de andere weghelft terug te gaan. En dan lopen we terug tot aan de zijstraat rechtsaf waar we via een mini Alp d'Hues over een snelweg moeten. Maar eenmaal boven en over de snelweg gaat het weer omlaag tot aan de poort waar je via een U-turn weer van richting omkeert en nu weer vals plat omhoog richting wisselvak/finish gaat. Nettotijd volgens de TomTom 20:41 en officieel 20:42. Oef! Dat is boven de 10km/u. Dat is rap voor mij. Gelukkig is het herstel ook snel.

Intussen is Damian al weer op pad. De vraag is, of hij zijn tijd van de 1e etappe zal verbeteren maar die tijd is al verstreken als hij nog niet in zicht is.Vader Danny maakt zich al lichtelijk zorgen totdat het oranje lint van Damian al weer zichtbaar wordt. Op het stuk richting finish perst hij er nog wel een eindsprint uit om uiteindelijk deze 4e etappe met 18:13 op zijn naam te schrijven. 

Zijn 1e ronde heeft Danny het rustig aan gedaan om zijn knie te sparen en wie weet kan hij er in de 2e ronde meer uit halen. We hebben intussen al gezien dat er best wel veel teams nog moeten wisselen terwijl Danny al even onderweg is. Met andere woorden, we zijn helemaal niet zo slecht als we van te voren hadden gedacht.
Intussen ga ik ook al warm draaien voor mijn rondje, de 6e en laatste etappe, maar mijn benen voelen toch wel behoorlijk stijf en moe van die eerste, voor mij best wel snelle, ronde. Ik laat Damian alvast weten dat ik verwacht dat het bij mij ook niet zo snel zal gaan als bij de eerste beurt.
En dan komt Danny al in zicht. Best wel vroeg en dus schiet ik naar het wisselvak en dan wisselen we voor de laatste keer.

Vlug blik ik nog even, in het voorbijgaan, op de klok. 1u39 en nog wat... Dat was snel.... Dan zouden we dus dicht bij de 2 uur uit kunnen komen. Maar tijdens het lopen ben ik niet zo'n held in het hoofdrekenen. Bij de 1e kilometer check ik mijn doorkomst en die blijkt al een aantal seconden over de 6 minuten te zijn en dus nu al een "behoorlijk stuk" langzamer dan bij mijn vorige beurt. Intussen word ik ingehaald door dezelfde persoon in oranje en met een zakje Yahtzee + dobbelstenen op haar rug, als in de 3e etappe. Alleen gaat zij nu zo rap dat ze meteen bij me wegloopt. Of ga ik nu zo langzaam? Dat langzaam is overigens wel relatief want zo snel als ik nu loop, loop ik al jaren niet meer. Bij het 2-km punt is wel duidelijk dat de snelheid er niet echt meer in zit als ik deze met nog 3 seconden langer dan de 1e kilometer afsluit. Ik schat onze eindtijd nu al in op pakweg 2 minuten over de 2 uur. Nog altijd een hele prestatie, vind ik zelf.
Die laatste anderhalve kilometer loop ik voor wat ik waard ben. In de verte zie ik een groepje kleurrijke dames lopen en dat wordt mijn richtpunt. Weliswaar zijn ze nog een behoorlijke afstand verwijderd, het kan mijn tempo wel goed doen. En het lijkt al meteen alsof ik op ze in loop. Wanneer we voor het slingerpad rechtsaf gaan is de afstand misschien nog maar 20 meter. En op het slingerpad omhoog wordt het zelfs zienderogen kleiner. Onderweg staat een dame nog foto's van ons te maken. Ik glimlach nog vlug en hup er weer tegen aan. Helemaal bovenaan eerst over de brug en dan gaan we voor het laatste keer omlaag. Ik ben niet de enige die de stal ruikt want ook zij gaan in rap tempo omlaag en pas bij de poort waar we die beruchte U-turn maken kan ik de laatste dame verschalken. Dat gaat overigens niet vanzelf want eerst naar rechts, gaat zij ook naar rechts, dan links binnendoor aan de binnenkant van de bocht, snijdt ze ook binnendoor...Het lijkt Maxime Verstappen wel! Dan maar rechts buiten om en in sprinttempo er rechts langs en richting finish. Ik zie de klok nog steeds onder de 2 uur staan en dan gaat de turbo er nog even over heen. Ik lees 1:59:55 als ik de klok passeer maar dan ben ik nog niet op de matten. Volgens de speaker en mijn klokje hebben we de 2uur verslagen!! Dat hadden we van tevoren absoluut niet verwacht.

Mijn chip wordt wat moeizaam en onhandig van mijn schoen geknipt en ik krijg mijn medaille omgehangen. Die van Danny en Damian krijgen zij bij de fotografe die van ons nog een teamfoto maakt.

Na een kort rondje uitlopen en wat op adem komen gaan we het paviljoen binnen waar ons een kippensoepje wacht, aldus de speaker. Helaas is dat niet meer dan een dode mus. Er is werkelijk niets meer te krijgen. Geen hamburger, broodje frikandel en al zeker geen kippensoep. Niets wat op de prijslijst staat is nog te verkrijgen behalve een tosti. En zo komt Damian onverrichter zake weer met mijn geld terug. We besluiten daarom op de terugweg maar wat langs de weg te gaan eten want als je je al ergens lekker voor hebt gemaakt, dan gaat dat niet zomaar meer weg.

Voordat we vertrekken vindt nog wel de prijsuitreiking plaats. Daar is niet zo veel van te verstaan omdat de microfoon maar sporadisch wordt gebruikt. Wel gaat de prijs voor de leukste naam naar een team die uit 3 generaties blijkt te bestaan en dat zijn wij niet. En eerlijk gezegd had ik het idee dat daar leden bij waren die de minimum leeftijdsgrens van 12 jaar nog niet hadden bereikt, zo op het eerste gezicht te zien. Maar we hoefden ook geen geboortedatum op te geven. Ook van de andere prijzen kunnen we niet veel verstaan en daarom doen we nog wel even een sanitaire stop en verlateb dan het sportpark.

Ver hoeven we niet te rijden als we al een KFC drive in zien. En na daar de lunch te hebben genuttigd gaan we weer verder richting huis. Rond 15:00u weer thuis. Tevreden en met een mooie medaille.

Intussen zijn alle tijden bekend en in een grafiek ziet het er dan zo uit:

En mijn resultaten: